Jeremiasz Kipp film psychologiczny, Slapface , który wyrósł z jego kultowego horroru o tym samym tytule, po premierze w 2021 roku stał się hitem na kilku festiwalach filmów gatunkowych, ale z pewnością może przypaść do gustu znacznie szerszej publiczności — zwłaszcza widzom, którzy doceniają poprawki w popularnych tropach horroru. Slapface przyjmuje znajomy zarys historii o dziecku spotykającym potwora , ale podchodzi do tego z nieoczekiwanej perspektywy. W filmie Kippa, gdy młody chłopak spotyka w lesie potwora, od razu o tym mówi, ale jak to miało miejsce w przypadku wielu dzieci przed nim jego słowa są w większości ignorowane przez dorosłych. Jednak w przeciwieństwie do tradycyjnych opowieści o straszydłach, w których my, jako widzowie, wiemy, że zagrożenie – potwór w szafie, przerażający klaun w kanale, dziwna obecność w telewizorze itp. – jest bardzo realne, Slapface idzie inną drogą, stale drażniąc widzów podejrzeniem, że potwór w tym przypadku może być zarówno prawdziwy, jak i nie .
O czym jest „Slapface”?
Fabuła koncentruje się wokół dwóch braci, starszego Toma ( Mike'a Manninga ) i młodszy Lucas ( Sierpień Dojrzały ), którzy mieszkają samotnie po niedawnej śmierci rodziców. Dla obojga życie w zniszczonej chatce na obrzeżach miasta, niedaleko lasu, jest zdominowany przez żal, nieprzepracowaną traumę i dysfunkcję . Wszystko to doskonale ilustruje tytułowa „gra w slapface”, w którą czasami angażują się bracia, a która polega na tym, że dosłownie biją się nawzajem, aby rozpracować odczuwany ból emocjonalny. Historia nabiera tempa, gdy Lucas, prowokowany przez prześladowców, wchodzi do zniszczonego budynku w lesie i spotyka potwora, w którym rozpoznaje legendarne stworzenie z lokalnego folkloru, Wiedźma Panna (grany przez Łukasz Hassel , który ponownie wciela się w rolę z filmu krótkometrażowego z 2018 roku).
10 najbardziej niedocenianych horrorów o zjawiskach nadprzyrodzonych, ranking
Strasznie niedoceniany.
Posty 2 Przez Mason Morgan 6 września 2024 r
Choć początkowo obawiał się wiedźmy, Lucas również jest zafascynowany i szybko nawiązuje z nią coś w rodzaju przyjaźni . Nietrudno zgadnąć, skąd bierze się ta intensywna potrzeba kontaktu, skoro chłopiec nie ma zbyt wielu możliwości na zdrowe relacje w swoim życiu. Jego przyjaciółmi są trzy dziewczyny, które go dręczą; jeden z nich, Moria ( Mirabelle Lee ), faktycznie się z nim spotyka, ale ściśle w tajemnicy. Nowa dziewczyna jego brata, Anna ( Bary miłosne ), jest miła i opiekuńcza, ale zagraża także i tak już kruchej dynamice między dwójką rodzeństwa. Przez cały czas szeryf (ikoniczny Dana Hedayę ) czai się w cieniu, podejrzewając, że Lucas może mieć problemy z panowaniem nad gniewem. Otoczony ponurymi i niesprawiedliwymi okolicznościami, w i tak już trudnym wieku, chłopiec nagle czuje więź z tajemniczą istotą, której nie do końca rozumie. W pewnym momencie Lucas ze łzami w oczach zastanawia się, czy wiedźma jest dobra, czy zła , nie będąc jeszcze w stanie pojąć, że rzeczywistość zwykle leży gdzieś pośrodku.
„Slapface” to zarówno psychologiczny horror, jak i mroczna baśń z poważnym, istotnym przesłaniem
Sierpień Dojrzały as Lucas, a child covered in blood looking at the camera, in Slapface.
Obraz poprzez ShudderGłównym przedmiotem zainteresowania staje się kruchy stan psychiczny Lucasa Slapface , wskazując na jeden z głównych motywów Film stara się zbadać, jak traumy przeszłości i teraźniejszości zdają się zderzać w postaci leśnego potwora. Gdy wiedźma, która według legendy karze „złe dzieci”, nie wydaje się zainteresowana wyrządzeniem krzywdy Lucasowi i skupia się na jego niezdrowym otoczeniu, staje się jasne, że istnieje z chłopcem w dziwnej symbiozie emocjonalnej. Zatem, zostaje wprowadzony pomysł, że wiedźma może być przejawem psychicznego zamętu Lucasa i nie znika aż do końca. Nawet gdy w pewnym momencie próbuje walczyć ze swoim osobistym straszydłem, wychodzi to po prostu tak: próba walki z osobistymi demonami, brutalną częścią jego samego, której Lucas się boi, ale która może być zaintrygowana.
Innym ciekawym aspektem filmu Kippa jest to, że nie przedstawia on wspomnianego powyżej dylematu jako możliwego zwrotu akcji – zamiast tego przedstawia to ciągłe pytanie, które przewija się przez całą narrację i styl filmu . Skromny budżet Slapface nie powstrzymuje autorów od stworzenia świata boleśnie realistycznego i zamieszkałego, jak to często bywa w przypadku pasji, do których twórcy od dawna starają się wcielić w życie (co zdaniem reżysera, który jest także autorem scenariusza filmu, było dokładnie jak Slapface powstało ). Oczywiście duży wpływ na ten efekt ma obsada, a dużą wagę przywiązują zarówno August Maturo, którego gra staje się w filmie własnym narzędziem estetycznym, jak i Mike Manning (również jeden z producentów filmu). The scenografia, scenografia i zdjęcia to kolejne narzędzia estetyczne w arsenale twórców filmowych , które mają pokazać, że istniejące status quo w znajomym świecie Lucasa i Toma rozpada się.
Pomiędzy brudną, duszną i klaustrofobiczną atmosferą domu braci a ciemną paletą kolorów z okazjonalnymi bursztynowymi plamami, które wyglądają bardziej złowieszcze niż naprawdę wesołe, rzeczywistość w filmie jawi się jako z natury wadliwa i okrutna, co stanowi główny temat filmu. Niezależnie od tego, czy Wiedźma Virago jest prawdziwa, czy też jest ujściem dla skarg młodego bohatera, nie pojawia się po prostu znikąd, tak jak przemoc pojawiająca się na ekranie nie jest przypadkowa – jest z góry ustalona . Film zaczyna się sceną, w której Tom i Lucas grają w „grę” w policzkowanie, a następnie pokazuje, jak znęcanie się i zaniedbanie, jak na ironię, może stać się czyimś torturowanym pomysłem nawiązania kontaktu z drugą osobą, ale ostatecznie zawsze powoduje tylko więcej przemocy i bólu. Balansując na granicy horroru psychologicznego i ludowego z wyraźnym klimatem współczesnej mrocznej baśni, Slapface to trzymający w napięciu, nastrojowy i naprawdę niepokojący utwór, skupiony wokół niewygodnej idei że czasami nie musimy zagłębiać się w las, aby znaleźć i obudzić potwora.
