Filmy Taiki Waititi, ranking od najgorszego do najlepszego

Jeśli nie jesteś na Taika Waititi już trenuj, teraz jest absolutnie czas, aby to zrobić. Waititi pracuje jako reżyser od początku XXI wieku, gdzie zaczynał od reżyserowania filmów krótkometrażowych, takich jak nominowany do Oscara Dwa samochody, jedna noc , I Co robimy w cieniu , który później zainspirował film fabularny o tym samym tytule (który następnie stał się inspiracją dla serialu telewizyjnego o tym samym tytule). Od 2007 roku Waititi poruszał się pomiędzy reżyserią filmową i telewizyjną (a także aktorstwem i pisaniem scenariuszy), przygotowując dla siebie pokaźne CV, które zawiera mocdokument, film o superbohaterach dużego studia i film nominowany do Oscara.

Mając za sobą prawie dwadzieścia lat pracy reżyserskiej, Waititi przygotowuje się do najważniejszego etapu w swojej karierze. Wszyscy siadamy do Thor: Miłość i grzmot , ale powinniśmy być przygotowani na to, że w nadchodzących latach Waititi zobaczymy znacznie więcej. Waititi przygotowuje się do wydania Następny gol wygrywa , w roli głównej Michaela Fassbendera I Elżbieta Moss (plus rola z częstym współpracownikiem Rhysa Darby’ego ), który jest już ukończony. Jest w fazie przedprodukcyjnej dla Wieża Terroru film z Jana Augusta ( Duża ryba ) I Josha Cooleya ( Wewnątrz ) dołączone jako pisarze. On także ponownie się spotyka Jemaine Clement Do Incal , kosmiczna opera science-fiction oparta na powieści graficznej autorstwa Jeana „Moebiusa” Griauda I Alejandro Jodorowsky’ego . Do tego wszystkiego ma Gwiezdne Wojny film w przygotowaniu, an Akira film w przygotowaniu, and he is the producer on several hit TV shows including Co robimy w cieniu , Rezerwacja psów , Nasza flaga oznacza śmierć (w którym także występuje) i nadchodzące Bandyci czasu .

Zanim jednak będziemy mogli spojrzeć w przyszłość, powinniśmy prawdopodobnie przyjrzeć się filmom, które wyreżyserował Waititi i jak sobie radzą. Zatem bez zbędnych ceregieli, oto ranking siedmiu filmów fabularnych Waititi od najgorszego do najlepszego.

7. Królik Jojo

Niedawna funkcja Waititi, Królik Jojo , może być jego pierwszą reżyserską i scenarzystyczną próbą zdobycia Oscarów, ale nie sądzę, że powinniśmy pozwolić, aby uznanie to przepadło. Adaptacja z 2008 r Krystyna Leunens powieść Niebo w klatkach , 2019 rok Jojo Królik opowiada historię Jojo Betzler ( Romana Griffina Davisa ) młody niemiecki chłopiec dorastający w czasie II wojny światowej. Jojo jest zauroczony prezydentem swojego kraju, Adolfem Hitlerem, do tego stopnia, że ​​stworzył jego wyimaginowaną wersję przyjaciela. Jojo również pragnie służyć swojemu krajowi w każdy możliwy sposób, dlatego wraz ze swoim przyjacielem Yorki (Yorki) dołącza do Hitlerjugend. Archiego Yatesa ). Życie przybiera szalony obrót, gdy Jojo odkrywa swoją matkę ( Scarlett Johansson ) ukrywa żydowską dziewczynę Elsę ( Thomasina McKenziego ), na swoim strychu.

Królik Jojo powraca do wątków znanych z poprzednich filmów, przede wszystkim do ukazania niezręczności dorastania i szukania swojego miejsca w świecie wśród absurdów życia. Podobnie jak w przypadku Chłopiec I Poluj na Dzikich Ludzi Akcja rozgrywa się z perspektywy młodego chłopca, który wierzy, że jest gotowy na dorosłość i szybko odkrywa, że ​​bycie dorosłym to coś więcej, niż mu się wydaje. I podczas gdy Królik Jojo robi to wszystko w bardziej błyskotliwy i elegancki sposób niż niektóre z jego poprzednich wysiłków, w odpowiednim czasie Królik Jojo uwolnienie i podejście do tematu – z Waititi grającym głupiego, idiotycznego Hitlera i parodią nazistowskich Niemiec – są zrobione nieco zbyt nonszalancko, aby zapewnić komfort. Królik Jojo nie jest pierwszym filmem opowiadającym o dorastaniu dzieci w rozdartych wojną i pełnych napięcia czasach w historii świata i trudno mu uznać go za jeden z najlepszych z nich.

6. Orzeł kontra rekin

Na początku XXI wieku reżyserskie życiorys Waititi obejmował wyłącznie filmy krótkometrażowe, w tym ten, który zainspirował Co robimy w cieniu. A potem nadszedł rok 2007, w którym nakręcił swój debiut reżyserski pt. Orzeł kontra rekin . To wyjątkowe gwiazdy niezależne Jemaine Clement I Loren Taylor jako Jarrod i Lily, dwójka nieco niezręcznych dwudziestokilkuletnich Australijczyków, którzy zakochują się w sobie mniej więcej wtedy, gdy Jarrod chce wrócić do domu, aby zabić swojego tyrana z dzieciństwa. Żeby było jasne, Jarrod niekoniecznie ma pomysłowość i zdolność do zabicia człowieka, ale jest tak nastawiony na to, że połowa zabawy Orzeł kontra rekin obserwuje, jak próbuje się odpowiednio przygotować do wykonania tego czynu.

Druga połowa przyjemności z oglądania Orzeł kontra rekin (i to, co czyni go tak dobrym, dającym się oglądać filmem), to sposób, w jaki traktuje tych dwóch kujonowych bohaterów, gdy próbują zmagać się ze wszystkimi wielkimi uczuciami, które pojawiają się na wczesnych etapach związku, gdy sami mają duże osobowości. Lily i Jarrod doświadczyli wielkiej osobistej straty, wycofując się do swoich na wpół fantastycznych światów, aby poradzić sobie z odrzuceniem, samotnością i smutkiem. Obserwowanie, jak przechodzą (swego rodzaju) drugie dojrzewanie, gdy ich młoda miłość odkrywa nowe głębie, jest częścią piękna tego filmu.

Orzeł kontra rekin potwierdza zainteresowanie Waititi badaniem, w jaki sposób niezdarność, głupota i niezdarność ludzkości tak wiele mówią o naszej osobistej historii, naszej psychice i naszym bólu. Pozwala nam to również docenić pociąg Waititi do przedstawiania komedii poprzez przyziemne interakcje, dzięki czemu śmiertelnie poważny humor rozkwita z cudownym efektem. Podczas gdy inne filmy Waititiego lepiej oddają te elementy, Orzeł kontra rekin nadal jest całkiem dobry w historii, którą opowiada.

5. Thor: Miłość i grzmoty

Drugi wpis Waititi w Thorze jest nadal bardzo przyjemny, ale próba pobicia szalonego sukcesu filmu z 2017 roku wymaga ciężkiej pracy Thor: Ragnarok . Mimo to czwarty rozdział historii Thora jest nie mniej zabawny i wyraźnie widać, że jest to film Taiki Waititi. Kolorowo, bombastycznie, przesadnie, dużo się w nim dzieje Thor: Miłość i grzmot .

Miłość i grzmot podąża za Thorem w post- Etap końcowy życie. Opuścił swoje podróże ze Strażnikami Galaktyki, aby znaleźć swój cel. Spotyka Gorra, Boskiego Rzeźnika ( Christiana Bale’a ), człowiek, który chce wyeliminować wszystkich bogów z wszechświata i zbiera drużynę, aby z nim walczyć. W skład zespołu wchodzą Korg (Waititi), Valkyrie ( Tessy Thompson ) i Jane ( Natalie Portman ). Dzierżąc Mjolnir, Jane zmienia się z Doktor Jane Foster w Potężnego Thora!

Dla niektórych Miłość i grzmot może być trochę za dużo tego dobrego. Albo śmiejesz się za każdym razem, gdy pojawiają się wrzeszczące kozy, albo jęczysz z powodu powtarzającego się dowcipu. W przeciwieństwie do Heli ( Cate Blanchett ) W Ragnarok , Gorr nie wydaje się lubić swojej roli niszczyciela, przynajmniej nie w tak dramatycznym stylu, jak Hela. Powrót romansu Thora i Jane jest delikatny i słodki, ale nie pozbawiony wad. Ale choć pierwsza połowa filmu jest nieco nierówna, druga połowa szybuje. Nie jest to najgorszy film Waititiego, ale jeśli mamy go oceniać, to właśnie tutaj.

POWIĄZANE: Every Damned Spoiler z „Thor: Love and Thunder”

4. Thor: Ragnarok

Nietrudno zrozumieć, dlaczego Waititi jest jednym z reżyserów Marvela (i należącego do Disneya studia Lucasfilm) po obejrzeniu Thor: Ragnarok . Trzeci film w solowym Thorze ( Chrisa Hemswortha ) wątek w Marvel Cinematic Universe, Thor: Ragnarok różni się od swoich poprzedników, Thor I Thor: The Dark World .

Thor: Ragnarok to znacznie bardziej kolorowy, swobodny film, z mnóstwem improwizowanych dowcipów i śmiertelną komedią, którą uznaliśmy za znak firmowy Waititi. Trzeci Thor Film opowiada historię Boga Błyskawicy, który próbuje zapobiec Ragnarok, apokaliptycznemu wydarzeniu, o którym od dawna mówi się, a które miało na celu unicestwienie jego domu w Asgardzie. Thorowi udaje się wpaść w zasadzkę, przez co zostaje więźniem śmieciowej planety Sakaar i zmuszonym do wzięcia udziału w walkach gladiatorów nadzorowanych przez Wielkiego Mistrza ( Jeffa Goldbluma ). Thor znajduje sojuszników, którzy pomogą mu w jego misji ocalenia Asgardu – i pokonania jego nikczemnej starszej siostry Heli – w tym współpracownika Avengers, Hulka ( Marka Ruffalo ) I Valkyrie ( Tessy Thompson ).

Thor: Ragnarok to nie tylko wyróżnienie w MCU, ale także wyróżnienie w karierze Waititi. Ten film miał jeden z największych budżetów, z jakim Waititi kiedykolwiek pracował, i uczynił go reżyserem przyjaznym dużemu studiu, który może zapewnić zadowalające publiczność rezultaty w postaci solidnego filmu. Waititi umieścił w nim wiele swoich charakterystycznych sztuczek Thor: Ragnarok I managed to pull it off, effectively helping to evolve Thor's MCU arc while also taking a big step up as a notable director.

3. Poluj na Dzikich Ludzi

Poluj na Dzikich Ludzi podąża za Rickym Bakerem ( Juliana Dennisona ), nieletni przestępca, który wychodzi z nowozelandzkiego systemu zastępczego i zostaje wysłany do bezdzietnego małżeństwa Hec ( Sama Neilla ) I Bella ( Pięć piosenek ) na wsi. Przystosowanie się Ricky'ego do życia na wsi jako twardo mówiącego byłego mieszkańca miasta jest nieco trudne, ale udaje mu się całkiem dobrze dogadać z Bellą i w porządku z Hecem. Po nagłej śmierci Belli Opieka nad dziećmi decyduje, że chce sprowadzić Ricky'ego z powrotem do systemu, ale on odmawia. Zamiast tego postanawia uciec, a Hec zmuszony jest iść z nim na lamę jako jego obrońca i przewodnik po dziczy Nowej Zelandii.

Poluj na Dzikich Ludzi łączy w sobie upodobanie Waititiego do wykorzystywania śmiertelnie poważnej komedii jako środka do odkrywania i wyrażania prawdziwego ludzkiego dramatu z talentem reżysera do wydobywania naprawdę świetnych ról swoich aktorów. Dennison i Neill to zabawna, szczera para, która naprawdę docenia scenariusz i reżyserię Waititiego, wspierając się nawzajem podczas komediowych wzlotów i surowych dramatycznych momentów.

2. Co robimy w cieniu

film-co-robimy-w-cieni-jemaine-clement

Aby rangować Co robimy w cieniu jakikolwiek niższy wynik na tej liście byłby grzechem. Na podstawie filmu krótkometrażowego z 2005 roku pod tym samym tytułem, który Waititi wyreżyserował także wspólnie z Jemaine Clementem. Co robimy w cieniu podąża za trzema wampirami – Viago (Waititi), Vladislavem (Clement) i Deaconem ( Johnny'ego Brugha ) – których życie jest filmowane na potrzeby filmu dokumentalnego. Poznajemy wielowiekowe wampiry, które prowadzą coś, co wydaje się być nudne z dnia na dzień, z kłótniami o harmonogram obowiązków i bulgoczącymi o szacunku współlokatorami, oraz ekscytujące, gdy obserwujemy, jak chłopcy wabią do domu niczego niepodejrzewające ofiary, aby się nimi pożywić.

Co robimy w cieniu to triumf komedii grozy, dodający nowe, odświeżające spojrzenie na archetyp wampira i sposoby opowiadania o nich historii. Mockumentalny styl kręcenia filmów pozwala na zabłyśnięcie bardzo zabawnej i bardzo organicznej komedii, podczas gdy widzowie mogą zajrzeć za płaszcz współczesnego życia wampira. Współreżyseria Waititiego jest tu wyjątkowa, co wyraźnie widać w jego wygodzie w reżyserowaniu aktorów, a także w akcji pełnej efektów specjalnych. Nie szkodzi również, że Waititi gra także bardzo głupkowatego, słodkiego wampira, który szuka swojej dawno utraconej miłości i wydaje się całkowicie przerażony perspektywą zabijania ludzi i picia ich krwi, aby przeżyć.

1. Chłopiec

Drugi film fabularny Waititi, Chłopiec , to także jeden z jego najbardziej osobistych i serdecznych filmów. Chłopiec był pasjonującym projektem Waititiego, nad którym pracowano od dawna, zanim się nim zajął Orzeł kontra rekin . Akcja rozgrywa się w odległej wiosce w Nowej Zelandii, Chłopiec zaczyna się od przedstawienia nam tytułowego Chłopca ( Jamesa Rollestona ), nastolatka mającego obsesję na punkcie Michaela Jacksona, który jest również bardzo podekscytowany perspektywą powrotu do domu swojego nieobecnego ojca, Alameina (Waititi). Chłopiec jest idolem Alameina, chętnie dzieli się niektórymi z największych osiągnięć swojego taty (doświadczony nurek głębinowy, kapitan drużyny rugby, człowiek z rekordem w uderzaniu większości ludzi jedną ręką), jednocześnie próbując zmagać się z bólem spowodowanym jego tak długą nieobecnością. Powrót Alameina zmusza Boya i jego brata Rocky'ego ( Struna siedmioelektronowa ) i ich tatę, aby skonfrontowali się z prawdziwymi przyczynami nieobecności Alameina i zastanowili się, czy rodzina ma szansę na uzdrowienie i dalszy rozwój.

Chłopiec jest tak czuły w stosunku do swojego bohatera i tak szczery w przedstawieniu tej szczególnie trudnej historii o dorastaniu. Jasne, są momenty beztroski (w końcu to knajpa Waititi), ale jasne jest, że Waititi jest nieco bardziej zainteresowany wciągnięciem się w dramat, który wyrasta z tego szczególnego zestawu okoliczności narracyjnych. W ten sposób widzowie mogą zobaczyć prawdziwe serce samego Waititi, człowieka, który zbudował swoją karierę wokół bycia żartownisiem o złotym sercu.