W „Podstawach opieki” Paul Rudd gra przeciwko typowi

Kiedy myślisz Paweł Rudd , istnieje duża szansa, że ​​natychmiast wpadniesz w atak chichotu. (Wiem, że tak.) Czy uderza bas Kocham Cię, Człowieku , pokrywając się atramentem jako tępy polityk Bobby Newport Parki i rekreacja , obnosząc się ze swoją nielegalną wodą kolońską Panther Anchorman , wyrzucając bezsensowne rady życiowe Zapominając o Sarah Marshall , będąc mądrym facetem 40-letnia dziewica , co tam, Rudd to stary, wielki głupek. Wnosi tę energię nawet do Marvel Cinematic Universe jako Ant-Man – postać, która uczyniła go niespodziewaną gwiazdą akcji podczas swojego trzeciego solowego występu, Ant-Man i Osa: Quantumania , grający obecnie w kinach. Ale w jego długiej filmografii jest jeden tytuł, który mogłeś przeoczyć, a który dowodzi, że może być kimś więcej niż tylko zabawnym człowiekiem. Uroczy dramat podróżniczy Podstawy opieki od 2016 r. Paul Rudd jest najbardziej bezbronny.

Co to są „podstawy opieki” O?

Na podstawie Jonathana Evisona powieść Zmienione podstawy opieki oraz napisany i wyreżyserowany przez długoletniego Późny występ z Davidem Lettermanem scenarzysta i producent Roba Burnetta , ten zachwycający, ukryty klejnot bada piękny i nieprawdopodobny związek pomiędzy pogrążonym w żałobie mężczyzną a niepełnosprawnym nastolatkiem. Na początku imię postaci granej przez Rudda jest jedyną zabawną rzeczą w nim. Wciela się w Bena Benjamina, człowieka desperacko poszukującego celu w swoim życiu po niewyobrażalnej tragedii.

POWIĄZANE: 15 najlepszych kreacji Paula Rudda, od „Ant-Mana” do „This is 40”

Po raz pierwszy widzimy go podczas sześciotygodniowego kursu opieki, podczas którego tępo patrzy w przestrzeń, podczas gdy instruktor szczegółowo opisuje znaczenie przykazań opiekuna. Nie mogę zaopiekować się kimś innym, jeśli najpierw nie zajmę się sobą – jest to na szczycie listy, a jak na ironię, dbanie o siebie jest czymś, czego Ben aktywnie unika. Minęły trzy lata od wypadku jego syna, chwili, która zrujnowała jego życie i zrujnowała relacje z żoną Janet ( Julia Denton ). Nie mógł się zmusić do napisania kolejnych powieści ani przyjęcia dokumentów rozwodowych Janet. Rudd obarcza swoje ramiona tą melancholijną postawą z różnym stopniem mocy, co stanowi ostry kontrast w stosunku do swobodnego, uśmiechniętego faceta, do którego przywykliśmy na naszych srebrnych ekranach. Jednak, ku ogromnej chwale Rudda, jego występ ani razu nie wydawał się nieszczery.

Tym razem Paul Rudd nie żartuje

Po ukończeniu kursu Ben zostaje przydzielony do Trevora ( Craiga Robertsa ), nastolatka cierpiąca na dystrofię mięśniową Duchenne’a (DMD). Trevor musi poruszać się na wózku inwalidzkim i ma bardzo specyficzny tryb życia, wymagający praktycznie całodobowej opieki. Ale jedno jest pewne: tak nie potrzebuję pomocy Bena. Pierwsze spotkanie Bena i Trevora natychmiast zmusza Rudda do roli heteroseksualnego mężczyzny. Trevor jest dość sardoniczny i poważny, co jest bezpośrednim skutkiem rozdzierającego serce rozdania, które mu rozdano. Jego pokrętne i mroczne poczucie humoru czyni go tak czarującym, chociaż Ben jest zbyt zajęty wywieraniem pozytywnego wrażenia, aby w ogóle zarejestrować to w jego zamglonym, pogrążonym w smutku mózgu. W ciągu kilku sekund od zostania sam na sam z Trevorem Ben potulnie pyta: Potrzebujesz czegoś? na co Trevor bezczelnie odpowiada, właściwie to robię. Czy mogłabyś zadzwonić do fundacji Make-A-Wish i powiedzieć im, że chcę bl*wjoba Katy Perry ? Obserwowanie, jak Rudd niezdarnie radzi sobie z kąśliwymi, jednowierszowymi tekstami Trevora, jest odświeżającą zmianą tempa i szansą dla aktora na pokazanie, że potrafi przyjmować dowcipy tak samo, jak je opowiadać.

To dość nieoczekiwane – a nawet trochę denerwujące – patrzeć, jak Rudd jest poważnym, bardziej pasywnym partnerem scenicznym, który musi reagować na czyjeś wybryki. Jest to doskonale widoczne wraz z komedią fizyczną w montażu na początku filmu, który podkreśla trudności Bena z pomaganiem Trevorowi w wyjściu do toalety dzięki dosłownemu naciśnięciu przycisku przez Trevora, aby stale wysuwać krzesło z uścisku Bena. Rudd jest tutaj obiektem żartu (bez zamierzonej gry słów), ponieważ stara się przekonać celowo wybrednego nastolatka, co sprawia, że ​​jego autentyczne próby pomocy Trevorowi są jeszcze bardziej ujmujące.

Paweł Rudd Makes Ben a Layered, Relatable Character

Ich urocza dynamika zostaje wystawiona na próbę, gdy Ben dowiaduje się, że Trevor wiedział o tym, co stało się z jego synem, choć wmawiał mu, że nie zna tej niszczycielskiej historii. Rudd przejmuje dowodzenie i kieruje wściekłością, która może wynikać jedynie ze zdrady, wpada do pokoju Trevora i krzyczy: „Wiedziałeś o moim dziecku i powiedziałeś mi te wszystkie ojcowskie bzdury?” co? Myślisz, że poruszanie się na wózku inwalidzkim daje ci prawo do mówienia i robienia, co chcesz? Ruddowi udaje się oddać mieszankę bezradności i frustracji, która w niemelodramatyczny sposób podkreśla kruchość emocjonalną Bena. W powietrzu unosi się wyczuwalne napięcie, które wynika z poczucia straty, a Rudd starannie to przedstawia.

Ponieważ Ben był przyzwyczajony do przełykania bólu spowodowanego osobistą tragedią i toczenia się pod wpływem żartobliwych ciosów Trevora, niesamowicie satysfakcjonujące jest obserwowanie przebłysków Rudda, którego znamy i kochamy, jaśniejących w Benie. Im bardziej Ben i Trevor poznają swoje osobowości i dziwactwa, Rudd może wcielić się w swojego chłopięcego ducha. Przekonuje Trevora i jego matkę Elsę ( Jennifer Ahle ), aby pozwolić jemu i Trevorowi wybrać się na przejażdżkę krajową w celu odwiedzenia przydrożnych atrakcji wskazanych przez Trevora na mapie. Trudno go sprzedać, ponieważ Trevor wychodzi z domu tylko w czwartki od pierwszej do czwartej po południu, aby udać się do parku. Szczerze mówiąc, to cud, że Ben wytrwał tak długo bez rezygnacji, a Elsa wie, jak ważne jest, aby jej syn opuścił swoją strefę komfortu.

Nadal możemy zobaczyć charakterystyczną komedię Rudda

Podczas ich przygody Ben rośnie tak samo (jeśli nie więcej) jak Trevor, ucząc się dbać o siebie i kochać siebie, jak podkreślają przykazania opiekuna na początku filmu. Buduje na tyle pewność siebie w ich związku, że zaczyna nawet próbować rozśmieszać Trevora, aby go uspokoić, gdy wyruszają dalej od domu. Daj spokój, na tym właśnie polegają podróże samochodowe – upiera się, rozpakowując Slim Jima, ku wielkiemu zniesmaczeniu Trevora. Biorąc pod uwagę fakt, że Trevor je tylko gofry i kiełbaski na każdy posiłek i wychodzi z domu tylko raz w tygodniu, prośba o zjedzenie Slim Jima była odważną prośbą. Ale Ben nie zamierzał przyjąć tego nieuniknionego „nie” za odpowiedź. Po odgryzieniu kawałka wierzchu i dramatycznym jęczeniu, żartuje: „To piekielny paluszek mięsny”. To, co dzieje się dalej, jest po prostu absolutną głupotą, ponieważ Ben wielokrotnie się porusza i uderza Trevora przekąską w usta, mówiąc mu, żeby skubał Jima i ugryzł Jamesa, z brytyjskim akcentem. Czy nie tak się mówi w twoim kraju?

Tak, Podstawy opieki tu i ówdzie pojawia się żartujący Paul Rudd, ale najczęściej Mokre, gorące amerykańskie lato aktor gra wbrew typowi i robi to z niezwykle imponującymi wynikami. Czasami to nieoczekiwane wybory castingowe sprawiają, że idealnie pasuje. Rudd bez wysiłku porusza się po niuansach i bałaganie zależności emocjonalnej i wrażliwości podczas satysfakcjonującej i uzdrawiającej podróży Bena. Film daje Ruddowi szansę pokazania swoich umiejętności aktorskich, gdy zmaga się z żalem, pokonuje przeszkody, jakie niesie ze sobą opieka nad osobą, która potrzebuje Twojej pomocy, ale jej nie chce, a także pokazuje, jak ważna jest samoakceptacja. Rudd jest nie tylko osobą, na którą możesz liczyć, że się uśmiechniesz, ale także osobą, która skłoni Cię do refleksji i zadania sobie kilku głębokich pytań życiowych.