Streszczenie
- Występ Charlesa Bronsona w Brudna dwunastka to jeden z jego najbardziej zapadających w pamięć, ukazujący jego spokojne i opanowane zachowanie jako więźnia
- Obsada Brudna dwunastka jest mocny i obejmuje rozpoznawalne nazwiska, takie jak Ernest Borgnine, George Kennedy i Robert Ryan, a także utalentowanych aktorów grających więźniów.
- Akcja w Brudna dwunastka jest dobrze zrealizowany, ma praktyczne efekty w starym stylu i fabułę ułożoną w doskonale skonstruowanym formacie trzech aktów. Film przekroczył granice swoją przemocą w momencie premiery.
Charlesa Bronsona był niezwykle popularną amerykańską gwiazdą filmową. Swoją karierę aktorską rozpoczął w latach pięćdziesiątych, a w latach sześćdziesiątych osiągnął znaczącą sławę. Najbardziej słynął ze swojej osobowości twardziela, stoickich postaci, które częściej wyrażały się czynami niż słowami, a także wyjątkowej fizyczności na ekranie. Dzięki swoim atrybutom aktorskim często błyszczał w gatunkach, które zwykle uważano za męskie. W końcu może to być najlepszy film, w jakim kiedykolwiek wystąpił Sergio Leone 'S Pewnego razu na Zachodzie , co jest czymś w rodzaju zachodniej dekonstrukcji, która wciąż daje Bronsonowi szansę zagrania tajemniczej i fajnej postaci. Potem oczywiście miał popularny serial akcji/thriller, który rozpoczął się w latach 70.: Życzenie śmierci , a także odniósł sukces w gatunku wojennym. Wielka ucieczka może i jest bardziej filmem więziennym niż tradycyjnym filmem wojennym, ale jego akcja rozgrywa się podczas II wojny światowej, a złymi bohaterami są zawsze niezawodnie nikczemni naziści. Kilka lat później Bronson zagrał także w innym filmie o II wojnie światowej, w którym wystąpiła cała obsada, a ten film bardziej przypominał film wojenny. Film, o którym mowa, to klasyk z 1967 roku Brudna dwunastka .
O czym jest „Parszywa dwunastka”?
Zdjęcie za pośrednictwem MGM Założenia tego fantastycznego filmu wojennego są cudownie proste i skutecznie opowiedziane przez długie 2,5 godziny, które szczerze mówiąc nie odczuwają jego długości. Sprawy zaczynają się, gdy major John Reisman ( Lee Marvina ) zostaje poproszony o zebranie zespołu do ściśle tajnej – i bardzo niebezpiecznej – misji, która będzie polegać na zamordowaniu grupy wysokich rangą niemieckich oficerów we Francji na krótko przed inwazją D-Day w nadziei, że wprowadzi to chaos w niemieckim dowództwie. Problem w tym, że zespół ma składać się z różnych skazańców, którzy odsiadywali wyroki za poważne przestępstwa i wszyscy mają przed sobą wyroki śmierci lub długie wyroki więzienia. Powiedziano im, że ich wyroki zostaną zmniejszone, jeśli przeżyją przydzieloną im misję, i tak rozpoczyna się długi proces szkolenia przed podjęciem samej misji. Charles Bronson wyróżnia się znakomitą obsadą, dając jedną ze swoich najbardziej zapadających w pamięć kreacji, a film zyskuje także dobrze opowiedziana historia i ekscytująca akcja. Brudna dwunastka'S wpływ – i fakt, że wciąż pozostaje aktualny – sprawia, że jest to prawdopodobnie najwspanialszy film o II wojnie światowej, który ma ponad pół wieku.
POWIĄZANE: Najlepsze filmy Charlesa Bronsona według IMDb
Co sprawia, że obsada „Parszywa dwunastka” jest tak silna?
Zdjęcie za pośrednictwem Metro-Goldwyn-Mayer Tak więc, mając tuzin tytułowych bohaterów, casting zawsze wpłynie na jakość filmu Brudna dwunastka . Ponadto postaci jest oczywiście więcej niż 12, biorąc pod uwagę potrzebę różnych aktorów wcielających się w personel armii amerykańskiej, głównie podczas dwóch pierwszych aktów filmu. Rezultatem jest duży film z odpowiednio dużą obsadą, a w obsadzie tej znajduje się kilka bardzo rozpoznawalnych nazwisk. Znani aktorzy spoza tytułowej Parszywej Dwunastki to m.in Ernesta Borgnine’a , Jerzego Kennedy’ego , I Roberta Ryana , I those playing the inmates include Johna Cassavetesa , Jima Browna , I Donalda Sutherlanda . Co więcej, obsada również prawie się pojawiła Johna Wayne’a film najbardziej przypomina głównego bohatera: majora Reismana, którego ostatecznie zagrał Lee Marvin. Charles Bronson gra Józefa Władysława (Więzień
Charlesa Bronsona further stands out in the final act, as his character'S used principally to get both himself and Major Reisman within the chateau they infiltrate, thanks to his ability to speak German. The scenes of him speaking German as best he can are tense and even a little funny, likely influencing the way Brada Pitta 'S character (and others) speak limited Italian while undercover at a German movie premiere in Quentina Tarantino Bękarty wojny . Napięcie i ostateczny wybuchowy wynik Brudna dwunastka'S Akt końcowy również mógł mieć wpływ na podobnie bombastyczny finał Bękarty wojny , bardziej ogólnie. Ale jeśli chodzi o obsadę, wszyscy aktorzy wykonują świetną robotę, zachowując się łobuzersko i nie zawsze okazując współczucie, a mimo to łatwo ich kibicować. 2,5-godzinny czas trwania pozwala na humanizację wielu z nich i uczynienie ich zaskakująco sympatycznymi, co prowadzi do śmierci w ostatnim akcie, która czasami wydaje się zaskakująco tragiczna. Pomaga to oczywiście w tym, że złoczyńcy są niezaprzeczalnie źli, ponieważ w filmie wykorzystano nazistowskie Niemcy jako sposób na stworzenie automatycznej, niesympatycznej, nikczemnej siły, która nie wymaga rozwoju postaci, co na szczęście pozwala Brudna dwunastka skupić się na tytułowym 12.
„Parszywa dwunastka” to doskonale skonstruowany film akcji
Współcześni widzowie mogą odczuwać pewne obawy, czy starsze filmy akcji rzeczywiście są w stanie utrzymać akcję. Coś, co powstało już dawno temu Brudna dwunastka na przykład nie był w stanie wykorzystać prawie tak dużej ilości technologii, z jakiej mogą korzystać współcześni reżyserzy filmów akcji. I nie dajcie się zwieść: mimo że akcja rozgrywa się podczas II wojny światowej, Brudna dwunastka łatwo zaklasyfikować jako film akcji, szczególnie gdy jedna trzecia filmu poświęcona jest budowaniu, a następnie dostarczaniu akcji. To dobrze zrealizowane założenia i fachowe wykorzystanie oldschoolowych praktycznych efektów sprawiają, że akcja tutaj działa tak dobrze, jak działa. Pomocna jest także wspomniana obsada, którą naprawdę można kupić jako żołnierzy i facetów, którzy potrafią wykazać się rozsądną bezwzględnością w obliczu brutalnej misji, a niewielu jest tutaj tak onieśmielających i imponujących fizycznie, jak zwłaszcza Charles Bronson.
Podobną dynamikę wniósł do swojej roli w latach 60-tych Siedmiu wspaniałych , który był pełen akcji western skupiało się to również na utworzeniu zespołu, który byłby w stanie poradzić sobie z intensywną misją fizyczną. Ten film był remakiem Siedmiu samurajów , który był filmem samurajskim o obronie miasta przed bandytami, w przeciwieństwie do westernu mniej więcej o tym samym. Nie da się tego podważyć Brudna dwunastka w jakikolwiek sposób stanowi przeróbkę obu filmów, ale podchodzi do historii w podobny sposób, ma porównywalną stawkę i ma tę samą strukturę. We wszystkich trzech filmach każdy z trzech aktów ma konkretny cel: jeden akt dotyczy utworzenia zespołu, następny akt dotyczy przygotowań do misji, a ostatni akt dotyczy konfliktu i poświęcenia. Fabuła i struktura są zatem znajome, ale jeśli to podejście się sprawdzi, ostatecznie można stworzyć niemal idealny film akcji/przygodowy. Brudna dwunastka przejmuje rytmy akcji i strukturę spopularyzowane przez klasyki, które pojawiły się przed nią, i dodaje trochę dodatkowego akcentu i dynamiki, przenosząc ją również w krainę filmu wojennego. W procesie Brudna dwunastka staje się niezwykle wciągającym filmem akcji/wojennym.
„Parszywa dwunastka” przesunęła granice, zwłaszcza jeśli chodzi o przemoc
Zdjęcie za pośrednictwem Metro-Goldwyn-Mayer Rok 1967 był radykalny dla Hollywood, biorąc pod uwagę, że ukazały się w nim filmy przesuwające granice, takie jak Absolwent (co było bardzo ostre i dorosłe jak na swoje czasy) i Bonnie i Clyde’a , który był brutalny graficznie jak na standardy lat 60. XX wieku i wyróżniał się tym, że zrobił z rabusiów banków antybohaterów. Wydany w tym samym roku, Brudna dwunastka przyjmuje podejście porównywalne do drugiego z tych dwóch filmów, jeśli chodzi o ukazywanie przemocy i antybohaterów, ale nie naciska tak mocno, jak ten film. Jednak biorąc pod uwagę ówczesny amerykański przemysł filmowy (z Kodeksem Haysa, który wkrótce miał zostać zdemontowany, oficjalnie zastąpiony w 1968 r.), bezpośredniość przemocy w filmie i wątpliwość moralna niektórych bohaterów okazała się szokująca. Młody Rogera Eberta zmagał się z fragmentami filmu pod tym względem ogólnie podoba mi się film, zauważając jednocześnie, że zawarta w nim przemoc nie była tak cenzurowana, jak treści seksualne często zdarzały się w innych filmach tamtych czasów. The krytyk „The New York Timesa”, Bosleya Crowthera , był bardziej zszokowany i krytyczny, twierdząc, że film przedstawia „sadyzm, który jest chorobliwy i obrzydliwy nie do opisania”.
Jednak pokazywanie brzydoty przemocy jest bardziej uczciwe niż unikanie jej i ostatecznie bohaterowie mogą mieć wady, ale naziści, których są celem, są gorsi. Poza tym przemoc nie wydaje się aż tak drastyczna jak na dzisiejsze standardy, biorąc pod uwagę, że wiele filmów (zwłaszcza wojennych) stało się zauważalnie bardziej drastycznych niż cokolwiek, co ukazało się pod koniec lat sześćdziesiątych. Intensywność pozwoliła Brudna dwunastka aby nie czuć się tak wykastrowanym z biegiem czasu, ponieważ instynktowna natura brutalnego aktu końcowego wciąż ma wystarczające uderzenie. Być może było tak, że w tamtych czasach wspomniane uderzenie było zbyt mocne dla niektórych widzów, ale to nie jest już rok 1967 i oglądając ten film dzisiaj, łatwiej jest docenić, że niczego nie miesza ani nie osładza. Wracając do Charlesa Bronsona, jest on w naturalny sposób częścią okrucieństwa tego wszystkiego, wyglądając i zachowując się jak brutalny człowiek wykonujący brutalną misję, wykorzystujący swoją zdolność do przemocy, aby walczyć podczas II wojny światowej z większym wrogiem: nazistowskimi Niemcami. Jest świetną częścią świetnej obsady, m.in Brudna dwunastka'S struktura, tempo i akcja również odegrały kluczową rolę w uczynieniu filmu tak znakomitym, jakim jest; rzeczywiście, jeden z najlepszych filmów wojennych swoich czasów.
