10 kultowych filmów Steve’a McQueena, które nie są „Wielką ucieczką”

Steve'a McQueena był jednym z najfajniejszych aktorów swoich czasów i nadal pozostaje ikoną. Być może zmarł ponad czterdzieści lat temu, mając zaledwie 50 lat, ale jego liczne role filmowe są nadal żywe, a wiele z nich bardzo się postarzało przez lata, jakie upłynęły od premiery. (Nie należy go mylić z identycznie nazywanym – i równie ważnym – brytyjskim reżyserem, Steve'a McQueena ).

POWIĄZANE: Steven Spielberg pracuje nad filmem opartym na klasycznej postaci Steve'a McQueena, Franku Bullitcie

Steve'a McQueena (the actor) is probably best known for starring in the WW2 thriller, Wielka ucieczka . To mistrzowski epos, być może najlepszy film o ucieczce z więzienia wszechczasów, w którym McQueen prowadzi silny zespół o nienagannej charyzmie i fizyczności. Zaglądając głębiej w jego filmografię, odkryjemy wiele innych filmów, które warto obejrzeć, jeśli ktoś mu się podobał Wielka ucieczka , a poniższe 10 tytułów to jedne z najlepszych, w jakich kiedykolwiek zagrał.

„Bullitt” (1968)

Steve'a McQueena peeling out in his Mustang in 'Bullitt'

Bullitt może to film, który najlepiej zapada w pamięć dzięki jednej scenie, ale co to za scena. Nie zdradzając zbyt wiele, pod koniec filmu mamy do czynienia z jednym z najlepszych pościgów samochodowych, jakie kiedykolwiek pokazano na ekranie. To prosta, ale efektowna i doskonale wykonana sekwencja, w której świetnie wykorzystuje się miasto San Francisco jako scenerię dla tak dramatycznej sceny akcji.

Reszta filmu jest elegancka i ma przyzwoity czas, ale tak naprawdę chodzi o pościg samochodowy, choć przynajmniej daje McQueenowi szansę na zabawę jedna z najfajniejszych postaci, jakie kiedykolwiek grał . Jest to jednak ten rodzaj filmu, w którym przychodzisz na pościg samochodowy, zostajesz na pościg samochodowy, a wychodzisz, mówiąc: „Hej, ten pościg samochodowy był naprawdę fantastyczny”.

„Siedmiu wspaniałych” (1960)

Steve'a McQueena in Siedmiu wspaniałych - 1960

Remake Siedmiu samurajów , Siedmiu wspaniałych zasadniczo czerpie klasyczną historię z kultowego japońskiego filmu z 1954 roku i przenosi ją na Zachód Ameryki. W każdej historii jest miasto terroryzowane przez bandytów, mieszkańcy zatrudniają oddział fizycznie wynajętych pracowników, aby ich chronić, a potem wszystko kończy się wielką, kulminacyjną rozgrywką.

Siedmiu samurajów to jeden z najwspanialszych filmów wszechczasów, więc porównywanie tych dwóch filmów jest trochę niesprawiedliwe. Siedmiu wspaniałych skrapla historię i traci przy tym część emocji i rozwoju postaci z oryginalnego filmu, ale ma niesamowitą ścieżkę dźwiękową, zapewnia lepszego głównego złoczyńcę (dzięki Eli Walach ), a także czerpie korzyści z obecności Steve'a McQueena w gronie wspaniałej siódemki.

„Klupa” (1958)

Steve'a McQueena often seemed to play himself in many of his films, or at least that's the sense you get from the fact that many of his characters act similarly. However, Blob był filmem, który dał mu szansę „zagrania siebie” w inny sposób, ponieważ tutaj jego postać również ma na imię Steve.

Jest to również nieco niesławne jako film, w którym McQueen grał nastolatka, mimo że miał 28 lat wtedy i nie wyglądał też szczególnie młodo jak na swój wiek. Mimo to, gdy już to przekroczymy, jest to solidny film science-fiction/horror z lat 50. XX wieku, opowiadający o małym miasteczku nękanym przez tytułową plamę: dziwną obcą formę życia, która pochłania wszystko, z czym się zetknie, przez cały czas stając się większa i bardziej niebezpieczna.

„Wiejskie piekło” (1974)

Musiałby to być jeden z najbardziej kultowych filmów katastroficznych lat 70 Wysokie piekło . Ma ogromną obsadę, ze Stevem McQueenem i Paula Newmana w głównych rolach i skupia się na pożarze, który wybucha w wieżowcu, a czas poświęcony jest ludziom uwięzionym w środku i osobom na ziemi, które przygotowują niebezpieczną akcję ratunkową dla ocalałych.

POWIĄZANE: Gatunki filmowe, które wyszły z mody

Tego rodzaju filmy katastroficzne były w latach 70. znacznie bardziej popularne niż obecnie, co rzeczywiście oznacza Wysokie piekło czuć się jak produkt swoich czasów. Mimo to jest co najmniej dobrze zrobiony i na pewno jest jednym z lepszych thrillerów akcji/thrillerów skupiających się na śmiertelnej katastrofie i wynikającej z niej walce o przetrwanie osób w nią uwikłanych.

„Sprawa Thomasa Crowna” (1968)

Afera Thomasa Crowna to solidny film kryminalny z końca lat 60., łączący historię niebezpiecznego napadu z silnym elementem romantycznym. Mieszanie gatunków nie jest płynne, ale sprawia, że ​​film wydaje się interesujący, a McQueen, wraz ze swoją współgwiazdą, wykonał dobrą robotę w obu obszarach filmu, Faye Dunaway .

Największa przeszkoda w cieszeniu się Afera Thomasa Crowna prawdopodobnie wynika z faktu, że bohaterowie nie są specjalnie dobrze napisani, a fakt, że postać McQueena popełnia napad z nudów bardziej niż z czegokolwiek innego, nie wzbudza w nim współczucia. Mimo to dla fanów antybohaterów może być wystarczająco fascynującym bohaterem ze względu na swój łobuzerski urok, a kiedy wszystko inne zawiedzie, przynajmniej McQueen jest swoim zwyczajnym fajnym sobą w roli głównej.

„Ucieczka” (1972)

Wciągający thriller kryminalny wydany zaledwie rok po równie dobrym Słomiane psy , Sama Peckinpaha Ucieczka to kolejna mocna pozycja w wypełnionej nimi po brzegi filmografii. To także film o czystym i cudownie prostym tytule, który mówi bardzo wiele za pomocą zaledwie dwóch słów.

Tytuł spełnia swoje zadanie, ponieważ film opowiada o dwojgu ludziach, którzy muszą dokonać dramatycznej ucieczki. Są partnerami w zbrodni, a także partnerami, jeśli chodzi o dosłownie małżeństwo. Kiedy więc napad się nie powiedzie, uciekają przed prawem, Bonnie i Clyde’a styl. To trzymający w napięciu i ekscytujący film i jak zwykle posadzenie Steve'a McQueena za kierownicą pojazdu w naturalny sposób wprowadza magię kina akcji.

„Papillon” (1973)

Drugi najlepszy film o ucieczce z więzienia ze Stevem McQueenem, i szczerze mówiąc, jeśli jego konkurencja była czymkolwiek innym Wielka ucieczka , Papillon prawdopodobnie byłby godnym zdobywcą pierwszego miejsca. To kultowy, zapadający w pamięć i bardzo ekscytujący film więzienny; po prostu nie jest tak niesamowity jak wspaniały film z 1963 roku, który także miał w tytule słowo „świetny”.

POWIĄZANE: Świetne filmy o ucieczce z więzienia

Ważne jest także podkreślenie różnic pomiędzy obydwoma filmami. Papillon jest trochę bardziej szorstki i ciemniejszy niż Wielka ucieczka – a także bardziej brutalny – i ma nieco ograniczony zakres, biorąc pod uwagę, że skupia się na dwóch więźniach i ich próbach ucieczki, a nie na dużej obsadzie. Dla każdego, kto pragnie więcej filmów o McQueenie i więzieniach, poza jego najbardziej znaną rolą: Papillon oglądanie jest niezbędne.

„Le Mans” (1971)

Le Mansa to rodzaj filmu, który pokochają fani wyścigów, ale prawdopodobnie docenią go tylko ci, którzy nie śledzą tego sportu. Dzieje się tak dlatego, że do ukazania słynnego 24-godzinnego wyścigu wytrzymałościowego w Le Mans, w którym uczestniczą jedni z najbardziej odważnych i utalentowanych kierowców wyścigowych na świecie, wymagane jest solidne, rozsądne podejście.

Jest w tym historia Le Mansa , ale raczej nie skupia się na tym. Dialogi są minimalne, wyścigi częste, a realizm niezaprzeczalny. Szczerze mówiąc, sprawia to wrażenie filmu dokumentalnego, więc nie jest zaskakujące, gdy dowiadujemy się, że niektóre fragmenty filmu pochodziło z prawdziwego wydarzenia Le Mans w 1970. Brak fabuły i mocni bohaterowie niektórych zniechęcą, ale oglądany jako swego rodzaju niemal eksperymentalny film akcji, sprawdza się całkiem nieźle.

„Dziecko z Cincinnati” (1965)

Tak samo jak Le Mansa był rozsądnym filmem, który spodoba się głównie fanom wyścigów samochodowych, Dzieciak z Cincinnati to prosty i dość prosty film o pokerze. McQueen wcieli się w młodego, wschodzącego zawodnika, który organizuje mecz ze starym profesjonalistą, mając nadzieję, że będzie to mecz, który na stałe wprowadzi go do wielkich lig.

Jeśli nie masz dużego doświadczenia w pokerze, w drugiej połowie filmu będziesz całkiem zagubiony. Jeśli chodzi o pierwszą połowę, przez większość czasu wydaje się ona niczym więcej niż długim prologiem do samej rozgrywki. Jeśli chodzi o uchwycenie gry na ekranie, radzi sobie nieźle, ale najprawdopodobniej spodoba się większym fanom pokera niż zwykłym graczom.

„Kamienie piasku” (1966)

Prawdopodobnie, Kamyczki Piaskowe to film z najlepszą kreacją McQueena. To trzygodzinny epos, którego akcja rozgrywa się w latach dwudziestych XX wieku i opowiada o załodze łodzi wyruszającej na ryzykowną misję ratunkową w ogarniętych wojną Chinach.

Zapewniło to McQueenowi jego jedyną nominację do Oscara i stanowi mocny dramat wojenny, jak na standardy lat 60. To długi i czasami wyczerpujący film, ale ma bardzo mocny akt końcowy i jest wyjątkowo dobrze zrobiony pod każdym względem. Może nie jest to jego największy film, ale może być największą wizytówką jego umiejętności aktorskich.

DALEJ: Świetne filmy, które najlepiej podzielić na dwie odsłony