„Zostaniesz wypchnięty do granic swoich możliwości”: panie z „Final Destination Bloodlines” rozbijają makabryczny projekt Śmierci

n ''>

Ali Larter wyglądający na przestraszonego na lotnisku w Final Destination.

Obraz za pośrednictwem Kina New Line

PERRI NEMIROFF: Oczywiście podczas Bargelheuser Ladies Night uwielbiamy celebrować kobiety w telewizji i filmie, ale teraz mam okazję zawęzić to do mojego ulubionego gatunku, czyli horroru. Czy potraficie wymienić ostatnią dziewczynę lub być może osobę za kulisami, która jest potęgą gatunku kobiecego, która cię inspiruje?

KAITLYN SANTA JUANA: Och, to ważne pytanie.

ANNA LORE: Wpuszczę Toni Collette Dziedziczny ponieważ jest to po prostu całkowicie pozbawiony równowagi występ. Myślę, że w horrorze zawsze trzeba sięgnąć do 10. To znaczy, myślę, że Toni Collette robi to naprawdę, w każdym gatunku. Zawsze ocenia na 10, ale bardzo podobał mi się jej występ w tej roli.

RYA KIHLSTEDT: Jamie Lee Curtis w Wszystko Wszędzie Wszystko na raz . Jeden z najlepszych krzykaczy wszechczasów.

SANTA JUANA: Na świecie.

KIHLSTEDT: Tak. Ona jest prawdziwym twardzielkiem.

SANTA JUANA: Myślę, że kolejna osoba, o której myślę, to Winona Ryder. Uwielbiam tę nerwowość, jaką ona wprowadza do wszystkiego, i robiła to od zawsze. To jest coś, co widziałem i czym byłem, i chcę być To .

BREC BASSINGER: Uważam, że jestem super, całkowicie stronniczy, ale miałem okazję pracować z Alim Larterem, który jest Ostateczne miejsce docelowe królewskość. Nie brałem udziału w przesłuchaniach do tego projektu, kiedy z nią pracowałem, ale samo zobaczenie jej obecności na planie oraz sposobu, w jaki broniła siebie i swojej pracy, było naprawdę inspirujące. Więc teraz, w pewnym sensie, podążając jej śladami, jestem jej wielkim fanem na ekranie i poza nim.

SHEILA HANAHAN TAYLOR: Starzeję się, ale szczerze mówiąc, jednym z moich najżywszych wspomnień sprzed lat jest Sigourney Weaver w Obcy . To znaczy, nie mogę nie, prawda? Pospiesz się. I do dziś jest taka królewska i sprawiedliwa.

Zdjęcie promocyjne Sigourney Weaver i kota Jonesa z filmu „Obcy”

Zdjęcie za pośrednictwem 20th Century Fox

LORE: To był jeden z pierwszych przypadków, kiedy kobieta odegrała taką rolę To .

TAYLOR: Absolutnie.

LORE: Chyba oglądałem Obcys gdzieś w 2023 roku, naprawdę, naprawdę niedawno, i pomyślałem: „To jest zajebiste”. Nadal wydaje się to rewolucyjne.

TAYLOR: Wyobraź sobie, co to wtedy zrobiło.

Casting do „Ostatecznego przeznaczenia” może zrobić lub zrujnować film

Producentka Sheila Hanahan Taylor jest związana z franczyzą od samego początku.

Zagłębiam się teraz w tę franczyzę, Sheila, z którą byłaś Ostateczne miejsce docelowe Do a very long time. Correct me if I'm wrong, but the first credit I saw was Ostateczne miejsce docelowe 2 . Byłeś współproducentem, prawda?

TAYLOR: Tak. Pracowałem nad tym pierwszym, ale pracowałem Do Wtedy Craig Perry. Nie był moim partnerem biznesowym. Byłem jego dyrektorem ds. rozwoju, więc byłem tam przez każdą minutę, ale nie dostałem uznania, bo wiesz, jak działają studia. Wsunięcie łokcia zajęło trochę czasu.

W takim razie po raz pierwszy Ostateczne miejsce docelowe film, czy jest coś, co zrobiłeś podczas kręcenia tego filmu, co sprawiło, że pomyślałeś: „Mój Boże, to najfajniejsza rzecz i muszę mieć tego więcej w swoim życiu?”

TAYLOR: Absolutnie. One of the things, to me, To was Więc fascinating, even just back then, was the way we were casting To film. Just starting from the beginning, the conversations we were having around who the studio envisioned should be in To movie versus who we felt should be in the movie because one of the things To [Glen] Morgan I [James] Wong were bringing to the table was ten poziom ugruntowania, który moim zdaniem naprawdę mocno ugruntował się w każdej wersji tego. Więc nie chcieliśmy wybierać tych seksownych, olśniewających dzieciaków z magazynów dla nastolatków. Chcieliśmy ludzi, którzy, gdy zobaczysz śmierć, to naprawdę mogłeś być ty. Gdy w tych filmach pojawia się ktoś bardzo znany, od razu cię to fascynuje. Myślę więc, że strategia przed nakręceniem jednego cala filmu była naprawdę specyficzna i naprawdę mądra.

Kocham to. Instynkt castingowy był trafny od samego początku i trwa do dziś.

Co udało Ci się zrobić Linie krwi ostatecznego przeznaczenia To would make 2000 you, first releasing To first movie, go My god, I nigdy could have imagined I'd be able to do To z Ostateczne miejsce docelowe franczyza pewnego dnia?

TAYLOR: Wow. Musiałbym się nad tym zastanowić przez pół sekundy, ponieważ niektóre rzeczy, które zrobiliśmy w tym przypadku, poszły po naszej myśli. Jedną z najbardziej szalonych rzeczy jest to, że mimo strajku i wielu wzlotów i upadków w całej branży byliśmy jedną z niewielu grup, które miały ukończony scenariusz, więc mogliśmy bardziej niż kiedykolwiek zaangażować się w sprawy, ale oznaczało to, że wiele innych osób nie kręciło zdjęć w Kanadzie. W zasadzie to byliśmy my i Trona [ Ares ] I a couple of indie movies, I To was it. So, cały nasz dział w każdej kategorii był pełen geniuszy . Mamy najlepszą załogę, jaką kiedykolwiek moglibyśmy dostać, kiedykolwiek w historii. Więc bym to argumentował. Przy wszystkich tych filmach mieliśmy świetną ekipę, ale dorównanie poziomowi ludzi, z którymi pracowaliśmy przy tym, było rewolucją.

KIHLSTEDT: Czy mogę na chwilę powiedzieć coś o castingu? Czuję, że bardzo ważne jest, aby powiedzieć wam, siedząc tutaj z nami, że ty i Craig, tak, także Adam [Stein] i Zach [Lipovsky], ale wy jesteście producentami, a to jest wasze dziecko już od sześciu lat…

TAYLOR: Tak, 28 lat. To 25-lecie, ale pracowaliśmy nad tym 28 lat.

KIHLSTEDT: To niesamowite. Castingi są Naprawdę skomplikowane, a znalezienie chemii w obsadzie to kompletna bzdura. Możesz myśleć, mieć nadzieję, czuć i pragnąć, żeby to się jakoś potoczyło, ale czasami wydaje się, że każdemu powinno się układać świetnie, a nie. Chcę to tylko potwierdzić w obsadzie była niesamowita chemia od pierwszego spotkania . Jesteśmy eklektyczną, mieszaną grupą pod względem tego, skąd pochodzimy i kim jesteśmy. To był naprawdę prezent dla nas wszystkich i myślę, że widać to na ekranie. Myślę, że to robi różnicę. Dziękuję wam.

Zanim „Final Destination: Bloodlines” trafi do kin, prześledźmy długą, 14-letnią podróż śmierci z powrotem do kin

Śmierci, gdzie do cholery byłeś!?

Posty Przez Shawn Van Horn 27 kwietnia 2025 r

Naprawdę uważam, że obsadzenie tego filmu w doskonale dobranym składzie ma ogromne znaczenie, aby zagrać rodzinę, w którą wierzę. Czy pamiętacie pierwszą chwilę, czy to na etapie przygotowań, czy na planie, kiedy rozejrzeliście się po pozostałej obsadzie i pomyśleliście: „Tak, jesteśmy idealnymi ludźmi do zagrania tej rodziny?”

SANTA JUANA: Wydało mi się to tak natychmiastowe. Któregoś dnia mieliśmy próby… Na początku zdjęć mieliśmy próby, a to coś, co nigdy się nie zdarza.

KIHLSTEDT: Nigdy nie mamy prób!

TAYLOR: Zacznijmy od tego, że nikt nigdy nie przechodzi próby, a bycie takim świadkiem, szczególnie w środowisku rodzinnym, jest czymś kultowym, ponieważ można spotkać tych ludzi, zanim trzeba z nimi pracować, i myślę, że to naprawdę nadało ton całej sprawie, ponieważ naprawdę jesteśmy jak wielka grupa 10 dziwaków.

LORE: Po tym, jak wszystkich poznałem, pomyślałem: „To moja wymarzona grupa odmieńców”. Najważniejszą rzeczą, jakiej pragnę od człowieka, jest poczucie humoru, a wszyscy na planie mieli takie dobre poczucie humoru. Myślę, że to właśnie pomogło moim relacjom z Owenem [Patrickiem Joynerem] i Richardem [Harmonem] – od razu poczuli się jak moi bracia. Pomyślałem: „Och, OK, mogą przyjąć każde gówno, jakie im dam”. To jest dokładnie taki związek, jaki mam z moimi braćmi. Potem, po dwóch próbach z tobą, pomyślałem: Cousins! Rozumiem. Wiesz, co mam na myśli? Rozumiem to. Dokładnie rozumiem dynamikę.

KIHLSTEDT: I jest to hojna grupa. Każdy jest naprawdę szczęśliwy, mogąc dawać, brać i upewniać się, że ktoś inny się wycofa, abyś mógł to mieć lub dowiedzieć się, czego wszyscy potrzebujemy.

LORE: Owen powiedział dzisiaj naprawdę miło, że powiedział: „Myślę, że wszyscy byliśmy bardzo podekscytowani pracą nad filmem. To największa rzecz, jaką kiedykolwiek zrobiliśmy. To było tak pozbawione egoizmu, że stawiało wszystkich na bardzo równych prawach.

Wrócę teraz do prób tego wszystkiego, bo mam obsesję na punkcie faktu, że to duży horror studyjny, w którym zaplanowano czas, aby obsada nie tylko miała próby, ale też słyszałem, że były improwizacje, a ty opowiadałeś mi dzisiaj o niemych ujęciach, które mnie fascynują. Czy wasza czwórka może wskazać coś na temat trudnej sceny, którą udało wam się przełamać tylko dlatego, że znaleźli czas, aby pozwolić wam robić tego typu rzeczy?

SANTA JUANA: Myślę, że prawdopodobnie scena samochodowa pomiędzy Teo [Brionesem] a mną. Pracowaliśmy nad tym solidnie podczas próby, jeśli dobrze pamiętam. Myślę, że czasami można nadmiernie skomplikować codzienną rozmowę, jeśli chodzi o scenariusz, bo myślisz, że to musi być jak Boży dar słów dla kina, ale myślę, że kiedy już tam dotarliśmy, ja i Teo po prostu rozmawialiśmy. To było jak: Och, to może być proste! Potem stała się jego wersją. Potem, kiedy dotarliśmy do kamery, stało się to jej wersją i było jak granie. To było coś, z czego byłem naprawdę dumny.

LORE: Dla mnie jest to scena otwierająca, kiedy Stefani po raz pierwszy przychodzi do domu, ponieważ jest to scena, w której musisz czuć relacje od razu. Wiesz, co mam na myśli? To w pewnym sensie nadaje ton filmowi. Miałem więc wrażenie, że na próbach dość często odtwarzaliśmy tę scenę. Zrobiliśmy z nim najróżniejsze ujęcia, a ja po prostu obserwowałem i wchodziłem w interakcję z inną osobą na każdej próbie. Pomyślałem: OK, rozumiem, kim Bobby jest dla Julii. Rozumiem, kim Stefani jest dla Julii. To było bardzo pomocne.

Kaitlyn Santa Juana, Teo Briones, I Ryę Kihlstedt in Linie krwi ostatecznego przeznaczenia

Zdjęcie za pośrednictwem Warner Bros.

KIHLSTEDT: Powiedziałbym, że to scena, którą ty, [Kaitlyn] i ja, kiedy prowadzimy, została przepisana z czegoś innego i zamieniona w tę. Naprawdę nie mogłam się zdecydować, ile Darlene powie, ile będziesz wiedziała i jaki mamy czas. Robiliśmy próby i rozmawialiśmy, a Sheila nagrywała próby improwizacji i wysyłała je scenarzyście. Potem, ponieważ nie sądzę, że kręciliśmy tę scenę przez kilka tygodni, zabrałbym się za pracę i pisanie materiałów, dzieląc się nimi z wami i wysyłając je do Sheili. Pracowaliśmy nad tą sceną na papierze aż do tygodnia poprzedzającego jej kręcenie.

SANTA JUANA: Tak.

KIHLSTEDT: Czego, po prostu nie wolno ci tego robić.

BASSINGER: Dla mnie moment, którego Iris przyznaje, że spodziewa się. Całe to szaleństwo, ogień i akcja oczywiście zajmują dużo czasu, a ja miałem sporo czasu, aby naprawdę pomyśleć o tych chwilach. Ale ta scena jest znacznie prostsza, więc nie mamy na to tyle czasu, więc te próby budowania głębi i tego, jak by to było być niezamężną kobietą w latach 60., która jest w ciąży, jak to wygląda? Co to oznacza dla Iris? Jaki byłby jej niepokój? Myślę, że te próby naprawdę pozwoliły mi zgłębić ten temat.

Sheila, co z tym jest? Dlaczego więcej filmów nie poświęca czasu na takie rzeczy? Czy jest coś, co poleciłbyś innym producentom?

TAYLOR: To szalenie trudne, bo każdy chce uwagi reżysera. Rekwizyty ich potrzebują, kamera ich potrzebuje. Muszą robić listy strzałów, garderoby muszą mieć czeki i tak dalej. Zatem wymyślenie, w jaki sposób nasi dyrektorzy mogliby przeznaczyć jakieś trzy lub cztery godziny dziennie przez siedem lub osiem dni na spotkania ze wszystkimi, było po prostu czystym umysłem, opartym na pierwszym AD i harmonogramie, a nasi dyrektorzy byli na tyle pewni siebie, że mogli na ten czas opuścić nasz dział, aby móc przyjść i spędzić z tobą czas. Potem ja też byłem w pokoju, ponieważ, jak mówili, działo się tak wiele pięknych rzeczy, ale musieliśmy przekazać to naszym scenarzystom, aby przekształcili to w wersję scenariusza. Chodziło więc o odkrycie tego, co znaleźli. Szczerze mówiąc, to było tak, jakby wszystkie ręce były na pokładzie. Wierzę jednak, że jeśli reżyser tego chce, możemy to wymyślić.

Kaitlyn, mam do ciebie ważne pytanie. To scena, w której zasadniczo wyjaśniasz rodzinie pochodzenie krwi i Projekt Śmierci. Ekspozycja jest taka trudna. Jaki jest klucz do przekazania wszystkich tych informacji w sposób, który wyraźnie przekazuje szczegóły, ale jednocześnie sprawia wrażenie, że ma energię i mogę poczuć autorytet i pilność, z jaką ona to przekazuje?

SANTA JUANA: Bardzo się cieszę, że to powiedziałeś, bo wciąż zastanawiam się, jak to zrobić. To był mój najcięższy dzień.

LORE: Chciałem tylko powiedzieć, że w całym filmie czuję, że to był najcięższy dzień. Mam wrażenie, że my wszyscy, nawet aktorzy, myślimy: „O tak, wiemy”. Ekspozycja.

SANTA JUANA: To było bardzo rozwlekłe i gadatliwe, ale przypomniało mi się tylko o kluczowych kwestiach, które miałeś do powiedzenia. Czasami dostawałem notatki typu: „Nie zapomnij o tym powiedzieć”. Nie zapomnij o tym powiedzieć. Ale gdy ta grupa wspaniałych ludzi patrzy na ciebie i pyta: Co mówisz? W pewnym sensie zapominasz, że w tym grasz. Więc naprawdę musiałam skupić się na słowach, bo kiedy ludzie gapią się na ciebie, jakbyś miał cztery głowy, nie jest trudno zadać sobie pytanie: Dlaczego patrzą na mnie w ten sposób? To był także pierwszy dzień, kiedy Jon Watts przyszedł na plan, dowiedziałem się o tym w połowie i pomyślałem: O Boże!

TAYLOR: Przyszedł, bo wiedział, że to będzie trudny dzień. Powiedział: „Jestem tu po wsparcie”.

LORE: Owen wymienił to dzisiaj jako jego najcięższy dzień.

SANTA JUANA: Och, Co ? [śmiech]

TAYLOR: Ale jest prawdziwy powód. Tak naprawdę można do tego dodać dwie rzeczy. Innym powodem, dla którego Kaitlyn jest gwiazdą rocka, jest to, że musieliśmy nagrywać tak wiele osób siedzących w tym pokoju, że trzeba było wygłosić to przemówienie 35 razy.

SANTA JUANA: Tak, robiłem to milion razy i zrobiłem reportaż ostatni . Myślę więc, że odbyłem wystarczająco dużo prób, aby wiedzieć, co mówię i popełniać błędy, aby inni mogli to przekazać.

Owen Patrick Joyner czołgający się po podłodze w Final Destination: Bloodlines

Zdjęcie za pośrednictwem Warner Bros.

TAYLOR: Ale jeśli spojrzeć na matematykę tego filmu, stworzyliśmy postać Bobby'ego, Owena, i jest on naszym przeciwnikiem, ale słodkim, uroczym przeciwnikiem. To on psuje każdy z tych momentów. Więc w tym przypadku musi odpowiedzieć: „Więc jesteśmy na liście przebojów Śmierci?” A później na to: „Nienawidzę przywracać tego Śmierci… Więc dla Owena jest to naprawdę trudne, ponieważ musi sprowadzić to wszystko z powrotem do rzeczywistości. Właściwie to jest dziwnie trudne.

SANTA JUANA: Wiesz co? Tak. Masz rację. Pozwól mi to cofnąć. [śmiech]

KIHLSTEDT: Nie, ale to ty dźwigasz ciężary. Wykonała niewiarygodną pracę. Prowadzicie nie tylko nas, ale także was, [publiczność].

SANTA JUANA: Dziękuję.

KIHLSTEDT: Kaitlyn musiała wykonać całą robotę za wszystkich, wyjaśnić, nakreślić plan i powiedzieć nam, co się do cholery dzieje.

SANTA JUANA: To znaczy, w prawdziwym życiu jestem trochę neurotyczny, więc czułem, że to tylko ja jestem sobą.

Szczerze, zadaję to pytanie, bo cię to rozwala, a wiem, że to bardzo trudne zadanie dla aktora.

Dlaczego „Final Destination Bloodlines” w pewnym sensie przyciągnęło „Obcego”

Myślę, że kobiety są potęgą i wykonują najcięższe prace.

Kaitlyn Santa Juana as Stefanie in Ostateczne miejsce docelowe: Linie krwi

Zdjęcie za pośrednictwem Warner Bros.

Rya, jest jedna rzecz, o którą naprawdę chcę cię zapytać, a która jest kontynuacją tego, co powiedział mi dzisiaj Craig. Powiedział mi, że pierwotnie w scenariuszu Darlene był ojcem Stef.

TAYLOR: To był Dale.

Zastanawiałem się, czy mógłbym poznać twoją opinię na temat powodów pod tym względem relacja matka-córka jeszcze lepiej służy całej historii?

KIHLSTEDT: To trudne pytanie, więc będę tak polityczny, jak tylko potrafię. Zawsze była Iris, a linia między matką a synem nie jest tak prosta jak między matką a córką. Istnieją po prostu genetyczne powiązania między kobietami, które są niezaprzeczalne, skomplikowane i wielowarstwowe. Wszyscy żartujemy w tych momentach, gdy zdajemy sobie sprawę, że coś powiedziałeś, i myślisz: O mój Boże, staję się moją matką, co jest błogosławieństwem i przekleństwem, prawda? Staramy się postępować lepiej niż nasze matki, nie obrażając ich, ale niesiemy także ich nadzieje, życzenia, marzenia, kim są. Nosimy w sobie traumę rodzinną, którą odziedziczyli. To znaczy, to naprawdę prosta linia. Nie chcę obrazić ojców ani mężczyzn, ale uważam, że kobiety są potęgą i wykonują ciężką pracę. Przepraszam.

Widok matriarchów wschodzących na szczyt w tym filmie robi wrażenie, ale poza tym uważam, że koncepcja pokrewieństwa to świetny sposób na zbadanie ugruntowanych rodzinnych pokrewieństw i tego, co dzieci dziedziczą po rodzicach. Robimy to poprzez nowatorski horror, a to naprawdę coś wyjątkowego.

KIHLSTEDT: Ale jest!

LORE: Cały dzień mówiłem, ten film balansuje na granicy dramatu i humoru z tego. Ta równowaga może łatwo przechylić się w jedną stronę. Nawet jako aktorzy, wszyscy zastanawialiśmy się: Czy to było zbyt zabawne? Czy to nie było wystarczająco poważne? Jak to powinno działać? Myślę, że to tylko dowód dla wszystkich, że było to tak zrównoważone. To wy. To ty. To dyrektorzy. To naprawdę trudne. To trudne, ale myślę, że zrobiliśmy zabawny horror, wkładając w to dużo serca. To szalone!

KIHLSTEDT: Z zaskakującą głębią.

LORE: To dużo pracy. To naprawdę trudne!

Piękno za kulisami krwi i wnętrzności „Final Destination Bloodlines”.

Moje rodziny karmione śmiercią.

Kaitlyn Santa Juana I Ryę Kihlstedt in Linie krwi ostatecznego przeznaczenia

Zdjęcie za pośrednictwem Warner Bros.

Nie rozmawialiśmy zbyt wiele o krwi i krwi, którą wszyscy tam wiedzą, że kocham, kocham, kocham. Sheila, ze wszystkich głównych scenografii w tym filmie, to ty myśleć dla was wszystkich, zanim przystąpicie do produkcji, było to najbardziej ambitne zadanie i ostatecznie, czy było to najtrudniejsze ze wszystkich?

TAYLOR: Cóż, oni wszyscy są naprawdę twardzi, żeby być całkiem uczciwym. To znaczy, to cała gra pomiędzy efektami specjalnymi i akrobacjami, działem AD, naszymi aktorami i kamerą. Żaden wydział nie pozostaje sam, bo zabijamy ludzi rekwizytami. Wszyscy muszą się w pełni porozumiewać na poziomie, do jakiego nie jestem przyzwyczajony w innych filmach. Naprawdę, nie da się tego udawać. Nie można mieć nieuczciwego działu, który robi swoje. Ogólnie rzecz biorąc, wszystkie są naprawdę skomplikowane.

Powiedziałbym szczerze, że jedną z dziwnie trudnych, ale myślę, że nam się udało, była sekwencja MRI. Oznacza to, że odbyło się wiele rozmów na temat tego, jak powstaje coś, co nazywamy trampoliną, i wiele aparatów do rezonansu magnetycznego ma do tego nogę, ale nie mogliśmy jej mieć, ponieważ musiała zostać wessana. Musieliśmy oczyścić przestrzeń, ponieważ na koniec wyobraziliśmy sobie Bobby'ego, który się z nią mierzy, i musieliśmy zobaczyć Richarda zwisającego z niej, a jeśli chodzi o nogę, to nie ma w niej nic z tego uroku. Więc znowu, aby zaprojektować to wszystko, dział artystyczny, scenografia, efekty specjalne, kamera, wszystko.

LORE: Richard przypomniał mi dzisiaj, jak w pewnym momencie jego koszula została przyszyta do spodni jego dublera.

TAYLOR: Tak! Mieliśmy tam dwie osoby. A najlepsze jest to, że mieliśmy fajny wózek, bo nasz kaskader, który jest prawdziwym kaskaderem Richarda, miał sterczące nogi, tak że wystawała klatka piersiowa Richarda.

LORE: To jeden z tych, który podczas kręcenia tego dnia wyglądał równie obrzydliwie, jak tutaj. Dosłownie wygląda to tak, jakby ktoś był odchylony do tyłu.

TAYLOR: Ale szczerze mówiąc, to wszystko jest dziełem miłości.

LORE: Tak, lubię mówić moje rodziny karmione śmiercią . [Śmiech] Moja śmierć sprawiła, że ​​ludzie pracowali miesiące , To znaczy. Moja śmierć była ekonomią.

TAYLOR: Twoja twarz była w to zaangażowana. Jak ryzykowne jest to? Ta piękna aktorka stwierdza, że ​​nie przeszkadza jej to, że naprawdę gładzą jej twarz przed kamerą. To znaczy, to całkiem niesamowite.

LORE: Jestem naprawdę odważny. Masz rację. Ale tak naprawdę zaczęło się to wiele miesięcy przed czasem. Poszedłem, zrobiono mi przeskanowanie całej głowy i musieli mi zrobić gips ramienia. Potem musieli pomalować wszystkie moje identyczne formy. Mówiłem dzisiaj, kiedy miałem na sobie sztuczną rękę, gdybym na nią patrzył, mój mózg zapomniałby, że to sztuczna ręka, ponieważ wyglądała bardzo podobnie do mojej prawdziwej ręki, a to było jeszcze zanim zaczęliśmy kręcić. Potem biorę się za zdjęcia, a [koordynator efektów specjalnych] Tony Lazarowich, o którym wspomniała wcześniej Sheila, zbudował wnętrze śmieciarki wyposażonej w to niesamowite urządzenie, które w dniu, w którym kręciliśmy, wyglądało, jakby moja głowa była przecięta na pół. Nie potrafię nawet opisać sposobu, w jaki to zrobili. Nigdy nie potrafię tego opisać. Potrzebuję PowerPointa.

Anna Lora screaming in a garden in Linie krwi ostatecznego przeznaczenia

Zdjęcie za pośrednictwem Warner Bros.

TAYLOR: Znasz tę rzecz, w którą wkładasz rękę, a szpilki przybierają kształt twojej dłoni. Zrobili gigantyczną, która była ścianą, która miała się do niej zbliżyć.

LORE: To był pęk szpilek, które miały mi trafić w twarz. To było szalone. To było szalone urządzenie. Pierwszego dnia pomyślałem: Czy to właśnie robimy? To jest nasz ostatni kawałek? To było naprawdę dzikie. Potem cały czas depczę po workach na śmieci, więc to było jak robienie StairMastera przez jakieś osiem godzin. Włożyli tam mokre płatki owsiane i pieluchy. Było mnóstwo różnych rzeczy.

SANTA JUANA: Ciągle myślałem, że to coś rzuci ci się w oczy.

LORE: Cieszę się, że mówisz mi to teraz, a nie dzisiaj. Ale to urządzenie naprawdę sprawiło, że poczułem się jak w Final Destination. Pomyślałem sobie: „Wiele rzeczy może tu pójść nie tak…

SANTA JUANA: Muszę jednak przyznać, że pamiętam, że było jedno ujęcie i myślę, że właśnie tego użyliśmy, podczas którego wypłakałeś jedną łzę.

TAYLOR: To prawda!

SANTA JUANA: Co za aktorka.

TAYLOR: To nie jest CG. Kiedy obejrzysz to jeszcze raz – bo zamierzasz to obejrzeć jeszcze raz – zobaczysz łzę.

LORE: Myślę, że najtrudniejszą rzeczą było to, że ponieważ miałem sztuczną rękę, byłem przywiązany do dwóch osób od efektów specjalnych. Jeden przede mną trzymał rurkę i jakiś drobiazg, a ktoś za mną mnie podtrzymywał. Więc wzywają do działania, a ja mówię „O tak” i działam. Zajmij się aktorstwem. Ponieważ jest mnóstwo innych rzeczy, o których myślałem. To naprawdę trudne. To techniczne. To może być naprawdę trudne.

Każda katastrofa otwierająca „Ostateczne miejsce docelowe”, rankingowa

„W śmierci nie ma wypadków, zbiegów okoliczności, wpadek ani ucieczek”.

Posty Przez Candice Bailey, 30 września 2024 r

Och, zamierzam to z tobą kontynuować, Brec, ponieważ twoja sekwencja tak Więc wiele różnych małych elementów. Któremu z tej grupy najtrudniej było ułożyć całą choreografię, ale także działać w tym zakresie i upewnić się, że możemy poczuć emocje, a także determinację, jaką ma ona, aby pomóc jak największej liczbie osób?

Bassinger: Myślę, że znasz moją odpowiedź, Perri.

Ja robię!

Bassinger: That's why she asked it! [Laughs] There's a very quick moment. Anytime real fire was involved, naturally, the stakes just went up because there are actually real people being set on fire. The whole fire department was there, I istniało realne ryzyko . Jest konkretny strzał i jeśli mrugnąłeś, przegapiłeś go, ale ja to widzę za każdym razem. Muszę schować się za barem, a to pan Dustin, który też był w pierwszym Ostateczne miejsce docelowe . On się pali, a oni zdmuchują na niego ogień. W tym samym czasie kręciliśmy filmy, w których nie miałem opaski, a potem ją miałem miał opaskę na głowę, więc musieliśmy stworzyć moment, w którym w naturalny sposób zrzucam opaskę, a oni mówią: Ten jest ta chwila. Myślę: Och, kiedy ktoś się pali? Czy to jest moment, w którym chcemy to zrobić? A oni na to: „Musisz się doskonale uchylić, bo strzelamy w twoją stronę”. Zastanawiam się: A co, jeśli schylę się w niewłaściwym momencie? Mówią: „Nie uchylaj się w niewłaściwym momencie”. Musi też wyglądać naturalnie, ponieważ możemy wykonać tylko jedno lub dwa ujęcia. A ja na to: Och, świetnie. Dlatego było tam mnóstwo adrenaliny. To takie techniczne.

Breca Bassingera looking over her shoulder as Iris amid a blazing fire in Ostateczne miejsce docelowe: Linie krwi.

Zdjęcie za pośrednictwem Warner Bros.

Poczułam dużą presję, bo nie chciałam, żeby pan Dustin znów musiał się podpalić. Nie sądzę, żeby było to wygodne i naprawdę się bałam. Podobnie jak biedni Adam i Zach. Poczułem się, jakby byli na planie moimi ojcami, a oni pytali: Czy wszystko w porządku? Ja na to: Tak, wszystko w porządku. Ale nie miałem ochoty działać, kiedy w grę wchodził strach. Ze względów technicznych musiałem być bardzo obecny i byłem z tego naprawdę dumny. Myślę, że zrobiliśmy tylko jedno ujęcie i byłem z tego naprawdę dumny.

TAYLOR: Udało jej się.

Bassinger: And I didn’t get set on fire!

Mam jeszcze jedno pytanie uzupełniające i myślałem o nim dosłownie przy każdym kolejnym Ostateczne miejsce docelowe film, bo jeśli osoba mająca przeczucie nie zastosuje się do niego i nie podejmie inicjatywy, aby temu zapobiec, nie będzie filmu. Jak myślisz, co jest takiego w Iris, że jest osobą, która to zobaczy, uwierzy i spróbuje to powstrzymać?

Bassinger: Well, clearly she's a strong woman if in the ‘60s she’s trying to figure out how to have a baby, wants to tell her Więcon-to-be fiancé. She's a strong woman, I I myśleć you can see To as they played their strong woman roles. Like you said, it's a linear line To the mother is the mother. So, I'd like to believe she was a Naprawdę strong woman, I To's why she saved a bunch of lives.

KIHLSTEDT: Nieustraszony. Nie obchodziło jej, co myślą inni. Jest w tym moc.

Ten Character Almost Had an Entirely Different Death Sequence

To było zbyt gładkie. To było zbyt głupie.

Obsada Final Destination Bloodlines

Zdjęcie za pośrednictwem Warner Bros.

Rya, wróćmy do wielkiej eksplozji. Czy możesz przeprowadzić nas przez rzeczywistość kręcenia czegoś takiego z Twojej perspektywy? Czy byłeś na planie, kiedy nastąpiła eksplozja? W takim razie, czy możesz przeprowadzić nas przez prace związane z protetyką i makijażem, które są wymagane po fakcie?

KIHLSTEDT: Początkowo Darlene zmarła, kiedy opuściliśmy szpital. Tak więc nasza trójka, moje dzieci i ja, spotykamy się w szpitalu i wychodzimy. Utknąłem w drzwiach obrotowych, potem wyszedłem i po dwóch krokach ja, tak jak ty, nie było pożaru, ale miałem dwa kroki, aby trafić w znak na taśmie, odwrócić się, powiedzieć jedno zdanie, a po prawej stronie, w połowie jednego słowa, obrócić się w tę stronę i spadł gigantyczny worek z krwią, bo to miało być gigantyczne L na szczycie szpitala, które spadło i zmiażdżyło Darlene.

TAYLOR: To zostało rozwiązane, kiedy rezonans magnetyczny zaczął działać. Więc wzięła L, prawda? Ale to było zbyt gładkie. To było zbyt głupie. Uznaliśmy, że to nie jest godne tego, kim była Darlene.

KIHLSTEDT: Tak. Zatem Darlene otrzymuje odpowiednią, fantastyczną śmierć dla swoich dzieci. Więc wróciliśmy później. Nie byłem przy eksplozji. Kiedy filmowaliście tę eksplozję, było to cztery miesiące później. Widziałem już nagranie z tego zdarzenia, ale mnie tam nie było. Nie byłem w tym wszystkim. Nakręciliśmy ponownie wszystkie nagrania z kampera, wszystkie podciągnięcia, ale nic z tego nie miało miejsca w dniu eksplozji. Więc kręcimy przed eksplozją, a potem publikujemy. Więc pojawiam się i mamy niesamowity zespół specjalistów od efektów specjalnych, który to zrobił Shogun efekty specjalne. Spędziłem z nimi cały dzień, robiąc badania z oparzeniami, przypaleniami, nałożonymi kawałkami skóry, włosami i całą resztą. To było naprawdę przerażające.

LORE: Swoją drogą artyści zajmujący się efektami specjalnymi mają szaloną pracę. Musieli tam siedzieć i szukać w Google. Zostałem porażony prądem i zadaję sobie pytanie: Skąd wiesz, jak wygląda osoba porażona prądem? Mówią: „Och, musimy to sprawdzić”. Pytam: Co to za praca?!

KIHLSTEDT: To niesamowite.

SANTA JUANA: Do tej pracy potrzebny jest specjalny żołądek, mój Boże.

Do zrobienia sceny tonięcia potrzebny jest także specjalny rodzaj żołądka. Dzisiaj trochę słyszałem o intensywnej pracy z oddechem, którą trzeba wykonać, aby uzyskać coś takiego. Czy możesz nam opowiedzieć o pracach przygotowawczych, które wykonałeś i o wszystkim, co cię zaskoczyło, jeśli chodzi o nakręcenie czegoś takiego?

SANTA JUANA: Więc włożyliśmy w to wiele uwagi. Właściwie czułem się całkiem komfortowo. To trochę szalone, ale przez jeden dzień trenowałem freediving i część z nich dotyczyła tylko wstrzymywania oddechu. Potrafię wstrzymać oddech na dwie minuty. Czy Kate Winslet nie ma…?

TAYLOR: Sześć lub coś szalonego.

SANTA JUANA: Dotrę tam. Pewnego dnia tam dotrę. Potrzebuję kolejnej pracy, udawania, że ​​się topię, albo następnej Awatara .

Kaitlyn Santa Juana I Ryę Kihlstedt in Linie krwi ostatecznego przeznaczenia

Zdjęcie za pośrednictwem Warner Bros.

LORE: Możemy cię tam zabrać. Myślę, że powinniśmy trenować. Moglibyśmy tam dotrzeć prawdopodobnie w listopadzie.

SANTA JUANA: Mógłbyś. Jeśli jest wola, jest sposób. Odbyłem więc szkolenie w zakresie freedivingu. Trochę popracowaliśmy, wstrzymując oddech, a potem myślę, że mieliśmy jeden dzień, żeby to poczuć. Ale to zupełnie coś innego niż bycie na basenie w kostiumie kąpielowym, bo masz na sobie te wszystkie ubrania, ale ubrania w pewnym sensie sprawiają, że unosisz się na wodzie, więc byłam też obciążana pasami balastowymi, innymi ciężarkami w kieszeniach i butach. To było po prostu ciężkie. To był naprawdę, naprawdę ciężki dzień. Chyba nigdy w życiu nie robiłem czegoś takiego. Również praca z pasami bezpieczeństwa. Pamiętam, że też mieliśmy problem z tym pasem bezpieczeństwa, bo ciągle się rozpinał, więc musiałem udawać.

TAYLOR: To ostatnia rzecz, której chcesz, prawda ??? Był to zbiornik o pojemności 30 tysięcy galonów, w którym osiem osób również cię filmowało. W Vancouver jest specjalna podwodna załoga, która jest niesamowita. Nazywa się je Nimfami Morskimi. Byli tam jakieś pięć stóp od ciebie. Ale nadal jest to naprawdę przerażające.

SANTA JUANA: Tak, to nadal było naprawdę przerażające. Było tam urządzenie, które po prostu polewało cię wodą. Niezależnie od tego, czy byłem gotowy, czy nie, to się po prostu działo. Po prostu zanurzałem głowę pod wodę i przez chlor nie widziałem przez jakieś dwa dni. Ale szczerze mówiąc, było naprawdę zabawnie. Kiedy można robić takie rzeczy? To właśnie jest miłe w horrorach zostajesz zepchnięty do granic tego, co jesteś w stanie zrobić . Nawet krzyk ma działanie terapeutyczne, ponieważ w prawdziwym życiu nie można wyjść na zewnątrz i po prostu krzyczeć. To znaczy możesz, ale nikt tak naprawdę tego nie robi. Ale możliwość znalezienia miejsca do robienia takich rzeczy jest po prostu pokazem, na co Cię stać.

Obsada „Final Destination Bloodlines” naprawdę stała się rodziną

„Wszyscy będziemy płakać podczas Ladies Night?” Jestem na dole.

Obsada Final Destination Bloodlines with Tony Todd

Zdjęcie za pośrednictwem Warner Bros.

To idealnie nawiązuje do pytania, którym chciałem zakończyć. Niedawno rozmawiałem z innym reżyserem horrorów, który podkreślił, jak bardzo był szczęśliwy, widząc jego obsadę i ekipę tak szczęśliwych na planie i tak dumnych ze swojej pracy. Czy każdy z Was może wskazać dzień wykonania? Linie krwi ostatecznego przeznaczenia To brought you the most joy as an artist, as actors I as a producer?

TAYLOR: To trudne. Właściwie to nie wiem, bo tak długo byliśmy zatrzymani z powodu strajku. Fakt, że udało nam się go przywrócić siedem miesięcy później i sprowadzić wszystkich z powrotem, był cudem. Więc naprawdę, szczerze, to brzmi tandetnie, ale każdego dnia myśleliśmy: Kręcimy ten film. To jest niesamowite. I to jest Ostateczne Przeznaczenie. Wróciliśmy! Więc dla mnie było to bardziej codzienne, twierdzę. Kiedy siedzimy w Video Village i oglądamy coś, myślimy: To dzieje się naprawdę! To się dzieje!

Bassinger: For me, probably one of the days we were filming on the Skyview tilted set, which is after it breaks in half. They miał a literal 45 degrees where you miał to be in wires to even be filming on To. I remember the grIiosity of Ten set I all the stunt teams, I just looking around. Going off Co you were saying, with horror films, you get to Naprawdę push the limits, I I czuć like I'm a pretty big dreamer, but it was To day in specific when I looked around, I I was like, Oh, I dreamed big, but I nigdy thought I would get to be doing Więcmething Ten duży.

TAYLOR: Czy mogę dodać jeszcze jedną rzecz na temat pochylonych zestawów, bo uważam, że są naprawdę fajne? Wszyscy nauczyliśmy się, że kaskaderzy, którzy przechodzą przez okna, to zwykle szkło cukrowe. Wszyscy to słyszeliśmy. Dowiedzieliśmy się więc, że aby ludzie wisieli na szkle i czekali, czekali, czekali na przyjście pianina, nie mogliśmy używać szkła z cukrem. Wszyscy by się przebili. A więc to wszystko jest prawdziwym, prawdziwym szkłem. Mieliśmy 19 kaskaderów, którzy powiedzieli: Nie mamy tego dość.

Bassinger: Not just down, podekscytowany . Jestem dumny, że to robię.

TAYLOR: A niektórzy z nich byli trzymani na drutach jakieś półtorej stopy nad nimi, żeby mogli się naprawdę przebić. Potem robiliśmy spotkanie dotyczące bezpieczeństwa kaskaderów, które organizuje się w tak ważny dzień, i ogólnie przemówienie brzmiało: OK, więc jeśli ktoś czegoś potrzebuje, szpital jest tutaj. To jest to, co robisz… To było coś w stylu: Będzie trochę krwi i wszędzie będzie szkło, i zajmie to trochę czasu. To było zupełnie inne doświadczenie. Potem patrzyliśmy, jak ci wszyscy ludzie przelatują przez szybę i lądują na matach, i to były banany. To był szalony dzień.

LORE: Kaskaderzy są jeszcze bardziej szaleni niż ludzie od efektów specjalnych.

TAYLOR: A Megan [Hui], która jest kobietą uderzoną przez fortepian, doznała naprawdę ogromnej skaleczenia, jak prawdziwa, i udała się do szpitala ze swoim mężem-kaskaderem…

Bassinger: And showed up the next day on set, ready to go. She's like, Let's do it again.

TAYLOR: Ona myśli: „Muszę dać się zabić przez fortepian”. Nie zastąpisz mnie. To było niesamowite. A to jest kaskader. Oni wszyscy są specjalną rasą.

To już oficjalne: Oscary wreszcie przyznają nagrodę za najlepszy kaskader

Chad Stahelski musi być teraz bardzo szczęśliwy.

Posty Przez Britta DeVore 10 kwietnia 2025 r

LORE: Myślę, że dla mnie był to ostatni dzień zdjęć dla rodziny. Zrobiliśmy grilla i myślę, że ostatni dzień był ostatnim dniem całej rodziny. Pod koniec zdjęć poszedłem do Kaitlyn i pomyślałem: Czy mogę skorzystać z twojego hotspotu? Chcę pobrać tę piosenkę Green Day, która mówi: „Mam nadzieję, że świetnie się bawiłeś”. Pomyślałem: „No cóż, nie wiem, może to głupie”. A ona na to: Nie, tu jest mój hotspot. Zrób to. A potem poszedłem i po prostu puściłem to różnym ludziom i pomyślałem: Człowieku, naprawdę będę tęsknić za tym miejscem. Potem włączałem odtwarzanie i Kaitlyn kręciła się, żeby mnie filmować. Ale to, co mi się w tym podobało, to to, że powiedziałaś: Nie, nie, nie, musimy to zrobić! Oto mój hotspot. Świetnie się bawiliśmy i bardzo podobała mi się praca z wami. Mówiłem, że chciałbym, żeby to był program telewizyjny, bo pracowałbym z tymi ludźmi przez 10 lat. Zatem najgorsze w twoich filmach, [Sheila], jest to, że możesz nigdy zrób jeszcze jeden!

TAYLOR: Wszyscy nie żyjecie! Ja wiem. Nie możemy cię odzyskać. To takie trudne.

KIHLSTEDT: Popieram to. Tylko ogólny sens. Wiem, że były dni, kiedy wracaliśmy do domu z planu i mówiliśmy: „Zrobiliśmy dzisiaj dobrą scenę”. Zrobiliśmy to. Wykonaliśmy dobrą robotę. Ale to jest po prostu magiczne, kiedy pracujesz z taką obsadą, wszyscy pojawiacie się na planie i wszyscy dajesz i bierzesz, bez ego, hojnie. To radość i dar.

LORE: Och, OK. Wszyscy będziemy płakać podczas Ladies Night? Jestem na dole.

Zawsze zapominam zabrać ze sobą chusteczki. Nigdy nie odrobię lekcji z tymi rzeczami!

LORE: Cóż, myślisz: „Och, to obsada”. Linie krwi ostatecznego przeznaczenia !

KIHLSTEDT: Nie będzie łez. [śmiech]

Oglądając te filmy, płakałam ze szczęścia więcej razy, niż mogę zliczyć! [śmiech]

SANTA JUANA: Uwielbiam wszystkie rodzinne dni, ale myślę, że jednym z dni, którego nigdy nie zapomnę, był jeden z naszych ostatnich dni zdjęciowych. Byliśmy w górach. To znaczy, to także Vancouver, które jest moim domem, więc kręcenie tych wszystkich rzeczy na moim podwórku było świetną zabawą. Mam z tym wszystkim naprawdę duży związek. Ale to było w jeden z naszych ostatnich dni. To była scena, w której postać grana przez Teo, Charlie, ożywia mnie, a w tle widać piękny pożar domu. Budzimy się i mówimy: Udało nam się, kurwa, to zrobiliśmy. Przepraszam, że przeklinam, ale udało nam się! To był koniec zdjęć i pomyślałem: Wow, naprawdę tego zrobiliśmy. Naprawdę wszyscy to zrobiliśmy. I ogień, to było takie romantyczne. Myślę, że to był jeden z najpiękniejszych dni, jakie kiedykolwiek przeżyłem.

Linie krwi ostatecznego przeznaczenia jest teraz w kinach.

9.2 /10