Tworzenie tego zapierającego dech w piersiach anime zajęło twórcy trzy lata — a teraz jest jednym z najlepszych filmów w swoim gatunku

Przemysł anime nie ma sobie równych w żadnej innej formie sztuki na świecie , ale wyobraźmy sobie artystę, który zbuntował się przeciwko konwencjonalnym normom japońskiej animacji, aby udowodnić swoją rację. Wprowadź animatora Shingo Tamagawy, którego ambitny, zapadający w pamięć wizualnie i wspaniały, ręcznie rysowany film krótkometrażowy wykracza poza to, czym starają się być współczesne wysokobudżetowe seriale anime i rozległe franczyzy. Trwający nieco ponad trzy minuty, Puparia (2020) jawi się jako rzadki rodzaj cudu, który wywarł ogromne wrażenie na tych, którzy go spotkali.

Po utracie zainteresowania sztuką rysunkową w studiu Sunrise, Tamagawa rzucił animację komercyjną i zrobił sobie długą przerwę, aby ponownie się skupić, według Kreskówka napar . Trzy żmudne lata później animator stworzył przełomowy niezależny film krótkometrażowy pt. Puparia . Ten cichy, medytacyjny, wizualny wiersz pojawił się na YouTube niewiele więcej niż szeptem, a mimo to udało mu się poczuć przebudzenie całej społeczności anime.

„Puparia” narodziła się po tym, jak animator Shingo Tamagawa rozczarował się komercyjnym anime

Puparia is a 2020 Japanese animated fantasy short film directed by Shingo Tamagawa

„Bez względu na to, jak ciężko pracujesz, komentuje Shingo Tamagawa w dokumencie Trzy minuty, trzy lata: tworzenie puparii , animacja jest czymś, co można zużyć. Puparia to nic innego jak praca miłości, która na nowo definiuje to, co jedna osoba może osiągnąć dzięki czystemu artystycznemu oddaniu. Tamagawa, który rozczarował się komercyjnym przemysłem anime, odszedł, aby zająć się czymś osobistym i niefiltrowanym, pozwalając swojej intuicji kierować pracą. Rezultatem jest ręcznie rysowany, surrealistyczny krajobraz snów wypełnione dryfującymi postaciami, miękkimi liniami ołówka i cichą symboliką, która opiera się łatwym wyjaśnieniom. W branży znanej z wyczerpujących harmonogramów produkcji i sztywnego nadzoru komisji, Tamagawa odszedł, aby stworzyć coś głęboko osobistego, bezkompromisowego i całkowicie napędzanego sobą. Co sprawia Puparia tak niezwykły jest nie tylko jego styl, chociaż samo to wystarczy, aby zatrzymać kogokolwiek w połowie przewijania. Taka jest historia filmu – całkowicie solowego dzieła anartysty, który początkowo nienawidził swoich rysunków. Jednak jego poświęcenie nigdy nie ustało.

Imię Puparia odnosi się do osłony ochronnej, w której poczwarka czeka, zanim przekształci się w postać dorosłą . Ta metafora przenika do każdego zakątka filmu. Wizualizacje rozwijają się powoli, zjawiskowo i surrealistycznie, jak gdyby obserwowano poruszający się świat tuż przed wielkim przebudzeniem lub upadkiem. Nie ma fabuły w konwencjonalnym tego słowa znaczeniu. Zamiast tego poruszamy się po luźno powiązanych winietach: dziewczyna siedząca w abstrakcyjnym ogrodzie, postacie o wyłupiastych oczach wpatrujące się w futurystyczną dziewczynę i nagi mężczyzna, na którego poluje biegające stworzenie podobne do sowy. To nie są sceny, które można interpretować linearnie. W teorii są to nastroje wyrażane poprzez ruch i fakturę.

Przypomina Filmografia Studia Ghibli każda klatka jest starannie rysowana ręcznie ołówkiem i papierem, co wydaje się rzadkością w świecie animacji cyfrowej. Postacie są wyraziste, ale znajome, otoczone dziwaczną scenerią. Tła rozciągają się jak zapomniane krajobrazy z zanikającej pamięci. Poziom szczegółowości jest zdumiewający, ale jeszcze bardziej uderzające jest to, jak Tamagawa wykorzystuje ciszę i przestrzeń. Tam, gdzie tak wiele współczesnych dzieł animowanych zmierza w stronę głośności – szybkie cięcia, dramatyczne partytury, przesadne emocje… Puparia zaprasza do ciszy. Daje widzowi intymne, interpretacyjne doświadczenie.

Tamagawa przywołuje wpływy takie jak Hayao Miyazaki i „Spider-Man: Into the Spider-Verse” za swój styl artystyczny w „Puparia”

Tamagawa niewiele powiedział o dokładnym znaczeniu słowa Puparia , co jest wyborem, który wydaje się przemyślany; ta dwuznaczność jest tym, co na to pozwala Puparia pozostać w umyśle na długo po krótkim czasie trwania. Odwołuje się do czegoś instynktownego, czegoś, czego nie trzeba rozumieć, co zachęca widza do siedzenia Puparia i pozwól, aby jego obrazy przemawiały bezpośrednio do podświadomości. Wycofanie się Tamagawy z branży anime było nie tyle buntem, co odwrotem – artystą wycofującym się z hałasu, aby znaleźć wyraźniejszy głos. W czasach, gdy artyści nieustannie proszeni są o szybsze tworzenie większej ilości treści, Tamagawa wybrała odwrotną ścieżkę: spowolnić i przedłożyć zamiary nad zyski. Puparia służy także jako mocne oświadczenie na temat twórczej autonomii – bez inwestorów i komitetów produkcyjnych, przed którymi mógłby odpowiadać, Tamagawa wykorzystywał własne oszczędności z powiązanej z tym pracy, którą wykonał dla Sunrise, według Trzy minuty, trzy lata: tworzenie puparii. Inspirował się wpływami artystycznymi, m.in Hayao Miyazakiego I Hideaki Anno , Łajka i Spider-Man: In the Spider-Verse Do Puparia styl artystyczny.

65 najpopularniejszych seriali anime dla początkujących

Dopiero zaczynam? To są dla Ciebie!

W latach od premiery, Puparia po cichu zgromadził miliony wyświetleń, inspirujących artystów, animatorów i filmowców. Co ważniejsze, film pobudził dyskusję na temat emocjonalnych możliwości ręcznie rysowanej animacji – medium, które pomimo rozwoju narzędzi 3D i CGI, wciąż ma niezrównaną intymność i głębię. Na wiele sposobów Puparia sprawia wrażenie pracy nie na czasie: nie uwzględnia trendów i nie jest częścią franczyzy. Ale może właśnie dlatego robi takie wrażenie. W kulturze przeładowanej treściami, które można szybko skonsumować i równie szybko zapomnieć, Puparia nalega na obecność.

Być może Shingo Tamagawa nie miał na celu stworzenia zabytku kultury, ale decydując się na podążanie własnym wewnętrznym rytmem, właśnie to zrobił. Puparia jest po prostu A piękny film krótkometrażowy, który przypomina światu o nieograniczonych możliwościach animacji I, more so, connection. 'I make animation to create new things I generate new emotions that I haven’t felt beDoe,' Shingo Tamagawa explains in the documentary. 'I believe everybody has that joy inside of them. I think the whole industry could be happier if we could pivot in that direction, just a little more.' Puparia to przykład miejsc dziwnych i cudownych ludzka wyobraźnia może nas ponieść, gdy odważymy się zwolnić i chłonąć chwilę. A czasami wystarczą trzy minuty.