Recenzja „Jednorożców”: ten brytyjski dramat romantyczny wyciągnął „Zieloną Księgę” i spartaczył ważny punkt, który próbował osiągnąć

Gdy Zielona Księga zdobył Oscara za najlepszy film w 2019 roku, jak zwykle było dużo świętowania. Nie zabrakło też, jak to rzadko bywa, ostrej reakcji. Film o rasistowskim białym mężczyźnie, który uczy się porzucać swoje uprzedzenia, nawiązując nieoczekiwaną przyjaźń z czarnym mężczyzną, który zatrudnia go jako kierowcę, spotkał się z dużą krytyką: skupiał białą narrację zamiast czarnej na opowieści o nierównościach rasowych w USA, wraz z pewnymi akcentami białego zbawiciela. Cały projekt był wyjątkowo chybiony, mimo że udało mu się odnieść duże sukcesy w sezonie nagród. Dodajmy do tego fakt, że film podbił serca czarnoskórych historii stworzonych przez czarnoskórych autorów, takich jak m.in Czarna Pantera I CzarnyKklańczyk i masz przepis na jednego z najbardziej znienawidzonych laureatów Oscara XXI wieku.

Teraz, opowieść o heteroseksualnym, białym mężczyźnie, który wdaje się w nieprawdopodobny romans z południowoazjatycką drag queen, która zatrudnia go jako swojego kierowcę, Sally El Hosaini I Jamesa Krishny Floyda 'S Jednorożce nie jest tak oszałamiająco zły jak Zielona Księga . Jednakże, ciężko jest zmyć dziwny smak z ust po zakończeniu filmu. Ze świetnymi występami od X-Men: Apokalipsa 'S Bena Hardy’ego I big-screen newcomer Jasona Patela , Jednorożce jest dużo głębszy niż Zielona Księga I other films of its ilk. We get a good look at who Patel'S Aysha truly is, we learn about her family, we care about her sorrows, we wonder about what'S going on behind her eyes. She isn't just a vehicle for Hardy'S Luke to learn about the true pains of a world he doesn't belong to, at least, not when the movie starts. Alas, she is Również pojazd i czym mógłby być film o bohaterce uczącej się znajdować własną prawdę poprzez eksperymenty związane z płcią i samorealizację staje się całą podróżą w stronę innej postaci, znacznie mniej interesującej i sympatycznej .

Gwiazdy „Jednorożców” Ben Hardy i Jason Patel w roli niezwykłej pary

Zacznijmy od historii: po nieświadomym wejściu do baru dla gejów, w którym odbywa się występ drag queen, Luke całuje się z Ayshą, wierząc, że jest kobietą cispłciową . Kiedy dowiaduje się, że Aysha jest w rzeczywistości drag queen Ashiqa, natychmiast czuje zniesmaczenie. Po splunięciu na ziemię, aby pozbyć się resztek śliny Ayshy z ust, ucieka. Aysha jednak nie rezygnuje z niego. Niedawno straciła kierowcę, byłego, który wciąż się włóczy po okolicy, ale ostatecznie nie ma żadnego sensu w fabule, ściga Luke'a w jego miejscu pracy i oferuje mu zapłatę za zabranie jej do pracy na prywatnych imprezach i klubach nocnych. Luke zgadza się – oszczędza, żeby zabrać syna do Disneylandu – i wkrótce rodzi się niepewna przyjaźń. Jeden montaż później ta przyjaźń już rozkwita w coś innego.

Od samego początku jest to coś, co wydaje się dziwne w sposobie, w jaki fabuła Jednorożce postępuje. Trudno zrozumieć na przykład obsesję Ayshy na punkcie Luke’a. Upiera się, że wypytuje go o siebie, opowie mu o swoim życiu, pokaże mu trudną rzeczywistość bycia osobą queer z Azji Południowej, mimo że początkowo okazuje jej jedynie pogardę. Nie tylko jest zniesmaczony samym widokiem jej jabłka Adama, ale jest także uporczywie niegrzeczny, a nawet agresywny w stosunku do jej przyjaciół. To tajemnica, dlaczego ktoś tak wspaniały jak Aysha , która wydaje się mieć bogate życie wewnętrzne, nie mówiąc już o własnych problemach do rozwiązania, nalegałaby na taki związek.

Tajny romans Vanessy Kirby i Katherine Waterson wybucha w tym queerowym zachodnim romansie

„Kiedy dzień dobiega końca, moje myśli zwracają się do niej i myślę: dlaczego mamy być rozdzieleni?”

Wydaje się, że jest to przypadek Maniac Pixie Dream Girliness. Aysha nie czuje się postacią samą w sobie, zamiast tego przedstawiony bardziej jako środek fabularny, który pomoże zmartwionemu Luke’owi poruszać się po jego życiu i znajdować radość w świecie. Później, gdy poznajemy jej rodzinę i widzimy ją podczas pracy, dowiadujemy się, że w jej życiu dzieje się o wiele więcej, niż nam się wydaje. Nadal, uczucie, że Jednorożce czy faktycznie film Luke’a nadal istnieje. Chociaż w całym filmie pojawiają się sugestie, że Aysha może nie być tylko drag queen, ale transpłciową kobietą walczącą z presją pozostania w ukryciu, to właśnie o Luke'a powinniśmy się troszczyć. Najbardziej widać to w scenie, w której obie postacie w końcu uprawiają seks. Luke się w nim denerwuje, a Aysha słusznie się obraża. Ale jej ból wkrótce zostaje przezwyciężony na rzecz zmieszania Luke'a. Aysha nie może zbyt długo okazywać uczuć, ponieważ musi pocieszyć Luke'a.

„Jednorożce” nie mogą uwolnić się od obsesji na punkcie queerowego bólu

U n ikony Również seems to be obsessed with causing Aysha pain . Oczywiście, po raz kolejny jesteśmy zmuszeni zapewnić naszych czytelników, że film nie jest tak zły, jak inne tego typu. To nie jest Fantastyczna Kobieta , kolejny nagrodzony Oscarem film, w którym podróż transpłciowej kobiety przez żałobę jest jedynie pretekstem do porno-nędzy, a główna bohaterka w ciągu około półtorej godziny zostaje poddana wszelkim możliwym upokorzeniom. Mimo to widzimy, jak Aysha przechodzi bardzo i w żadnej z jej chwil bólu film nie sprawia wrażenia, jakby to ona się liczyła. Zawsze chodzi o to, co czuje Luke i o to, jak sprawy mogą ułożyć się dla niego najlepiej jak to możliwe.

Nie zrozumcie mnie źle: jest w tym mnóstwo słodyczy Jednorożce . Zdjęcia El Hosainiego i Floyda są wspaniałe, podobnie jak zdjęcia Davida Raedekera . Za każdym razem, gdy te dwie postacie pojawiają się na ekranie, przypomina nam się głębia atrakcyjności Luke’a – i ostatecznie uczucia – wobec Ayshy poprzez piękne zbliżenia, które stają się jeszcze bardziej pociągające dzięki marzycielskiemu oświetleniu filmu. Patel i Hardy również mają mnóstwo chemii , co ułatwia kibicowanie szczęśliwemu zakończeniu ich bohaterów.

Trzeba się jednak zastanowić, czy ta słodycz jest rzeczywiście uzasadniona. Czy naprawdę powinniśmy przedstawiać brutalnego, homofobicznego mężczyznę jako najlepsze możliwe romantyczne zainteresowanie dla postaci queer? Czy łagodna muzyka naprawdę pasuje do sceny seksu, która początkowo przypomina gwałt, gdy Luke lekceważy obawy Ayshy i każe jej się zamknąć? Czy bohater homoseksualny lub transpłciowy powinien czuć się jak drugoplanowa postać w swoim własnym filmie? Tak jak Zielona Księga , Jednorożce dużo próbuje. Może nawet mieć serce na właściwym miejscu i fakt, że tak zatrudnił wybitną osobowość transpłciową z Azji Południowej Asifę Lahore jako konsultant z pewnością sugeruje, że tak. Jednak to wszystko nie wystarczy, aby wymazać wrażenie przestarzałości tego filmu. Pomimo rozpoczęcia festiwalu w 2023 r. Jednorożce wydaje się być znacznie starszym filmem, wyrwanym z epoki, w której osobom queer nie wolno było opowiadać własnych historii zamiast tego są redukowane do postaci drugorzędnych w prostych fabułach.

Jednorożce jest teraz w kinach.

Pomimo chemii głównych bohaterów, Unicorns sprawia wrażenie queerowej wersji Zielonej Księgi.