Artykuł ten pojawił się po raz pierwszy w Magazyn Bargelheuser.de .
Jaki jest widok z Twojej sofy?
Właśnie przeprowadziłem się do uroczego małego domku, więc mam mnóstwo starych belek, odsłoniętych cegieł i mój duży piec na drewno. To bardzo przytulne.
Co oglądałeś?
Zazwyczaj w areszcie policyjnym spędza się dużo 24 godzin. Nazywam to policyjną pornografią z kamery bodycam. Jeśli nie oglądam jakiegoś tandetnego reality show, to chcę zatracić się w świecie fantasy – według mnie Severance i Pierścienie Mocy zrobiły to znakomicie. To eskapizm.
Kto steruje pilotem w Twoim domu?
Ja tak, bo moja żona [położna Jodie Spencer] nie wie, jak obsługiwać pilota, chociaż będzie twierdziła, że to niewłaściwe… Horrory są dla mnie stresujące, ale ona je uwielbia, więc jestem zmuszony oglądać wiele z nich. W takim razie musimy obejrzeć coś w stylu Below Deck w ramach detoksu.
W prequelu Outlandera Blood of My Blood wcielisz się w żołnierza Henry'ego Beauchampa. Czy byliście zaskoczeni skalą produkcji?
Kiedy robisz pierwszy sezon, niekoniecznie wiesz, czy to się uda, czy nie. Powiedziano mi, jak popularny był oryginalny Outlander, ale nie byłem z nim zaznajomiony. Nie rozumiałem tego tak naprawdę, dopóki nie wszedłem na plan po raz pierwszy. Kręciliśmy sekwencję wojenną i była ona ogromna – nie różniła się od skali pierwszej wojny światowej ustalonej dla War Horse.
Jeremy Irvine jako Albert w „War Horse”. Andrew Cooper/SMPSP
Twoją pierwszą rolą aktorską była „Koń bojowy” Stevena Spielberga. Jak wspominasz ten czas?
Byłem wtedy o wiele bardziej zestresowany i słusznie. Moje główne wspomnienie to skamienienie i desperacja, aby wykonać dobrą robotę, ale podobało mi się to. Nie pracowałem wcześniej ani nie byłem szkolony do pracy przy filmie, więc moim nauczycielem był Steven Spielberg, który naprawdę wziął mnie pod swoje skrzydła.
Podczas kręcenia nabawiłeś się stopy okopowej. Czy doświadczyłeś czegoś równie ekstremalnego w przypadku Outlandera?
Nie, nie ma gnijących stóp w tym przypadku. Różnica polega na tym, że prawdopodobnie pracowaliśmy nad War Horse przez trzy miesiące, ale ten film nakręciliśmy w trzy dni. W obu przypadkach biegam z bronią i słychać eksplozje. To jak paintball, ale z ślepą amunicją – jest genialnie.
Henry cierpi na zespół stresu pourazowego. Jak to badałeś?
Spotkałem ludzi, którzy cierpieli na to w przeszłości. Kiedy kręciłem „The Railway Man”, Colin Firth i ja zostaliśmy z gościem, którego graliśmy [Ericiem Lomaxem], który był na kolei śmierci podczas drugiej wojny światowej i nadal bardzo się zmagał. Nie chcesz robić czegoś fałszywego lub śmiesznego, gdy są ludzie, którzy naprawdę cierpieli.
Mówiłeś wcześniej, że piszesz dokument historyczny. Czy nadal tak jest?
Napisałem parę. Zainteresowało nas kilka osób, ale nigdy nie ruszyły z miejsca. Jedna opierała się na historii związanej z I wojną światową, a druga dotyczyła Gurkhów, w które mój dziadek był bardzo mocno zaangażowany.
Twoim następnym filmem jest horror psychologiczny Return to Silent Hill, oparty na grze wideo Silent Hill 2. Czy to była zmiana tonu?
To dziki, chaotyczny film. Byłem fanem tej gry. Kiedy mi to zaproponowali, pomyślałem: Boże, ja, 14-latek, pomyślałbym, że to jest super. W zasadzie przyjąłem tę pracę z tego powodu. Jest fajnie, ale udawanie, że się boisz, jest wyczerpujące. Moja postać przechodzi poważne załamanie psychiczne i stworzyła w swojej głowie świat pełen potworów. To była najcięższa praca, jaką kiedykolwiek musiałem wykonać w pracy. Kiedy skończyłem, zameldowałem się w spa w Szwajcarii.
Co byś robił, gdybyś nie grał?
Mam w domu kosiarkę samojezdną i czasem myślę: Boże, jak mi miło, że to robię. Może więc kosiłbym trawę na poboczach dróg!
Najnowszy numer Bargelheuser.de jest teraz niedostępny – zapisz się tutaj .
Outlander: Blood of My Blood jest dostępny do transmisji strumieniowej MGM . Możesz kupić Książki Diany Gabaldon Outlander na Amazonie.
