Paul Bettany i Alan Ball o „Wujku Franku” i „WandaVision” z Amazona

Akcja Amazon Studios rozgrywa się na początku lat 70. Wujek Frank to porywający nowy dramat o rodzinach wszelkiego rodzaju i wpływie skrywanych przez nie tajemnic. Od scenarzysty/reżysera Alana Piłka , Wujek Frank podąża za nastolatką Beth Bledsoe ( Zofia Lillis ) i jej ukochany wujek Frank ( Paweł Betty ) podczas podróży do rodzinnego gospodarstwa w Południowej Karolinie, aby wziąć udział w pogrzebie patriarchy rodziny Bledsoe. Sprawy przybierają obrót, gdy partner Franka, Walid ( Piotra Macdissiego ), pojawia się na pogrzebie, ujawniając prawdę o Franku, na którą nie był przygotowany, skonfrontować się z rodziną. Ten punkt zwrotny zmusza Franka do rozliczenia się z własnymi tajemnicami i ustalenia, czy akceptacja i przebaczenie są w ogóle możliwe.

Bargelheuser miał niedawno okazję szczegółowo porozmawiać o projekcie z Ballem i Bettany. Podczas tego wywiadu rozmawialiśmy o tym, dlaczego od ostatniego filmu fabularnego Balla minęło ponad dziesięć lat, co sprawiło, że Bettany chciała zagrać tę postać i czego nauczył się od Balla jako reżysera. Ponadto Ball opowiedział o projekcie telewizyjnym, nad którym obecnie pracuje, a Bettany opowiedziała o swoim nadchodzącym serialu Disneya WandaWizja i wiele więcej.

Obejrzyj wideo i/lub przeczytaj transkrypcję poniżej.

COLLIDER: Alan, co sprawiło, że tak długo czekałeś z reżyserią kolejnego filmu? Czy stało się to po prostu dlatego, że byłeś zajęty pracą w telewizji, czy też dlatego, że w dzisiejszych czasach po prostu trudno jest zrobić tego typu filmy?

ALAN BALL: Tak, byłem zajęty Prawdziwa Krew . Po PRAWDA Tak, spędziłem kilka lat opracowując i kręcąc odcinek pilotażowy serialu HBO, który ostatecznie nie powstał. Zrobiłem jeden sezon serialu dla HBO, który ostatecznie nie powstał po pierwszym sezonie. Więc byłem dość zajęty. Ale też trudno jest zrobić taki mały film. Ludzie odpowiedzialni za kasę czytają scenariusz i pytają: Czy dzięki temu zarobię pieniądze? I myślę, że prawdopodobnie odpowiedź wielu osób, które przeczytały ten scenariusz, brzmiała: Nie. Kochamy pisanie, uwielbiamy tę historię, ale nie sądzimy, że przyniesie nam to pieniądze. Dziękuję. A potem Miramax był pierwszym finansistą, z którym się spotkaliśmy i który powiedział: „Tak, zrobimy to”. Więc to właśnie trwało tak długo.

Paweł, was the script your first impression of this project? Or did you talk to Alana Piłka first?

PAUL BETTANY: Alan to facet z klasą, którego nie trzeba poprzedzać lekturą rozmową telefoniczną. Zawsze jestem trochę podejrzliwy, gdy ktoś to robi, na przykład: co jest nie tak ze scenariuszem? Nigdy też nie czytam listów od reżyserów i nigdy nie czytam książek o nastrojach, kiedy mi je przysyłają. Myślisz: „Tak, uwielbiam wszystkie te filmy”. Ostatni pokaz zdjęć to świetny film, ale to nie znaczy, że twój film taki będzie.

Alana’s note was really, really short. It was, I’d love for you to be in my movie. I was incredibly flattered, being a big Alana Piłka fan. But then, because I’m very much a 'glass is half empty' sort of chap, I wondered whether I was gonna get the one shit Alana Piłka script, and I was really, really thrilled to find out that I hadn’t and some poor other fucker has got that one. I got the good one. And then, we got on the phone and we had an amazing conversation. Then, we went off to North Carolina to make the movie and laughed our way through a very emotional shoot, but we laughed our asses off.

BALL: Dużo się śmialiśmy.

Alana, what was it that made you see Paweł in this role? And Paweł, what was it that made you see yourself in the role?

BALL: Zanim wysłałem scenariusz, oczywiście widziałem wiele filmów Paula na przestrzeni lat, ale oglądałem film pt. Koniec podróży , o żołnierzach z I wojny światowej w tym bunkrze i w zasadzie wszyscy wiedzieli, że umrą. Postać Paula odznaczała się taką godnością, przyzwoitością i wdziękiem i pamiętam, jak pomyślałem: Widzę go w roli wujka Franka i wysłałem mu scenariusz. Z rozmowy telefonicznej, o której właśnie wspomniał, było dla mnie jasne, że dostał scenariusz. Zrozumiał to, przemówiło to do niego na poziomie osobistym, zagranie tej roli stało się dla niego sprawą osobistą, a poza tym był naprawdę świetnym facetem, zabawnym, miłym i mądrym. Wtedy powiedzieliśmy: Poprośmy naszych biznesmenów o rozmowę telefoniczną i sprawmy, żeby to zadziałało.

BETTANY: Pomyślałam: Każdy, komu podoba się taka wersja mnie, w której udaję godność i przyzwoitość, prawdopodobnie będzie łatwo oszukać przez pięć tygodni, więc się zgodziłam. Dlaczego to zrobiłem? To naprawdę dobre pytanie. Moje pierwsze pytanie brzmiało: Czy powinienem to zrobić jako heteroseksualny mężczyzna i czy mogę to zrobić?

Po prostu szczerze zadałem to pytanie. Myślę, że w miarę dorastania jako aktorowi coraz trudniej jest klękać przed grobem przed kamerą i ekipą filmową i odgrywać jakąś rolę. To jak pójście na terapeutę w wieku 50 lat. Im jesteś starszy, tym bardziej się to zawstydza. Potrzebuję coraz bardziej przekonujących powodów, aby siedzieć z koszulką mojego zmarłego brata i chodzić w ciemne miejsca. Właściwie, dziennikarz zadał mi dzisiaj pytanie, które było najbardziej empatycznym pytaniem, jakie kiedykolwiek zadał mi dziennikarz. Zapytali: „Jak czerpiesz tę energię i co z twoim zdrowiem psychicznym?” I to prawda. Alan odesłał mnie do domu po tym, jak nakręciliśmy scenę przy grobie, ponieważ zdał sobie sprawę, że po tym nie da się mnie sfilmować. Szczerze mówiąc, był piątek i weekend spędziłem za dużo pijąc i nie mogąc spać, ponieważ pojechałem do tego miejsca. Robić to w wieku 20 lat to jedno, ale w wieku 50 lat, kiedy masz w życiu dzieci, psy i tak dalej, potrzebujesz naprawdę dobrego powodu, aby to zrobić, i myślę, że go znaleźliśmy. I tak oto znów byłem z koszulką mojego brata na grobie.

Alana is a master when it comes to these intimate family ensemble stories. Paweł, as a director yourself, what do you learn from being directed by somebody like him and watching him work? Is there anything in the way that he works or approaches material that you’ll carry with you the next time you direct?

BETTANY: Po pierwsze, jestem przeciwna nazywaniu siebie reżyserem. Myślę, że musisz mieć dwóch za pasem. Jeden to błąd czy coś. Po drugie, naprawdę tak myślisz, a dwóch jeszcze nie zrobiłem. Może zacznę nazywać siebie reżyserem, jeśli wyreżyseruję drugi. Ale „tak” jest odpowiedzią. Myślę, że mamy podobny styl, ponieważ naprawdę kocham aktorów, ponieważ potrafią sprawić, że wyglądasz, jakbyś wiedział, co robisz jako reżyser, odkryłem. Tak się złożyło, że napisałem także to, co wyreżyserowałem, i nie przywiązuję dużej wagi do tego, co napisałem, kiedy już to napiszę. Dopóki historia przetrwa pomysł aktora, mówię: „No cóż, zostańmy przy tym pomyśle”. Wydaje się, że sprawia to, że czujesz się przy tym naprawdę komfortowo”, a potem dokonujesz w głowie szybkiej kalkulacji i zdajesz sobie sprawę, że historia przetrwała.

Dobry aktor nie chroni cię jako reżysera ani producenta. On lub ona nie próbuje pomóc ci umilić ci dnia. Próbują chronić obiekt w taki sam sposób jak ty, ale będą odpychać rzeczy. Miło jest, gdy odsuwają się, gdy światła nie palą się i chciałem powiedzieć, że filmu nie ma w kamerze, ale już tego nie robimy. Alan lubi aktorów, a ja lubię aktorów, więc wykażę się prawdziwą empatią i naprawdę wysłucham, ponieważ często ktoś ma lepszy pomysł. Ale Alan miał wszystkie dobre pomysły.

Alana, do you feel that all of your extensive TV experience helps when you’re directing films? Are there any ways that the experience you’ve had doing television changes or affects how you approach film?

BALL: Cóż, wszystkie filmy, które nakręciłem, to filmy niskobudżetowe, w których nie było wystarczająco dużo czasu, aby faktycznie je nakręcić. Zatem całe moje doświadczenie w telewizji, polegające na kręceniu pięciu, sześciu, siedmiu stron dziennie, jest naprawdę pomocne, ponieważ jestem przyzwyczajony do tego harmonogramu i poruszania się w tym tempie. Nigdy nie miałem doświadczenia, w którym reżyserowałem cokolwiek do filmu, w którym miałem naprawdę sporo czasu i wszystkie niezbędne zasoby, aby to zrobić. Z mojego doświadczenia w telewizji i kilku ostatnich programów, które zrobiłem, wynika, że ​​faktycznie miałem więcej zasobów, jeśli chodzi o zasoby, niż w przypadku filmów.

BETTANY: Myślę, że to prawda. Problem z kręceniem filmów niezależnych polega obecnie na tym, że spędzamy mnóstwo czasu, starając się, aby wyglądały, jakbyśmy mieli więcej czasu, a nie tylko mieli więcej czasu.

PIŁKA: Dokładnie!

Paweł, we now know that WandaWizja będzie można oglądać w Disneyu od 15 stycznia 2021 r. Jak wyglądało tworzenie tego w porównaniu z filmami, które nakręciłeś w MCU? Czy czułeś różnicę w jakiś zauważalny sposób?

BETTANY: Nie, raczej nie. Jeśli się nad tym zastanowić, to i tak to, czego dokonał Kevin Feige, przypomina wielki telewizyjny eksperyment. To kontynuacje i spin-offy, w formule epizodycznej i w formule spin-offu, takie jakie miałeś w telewizji od zawsze, tylko zrobione z wielkim rozmachem w filmie. Myślę więc, że przenosząc to do telewizji, podjęli naprawdę mądrą decyzję, składając hołd wielu różnym epokom i gatunkom amerykańskiej telewizji. Różnica jest taka, że ​​mieliśmy strasznie dużo pieniędzy, ale musieliśmy przepracować sześć godzin, a nie dwie i pół czy jakkolwiek to było – siedem czy osiem godzin, ale dużo godzin – za tę samą kwotę, którą zwykle musielibyśmy zarobić w dwie i pół godziny. Zrobili kilka bardzo sprytnych rzeczy, na przykład nakręciliśmy pierwszy odcinek w dwa dni przed publicznością w studiu na żywo. W zasadzie odtwarzaliśmy go dwukrotnie, z trzema kamerami, pomiędzy planami. Dzięki temu możesz przeznaczyć cały ten czas na akcję. Inną rzeczą jest to, że przekroczyliśmy granice całego serialu, ponieważ mieliśmy jednego reżysera, co oznaczało, że można było zarezerwować ten czas. Zwykle masz dwa odcinki z reżyserem. Byli sprytni i podjęli kilka całkiem mądrych decyzji dotyczących tego, jak kręciliśmy wczesne odcinki, abyśmy mogli mieć dużo czasu na końcu na próbę utrzymania tej samej wartości produkcji.

Czy ze względu na to, jak szalenie to wszystko wygląda, wydaje się, że jest nierozerwalnie połączone z MCU, czy wydaje się, że jest to coś więcej, czy też obie te rzeczy są prawdziwe?

BETTANY: Myślę, że sprawi to, że zaczniesz myśleć o MCU w zupełnie nowy sposób, ale uważam, że jest to absolutnie część tego uniwersum. W miarę rozwoju każdego odcinka widzowie będą mogli odkrywać warstwę po warstwie, aż to całkiem piękne pudełko z puzzlami, napisane przez Jaca Schaeffera i wyreżyserowane przez Matta Shakmana, a nakręcone przez [autora zdjęć] Jess Hall, zostanie ujawnione wszystkim i nabierze sensu. Wszystkie te szalone rzeczy będą o czymś.

Wspomniałeś o eksplorowaniu różnych epok. Czy jest to hołd złożony wielu różnym epokom, czy raczej lata 50. i 60.?

BETTANY: To lata 50., 60., 70., 80., 90. i tak dalej. A potem lądujemy w MCU, w prawdziwym świecie.

Alana, do you feel like you have another TV show in you? Is that the next thing you might do, or are you looking more at film?

BETTANY: Tak, jestem w tym. To się nazywa Wujek Frank on Ice .

BALL: Tak, absolutnie. Jeśli chodzi o otwarty program telewizyjny, który będzie emitowany przez wiele sezonów, nie, jestem na to za stary. Ale teraz pracuję nad ofertą dla limitowanego serialu telewizyjnego. Pracuję nad pilotem programu telewizyjnego, który właśnie piszę dla siebie. To przedstawienie, które chciałbym zobaczyć. Czy ktoś będzie chciał to zrobić, czy nie, zobaczymy. Napisałem kilka filmów, do których nakręcenia próbowałem przez lata, ale bez większego powodzenia. Może któryś z nich odejdzie. Podczas kwarantanny napisałem slasher o grupie chłopaków z bractwa, którzy wybierają się na narty i ktoś zaczyna ich zabijać, jednego po drugim. Myślę, że musiałem przepracować trochę złości.

BETTANY: Myślisz?

PIŁKA: Zobaczymy. Nie wiem. To nie zależy ode mnie. Cokolwiek mam, a ktoś chce zapłacić za wypożyczenie aparatu, aby rozpocząć zdjęcia, prawdopodobnie będzie następną rzeczą, którą zrobię.

Teraz bardzo chcę i muszę zobaczyć ten slasher.

PIŁKA: Cóż, zobaczymy. Kilka osób już to przeszło. Może znajdziemy kogoś, kto będzie chciał to zrobić.

Czy limitowana seria, o której wspomniałeś, to kolejna historia rodzinna zespołu, czy może jest to coś zupełnie innego?

BALL: Chodzi o rodzinę, która stworzyła sieć restauracji Zankou Chicken. To rodzina imigrantów. To rodzina Ormian, która przybyła do Ameryki i stworzyła tę franczyzę restauracji. Kończy się szaloną tragedią. Doszło do podwójnego morderstwa i samobójstwa. To bardzo lekka taryfa. Zobaczymy. Jesteśmy dopiero na etapie pitchingu.

Paweł, how long do you think it will be before you take on that second movie, as a director?

BETTANY: O Boże, nie wiem. Podczas kwarantanny napisałam z przyjacielem coś, co bardzo mi się podoba, czyli komedię o jego życiu. On i jego żona rozwiedli się, a jakiś miesiąc później wszyscy musieli przejść wspólną kwarantannę, co wydało mi się histerycznie zabawną sytuacją.

BALL: To brzmi świetnie.

BETTANY: Wyślę ci to, Alan. Bardzo chciałbym, żebyś to przeczytał. Prawda jest taka, że ​​nikt nie chce robić filmu o kwarantannie. Tak naprawdę nie chodzi o kwarantannę, ale w tej chwili było wiele sprzeciwu. Po prostu nie sądzimy, że ludzie chcą to teraz oglądać. Chcą o tym zapomnieć. Ale jest w nim mnóstwo dowcipów, i to całkiem niezłych. Pomyślałem, że naprawdę miło byłoby zrobić tym razem coś zabawnego.

BALL: To świetny pomysł.

BETTANY: Wyślę ci to, Alan.

BALL: Chętnie to przeczytam.

BETTANY: Jestem z tego naprawdę dumna i chcę poznać twoją opinię. Jeśli więc ktoś chciałby dać mi pieniądze na zrobienie tego, z chęcią to zrobię. Jest bardzo powściągliwy i można go strzelać podczas blokady.

Wujek Frank jest już dostępny do transmisji strumieniowej w serwisie Amazon Prime Video.