Rozmowy telefoniczne zabójcy z ofiarą w horrorach były kiedyś skutecznym tropem, który poza... Krzyk serii, w większości zniknęła. Wynika to przede wszystkim ze zmiany technologii i sposobu, w jaki z niej korzystamy. Dni domowych telefonów stacjonarnych i wielu telefonów stacjonarnych odchodzą w przeszłość. Połączenia są teraz łatwiejsze do śledzenia. Jeśli otrzymasz od kogoś dowcipny telefon, nie musisz dzwonić na policję, aby namierzyć połączenie. W większości przypadków numer osoby dzwoniącej pojawia się po prostu na ekranie. A jeśli to nie wystarczy, wkroczyliśmy w erę, w której ludzie coraz mniej rozmawiają przez telefon. Jeśli nie jesteś w określonym wieku, głównym źródłem komunikacji są SMS-y i media społecznościowe. Najnowsze Krzyk wpisuje się w ten trend już w scenie otwierającej. Najstraszniejszą rzeczą w telefonie XXI wieku jest moment, w którym faktycznie dzwoni. Wszyscy tego doświadczyliśmy. Nie musi to być 3 w nocy, może być środek dnia, kiedy zabrzmi dowolny ton, który zaprogramowaliśmy w naszym telefonie komórkowym. Natychmiast odczuwamy strach lub niepokój, zastanawiając się, dlaczego ktoś do nas dzwoni, dlaczego nie może po prostu wysłać SMS-a lub e-maila. Nie chcemy odpowiadać. Jeśli jest to liczba, której nie rozpoznajemy, zwykle tego nie robimy. Gdyby Ghostface miał zadzwonić, jego groźby poszłyby prosto na pocztę głosową.
POWIĄZANE: Jak oglądać „Krzyk”: gdzie dostępna jest transmisja kontynuacji Slashera?
Zdjęcie za pośrednictwem Dimension Films Był jednak czas, kiedy telefony istniały tylko po to, by rozmawiać z innymi ludźmi, wierz lub nie. Kiedy dzwonił, nigdy nie wiedziałeś, kto jest po drugiej stronie, ale zawsze odbierałeś. Jeśli byłeś bohaterem horroru, istniało duże prawdopodobieństwo, że ta decyzja zakończy się źle. Najczęściej motyw zabójcy wzywającego swoją ofiarę, aby ją dręczył, przestraszył publiczność. Wiązało się to z naszym strachem przed nieznanym, kim może być osoba dzwoniąca, jak wygląda, czego chce i gdzie się znajduje. Czy byli w innym mieście, za twoim oknem, czy stali tuż za tobą? Ten strach może być o wiele bardziej przerażający niż widok potężnego zabójcy w masce biegnącego prosto na ciebie.
Strach ma swoje najwcześniejsze korzenie w miejskiej legendzie z lat 60. XX wieku, „Opiekunka i mężczyzna na górze”. Oparta na prawdziwej historii o nastoletniej opiekunce do dziecka zabitej przez mężczyznę, który wszedł przez jej okno, miejska legenda kręci się wokół opiekunki odbierającej liczne telefony od nieznanego mężczyzny, który pyta tylko: Czy sprawdziłeś dzieci? Przestraszona opiekunka wzywa policję. Mówią, że namierzą rozmowę i wkrótce oddzwonią, każąc opiekunce wyjść na zewnątrz, bo telefony dochodzą z wnętrza domu. Dzieci zostają znalezione martwe w swoich łóżkach na górze, a zabójca zostaje zatrzymany.
Zdjęcie za pośrednictwem Columbia Pictures Ta miejska legenda została nakręcona rytm po uderzeniu w scenie otwierającej z 1979 roku Kiedy dzwoni nieznajomy . Zapytaj większość ludzi o miejską legendę, a to jest film, o którym myślą. Karol Kane gra nianię. Jest późny wieczór, w domu jest ciemno, a Kane jest sam. Ciągle odbiera telefony od mężczyzny, który czasami nic nie mówi, a innym razem pyta: Czy sprawdziłeś dzieci? Kiedy nie robi, o co prosi, zmienia zdanie na: Dlaczego nie sprawdziłeś dzieci. Włącza się przerażająca muzyka, a Kane wstaje, wygląda przez okno, zamyka drzwi, przygasza światła, a na zewnątrz szczeka pies. Wmawia się nam, że zagrożenie jest na zewnątrz, zwłaszcza gdy zabójca oddzwoni i powie opiekunce, że może się z nią spotkać. Przez cały czas za nią stoją słabo oświetlone schody na drugie piętro, gdzie śpią dzieci.
Strach narasta u widza na dwa sposoby. Jeśli nie znasz miejskiej legendy, szukasz w oknie obserwującej ją twarzy, pukania do drzwi, trzasku okna. Jeszcze straszniej jest znać legendę i wiedzieć, że telefony dochodzą z domu. Czekamy na cień w tle, na szalonego mężczyznę zbiegającego po schodach, aż opiekunka pójdzie na górę, żeby sprawdzić dzieci i spotkać się ze swoją śmiercią. W każdym scenariuszu strach opiera się na nieznanym, niewiedzy, kim jest rozmówca, jak wygląda ani gdzie się znajduje. Kiedy dzwoni nieznajomy wykorzystuje to skutecznie, gdy opiekunka wychodzi z domu. Spogląda na górę, gdzie drzwi powoli się otwierają i wychodzi cień. Reszta filmu nie zapada w pamięć. Spotykamy zabójcę, widzimy go, a kiedy wraca, nie jest już tak strasznie, bo nieznane stało się znane. Mimo to samo pierwsze piętnaście minut prześladuje miliony ludzi od dziesięcioleci.
Zdjęcie za pośrednictwem Universal Pictures Choć ten film może być najbardziej zapadającą w pamięć wersją tego tropu, nie jest pierwszą ani najlepszą. Zanim Kiedy dzwoni nieznajomy przyszedł rok 1974 Czarne Święta . Reżyseria: Boba Clarka z Porky’ego I Świąteczna opowieść akcja tego kanadyjskiego koszmaru rozgrywa się w stowarzyszeniu. Tamtejsze dziewczyny ciągle otrzymują żarty od psychopaty, który krzyczy, śmieje się i przeklina, wrzeszcząc na kogoś o imieniu Billy i Agnes. To wszystko bełkot, którego widz nie jest w stanie zrozumieć, ale różne głosy są tak przerażające, że zastanawiamy się, kto mógł stworzyć coś tak podłego i do czego jest zdolny ktoś taki. Inaczej Kiedy dzwoni nieznajomy , od początku wiemy, że zabójca przebywa w domu. Podążamy za nim na górę i widzimy, jak wykonuje telefony, ale sprytnie nigdy nie widzimy jego twarzy, co również zmienia film w kryminał. Nie czyni to filmu mniej strasznym, bo wciąż trzymani jesteśmy w ciemności, nie wiedząc, kim on jest i czego chce, a oglądani przez nas bohaterowie nie wiedzą tego, co my.
Liczba ciał rośnie, a niepokojące napięcie narasta, aż film się kończy Kiedy dzwoni nieznajomy zaczyna się, gdy policja dzwoni do ostatniej dziewczyny, aby powiedzieć jej, że telefony dochodzą z wnętrza domu. Sprytnie, nigdy nie pokazano nam zabójcy. Widzimy jego oko w szczelinie drzwi, najbardziej przerażające ujęcie w całym filmie, a gdy goni po domu swoją potencjalną ostatnią ofiarę, widzimy rękę i słyszymy jego maniakalny krzyk, ale nigdy nie poznajemy twarzy ani motywu. W końcu ucieka i nigdy nie dowiemy się, kim jest. Clark w pełni angażuje się w ideę stojącą za legendą. Wiedział, że strach przed nieznanym z rozmów telefonicznych może zadziałać tylko wtedy, gdy ta niewiadoma zakończy także film. Uwolnienie się od tego napięcia odrywa od wszystkiego, co było wcześniej i usuwa strach w każdej możliwej powtórce. Dlatego też, mimo upływu lat, film nadal chętnie oglądany. Nieważne, ile razy to widziałeś, po każdej psychotycznej rozmowie telefonicznej nadal masz dreszcze. Nadal nie wiesz kim jest i czego chce.
Krzyk czerpie z obu tych przykładów, tworząc jednocześnie własnego potwora. Odchodzi od miejskiej legendy o wołaniach dochodzących z domu, ale nadal przeraża strachem przed nieznanym. Wszyscy znamy pierwszą scenę, w której Drew Barrymore jest torturowany przez telefon, a następnie zabity przez Ghostface’a. W 1996 r. powszechne były telefony bezprzewodowe i komórkowe. Pokazuje to Drew Barrymore rozmawiająca przez telefon bezprzewodowy z mężczyzną, który ją zabije, gdy będzie się poruszać po domu. Aktywuje siedzącą scenę. Nie jesteśmy przywiązani do sznurka stojąc przy stole czy siedząc na kanapie. Poruszamy się wraz z ofiarą, co sprawia, że zabójca również jest mobilny. Naprawdę mógł być gdziekolwiek w dowolnym momencie, w domu lub na zewnątrz.
Zdjęcie za pośrednictwem Dimension Films Co stawia Krzyk użycie tego tropu w historii horroru jest głosem dzwoniącego. Ten zabójca nie zadaje wielokrotnie jednego pytania. Nie krzyczy, nie piszczy i nie wypisuje żadnych bzdur. Z Rogera L. Jacksona Złowrogi głos podtrzymujący napięcie, ten zabójca okazuje się inteligentny i spójny. Mówi jak normalny człowiek, dręcząc swoją ofiarę, mówiąc jej, co jej zrobi, lub bawiąc się z nią, obiecując, że pozwoli jej żyć, jeśli odpowie na kilka prostych filmowych ciekawostek. Ten realizm sprawia, że zabójca jest przerażający. W przeciwieństwie do Czarnych Świąt, gdzie zabójca pozostaje anonimowy, tutaj zabójcę trzeba zobaczyć na końcu. Strach przed nieznanym, zagadka kryminalna buduje i buduje, i musi nastąpić uwolnienie, bo tym zabójcą może być każdy i trzeba go poznać. Musimy dostrzec, nawet gdy zabójca okazuje się być kimś bliskim, co jest bardziej przerażające niż istota bez twarzy, która wybrała nas bez powodu, niż osoba, która jest częścią naszego życia i ma motyw, aby nas wybrać. Nie tylko powinniśmy bać się ciemności i nieznanego, ale tutaj powinniśmy bać się wszystkich. Powinniśmy bać się znanego.
Choć we współczesnym kinie ten trop zanikł, nadal wywiera wpływ na ludzką psychikę. Jeśli Szczęki sprawiły, że baliśmy się rekinów, te filmy sprawiły, że baliśmy się własnych telefonów. Jeśli jest noc, jesteś sam i odbierasz telefon od kogoś, kogo nie znasz, ten dzwonek wywołuje ciarki na plecach. Jeśli zdecydujesz się odpowiedzieć, możliwości są nieograniczone. Może to być po prostu zły numer lub telemarketer, a może jest to nieznane, obecność bez twarzy w ciemności obserwująca Cię, czekająca na atak. Ten strach nigdy nie mija.
