To najlepsza adaptacja Sherlocka Holmesa w historii

Sherlock Holmes jest z pewnością najbardziej wpływowym detektywem fikcyjnym w historii literatury, jak Sir Arthura Conana Doyle’a Charakter postaci jest w zasadzie wszystkim, co sobie wyobrażamy, myśląc o współczesnym detektywie. Dzięki charakterystycznemu sloganowi mówiącemu, że wyeliminowano niemożliwe, cokolwiek pozostanie, choćby nie wiem jak nieprawdopodobne, musi być prawdą, Holmes zainspirował niezliczonych naśladowców i od samego początku był powiązany ze światem kina. Wielka gwiazda kina niemego Bustera Keatona był najbardziej znany ze swojego hałaśliwego podejścia do tej postaci w 1924 roku Sherlock Jr. , a współcześni widzowie mogli dzięki temu zapoznać się z bardziej skoncentrowaną na akcji wersją tej postaci Roberta Downeya Jr tytułowy występ w Guy Ritchie film z 2009 roku Sherlocka Holmesa i jego niedoceniana kontynuacja Sherlocka Holmesa: A Game of Shadows . Jednak film, który niestety przemknął bez większego zainteresowania, to taki, w którym nawet nie uwzględniono oryginalnego materiału źródłowego. Wielki Sir Iana McKellena zapewnił ponadczasowy obraz słynnego detektywa z 2015 roku Panie Holmesie , adaptacja Mitcha Cullina powieść z 2005 roku Mały trik umysłu.

O czym jest „Mała sztuczka umysłu”?

Ian McKellen w Panu Holmesie

Mały trik umysłu służył jako swego rodzaju kontynuacja oryginalnej postaci Doyle'a, ponieważ wyobrażał sobie znacznie starszą wersję Holmesa zmagającego się z demencją, gdy próbuje spojrzeć wstecz na jedyną sprawę, która umknęła mu na początku jego kariery. Powieści Cullina od dłuższego czasu były przedmiotem zainteresowania Hollywoodu, m.in Terry’ego Gilliama zaadaptował swoją powieść Kraina przypływów w budzący podziały film z 2005 roku. Jednakże, Mały trik umysłu okazał się doskonałym sposobem na zjednoczenie Bogowie i Potwory współpracownicy McKellena i reżyser Billa Condona na kolejny wspólny projekt. Nowo zmieniony tytuł Panie Holmesie zbadał, jak starsza wersja postaci zmaga się z własnym dziedzictwem i osiągnięciami; zasadniczo Sherlock Holmes ma swoją własną wersję Logana Lub Top Gun: Maverick !

Ponieważ prawa do oryginalnych powieści Doyle’a wygasły, większość Sherlocka Holmesa treść jest własnością publiczną. Na przestrzeni lat powstało niezliczona ilość filmów Holmesa, w których różni wybitni reżyserzy i aktorzy mogli przedstawić swoje spojrzenie na tę postać; Petera Cushinga ponownie połączył siły ze swoim reżyserem Hammer Horror Terrence'a Fishera za upiorną adaptację kultowej opowieści o Holmesie o tematyce horroru Psy Baskerville'a , a młodsi widzowie z pewnością dobrze się bawili Henry’ego Cavilla przeżuwający krajobrazy występ w roli wujka Millie Bobby Brown tytułowy bohater Netflixa Enolę Holmes seria filmów. To wszystko bez wspominania Benedykta Cumberbatcha w BBC Sherlocka , serialu, który wciąż ma jednego z najbardziej zagorzałych i pełnych pasji fanów spośród wszystkich współczesnych seriali. Żadna z tych wersji nie była jednak w stanie pokazać starszej, refleksyjnej wersji postaci, którą widzieliśmy Panie Holmesie.

POWIĄZANE: Jak „Bogowie i potwory” pogłębiają zrozumienie uniwersalnych potworów

Ian McKellen rzuca nowe spojrzenie na Sherlocka Holmesa w filmie „Mr. Holmesa

Ian McKellen i Milo Parker w filmie Pan Holmes

Doyle po raz pierwszy przedstawił Sherlocka Holmesa w historii detektywistycznej z 1887 roku Studium w szkarłacie, w sprawie dotyczącej leków i zatruć, która faktycznie zainspirowała pilotażowy odcinek serialu BBC i pozostaje jednym z najlepszych. Jeśli Studium w szkarłacie jest zasadniczo punktem wyjścia Holmesa, następnie wydarzenia Mały trik umysłu ma sens jako zakończenie przygody, którą Holmes rozpoczął wiele lat temu, kiedy on i doktor John Watson po raz pierwszy połączyli siły, aby rozwiązać pewną sprawę. Panie Holmesie Akcja rozgrywa się w 1947 roku, kiedy Holmes twierdził, że jest przynajmniej na emeryturze zawodowej. Chociaż McKellen w wersji Holmesa oficjalnie twierdzi, że nie zajmuje się już pozyskiwaniem nowych klientów, nie oznacza to, że nie wykorzystuje swojej zdolności dedukcyjnego rozumowania, aby zapewnić sobie rozrywkę. McKellen doskonale wpasowuje się w model zdecydowanie głupkowatego, a jednocześnie genialnego awanturnika, który potrafi wpaść w kłopoty, jeśli ktoś popełni błąd i go zanudzi. Optymistyczny, nieco złośliwy sposób przekazywania swojej starej wiedzy przez McKellena pokazuje, że są pewne elementy jego kariery, z których nigdy całkowicie się nie porzuci.

Ianowi McKellenowi często nie przypisuje się wystarczającego uznania za poczucie humoru; chwila Władca Pierścieni Gandalf Szary, X-Men Magneto i Williama Szekspira Ryszard III wszystkie są poważnymi postaciami o bogatych niuansach, maniery McKellena są tak subtelne, że może on z łatwością użyć samej rytmu, dykcji i reakcji, aby zasugerować, jak czują się jego bohaterowie. Panie Holmesie daje mu więcej niż kilka okazji do kpienia z ignorancji innych, ale nigdy nie robi tego w sposób, który wydaje się pretensjonalny. Nikt nie chce słuchać narzekań zrzędliwego starszego mężczyzny, ale zabawnie jest widzieć, jak Holmes McKellena zastanawia się, jak nowa technologia nie doprowadziła do żadnych większych przełomów w ludzkim umyśle; niestety jedyne, co zmieniło się w jego karierze, to to, że wiejskie tereny Anglii, na których operował McKellen’s Holmes, stały się znacznie bardziej brutalne.

'Pan. Holmes ma solidną obsadę drugoplanową

Panie Holmesie to w dużej mierze opowieść o samym człowieku, ponieważ jego częsta obsada gościnna, taka jak jego starszy brat Mycroft, jego najlepszy przyjaciel John Watson, jego lojalna gospodyni, pani Hudon i jego najbardziej bezwzględny wróg, doktor James Moriarty, jest całkowicie nieobecny. To był świetny sposób na pokazanie, że kariera Holmesa była znacznie szersza, niż mogliśmy sobie wyobrazić, i że sprawy, które go naprawdę fascynowały, nie zawsze były z natury najbardziej ekscytujące. Panie Holmesie świetnie radzi sobie z pokazywaniem, dlaczego dzielenie się wiedzą jest ważne dla bohatera; Jedną z najlepszych historii w filmie jest rosnąca przyjaźń Holmesa z młodym chłopcem Rogerem Munro ( Milo Parkera ), syna jego sumiennej gospodyni (w pięknie powściągliwym przedstawieniu pt Laurę Linney ).

Holmes zachęca Rogera do innowacji i eksperymentów, ale jest zszokowany, gdy chłopiec okazuje takie same oznaki ego, że na początku swojej kariery byłby sobie winny. Przypadki i nazwiska mogły wymazać się z jego pamięci, a Holmes próbował użyć kłującego popiołu, aby pomóc w ponownym zainstalowaniu nieudanych wspomnień. Nigdy jednak nie zapomniał sposobu, w jaki traktuje ludzi, a besztanie, jakie rzuca Rogerowi po tym, jak obraził matkę, jest jednym z najbardziej emocjonujących momentów w filmie.

Co robi największy detektyw na świecie, gdy nie może całkowicie polegać na własnym geniuszu? To interesujące pytanie Panie Holmesie z wdziękiem traktuje problemy demencji, starzenia się i dostosowania stylu życia. Niezależnie od tego, czy jesteś miłośnikiem Holmesa przez całe życie, masz silne zamiłowanie do jakiejkolwiek wcześniejszej interpretacji, czy po prostu chcesz obejrzeć wrażliwy dramat dla dorosłych o mężczyźnie zastanawiającym się nad swoim życiem, Panie Holmesie to wspaniała wizytówka jednego z najwybitniejszych aktorów kina.