50 najlepszych filmów akcji, które każdy fan kina powinien zobaczyć

W 2019 roku udostępniliśmy naszą listę 100 najważniejszych filmów. Stworzyliśmy tę listę nie po to, aby wskazać, co jest „najlepsze”, ale raczej jako przewodnik dla początkujących kinomanów, którzy mogą czuć się przytłoczeni i nie pewni, od czego zacząć swoją podróż. Nie miała być oglądana w jakiejś szczególnej kolejności i, miejmy nadzieję, zaprowadzi czytelnika do nowych króliczych norek, gdzie będzie mógł odkryć bardziej niejasne tytuły.

Powróciliśmy teraz z nową listą niezbędnych tytułów, tym razem skupiającą się wyłącznie na gatunku akcji. Uznaliśmy, że akcja to dobry początek, biorąc pod uwagę jej popularność i ogólnoświatowy urok, a także wkład w ten gatunek z całego świata. Chociaż są tu oczywiste włączenia, takie jak Być trudnym do wykorzenienia I Mad Max: Na drodze gniewu , mamy nadzieję, że sprawdzisz także starsze tytuły, takie jak Bezpieczeństwo na końcu! I international entries like Sholay . Ponownie, nie ma to być lista wskazująca, co jest „najlepsze”, ale raczej sposób na zdobycie podstawowej wiedzy filmowej w gatunku akcji. A przede wszystkim mamy nadzieję, że będziesz się dobrze bawić oglądając te filmy. Są świetne!

Aby uzyskać dodatkowe rekomendacje od personelu Bargelheuser, przejrzyj nasze listy najlepszych filmów komediowych XXI wieku, najlepszych filmów dokumentalnych XXI wieku i najlepszych dotychczasowych filmów wojennych XXI wieku.

Przygody Robin Hooda (1938)

Errol Flynn w „Przygodach Robin Hooda”.

Dyrektorzy: Michaela Curtiza i Williama Keighleya

Pisarze: Norman Reilly Raine, Seton I. Miller i Rowland Leigh

Rzucać: Errol Flynn, Olivia de Havilland, Basil Rathbone, Claude Rains, Patric Knowles, Eugene Pallette i Alan Hale Sr.

Każda lista niezbędnych filmów akcji wymaga tego awanturnika ze Złotego Wieku Hollywood. Na dobre i na złe, to jest to Robin Hooda przeciwko którym wszyscy inni Robin Hooda są tworzone i osądzane. Prawdopodobnie znacie tę historię, nawet nie oglądając filmu, ale Errola Flynna sprawia, że ​​jest on liderem gry u szczytu swoich mocy, a walka na miecze jest na najwyższym poziomie. Patrząc wstecz na dzisiejszą akcję Przygody Robin Hooda może wydawać się osobliwy, ale ma wszystkie cechy kina akcji, którego celem jest dreszczyk emocji i radość widza. A kiedy do tego dodamy piękny technikolor, otrzymamy klasykę, która wciąż jest żywa i urzekająca. – Matta Goldberga

Obcy (1986)

Sigourney Weaver jako Ripley w „Obcym”.

Dyrektor: Jamesa Camerona

Pisarz: Jamesa Camerona

Rzucać: Sigourney Weaver, Michael Biehn, Paul Reiser, Lance Henriksen, Carrie Henn, Bill Paxton, William Hope, Jenette Goldstein, Al Matthews

Ridleya Scotta 'S Obcy to mistrzowski kurs horroru science-fiction, ale jest to kontynuacja, która zdefiniowała uniwersum Xenomorpha jako takie, które stanie się istotną częścią amerykańskiego filmu — i to całkowicie dlatego, że Jamesa Camerona wziął potwory Ridleya i umieścił je w zupełnie nowym gatunku, który ujawnił pełne możliwości Obcy jako franczyza. To także niesamowity film akcji, który płynnie przechodzi od jednej katastrofy do drugiej, jak ocalała Ellen Ridley ( Sigourney Weaver ) towarzyszy grupie kosmicznych Marines (a także Paula Reisera jako rozkosznie zły korporacyjny lokaj, który okazuje się być takim samym złoczyńcą jak Królowa Obcych). Każda akcja, która następuje po ich przybyciu na LV-426, jest fascynująca, znakomicie zainscenizowana, a także najczęściej zakorzeniona w charakterze — można by napisać całe książki o tym, jak Obcys sprawia, że ​​coś tak bardzo trudnego wygląda na łatwe. -- Liz Shannon Miller

Avengers: Koniec gry (2019)

Avengers-Endgame-Endgame-Robert-Downey-jr-social

Dyrektorzy: Joe i Anthony Russo

Pisarze: Christophera Markusa i Stephena McFeely’ego

Rzucać: Robert Downey Jr., Chris Evans, Scarlett Johansson, Mark Ruffalo, Paul Rudd, Jeremy Renner, Karen Gillan i Josh Brolin

Dlaczego jest to niezbędne: Marvel Cinematic Universe zaczęło się dość luźno ze względu na ograniczenia budżetowe (scenariusze w Iron Man z perspektywy czasu są zabawnie małe), ale kulminacyjnym filmem MCU Avengers: Koniec gry zawiera prawdopodobnie największą scenę akcji wszechczasów. Finał oczywiście rozpoczyna się niesamowitą walką 3 na 1, w której Iron Man, Kapitan Ameryka i Thor walczą z Thanosem, tylko po to, aby każdy bohater z całego MCU pojawił się i stoczył walkę z armią Thanosa. Tym, co sprawia, że ​​ta sekwencja akcji jest wspaniała, nie jest sama liczba postaci (w Bitwie o Helmowy Głębi jest ich również wiele), ale ich gwiezdna moc. Avengers: Koniec gry to w zasadzie cały film składający się z wypłaty, a ten finał jest puentą 21 wątków fabularnych filmów, do tego stopnia, że ​​bardzo troszczysz się o każdą pojedynczą postać na ekranie. To naprawdę bezprecedensowy moment, który zaowocował jednym z najbardziej pamiętnych przeżyć teatralnych w historii. I chociaż tak, większość akcji została stworzona przy użyciu grafiki komputerowej, sama oryginalność całej finałowej bitwy – i fakt, że Avengers: Koniec gry najbardziej dochodowym filmem wszechczasów – więcej niż kwalifikuje go do tego zestawienia. – Adama Chitwooda

Źli chłopcy II (2003)

Will Smith w Bad Boys II

Dyrektor: Michaela Baya

Pisarze: Rona Sheltona i Jerry’ego Stahla

Rzucać: Will Smith, Martin Lawrence, Jordi Mollà, Gabrielle Union, Peter Stormare, Theresa Randle i Joe Pantliano

Dlaczego jest to niezbędne : This is Michael Bay at the height of his power and his id. It is Michael Bay distilled down into his most dangerous form. It’s a Michaela Baya film pozbawiony wszelkich pozorów konieczności przemawiania do kogokolwiek innego niż maniacy akcji. Fabuła gliniarzy Marcusa Burnetta ( Martina Lawrence’a ) i Mike'a Lowreya ( Willa Smitha ) badanie napływu ekstazy do Miami jest najcieńszym pretekstem do wszelkiego rodzaju dzikich eskapad, które ostatecznie prowadzą do tego, że duet i ich kumple najeżdżają Kubę z misją ratunkową. To film, który ogłasza zwrot trzeciego aktu, a Marcus dosłownie mówi: „Gówno właśnie stało się rzeczywistością”. Tak, są lepsze filmy Michaela Baya, ale jako tytan gatunku akcji na dobre i na złe, Źli chłopcy II jest jego arcydziełem. – Matta Goldberga

Lepsze jutro (1986)

Chow Yun-fat w Lepszym jutrze

Dyrektor: John'

Pisarze: Chan Hing Kai, Leung Suk Wah i John Woo

Rzucać: Waise Lee, Kenneth Tsang i Shi Yanzi.

Nie da się przecenić, jak duży wpływ mają działania w Hongkongu i John' w szczególności przyczyniły się do wynalezienia filmów akcji, jakie znamy dzisiaj. Podobnie nie da się przecenić, jak kształtujący był film Woo z 1986 roku Lepsze Jutro zajmował się środkami stylistycznymi i opowiadaniem historii, które zarówno zdefiniowały jego karierę, jak i zdominowały kino akcji na całym świecie. Obchodzony jako przełomowa zmiana w działaniu, Lepsze Jutro jest uznawany za film, który wywołał falę filmów o Heroicznym rozlewie krwi; operowe historie o obowiązku i lojalności, przerywane stylizowanymi, niezwykle brutalnymi scenografiami. Ożywiło to także i na nowo odkryło karierę Woo Chow Yun-fat , który skradł film swoją promienną, pełną niuansów grą, nadnaturalnie chłodną na każdym kroku.

Lepsze Jutro jest znany i ceniony za wszystkie te zasłużone wyróżnienia i historyczne osiągnięcia w twórczości filmowej, ale najbardziej uderzającą rzeczą w nim jest to, jak cholernie skuteczny jest za każdym razem, gdy go oglądasz. Ten charakterystyczny styl Woo, który w jego kolejnych klasykach praktycznie eksplodował z ekranu Zabójca I Gotowane na twardo (a zwłaszcza w jego amerykańskiej karierze) są tutaj bardziej stonowane; wczesne oznaki architekta wybuchowej wielkości, jakim się stał. Jednak każdy element filmu jest nadal wyostrzony, przesiąknięty poczuciem tragedii szekspirowskiej, a film nie boi się dążyć do głębi w eksploracji braterskiej miłości, tak jak nie boi się malować ścian krwią podczas strzelanin baletowych. Nie ma Wściekłe psy bez Lepsze Jutro, NIE Matryca , żadnego kina akcji, jakie znamy. Ale to nie tylko niezwykły film, ponieważ zmienił kino, to po prostu niezwykły film. – Haleigha Foutcha

Wielkie kłopoty w małych Chinach (1986)

Kurt Russell w „Wielkich kłopotach w małych Chinach”.

Dyrektor : Johna Carpentera

Pisarze : Gary Goldman, David Z. Weinstein, WD Richter

Rzucać : Kurt Russell, Kim Cattrall, Dennis Dun, James Hong

Johna Carpentera , który nigdy nie spotkał gatunku, dla którego nie mógłby stworzyć jednego z najlepszych, najbardziej charakterystycznych tekstów, ponownie uderzył Wielkie kłopoty w małych Chinach , szalenie zabawna, odświeżająco głupia i wręcz transgresywna część kampowej komedii akcji fantasy. Można wrócić do każdego fragmentu współczesnego hitu kinowego akcji Wielki kłopot podręcznik gry, zwłaszcza rzeczy, które widzimy w MCU. Przypadkowa integracja fantastycznych, mitologicznych elementów z naszym skądinąd ugruntowanym, cielesnym światem? Nieustające tempo komedii, która ma tendencję do uwydatniania tego, co zwykle uważamy za oczywiste w filmach akcji? Kurta Russella pokazując dosłownie każdemu Chrisowi jak się bawić w filmie akcji? Wielkie kłopoty w małych Chinach robi to wszystko z polotem, rozmachem i świetną zabawą. Poza tym ma tę zaletę, że zawiera podstępny komentarz społeczny: Jack Burton grany przez Russella, mimo że jest jedną z moich ulubionych postaci filmowych wszechczasów, robi to NIEthing kontynuować narrację, aż do momentu, w którym dosłownie traci przytomność w kulminacyjnej bitwie. Gdyby dosłownie usunąć go z filmu, stałoby się jasne, do czego ten film należy Dennis Dun , przyjaciel Jacka, który ma jasny cel, pragnie i chce go osiągnąć – i jest czołowym azjatyckim wykonawcą w gatunku, w którym dominują biali. Technicznie skupiając białą postać i sprawiając, że pieczołowicie i przezabawnie jasno widać, jak bardzo jest bezużyteczny, wyczucie Carpentera w zakresie tekstowego szajsu dorównuje jedynie jego czystej, radosnej umiejętności tworzenia komedii akcji. - Grzegorza Lawrence’a

Supremacja Bourne'a (2004)

Matt Damon w Supremacji Bourne'a

Dyrektor: Paula Greengrassa

Pisarz: Tony'ego Gilroya

Rzucać: Matt Damon, Franka Potente, Brian Cox, Julia Stiles, Karl Urban, Gabriel Mann, Joan Allen

Kochaj lub nienawidź, Paula Greengrassa’ Kontynuacja szpiegowska z 2004 roku Supremacja Bourne’a wywarł tak ogromny wpływ na hity kinowe akcji, że prawie 20 lat później wciąż możemy oglądać jego następstwa w niechlujnych, wzburzonych scenach walki, próbując złapać falę Bourne'a. Ale o to chodzi. Supremacja Bourne’a zasad i to nie wina filmu, że ludzie spędzili półtorej dekady próbując przemycić jego gadżety.

Kontynuacja hitu Douga Limana Tożsamość Bourne’a Greengrass przeniósł swój charakterystyczny dokumentalny styl na thriller akcji i zakończył się kilkoma z najbardziej orzeźwiających kinetycznie i niezapomnianych scen walki XXI wieku. Razem z koordynatorem walk Jeffa Imady I Matta Damona Dzięki zaangażowanej sprawności fizycznej Greengrassa szalone podejście do kadrowania nasyciło Bourne’a stylem walki, który wydawał się wyjątkowy, specyficzny i całkowicie przekonujący jako chodząca broń masowej rzezi. Co prawda istnieją A gówno cięć, ale są one celowe i elegancko zaaranżowane, aby nigdy nie ukrywać słabej choreografii lub występu, ale aby zapewnić maksymalny efekt i efektywne opowiadanie historii. A jeśli chodzi o opowiadanie historii, Zwierzchnictwo przedstawia jeden z najbardziej szokujących i ponurych podżegających incydentów, jakie pamiętam z ostatnich hitów kinowych. Ten odważny wybór nadaje filmowi cichą, pogrążoną w smutku melancholię, bliższą czemuś podobnemu Znajdź Cartera niż wiele, wiele bombastycznych Cel naśladowców, którzy poszli po nim, a także chęć zmierzenia się z ludzkimi kosztami zabijania pośród akcji podnoszącej poziom adrenaliny nadaje filmowi emocjonalne oddziaływanie, które uderza niemal tak mocno, jak sam Bourne. – Haleigha Foutcha

Con Air (1997)

Dyrektor: Szymon West

Pisarz: Scotta Rosenberga

Rzucać: Nicolas Cage, John Cusack, John Malkovich, Steve Buscemi, Ving Rhames, Colm Meaney, Mykelti Williamson, Rachel Ticotin, Danny Trejo, MC Gainey, Nick Chinlund, Dave Chappelle, Monica Potter, Jose Zuniga

Jest coś chwalebnego w tej drodze Con Air Tylko idzie na to , legenda akcji z lat 90., właśnie dlatego, że jest to producent Jerry'ego Bruckheimera spojrzał wstecz na swoje poprzednie hity kinowe – ich skłonność do łączenia absurdalnych akrobacji z ostrą komedią i gigantyczną obsadą gwiazdorską – i zdecydował się po prostu przekręcić gałkę tych cech na 11. Żeby było jasne, przy mniejszej obsadzie Con Air mogły zostać ujęte w historycznych koszykach okazyjnych, ale spójrz tylko na powyższą listę. Zaledwie dwa lata wcześniej, Nicolasa Cage’a zdobył Oscara za pełną niuansów kreację umierającego alkoholika w Opuszczając Las Vegas , a tu jest z cefalą i żąda Nicka Chinlunda włóż króliczka z powrotem do pudełka . Plus, Johna Cusacka kradzież Colma Meaneya 'S sports car so he can tear after a goddamn plane alone is an all-timer moment, I Johna Malkovicha działa przy szczytowej energii Malkovicha. Naprawdę, ten film to szczyt wszystko , szczególnie raz Trisha Yearwood 'S cover of 'How Do I Live Without You' starts to play over the wreckage of Las Vegas left over after the climatic battle. Con Air Tylko explains aż tak bardzo o swoim miejscu i czasie, i to przy pełnej głośności. -- Liz Shannon Miller

Przyczajony tygrys, ukryty smok (2000)

Zhang Ziyi w „Przyczajonym tygrysie, ukrytym smoku”.

Dyrektor : Lee

Pisarze : Hilhro i Japhas to TRATS, czerwiec Thara.

Rzucać : Chow Yun-fat, Michelle Yeoh, Zhang Ziy, Chang Chen, Flood

Pod koniec lat 90. i na początku XXI wieku styl wizualny i tropy narracyjne chińskich i hongkońskich filmów wuxia przedarły się w Stanach Zjednoczonych na wielką skalę. Ten duży wpływ można zobaczyć w wielkich amerykańskich filmach, np Matryca , McG Aniołki Charliego filmy i, uh, Kung Pow! Wejdź w Pięść . Ale w pierwszym roku nowego tysiąclecia otrzymaliśmy czystą, nielakierowaną, niefiltrowaną wersję tego sprawdzonego przez czas gatunku, dzieło filmowe zarówno czyste w swoim staromodnym romantyzmie, jak i współczesne w swoim rachunku płci. Przyczajony Tygrys, Ukryty Smok to wyjątkowo piękny film akcji o sztukach walki, pełen Michelle Yeoh bycie najlepszym człowiekiem, historie miłosne, które po prostu zatrzymają twoje serce i zdumiewające sekwencje akcji wire-fu w nienagannej choreografii Yuen Woo-ping . Lee łączy w sobie to, co wiedzieliśmy o nim jako o reżyserze przed powstaniem filmu – wrażliwe, cierpliwe eksploracje emocjonalnego wyparcia i objawienia – z eksplorującymi gatunkami impulsami jego ostatniego filmu, neowesternowego Jedź z diabłem . Jako taki, Przyczajony Tygrys może być najrzadszym filmem o wnętrzach na liście; nawet sekwencje szermierki, oprawione w trzymające w napięciu długie ujęcia, często dosłownie unoszące się w powietrzu, są przejawami wewnętrznych demonów i pragnień bohaterów przekraczających punkt stabilności. Za zasadniczo odkrywczy film akcji i doskonały przykład pięknej przeszłości i ekspansywnej przyszłości gatunku wuxia: Przyczajony Tygrys, Ukryty Smok zasługuje na twoją uwagę, a potem trochę. - Grzegorza Lawrence’a

Być trudnym do wykorzenienia (1988)

John McClane czołga się przez otwór wentylacyjny w Szklanej pułapce

Dyrektor: Johna McTiernana

Pisarz: Jeb

Rzucać: Bruce Willis, Alan Rickman, Bonnie Bedelia, Reginald VelJohnson, William Atherton, Alexander Godunov, Clarence Gilyard, Hart Bochner, James Shigeta, Paul Gleason i De'voreaux White

Dlaczego jest to niezbędne: To znaczy, Być trudnym do wykorzenienia jest KOZĄ, prawda? Być może nie jest to Twój ulubiony film akcji ani nawet mój, ale nie można zaprzeczyć jego znaczeniu, ponieważ 32 lata później nadal dominuje nad tym gatunkiem. Być trudnym do wykorzenienia ma wszystko, czego można chcieć od filmu akcji, zaczynając od kiepskiej roli głównej Bruce'a Willisa to zmieniło bieg jego kariery i wprowadziło „yippee-ki-yay” do leksykonu kulturowego. Kochamy Johna McClane’a, ponieważ Czy Johna McClane’a i to właśnie ta wszechstronna cecha czyni tę postać tak zapadającą w pamięć. Nie jest superbohaterem, jest po prostu policjantem z rodziną, która przyciąga kłopoty. Naturalnie dostaje więcej, niż się spodziewał, gdy Hans Gruber (świetnie zagrany przez Alana Rickmana ) i tuzin jego ciężko uzbrojonych zbirów przejmuje kontrolę nad Nakatomi Tower i zabiera żonę McClane'a ( Bonnie Bedelię ) zakładnik. Zobacz mnóstwo strzelanin na boso i zabójcze zakończenie, które przejdzie do historii jako jedno z najlepszych w historii.

Być trudnym do wykorzenienia jest ikoniczny z wielu powodów – przede wszystkim ze względu na charakter, poczucie humoru i praktyczne skutki – ale powodem, dla którego przetrwał próbę czasu jako coś więcej niż tylko arcydzieło akcji, jest, co dziwne, świąteczna radość. Rodziny zbierały się wokół i obserwowały To wspaniałe życie i wielu z pewnością nadal tak robi, ale ja mam na to ochotę Być trudnym do wykorzenienia stał się nowym świątecznym klasykiem, przynajmniej dla dorosłych. Jasne, dwie najnowsze kontynuacje groziły zniszczeniem dziedzictwa tej serii, ale oryginalna trylogia jest tak bliska doskonałości, jak to tylko możliwe, a ten pierwszy film reprezentuje złoty standard gatunku. Yippee-ki-yay, rzeczywiście! - Jeffa Sneidera