Zapomnij o Pokémonach, ten program dla dzieci ma właściwie wszystkie motywy chrześcijańskie

Pamiętam, że po raz pierwszy dowiedziałem się o Pokémonach podczas przerwy, gdy byłem w szkole podstawowej w 1998 roku. Moi rówieśnicy rozdawali karty Pokémon. Natychmiast zostałem zahipnotyzowany. Pamiętam nawet pierwszego Pokémona, jakiego w życiu widziałem: Krabby, stworzenie podobne do kraba z czerwoną muszlą i dwójką dużych oczu. (Karta przedstawia go na plaży na niebieskim tle – używany do reprezentowania Pokémonów typu wodnego.) Chociaż byłem tylko dzieckiem, wiedziałem, że natknąłem się na coś fenomenalnego, coś, co będzie znaczącym aspektem mojego dzieciństwa i dzieciństwa milionów innych dzieci. Ale wraz z gwałtownym wzrostem globalnej popularności Pokémonów przyszła szatańska panika. W japońskiej franczyzie zaczęły narastać teorie spiskowe o podłożu religijnym. Niektórzy chrześcijańscy twierdzili, że Kieszonkowe Potwory (japońskie określenie Pokémonów) były w rzeczywistości demonami. Odkąd w latach 80. uformowała się i podsyciła szatańska panika, pojawiło się kilka straszydeł, wokół których fanatycy wywołali pandemon. Pod koniec lat 90. Pokémony stały się powodem do niepokoju wielu chrześcijan. Demoniczny to słowo często używane w kulturze kościelnej, a Pokémon otrzymał ten przydomek. Ale pomimo tego, że szatańscy panikarze pogardzali Pokémonami, istniał inny podobny program dla dzieci, który rzeczywiście zawierał chrześcijańskie wierzenia eschatologiczne — Przygoda Digimonów .

Pokémon kontra Digimon

Chociaż Digimony , co oznacza Digital Monsters, a Pokémony powstały mniej więcej w tym samym czasie, serial Pokémon ukazał się w 1997 r., podczas gdy Przygoda Digimonów został wydany dopiero w 1999 roku. Bohaterami obu seriali są dzieci, ale ich kierunki rozchodzą się w bardzo różnych kierunkach. Podczas mojej rozmowy w szkole podstawowej przy obiedzie, mój kolega z klasy określił serię Pokémon jako podróż, a Digimon jako wyprawę. Mój kolega z klasy i ja byliśmy jeszcze dziećmi, ale jego obserwacja była bystra. Dla porównania Pokémon jest znacznie mniej skomplikowany niż Digimon — fabuła jest prosta, postacie są spójne, a Pokémony zamieszkujące jego świat są znacznie łatwiejsze do zrozumienia niż cyfrowe potwory ze świata Digimon. Założenia Pokémonów są nieskomplikowane: Ash Ketchum podróżuje po świecie ze swoimi towarzyszami, Pokémonami i ludźmi, aby wygrywać turnieje, w których Pokémony walczą ze sobą, co prowadzi jednego trenera Pokémonów do ostatecznego zostania Mistrzem Pokémon.

POWIĄZANY: Angielski dubbing „Digimon Adventure” jest już dostępny do transmisji strumieniowej

Digimony is much more complex . Na początku serii siedmioro dzieci zostaje wciągniętych w inny wymiar, cyfrową krainę, gdzie spotykają Digimona, z którym są sparowani. Ich przeznaczeniem jest pokonanie ciemności cyfrowego świata, a także ochrona własnego świata. Jednak historia jest o wiele bardziej skomplikowana, a same Digimony są trudniejsze do zrozumienia niż Pokémony. Digimon ma również mroczniejsze motywy niż Pokémon, co czyni go bardziej atrakcyjnym dla starszych dzieci. Ponieważ Pokémon był znacznie lżejszy z natury, miał szerszy zakres atrakcyjności dla różnych grup wiekowych. W przypadku Pokémon dziecko może przegapić niektóre odcinki serialu i nadal być w stanie je śledzić, ponieważ fabuła jest w zasadzie zawsze taka sama: Ash chce zostać mistrzem Pokémon. Jeśli dziecko przegapiłoby odcinek serialu Digimon, byłoby mu trudniej kontynuować jego oglądanie, ponieważ serial nieustannie kręci się wielowarstwowymi fabułami i wprowadzaniem nowych postaci. Złoczyńcy w Pokémon, Zespół R, służą jako komiczna ulga, a nie naprawdę groźna obecność. Niekompetencja Jessego, Jamesa i Meowtha w próbie kradzieży Pikachu Ashowi skutkuje tym, że ponownie wybuchają, a ich spiski są nieustannie udaremniane. Złoczyńcy Digimona są w rzeczywistości złowieszczy i mają prawdziwie złą naturę, zgodnie z jego historią.

Pokémon wysunął się na prowadzenie, tworząc najpierw swoje anime. Mimo że oba zostały poczęte mniej więcej w tym samym czasie, Pokémon jako pierwszy pojawił się w serialu, filmie, kartach kolekcjonerskich i grach wideo, co sprawiało, że Digimon starał się dotrzymać im kroku. Z tego powodu Digimon zawsze wydawał się drugorzędny w stosunku do Pokémonów. Pomogło także Pokémonowi to, że jego gry zostały przejęte przez Nintendo. Gry Digimon powstały na PlayStation, które wciąż jest popularną konsolą, ale Nintendo miało Gameboye, a także Nintendo 64, które pozwalały na więcej gier. Wyczucie czasu i takt Pokémona oraz łatwa do zrozumienia historia sprawiły, że stała się ona franczyzą większa siła trzymania .

W miarę rozwoju serii, gdy siedmioro dzieci (ostatecznie ośmioro), zwanych Digidestined, oraz ich partnerzy Digimon stawiają czoła różnym wrogom, spotykamy złego Digmona o imieniu Devimon, chudą, rogatą postać ubraną na czarno. Prawdopodobnie nie trudno odgadnąć inspirację stojącą za imieniem Devimona. Ale podobnie jak Pokémony, Digimony również ewoluują, ale na różne sposoby. We wszechświecie Pokémon ewolucja oznacza, że ​​przyjmie nową, trwałą formę. We wszechświecie Digmon Digimon może przybierać kilka różnych form i przełączać się między nimi. Następną formą Devimona jest Myotismon, humanoidalny wampir.

Myotismon w Digmon.

Jedną z głównych różnic między Pokémonami i Digimonami jest to, że Pokémony to w zasadzie zwierzęta posiadające supermoce, ale są pewne wyjątki, jak np. Magnemite, który wydaje się być nieorganiczną istotą z magnesami, która jest w stanie wykorzystywać energię elektryczną. Chociaż potrafią komunikować się z ludźmi, nadal istnieje oczywista różnica między nimi a ludźmi. Prawie wszystkie Pokémony potrafią mówić tylko poprzez wypowiedzenie swojego imienia. Digimony są jednak stworzeniami bardziej skomplikowanymi: niektóre są w zasadzie ludźmi, inne to maszyny, niektóre wyglądają jak zwierzęta, a niektóre wyglądają jak kombinacja. Digimony mają zwykle znacznie bardziej zastraszający wygląd niż Pokémony; mogą być wyposażeni w broń, mieć niepokojącą estetykę, a nawet nosić ubrania. Niektóre Digimony są z natury złe, jak Devimon. W przypadku Pokémonów żadne z jego stworzeń nie ma być nikczemne. Jak wyjaśniono w jednym z odcinków Pokémon, Pokémon jest zły tylko wtedy, gdy jego właściciel jest zły. Nawet jeśli Pokémon może nie mieć urzekającego wyglądu, nie oznacza to, że jest zły. Wszystkie Digimony mają wspólną cechę: wszystkie mają mon w swoim imieniu.

Myotismon jest następną formą Devimona. Zamiast być ciemnym, rogatym mężczyzną, jest w zasadzie wampirem – nosi pelerynę, nie lubi światła słonecznego, ma kły do ​​wysysania krwi i jest przenoszony przez nietoperze. Chociaż dzieci Digimona spotykają wielu wrogów, następna forma Myotismona jest wyjątkowa, ponieważ jest inspirowana Biblią.

Cyfrowe potwory i antychryst

VenomMyotismon w Digimonach.

W odcinku zatytułowanym Proroctwo odcinek zaczyna się od przepowiedni: niebo zostanie zaćmione przez skrzydła wielu nietoperzy. Upadły lud będzie wzywał imię nieumarłego króla Digimonów, a kiedy zegar wybije godzinę Bestii, nieumarły król objawi się w swojej prawdziwej postaci jako Bestia. Aniołowie wystrzelą strzały nadziei i światła w stronę ukochanej osoby, czyli tej, którą zostali wysłani, aby chronić. I stanie się cud.

Proroctwo nawiązuje do biblijnej księgi Objawienia. Mytotismon osiągnie swoją prawdziwą formę o 06:06:06, zwanej godziną Bestii. W poprzednim odcinku wydawało się, że Myotismon został pokonany, ale świat ludzi nadal spowija złowroga mgła. Osoby będące w transie śpiewają Myotismon, Pan i Mistrz. Pozorna porażka Myotismona jest krótkotrwała, ponieważ zostaje on wskrzeszony w swojej bestii: VenomMyotismon. VenomMyotismon jest nadal humanoidalny, ale jest gigantyczny, rogaty, skrzydlaty i wydaje się być gadziem i ssakiem, wyglądając jak smok. Kiedy Tai i Matt widzą VenomMyotismon, jego wygląd wyjaśnia ojciec Matta — to jego prawdziwa postać, Bestia.

W Księdze Objawienia Antychryst nazywany jest także Bestią, czyli jego prawdziwą istotą. A w Apokalipsie jest przepowiedziane, że Antychryst zmartwychwstanie po zabiciu. Podobnie, gdy Mytotismon wydaje się być zniszczony, zostaje wskrzeszony w jeszcze silniejszej formie. Revelations opisuje także Bestię jako smoka, podobnie jak wygląd VenomMyotismona.

Dochodzi do bitwy i bestialski Digimon walczy z Digimonami, w tym z dwoma aniołami Digimonami, ale VenomMyotismon jest zbyt silny. Jednak następuje cud i Digimony są w stanie pokonać VenomMyotismona, przebijając jego rdzeń, który tak się składa, że ​​znajduje się w jego miednicy (w anime zawsze wszystko jest interesujące). Proroctwo nie jest jedynym biblijnym odniesieniem w Digimon. Istnieją również Digmony inspirowane Siedmioma Grzechami Głównymi, znanymi jako Siedmiu Wielkich Władców Demonów: Tryb Chaosu Lucemona reprezentuje dumę; Lewiamon reprezentuje zazdrość; Demon reprezentuje gniew; Tryb Szału Balphemona reprezentuje lenistwo; Barbamon reprezentuje chciwość; Belzemon reprezentuje obżarstwo; a Lilithmon reprezentuje pożądanie. Inną zaawansowaną formą Myotismon jest MaloMyotismon, który jest wyposażony w kanony, jedno czytanie Sodoma i druga Gomora , nazwy dwóch miast, które zostały zniszczone za swą niegodziwość, w Księdze Rodzaju.

Kim są anioły Digimony?

Angemon w Digimon Adventure.

W Digimonie są aniołowie i dawni aniołowie Digimon. Angemon i Angewoman są dobrymi Digimonami, które walczą ze złem. Ale Devimon czerpie inspirację z Lucyfera jako upadłego anioła, który wybrał ciemność zamiast światła. W historii są inni Digmony, które podjęły tę samą decyzję. Istnieje również Znak Zła widniejący na kilku Digmonach, który oznacza ich jako złych; przypomina nietoperza. Można to również porównać do Znaku Bestii wspomnianego w Biblii.

Mimo że Digimon nawiązywał do rzeczy, które przeraziłyby większość chrześcijan, w większości przypadków pozostawało to poza ich zasięgiem. Panika, która ogarnęła Pokémona, nie ogarnęła Digimona w ten sam sposób. Pokémon był popularniejszą nazwą między tymi dwoma monsami, ale popularność również wywołała reakcje, ponieważ był bardziej widocznym celem. Chrześcijanie patroszyli kieszonkowe potwory z powodów takich jak niektóre z nich o zdolnościach psychicznych, co we wszechświecie Pokémon jest raczej zdolnością do wykorzystania pewnego rodzaju energii mentalnej do syntezy w ataki. Sprzeciwili się także Pokémonowi-duchowi. Dorastając w kościele, wielu chrześcijan nie wierzyło w duchy, lecz postrzegało je nie jako wędrujące duchy zmarłych, jak wielu o nich myśli, ale jako upadłe anioły (demony) manifestujące się w widzialnej formie. Pokémon był również krytykowany za brutalność, chociaż walka nigdy nie była drastyczna. Tymczasem w szkółce niedzielnej dzieci uczą się o chłopcu wrzucającym kamień w głowę faceta; był nawet komiks przedstawiający Dawida i Goliata, który oglądaliśmy jako dzieci. I była krew. Co zaskakujące, Watykan zatwierdził Pokémony twierdząc, że pobudza wyobraźnię, nie ma żadnych szkodliwych moralnych skutków ubocznych i ukazuje więzi intensywnej przyjaźni.

Pokémon mógł spotkać się z większą pogardą, ale jego popularność pozostała

Obie franczyzy istnieją do dziś i tworzą nowy materiał. Ale chociaż popularność Digmona spadła w ciągu dziesięcioleci, odkąd po raz pierwszy wprowadził nas do cyfrowego świata, Pokémon nadal cieszy się dużą popularnością. A Parku Południowego odcinek z 1999 roku zatytułowany „Chinpokomon wycelował w Pokémony, twierdząc, że to tylko moda, w dodatku głupia, a dzieci w końcu zajmą się czymś innym. Obydwa Parku Południowego I Pokémon: Liga Indygo (pierwszy sezon Pokémona) ukazał się w 1997 roku. Parku Południowego wciąż tworzy nowe odcinki, ale popularna opinia będzie uważała, że ​​czasy świetności serialu są już daleko za nim. Pokémon jednak przetrwał próbę czasu. Nie tylko dzieci nadal kochają Pokémony, wielu dorosłych, którzy byli dziećmi, kiedy to się zaczęło, nadal kocha tę serię.

Pokémony były demonizowane i niedoceniane, ale pionier w dziedzinie rozrywki dla dzieci nadal szybko przemija Parku Południowego spadek zainteresowania i zmniejszająca się liczba osób identyfikujących się jako osoby religijne. Dziesiątki lat później ludzie wciąż mówią: „Muszę je wszystkie złapać”.