„Towarzysz” jest powodem

Trzeba wyjątkowej aktorki, aby wzbudzić współczucie i oddanie wśród publiczności, a jednocześnie swoim występem wywołać atmosferę grozy w dolinie niesamowitej. Zofia Strzecharz bez wysiłku przywraca w niej tę równowagę najnowszy projekt filmowy, Towarzysz . Reżyseria: Drewa Hancocka , Towarzysz łączy androidy sex-boty rodem z tandetnej fantastyki naukowej z krwią i wnętrznościami horroru. W jednej ze swoich najbardziej wyróżniających się ról Thatcher gra tytułową towarzyszkę, Iris. Gwiazdorska moc Thatcher olśniewa, dzięki jej głębokiemu zrozumieniu Iris jako postaci, pomaga ona elementom science fiction i komedii romantycznej Towarzysz nawiązują do thrillera i horroru psychologicznego, a wszystko to czyniąc Iris fascynującą i ujmującą bohaterką.

Zofia Strzecharz Plays a Convincing Almost-Human

Gdy Towarzysz zaczyna się, najważniejszym zmartwieniem Iris jest udział w weekendowych rekolekcjach ze swoim ukochanym chłopakiem Joshem, grany przez Jacka Quaida i martwienie się, czy jego przyjaciele ją lubią. Kiedy podróż przybiera makabryczny obrót, Josh niszczy rzeczywistość Iris, zrzucając bombę, którą ona jest robotem, który wynajmuje dla… firmy. Iris musi walczyć nie tylko o zachowanie nowo zdobytej autonomii, ale także o życie. Towarzysz nie wstydzi się tożsamości Iris jako robota, ujawniając założenia w zwiastunie a zwrot akcji następuje niecałe 30 minut po rozpoczęciu filmu. To szybkie zdemaskowanie Iris jako towarzyszki pozwala widzom przez większą część czasu chłonąć występ inspirowany Thatcher. Iris ma mnóstwo małych kleszczy, które zdradzają jej tożsamość, jeszcze zanim Josh wyznaje prawdę.

„Towarzysz” łamie standardy horrorów dzięki doskonałej jakości CinemaScore

Dorównuje filmom takim jak „Ciche miejsce: dzień pierwszy” i „Obecność: diabeł mnie do tego zmusił”.

Iris nigdy nie czuje się w pełni człowiekiem i nie sprawia wrażenia kampowego bota science-fiction . Zamiast tego Thatcher łączy te dwa aspekty Iris, tworząc nową, niepowtarzalną postać. Iris nie może zmienić tego, że jest towarzyszką, ale walczy o samorealizację. Od pierwszej sceny Thatcher mruga okiem do prawdziwej natury Iris. Gdy kamera kieruje się na nogi i stopy Iris przechadzającej się po supermarkecie, nie sposób nie zauważyć sztywnego, miarowego chodu Thatcher. w wywiad z The Movie Podcast , reżyser Hancock przypisuje Thatcherowi, że jako podstawową wskazówkę wybrała nienaturalny spacer.

Jest wiele drobnych szczegółów na temat Strzecharz's performance that sell Iris jako wiarygodnego robota. Kiedy jest zdenerwowana i walczy z uśmiechem, mięśnie jej twarzy drgają, jakby coś szwankowało. Kiedy płacze, jest to doskonała, pojedyncza łza. Pomimo tych oczywiście robotycznych skinień, Strzecharz allows the very human metaphor of a toxic relationship to power her performance . Cała jej twarz się rozjaśnia, kiedy patrzy na Josha, jest w nim tak wyraźnie zakochana, że ​​aż łamie serce. Nie ma wątpliwości, że Iris jest oddana Joshowi, co czyni jego zdradę jeszcze bardziej druzgocącą zarówno dla Iris, jak i publiczności. Widz ma ochotę sięgnąć przez ekran, chwycić Iris za ramiona i krzyknąć: „Możesz zrobić o wiele więcej!”.

Jak Sophie Thatcher podnosi grozę „Towarzysza”

Założeniem Towarzysz jest dużo ciemniejszy niż jego Estetyka gumy balonowej skłoniłoby słuchaczy do uwierzenia. Pomysł na roboty towarzyszące to science fiction w najbardziej mrożącym krew w żyłach wydaniu. Chociaż Josh twierdzi, że nienawidzi określenia „pieprzyć bota”, w istocie tym właśnie są towarzysze. W pełni świadome roboty, zaprojektowane wyraźnie z myślą o seksie, towarzysze nie mają kontroli nad tym, kogo kochają i co robią. W pewnym momencie filmu pojawia się krótka, wyrzucona kwestia, mówiąca o ludziach kupujących towarzyszy, których można wykorzystać jako cel treningowy lub trzymać ich przykutych łańcuchami w piwnicy w celu tortur. Im więcej informacji film dostarcza na temat robotów towarzyszących, ich działania i sposobu, w jaki ludzie z nich korzystają, tym więcej włosów jeży się widzowi na karku.

W świecie, w którym ludzie mogą kupować czujące boty seksualne, nie jest zaskoczeniem, że wszystkie ludzkie postacie są nikczemne. Quaid nasyca Josha ze zdrową dawką „Mr. Miły Gość”, jednocześnie wyładowując swoje uprawnienia i frustracje na Iris. Iris jest z pewnością najbardziej ujmującą postacią w całym filmie. Towarzysz Szeroki wachlarz gatunków pozwala na dużą dozę komedii, a większość śmiechu wynika z nienagannego wyczucia czasu i tonu Thatcher. Gdy Iris dowiaduje się, jak Josh wszystko w niej spersonalizował, w chwili, która z łatwością może przerodzić się w paraliżujący horror, pojawia się beztroska, gdy Thatcher żartobliwie komentuje: „Naprawdę, Josh?” W innej, szczerze mówiąc, zabawnej scenie pomiędzy Iris a policjantem Thatcher przykleja na twarz szeroki uśmiech i papla po niemiecku. Dialogi są żwawe, a gra Thatcher spaja to wszystko w jedną całość. Publiczność nie może powstrzymać się od kibicowania Iris, gdy uczy się stanąć na własnych nogach, a jednocześnie potrafi rzucać tu i ówdzie dowcipnymi wersami. Ta urocza kreacja Iris podkreśla, jak naganny jest Josh. Kiedy dziewczyna-android jest milsza (i bardziej moralna) niż ludzki chłopak, czas na autorefleksję, kolego!

Co najmniej połowa projektów Thatcher to horror. Wraz z wydaniem Towarzysz i zbliżający się spadek Żółte kurtki W trzecim sezonie Thatcher w 2025 r. przeżywa falę brutalności. Zadziwiła widzów rolami wypalonej łowczyni, która stała się łowczynią, w Żółte kurtki, Siostra Barnes w 2024 roku Heretyk i Sadie w 2023 r Boogeyman , nie da się już zaprzeczać. Sophie Thatcher jest jedną z nich, jeśli nie the krzycząca królowa wszystkich wschodzących aktorów pokolenia Z.