Prawdziwa historia „Wielkiej ucieczki” jest jeszcze bardziej ekscytująca niż film

Streszczenie

• Prawdziwa historia masowej ucieczki z niemieckiego obozu jenieckiego stała się inspiracją dla fabuły ukochanego filmu pt. Wielka ucieczka.
• Tak naprawdę w rzeczywistych wydarzeniach historycznych nie brały udziału postacie z filmu, a ich zakończenie było nieco inne – i bardziej brutalne.
• Tak czy inaczej, samo planowanie ucieczki w filmie dobrze pokrywa się z prawdziwą historią.

1963 rok Wielka ucieczka opowiada historię brawurowej ucieczki jeńców wojennych z niemieckiego Stalagu Luft III w czasach II wojny światowej. „Odważny” zaledwie opisuje tajne planowanie i realizację planu, który – nieznany niemieckim strażnikom – polegał na powolnej budowie podziemnego tunelu ewakuacyjnego. Pozwoliło to na ucieczkę 76 więźniów, a do niewoli udało się jedynie 73. Film rzekomo jest oparty na prawdziwej historii i pomimo pozornie niemożliwych szans, że mogło tak być, jest . Ale jak w przypadku każdego filmu opartego na prawdziwym wydarzeniu, czasami poświęca się dokładność na rzecz rozrywki i Wielka ucieczka nie jest wyjątkiem.

Żadnych gwiazd i pasków w prawdziwej „Wielkiej ucieczce”

Prawdopodobnie najbardziej zauważalną nieścisłość w Wielka ucieczka wydarzyło się na długo przed rozpoczęciem zdjęć, a reżyser John Sturges i producenci filmu nalegali, aby w obsadzie znalazły się amerykańskie gwiazdy . W rzeczywistości Amerykanie byli zaangażowani w bardzo wczesną fazę operacji, ale wszystkie zostały przeniesione kilka miesięcy wcześniej rzeczywistą ucieczkę do innego kompleksu. Jako autor Facet Walter wyjaśnia, w filmie powinno pojawić się jeszcze więcej narodowości spoza Ameryki, bo tylko 50 procent uciekinierów to Brytyjczycy lub przedstawiciele Wspólnoty Narodów. Niemniej jednak dodanie Steve'a McQueena ponieważ kapitan Virgil Hilts, jeden z trzech fikcyjnych Amerykanów w obozie, okazał się sprytnym posunięciem.

Na początku filmu komendant ( Hannesa Messemera ) ostrzega kapitana Ramseya ( Jamesa Donalda ) przeciwko próbom ucieczki, lecz brytyjski oficer bezczelnie powiedział mu: „Próba ucieczki jest obowiązkiem wszystkich oficerów”. To stwierdzenie stanowi podstawę narracji filmu, ale rzeczywistość jest taka, że ​​nie można było się spodziewać, że taki obowiązek umknie, jak wynika z wcześniej cytowanego Telegraf . To prawda, że ​​można było tego spróbować, ale w rzeczywistości ostrzeżono starszych jeńców wojennych nie podjąć próbę ucieczki, ponieważ konsekwencje byłyby poważne i z pewnością znacznie gorsze, niż oczekiwano 10 dni w izolatce zgodnie z przepisami Konwencji Genewskiej .

Fakt, że podjęli tę próbę, nie jest zaskakujący, biorąc pod uwagę, że jeńcy wojenni, którzy wcześniej podejmowali wielokrotne próby ucieczki, zostali wysłani do Stalagu Luft III, obozu o zaostrzonym rygorze, i dzieje się tak zarówno w prawdziwym życiu, jak i na filmie. Obóz został zbudowany specjalnie tak, aby był zabezpieczony przed ucieczką naziści podnosili z ziemi chaty więźniów, zakopywali mikrofony pod ziemią i budowali na żółtym piasku, przez który nie tylko trudno było przejść tunelem, ale także trudno było ukryć się przed każdym, kto próbował (według Historia ). Według Historia wojny w Internecie Film wiernie oddaje wygląd ówczesnego obozu.

Plan „Wielkiej ucieczki” zaczyna się od mieszanki prawdziwych i złożonych postaci

Jako faktyczny dowódca jeńców wojennych Ramsey zatwierdza dowódcę eskadry RAF Rogera Bartletta ( Richarda Attenborougha ) ambitny plan jednoczesnego uwolnienia 250 ludzi, z korzyścią dla sił alianckich w postaci odciągnięcia niemieckiej siły roboczej od frontu. Film jest trochę ambitniejszy, bo rzeczywista liczba wynosiła około 200 , ale tutaj dzielimy włos na czworo. Być może tę różnicę można poświadczyć faktem, że nie było Bartletta, a przynajmniej nie pod tym nazwiskiem. Było „Wielkie X”, ale jego nazwisko było Rogera Bushela . Kilka postaci w filmie wzorowano na prawdziwych mężczyznach, których imiona zostały zmienione na wzór Bushella, podczas gdy inne były postaciami złożonymi, co jest zrozumiałe, biorąc pod uwagę, że w projekt zaangażowanych było w jakiś sposób ponad 600 więźniów, według Metro .

Plan zakładał budowę trzech tuneli: „Tom”, „Dick” i „Harry”. Rozpoczęto prace nad wszystkimi trzema i to właśnie tutaj widzimy wykorzystanie znaków złożonych reprezentujących wiele prawdziwych postaci, w tym przede wszystkim postacie takie jak Hendley ( Jamesa Garnera ), który szukał zapasów, i Griffith ( Roberta Desmonda ), której zadaniem było szycie przebrań cywilnych, wpierając się w wysiłkach wielu osób. Jak widać na filmie, kopanie tuneli wymagało znacznego planowania i znacznych zasobów, ale rzeczywiste liczby są zdumiewające (za Historia ): wydobyto 100 ton piasku, który usunięto w ukrytych skarpetkach i dyskretnie rozsypano na zewnątrz; Do budowy drabin i podparcia ścian tuneli wykorzystano 4000 drewnianych desek łóżkowych; Do tłumienia dźwięków użyto 1700 koców; a ponad 1400 puszek mleka w proszku wykorzystano jako narzędzia i lampy.

Wszystko to działo się pod nosem niemieckich strażników, nie oznacza to jednak, że strażnicy zupełnie nie zdawali sobie sprawy z faktu, że będą podejmowane próby ucieczki. Według Telegraf , niektórzy ze strażników, antyhitlerowscy, w pełni wsparli tę akcję, przekazując informacje i zaopatrzenie, a nawet zlecili przepisywanie dokumentów swoim żonom. Film ogranicza jednak ich interakcje poprzez serdeczne porozumienie między więźniami a strażnikami. Całkowicie brakuje troski strażników o bezpieczeństwo więźniów. Wielokrotnie powtarzali wyższym oficerom, aby nie przeprowadzali masowych ucieczek, lecz raczej dwójkami i trójkami, ostrzegając ich, że zbiorowa ucieczka doprowadzi do straszliwej zemsty ze strony nazistów. Więźniowie oczywiście kontynuowali pracę, ale po tym, jak Niemcy odkryli Toma, zaczęli pracować wyłącznie przy tunelu Harry. Biorąc pod uwagę nieobecność Amerykanów w rzeczywistości, do odkrycia nie doszło, jak Hilts, Hendley i Goff ( Juda Taylora ) świętowali Czwarty Lipca w obozie, napędzanym domowym bimberem ziemniaczanym.

Uciekinierzy stają w obliczu gniewu nazistów w „Wielkiej ucieczce”

Prace w tunelu zostały zakończone i 24 marca 1944 roku jeńcy wdrożyli plan ucieczki. Podobnie jak w filmie, odkryto, że z powodu poważnego błędu geodezyjnego koniec tunelu jest dobre 20 stóp od zamierzonego celu, czyli bezpieczeństwa pobliskiego lasu, co zmusza uciekinierów do ograniczenia liczby osób, które mogą wyjść jednocześnie. W filmie pomaga im przerwa w dostawie prądu w wyniku nalotu. W rzeczywistości ten nalot jedynie utrudnił wysiłki, podobnie jak częściowe zawalenie się tunelu, co pokrzyżowało plan uwolnienia 200 ludzi (na Historia ). Tylko 76 mężczyzn uciekło, zarówno w filmie, jak i w prawdziwym życiu , ale odkrycie tunelu ewakuacyjnego nie było spowodowane zaalarmowaniem strażników przez jednego z mężczyzn, który hałasował, a drugim głupio wynurzył się na powierzchnię wraz ze strażnikami w pobliżu . Wszystko było już gotowe, gdy jeden ze strażników prawie wpadł do tunelu.

To w tym momencie Wielka ucieczka jest najdalej od rzeczywistości. Żaden niemiecki myśliwiec nie został zarekwirowany w związku z przerwanym lotem do Szwajcarii i choć była to jedna z najbardziej urzekających scen pościgów w historii kina, żaden śmiały uciekinier nie próbował uciec na motocyklu. Trasy były raczej bardziej kameralne, bardziej przyziemne niż ekscytujące i obejmowały nocne wędrówki przełajowe. Spośród 76 tylko trzech znalazło wolność, a pozostałych 73 schwytano i sprowadzono z powrotem do obozu , przywracając filmowi zgodność z prawdziwymi wydarzeniami.

10 kultowych filmów Steve’a McQueena, które nie są „Wielką ucieczką”

Uosobienie klasycznego stylu gwiazdy filmowej.

50 uciekinierów zostaje rozstrzelanych na rozkaz Adolfa Hitlera sam, wściekły zawstydzeniem, jakie naziści wywołali tą próbą, a film kończy się wywiezieniem komendanta na niepewny los i wysłaniem Hiltsa do „chłodni”, gdzie planuje kolejną ucieczkę. W prawdziwym życiu, per Historia , komendant obozu, Friedricha Wilhelma von Lindeinera-Wildaua groził sądem wojskowym i pozbawiony obowiązków. Jak na ironię, on sam został wzięty do niewoli przez siły brytyjskie po wysłaniu na linię frontu. Brytyjscy śledczy zatrzymali gestapo, które rozstrzelało 50 więźniów, a w 1947 r. 18 uznano za winnych zbrodni wojennych, a 13 stracono .

Wielka ucieczka , pomimo wszystkich zmian wprowadzonych dla rozrywki, nadal jest dość wierny wydarzeniom, jakie miały miejsce. Jednak to, czy zmiany te wpłyną na sposób postrzegania filmu jako hołdu dla stojących za nim mężczyzn, to już inna historia .