Dlaczego koreańskie dramaty uzależniają bardziej, niż myślisz

Czy straciłeś weekend przez mgłę maratonu nie jednego, ale kilku koreańskich dramatów? Witamy w ogromnym i wciąż rozwijającym się klubie. Z historią tak bogatą, jak różnorodne koncepcje fabularne, K-dramaty mają niezaprzeczalną siłę coś. Dokładniej, symfonia pewne rzeczy . (Łatwiej jest to analizować za pomocą deklaratywnego stenografii, ale oczywiście należy pamiętać, że nie wszystkie dramaty są takie same.) Południowokoreański przemysł telewizyjny istniał przez dziesięciolecia jako media, które trzeba zobaczyć, zanim zachodnia publiczność zaczęła zanurzać się w ogromnym rynku w ramach szerszego popkulturowego halyu ruch lub „fala koreańska”.

W porównaniu do znaczącego międzynarodowego sukcesu K-popu, dramaty spędzały więcej czasu w podziemiu Netflix zabezpieczył prawa do dystrybucji na stale rozwijającym się rynku katalog tytułów.

Netflix i inni giganci zajmujący się streamingiem, tacy jak Prime Video, Apple TV i Disney, tworzą własne koreańskie treści, w dużej mierze wspierani przez Gra Kałamarnica szturmem zdobywając świat dystansu społecznego, minięcie na ulicy kogoś, komu podobał się K-dramat, jest teraz bardziej prawdopodobne niż nie. Ich wielowarstwowy urok i wynikający z tego uzależniający charakter nie były dziełem przypadku dla międzynarodowej publiczności.

POWIĄZANY: Najlepsze koreańskie dramaty w serwisie Netflix już teraz

Niektóre z kluczowych powodów, dla których K-dramaty uzależniają

Legenda Błękitnego Morza (2017)

Po pierwsze, prawdopodobnie z powodu rząd Korei Południowej inwestuje duże środki finansowe w swoją sztukę jako środek wspierania gospodarki, K-dramaty często wykazują imponująco wysoką wartość produkcyjną. W związku z tym duży element oglądania gatunku sprowadza się do czerpania radości z tworzenia pięknych filmów. Ekipy tworzą niezwykle atrakcyjne scenografie i kostiumy, a zdjęcia są na tyle wciągające we wszystkich elementach (ruch kamery, kadrowanie i oświetlenie), że na kontach „One Perfect Shot” na Twitterze nie brakowało przykładów. Popularni muzycy tworzą muzykę specjalnie na potrzeby serialu, a redaktorzy skrupulatnie dopasowują ją do scen, aby podkręcić atmosferę. Większość dramatów ma jednego reżysera i scenarzystę. Filmują jednocześnie z emisją serialu, więc fabuła i nacisk na postacie mogą się zmieniać w zależności od opinii i ocen widzów. Około 90% scenarzystów to kobiety , a niektóre, jak Siostry Hong ( Hotel Del Luna, Alchemia Dusz ) I Kim Eun Sook ( Potomkowie Słońca, Strażnik: Samotny i Wielki Bóg ) doświadczyć gwiazdy rocka na poziomie gwiazdy podobnej do swoich aktorów.

Często dramaty odzwierciedlają konwencjonalne koreańskie wartości społeczne, takie jak szacunek pokoleniowy, romantyczna wierność oraz miłość do rodziny i przyjaciół, ale współczesne dramaty zajmują się piętnami kulturowymi jak problemy ze zdrowiem psychicznym, seksizm i homofobia. Ekskluzywne oferty Netflix pozwalają twórcom na swobodę sięgania po więcej przemocy i seksu, ale obecnie najczęściej oglądany serial kablowy wszechczasów Świat żonatych , nie wstydziłem się z kontrowersyjnych tematów lub przedstawień (i wywołał zamieszanie).

Tak, wiele K-dramatów to melodramaty lub opery mydlane. Jednak te romanse o bratnich duszach, nierozerwalne więzi przyjaźni i silne emocje są niezbędne, ale nie są zbyt cukierkowe dla dobra jakiejkolwiek historii. Treść narracyjna i ciężar emocjonalny są fascynujące, ale nie wymagają od widzów zaangażowania w kwestię „jak okropnie potrafią fikcyjni ludzie traktować się nawzajem” ( Gra Kałamarnica wyłączenia). Gdzieś po drodze tropy stały się konwersacyjnym skrótem oznaczającym kiepskie pisarstwo, podczas gdy tropy są po prostu długotrwałym szkieletem narracji.

Liczy się wykonanie tropów

Yoon Se Ri i Ri Jeong Hyeok z Crash Landing On You

Liczy się wykonanie. K-dramaty są panującymi mistrzami w posługiwaniu się skutecznymi tropami, które są na tyle atrakcyjne, aby z łatwością zdobyć dużą widownię i zapewnić im wysoką jakość pisania, wysoką stawkę emocjonalną i żywą chemię na ekranie. Przykłady są tak nieograniczone, jak gatunki: historie łączące gatunki ( mędrcy ) Miłość w świetle księżyca I Czerwony rękaw , thrillery kryminalne Nieznajomy, sygnał, I Moje imię , dramaty romantyczne, takie jak Legenda o Błękitnym Morzu I romantic comedies like Propozycja biznesowa, I the wealth satire Niebiański Zamek . Jako dobrodziejstwo, niezależnie od tego, czy zwroty akcji mają na celu uspokojenie fanów, czy nie, pisarze rzadko boją się podważyć oczekiwania, gdy już obiecali, że określony rodzaj historii zostanie dobrze opowiedziany.

Świetnym przykładem tych najlepszych praktyk jest czwarty najwyżej oceniany serial kablowy wszechczasów, który również zdobył najwyższe oceny Różnorodność I Czas magazyn. Trudno będzie znaleźć bardziej pomysłową koncepcję dramatu romantycznego Awaryjne lądowanie na Tobie, gdzie burza ogarnia paralotniarską dziedziczkę Yoon Se-ri ( A więc zyskasz ), do północnokoreańskiej strefy zdemilitaryzowanej, lub bardziej niedorzeczne (mimo że jest to wersja Czarnoksiężnik z krainy Oz ). Scenarzysta Park Ji-eun zaczyna od naszkicowania luźnych stereotypów dotyczących głównej pary, czyli rozpieszczonej bogatej dziewczyny i silnego, cichego żołnierza Ri Jeong-hyeoka ( Hyun Bin ), tylko po to, aby powoli, ale natychmiast podzielić się fragmentami historii obu stron. Niewiele postaci pozostaje karykaturami, nawet zazdrosna narzeczona Jeong-hyeoka, Seao Dan ( Seo Ji-hye ), co jest odejściem i ewolucją od starszych tropów K-dramatu.

To dlatego Awaryjne lądowanie Dojrzałość emocjonalna zapiera dech w piersiach, podnosząc świadomość na temat schorzeń psychicznych, takich jak depresja i myśli samobójcze, w ramach powoli rozwijającej się struktury zakazanego romansu. Historia miłosna Se-ri i Jeong-hyeoka sprowadza się do dwójki rozpaczliwie samotnych i załamanych ludzi, którzy odkrywają siłę i pokorę związaną z wzajemną czułością oraz do aktorów tak zaangażowanych, że wszystko wydaje się autentyczne i prawdopodobne. Dlatego też, zgodnie ze starym powiedzeniem, nie liczy się początek podróży, ale jej cel. Za każdym spojrzeniem w zwolnionym tempie, wspartym poruszającym motywem miłosnym lub wystawnym ujęciem rozległych widoków Szwajcarii z drona, pojawia się delikatna (i wymowna) intymność zbliżenia na zaśnieżone buty Se-ri i Jeong-hyeok ogrzewające się przy ognisku. Albo Jeong-hyeok próbujący mieć pewność, że roślina, którą zostawił mu Se-ri, rosła zdrowa i szczęśliwa, rozmawiając z nią życzliwie.

Od „awaryjnego lądowania” do „samotnego Boga”

Kim Go-Eun i Gong Yoo w Guardian: The Lonely and Great God

Szósty najwyżej oceniany dramat wszechczasów, Strażnik: Samotny i Wielki Bóg , było fenomenem w Korei z tych samych powodów, co Awaryjne lądowanie On You I more. Kim Shin ( Gong Yoo; tak, Gra Kałamarnica slap Guy), bardzo chwalony generał wojskowy z czasów dynastii Goryeo (918 - 1392), zostaje zdradzony i zamordowany przez młodego króla, któremu od dawna przysięgał służyć. Po jego śmierci jeden z bogów karze Kim Shina nieśmiertelnością za jego morderstwa na polu bitwy. Używa mocy, którą otrzymał jako odrodzona istota, aby pomagać innym (tzw Świetnie część), obserwując, jak wszyscy, na których mu zależy, w końcu umierają ( Samotny część) i pragnąc sam umrzeć. Dopóki przypadkowo nie wpłynie na swój los poprzez pijacki akt miłosierdzia i ponownie odkryje radości życia po spotkaniu z przepowiedzianą oblubienicą ( Kim Go-Eun ).

To uproszczone podsumowanie niezwykle powolnej w rozwikłaniu, pełnej fantazji uczty dla oczu. Kim Eun-sook jako jedna z najbardziej ukochanych pisarek w Korei miała na swoim koncie wiele hitów, ale co jest jeszcze na liście? Opiekun to nastrojowe, misternie wielowarstwowe, wnikliwe badanie życia i śmierci. Jest nieuchronnie wciągający, delikatny i brutalny, okrutny i miły, na wszystkie ludzkie sposoby. Cztery tropy rozwijają nakładające się relacje o różnych barwach i tonach, niezależnie od tego, czy są to zakochani w gwiazdach, czy ciernista rodzina, a trudno o bardziej słodko-gorzką nagrodę. Wartość produkcji jest tak wspaniała, że ​​to prawie niesprawiedliwe; jedna z najlepszych scen pod względem zdjęć, scenariusza, charakteryzacji i muzyki to po prostu dwie osoby idące drogą w zwolnionym tempie. Kluczowy dyrektor Guardiana, Lee Eung-bok, ponownie w parze z Kim Eun-sook w jej kolejnym dramacie, Panie Słoneczko, I their complimentary style shows. Lee's shots remain magnificently breathtaking.

The Nie wiem co Jakość K-dram sprawia, że ​​są one tak uzależniające. Ożywiają swoją wygodą, jakością i bogactwem oryginalności. Pod powierzchnią zawsze kryje się coś dobrego, dlatego ludzie wciąż do nich wracają, chcąc więcej.