W dystopijnej historii zawsze jest coś więcej niż tylko sceneria. HBO Ostatni z nas , jeden z bardziej znanych postapokaliptycznych tytułów ostatnich kilku lat, może obracać się wokół dystopijnego krajobrazu zniszczonego przez zombie, ale ramy życia lub śmierci pozwalają serialowi zbadać niszczycielskie wybory, jakich ludzie dokonują w imię miłości. Nawet bezsensownie głupie filmy akcji, które mają wywołać dreszczyk emocji – a nie wywoływać debaty filozoficzne lub oferować wgląd w dylematy moralne – opierają się na horrorze oglądania upadku cywilizacji (całkiem dosłownie) w obliczu klęski żywiołowej. Historie skupiające się na dewastacji ekologicznej nie są niczym nowym, ale z konieczności fikcyjne traktaty o zmianach klimatycznych stworzyły swój własny podgatunek: horror ekologiczny, thriller lub dramat psychologiczny .
Na podstawie jego założeń kuszące jest założenie nowego duńskiego serialu Netflix, Rodziny takie jak nasze , to straszna opowieść ostrzegawcza ostatniej szansy na to, że ludzkość nie podjęła wystarczających działań zapobiegawczych przeciwko zmieniającemu się klimatowi i o tym, jak szybko warunki się pogarszają. Niewątpliwie miniserialu nie można oddzielić od tych ram reżyserskich Tomasza Vinterberga ( Polowanie , Kolejna runda ), z którym jest współautorem wszystkich siedmiu odcinków Bo, panie Hansen zamienia pełen akcji spektakl na bardziej skupiony i głęboko niepokojący, wyróżniając walkę jednego kraju i jednej konkretnej rodziny o przetrwanie zbliżającej się zagłady ekologicznej .
Rozwikławszy desperackie komplikacje, które dotykają skomplikowanych więzi rodzinnych pod koniec świata, Rodziny takie jak nasze duchowo odbija się echem Ostatni z nas a także podobnie zatytułowaną sagę o rozległych związkach: ABC To jesteśmy my , serię zdefiniowaną przez intensywność zwrotów akcji, poruszające występy i autentyczność.
O czym jest „Rodzina taka jak nasza”?
Laura i Elias uśmiechają się podczas jazdy na rowerze w filmie „Rodziny takie jak nasze”.
Obraz za pośrednictwem NetflixLaury ( Amarylis sierpień ) umysł jest dokładnie tam, gdzie powinien. Kilka tygodni przed ukończeniem szkoły średniej przygotowuje się do egzaminów, jest podekscytowana przyszłością college'u i pochłonięta nowym, kwitnącym romansem z Elíasem ( Alberta Rudbecka Lindhardta ), her adorably sweet fellow student. In between those teenage routines, Laura splits time between her divorced parents' homes, mostly getting along with her upper-class architect father, Jacob ( Nikah Lie Kaas ) i jej macocha Amalie ( Heleny Reingaard Neumann ), ale głęboko in simpatico z matką Fanny ( Kamień Paprykowy ), ceniona dziennikarka odpoczywająca od kumulującego się stresu.
Następnie pojawia się niemożliwa wiadomość: ze względu na szybko podnoszący się poziom mórz Dania zostanie zamknięta w ciągu sześciu miesięcy . Pomimo największych wysiłków rządu, by powstrzymać ocean, jeden z najbardziej postępowych i rozwiniętych społeczno-gospodarczo krajów na świecie albo zbankrutuje, próbując utrzymać system tam, albo podda się losowi. Może to nadużywane określenie, ale życie zostaje wykorzenione z dnia na dzień. Gospodarka gwałtownie zatrzymuje się, a wszelkie ślady stabilności, które niektórzy cywile uważają za oczywiste, wyparowały. Zamykają banki, firmy upadają, wypożyczalnie eksmitują nagle zubożałych lokatorów, a dzieci głodują. Obowiązkowe ewakuacje w ramach publicznych programów relokacji przebiegają w splątanej sieci biurokracji, logistyki prawnej, zamkniętych granicach Europy i przytłaczającego zapotrzebowania zdesperowanej, przerażonej ludności, której nie udało się opanować paniką.
Nierówność finansowa nigdy nie była tak wyraźna między osobami uprzywilejowanymi, które łatwo mogą się przenieść, a osobami zmuszonymi do poświęcenia swoich cennych ostatnich euro na nielegalnych czarterach łodzi – ryzykując wszystkie horrory, jakie widzowie widzieli w doniesieniach prasowych. Wielu bliskich nie ma innego wyjścia, jak tylko rozstać się — jak Lucas ( Max Kaysen Høyrup ), cichy nastolatek w wieku przedszkolnym, który lubi Laurę i piłkę nożną, oraz jego samotna matka Christel ( Asta Kamma sierpień ). Jednak nawet bogaci mogą stracić wszystko w jednej chwili. W przypadku Jacoba i Amalie jeden błąd wynikający z paniki stawia ich twarzą w twarz z trudną rzeczywistością, o której nigdy nie przypuszczali, że może zakłócić ich zamożne życie. Tymczasem brat Amalie, Nikolaj ( Esbena Smitha ) i jego mąż Henryk ( Magnusa Millanga ), przemycić ich pieniądze.
Skomplikowana rodzina próbuje przetrwać rozpadającą się przyszłość w „rodzinach takich jak nasza”
Rodziny takie jak nasze oddaje to drżące, pogrążone w smutku, a jednocześnie puste uczucie, kiedy Twój osobisty świat nieodwracalnie przestaje się kręcić, ale życie wokół Ciebie toczy się dalej. Laura i jej bliscy potykają się w nowej rzeczywistości, słabo sobie radząc i desperacko licząc na odrobinę sukcesu, pomimo niemal beznadziejnej ironii losu, jak łatwo wymyślona przez nas infrastruktura społeczna może się rozpaść. Ludzkość przyzwyczaiła się już do ekstremalnych warunków, jakoś znaleźć sposób, aby dopasować się do kolejnej niepotrzebnej tragedii i pomimo grozy, że morze dosłownie pochłonęło masę lądu, ten dziwnie tragiczny fakt psychologiczny nie ulega zmianie.
10 filmów katastroficznych, które trzymają w napięciu od początku do końca
To koniec świata, jaki znamy i czuję się dobrze!
Posty 7 Przez Davisa, 21 marca 2025 rAle Rodziny takie jak nasze jest w istocie także historią miłosną . Laurę i Elíasa łączy szczery, szczery romans polegający na zakochaniu się po raz pierwszy w dokładnie nieodpowiednim momencie; ich marzenia zniknęły, a ich pokolenie stoi przed niepewną przyszłością, zanim ich życie tak naprawdę się zaczęło. Jeśli chodzi o miłość i przyjaźń rodzinną, ryzykują wszystko, aby się chronić, a jednocześnie rozstają się z powodów, które możemy zobaczyć w historii nie o powodzi i zatonięciu Danii – a nawet najmniejsza decyzja może skutkować tragedią.
„Rodziny takie jak nasza” to niezwykle intymna opowieść o miłości i stracie
Jedną ze specjalności Vinterberga — i charakterystyczną cechę ruchu Dogme 95, który pomógł stworzyć — jest poczucie, że jego uderzający bohaterowie już istnieli i będą istnieć poza tym, co widzimy na ekranie. Jego reżyseria przyciąga poważne, donośne i poruszające występy jego zespołu , zachowując ogromny naturalizm, nawet gdy emocje eskalują do gorączki tuż obok melodramatu. Nie powstrzymuje się od ostrych ciosów w brzuch, ale jego kamera obserwuje z wyważoną czułością. Nigdy nie czujemy się oderwani, ale hipnotycznie wciągnięci przez niepokojącą intymność bohaterów. Niedaleka przyszłość Laury i jej bliskich wydaje się żywym odbiciem naszego własnego świata, wykraczającego poza palącą krytykę społeczną Vinterberga, ponieważ zdajemy sobie sprawę, że miłość jest piękna i bolesna. Wymaga poświęceń, może utrzymać nas na powierzchni, a czasami może nas zrujnować.
Ostatecznie, Rodziny takie jak nasze nie chodzi tu o przetrwanie apokalipsy w tradycyjnym tego słowa znaczeniu. Nie jest to żądza krwi typu „zabij lub daj się zabić” ani odmiana tego, w jaki sposób zwierzę odgryza sobie nogę, aby uwolnić się z pułapki. Rodziny takie jak nasze dba o odporność ludzi doprowadzonych na skraj, a jednocześnie próbujących trzymać się siebie na odległość . To także deklaracja ogromnego uwielbienia dla duńskiej kultury, języka i historii. Starożytne cywilizacje zostały już pochłonięte – ale jakie to uczucie, gdy konsekwencje ignorowanych zmian klimatycznych pochłaniają Twój kraj? Ta Dania będzie żyła jedynie we wspomnieniach zmęczonych i rannych, którzy uciekli.
Rodziny takie jak nasze nigdy nie ukazuje ostatecznej epoki katastrofy ekologicznej – jedynie tysiące otaczających ją katastrof, ludzi uwikłanych w wstrząsy i niesamowitą ciszę pustych ulic Kopenhagi. Oparty na poważnych występach współczesnych duńskich legend i wschodzących młodych aktorach, Rodziny takie jak nasze to otrzeźwiająca, złowieszcza saga rodzinna, której obrzydliwie trudno jest spojrzeć w oczy, a mimo to nalega, abyśmy liczyli koszty ludzkie.
Rodziny takie jak nasze jest teraz transmitowany strumieniowo w serwisie Netflix.
