Relacje Hollywood z nagością ekranową były raczej gorące i zimne. Nagość w filmach istnieje od początku filmu, a nawet wcześniej z wynalazkiem Brothers Brothers. Reżyseria: Danny Wolf „Skin: A History of Nudity in the Movies” to dwugodzinny film dokumentalny, który kronika historii nagości w filmach do dnia dzisiejszego. Zgodnie z ostateczną harmonogramem kina fascynacja nagości pojawiła się niemal tak natychmiast, jak medium zostało stworzone. Od samego początku byli postrzegani przez filmowców, w tym Eadweard Muybridge, Cecil DeMille i D W Griffith jako naturalne punkty sprzedaży. Mężczyźni i kobiety zostali schwytani w filmie w całej swojej nagiej chwale od końca XIX wieku.
Przez pewien czas, a zwłaszcza w epoce cichej, która trwała od 1891 do 1929 r., Nagość została przedstawiona przez filmowe doświadczenie, o ile miała jakość odkupienia. Ale zakończyło się to w 1934 roku, kiedy kod produkcyjny filmowy „Hays Code” zaczął regulować obsceniczne i wulgarne treści w filmach, które uznają za dopasowanie. To z kolei dało początek systemowi oceny, w którym filmy zostały ocenione jako R lub X, pod warunkiem, że mają sceny nagości. Nagość na ekranie osiągnęła jednak krótką blokadę drogową w erze przed kodem, gdy różne skandale seksualne pojawiły się na pierwszych stronach gazet. Chociaż Old Hollywood jest znany z blasku i uroku, wiele podstawowych wydarzeń rozwiązywało się za doskonałą fasadą.
Hollywood zawsze było postrzegane jako seksowe miasto, które są emitujące feromony w całym miejscu i pełne atrakcyjnych młodych ludzi angażujących się w sprośne i podniecające nielegalne łączniki. Młyn plotek i skandalu, szczególnie związany z seksem, działają od wczesnych dni Złotej Ery. Oto pięć gwiazd starych Hollywood, które zostały uwikłane w skandale seksualne, które prowadziły rozgłos do dzisiejszego dnia.
Roscoe „Fatty” Arbuckle
Amerykański komik i reżyser Roscoe Conkling Arbuckle (1887 - 1933), lepiej znany pod pseudonimem Fatty Arbuckle, gra na gitarze podczas przerwy z filmowania (Getty Images)
Pierwszy główny skandal z Hollywood miał miejsce na początku lat dwudziestych, z udziałem komika i pierwszej gwiazdy miliona dolarów, Roscoe „Fatty” Arbuckle. Uważano go za drugie, Charliego Chaplina w epoce cichej za jego nienaganny talent w rozrywce. Ale jego życie wywróciło się do góry nogami tragedią, która podążała za nim jak mroczna chmura przez resztę życia. Współlokator Arbuckle zorganizował imprezę w swoim apartamencie, a faktyczna była dość nieznana aktorka, Virginia Rappe. Skończyli razem w hotelowej sypialni, a kilka minut później usłyszała krzyk. Goście wpadli, by znaleźć Rappe wijącego się w agonii i krzycząc na gapie „zrobił mi to”. Zmarła zaledwie kilka dni później z pękniętym pęcherzem, a przyjaciel Rappe powiedział, że Arbuckle zgwałcił ją i przypadkowo ją zabił. Został oskarżony o zabójstwo i ostatecznie został uniewinniony po trzech próbach. Jednak media nigdy nie pozwalały mu przeżyć, publikując jedną bezpodstawną historię po drugiej, a jego kariera przyjęła ogromny hit. Wrócił na ekran dopiero w 1932 roku.
Greta Garbo i Marlene Dietrich
Marlene Dietrich i Greta Garbo (Getty Images)
Biseksualność spotkała się z obrzydzeniem i pogardą w Hollywood w latach dwudziestych XX wieku i trwało to przez długi czas. Było to uważane za takie tabu seksualne, pomimo wszystkich wyraźnych scen i nagości przedstawionych w kinie w tym czasie, że uznano go za brudne słowo w showbiznesie. Pod koniec lat dwudziestych plotki wirowały, że Hollywood Sweethearts Greta Garbo i Marlene Dietrich mieli nielegalny romans, i aby obalić twierdzenia, aktorki zaprzeczyły sobie, że się kiedykolwiek spotkały. Zarówno Garbo, jak i Dietrich byli w tym czasie, gdy każdy z nich zdobył nominację do Akademii w latach 30. XX wieku. Wiele lat później intensywne badania autora i historyka filmu Diana McLellan znalazły dowody możliwego romansu dwóch aktorek podczas kręcenia niemieckiego filmu „The Joyless Street” z 1925 r.
Clara Bow
Amerykańska aktorka Clara Bow (1905 - 1965) zatrzymuje się z łyżką budynia w połowie jej ust (Getty Images)
Clara Bow's reputation preceded her in the roaring twenties. The Hollywood megastar and 'It Girl', Bow was known worldwide as a sex symbol. Had she been actress now, her posters would have been up on the walls of every adoring male fan. Bow was the first actress in Hollywood to openly flaunt her sex appeal, and as a result, became the most talked-about socialite in Hollywood. She was so revered and emblematic of sexual freedom for women everywhere that she had a fan in Louise Brooks in the 1920s, Marilyn Monroe in the 1950s and Madonna in the 1980s. However, the majority of her acting career was overshadowed by the scandalous stories that followed her. While many of them were just dismissed as Hollywood legends, Bow was never one to feed fuel to the fire.
Bow ostatecznie i z powodzeniem przejście od filmów niemymi do talkies po 1927 roku. Szalą i niepotwierdzona plotka, że otoczyła aktorka, była jej udział w różnych lubieżnych aktach seksualnych, w tym jednym z największych tabu, Bestiality. Off-Screen miała również podobne do sprawy z aktorami Gilbertem Rolandem i Gary'm Cooperem, dyrektorem Victorem Fleminga, żonatym lekarzem o imieniu Earl Pearson i Harry Richman. Plotki o niej nabrały równomiernego światła, gdy reporterka tabloidowego wybrzeża twierdziła, że jest ekshibicjonistką, a także zasugerowała, że uprawia seks publicznie, trójki z prostytutkami i zwróciły się do zwierząt, gdy żaden człowiek nie mógł zaspokoić swoich cielesnych pragnień.
Thomas Ince
Amerykański dyrektor filmowy i producent Thomas H. Ince (1882–1924) czyta scenariusz w swoim studio Culver City w Kalifornii. Zmarł w tajemniczych okolicznościach na jachcie magnata gazety William Randolph Hearst (Getty Images)
Thomas Ince was a producer and director, driven by his ambition of filmmaking, and was even among the early pioneers of silent films. He established the company which became Culver City Studios in 1915, along with D W Griffith and Mack Sennett. The scandal that erupted about the director surrounded the mysterious circumstances of his death during his birthday party aboard the yacht Oneida, which belonged to the newspaper magnate William Randolph Hearst. The party guest list included Charlie Chaplin, film actress Marion Davies (Hearst's mistress), and gossip columnist Louella Parsons. The atmosphere aboard the yacht had been far from calm, as Ince and Hearst had been engaged in a heated discussion over business, while Chaplin's presence perturbed Hearst who was painfully aware of the 'City Lights' actor's romantic interest in his mistress.
Była to era prohibicji i chociaż alkohol nie był łatwo dostępny, tej nocy spożywano z bocznym alkoholem na pokładzie jachtu Hearsta. Według Legends, Hearst dwukrotnie zastrzelił głowę w głowę, kiedy naprawdę szedł do Chaplina. Historia pojawia się, że Hearst podejrzewał, że Davies i Chaplin mieli tajny romans, a on zaprosił ich oboje na jachcie, aby ich trzymali. Podobno znalazł dwóch w kompromisowej pozycji i wydobył broń. Nieustanne krzyki Daviesa wzbudziły po jego snieniu i rzucił się na miejsce, biorąc kulę od Chaplina wśród sprzeczek. Skandaliczne konto było jednak kolorowym obrazem namalowanym przez sekretarza Daviesa Abigail Kinsolvinga, która twierdziła, że Ince zgwałcił ją przez weekend na jachcie.
Zostało to poruszone przez niezamężne krewne, które porodziło dziecko, kilka miesięcy później i umierającego wkrótce w tajemniczym wypadku samochodowym w pobliżu Hearst Ranch. Dwóch ochroniarzy Hearsta znalazło jej ciało i podejrzaną notatkę samobójczą. Jej córeczka została wygodnie wysłana do sierocińca wspieranego przez Daviesa. Chaplin zawsze zaprzeczał jego obecności na jachcie tego dnia, a wiele opublikowanych raportów wymieniło „ostrą niestrawność” jako przyczynę śmierci Ince. Ale plotki krążyły, że śmierć Ince była wynikiem faulowej gry, szczególnie po tym, jak stała się publiczna, że został kremowany bez sekcji zwłok. To, co wydarzyło się na jachcie w listopadzie 1924 r., Nadal jest podstawą spekulacji do dziś.
„Skin: A History of Nudity in the Movies” będzie dostępna na żądanie 18 sierpnia.
