W tym roku przypada 60. rocznica powstania klasyki Disneya Pułapka rodzicielska , wydany po raz pierwszy 21 czerwca 1961 roku, a teraz dostępny do oglądania w serwisie Disney. W filmie występują nastoletnie siostry bliźniaczki Susan i Sharon (obie grane przez Hayley Mills , który miał 15 lat, gdy film miał 15 lat) zamieniają się miejscami w ramach planu mającego na celu ponowne zjednoczenie rozwiedzionych rodziców i wpadanie w różnego rodzaju kłopoty w trakcie realizacji swojego psotnego planu.
Podczas wywiadu jeden na jednego z Bargelheuserem Mills opowiadała o dorastaniu w otoczeniu przemysłu rozrywkowego, jako córka wielkiego aktora Sir Johna Millsa oraz znany prozaik i dramaturg Mary Hayley Bell , rozpoczęła karierę aktorską w wieku 12 lat, jak to było, gdy otrzymała telefon z informacją, że Walt Disney chce się z nią spotkać, doświadczenia związane ze spędzaniem z nim czasu w Disneylandzie, niezwykłe wyzwanie polegające na odgrywaniu bliźniaków w Pułapka rodzicielska jak inaczej wyglądało tworzenie serialu komediowego z lat 80 Dzień dobry, panno Bliss i jej nadchodzące wspomnienia, Wiecznie młody .
Bargelheuser: Filmy, które dorastałem, oglądałem najczęściej Pułapka rodzicielska , Zakręcony piątek I Gałki do łóżka i miotły , więc bardzo fajnie jest mieć szansę porozmawiać z prawdziwą legendą Disneya. Czy rozpoczynając karierę aktorską, wybrałeś coś dla siebie? Czy było to coś, co chciałeś zrobić, czy może było to coś, w czym się znalazłeś, zanim zdałeś sobie sprawę, że chcesz to zrobić?
Zdjęcie za pośrednictwem Disneya HAYLEY MILLS: Zaczęło się, gdy miałam 12 lat i zawsze grałam, w swoim życiu. Zawsze przez cały dzień byłem człowiekiem i udawałem kogoś. Mój ojciec był aktorem. Moja mama była aktorką, a ona pisarką. Chodziłem do studia, w którym pracował. Chodziłem do teatrów, gdzie miał próby. To wszystko było wokół mnie. A kiedy pojawiła się szansa nakręcenia mojego pierwszego filmu, czyli Zatoka Tygrysów , ze względu na moje doświadczenia z rodziną, wydawało mi się to najnormalniejszą rzeczą. Oczywiście, byłem zachwycony. Chciałem to zrobić. Ale tak naprawdę po prostu się w to wkręciłem. Kiedy dorosłam, było coraz trudniej i zdałam sobie sprawę, że w tym biznesie aktorskim kryje się coś więcej, niż myślałam.
Kiedy dostałeś telefon, że Walt Disney chce się z tobą spotkać, czy było to wtedy coś wielkiego? Co to wtedy oznaczało?
MILLS: Walt Disney był oczywiście bardzo sławny. Pierwszym filmem, jaki w życiu widziałem, był tzw Bambi . I wtedy było Królewna Śnieżka i siedmiu krasnoludków , o którym śniły mi się koszmary. Walt Disney to nazwisko, które znałem. Kiedy miałem się z nim spotkać w hotelu Dorchester w Londynie, pojechałem z rodzicami i młodszym bratem Jonathanem i moi rodzice byli bardzo podekscytowani. To dodało całości. Ale był taki normalny, słodki, piękny i skromny. To był po prostu facet w żółtym swetrze i był bardzo przyjacielski w stosunku do mnie i mojego brata Johnny'ego. Nie wyglądało to na przesłuchanie. Chciał się ze mną spotkać w sprawie Pollyanny, ale nie pamiętam, żeby w ogóle o tym mówił. To było bardzo, bardzo zrelaksowane. Miałem ogromne szczęście, ponieważ mój ojciec był wielką gwiazdą, a moja matka była bardzo pełną życia, uroczą, dowcipną kobietą i bardzo dobrą pisarką, a oni byli wspaniałym towarzystwem. Radzili sobie bardzo dobrze. Walt Disney bardzo je lubił. To nie było jak przesłuchanie. Rozmawiał ze mną i dał mi Coca Colę, ale potem rozmawiał z moimi rodzicami. Po prostu tam byłem, będąc dzieckiem.
Uwielbiam oglądać stare nagrania, na których jesteś w Disneylandzie z rodzicami i Waltem Disneyem. Jak wspominasz pobyt w Disneylandzie, szczególnie w pierwszych latach istnienia parku tematycznego?
Zdjęcie za pośrednictwem Disneya MILLS: To było ulubione miejsce Walta. Zatrzymaliśmy się tam na noc i on nas tam zawiózł. Jeździł z nami na każdą przejażdżkę. Wszędzie chodził i nie atakowali go. To było interesujące, rozpoznali go, byli podekscytowani jego widokiem i byli zachwyceni, ale go nie tłoczyli. Pojechał nawet na przejażdżkę filiżanką ze spodkiem, od której wymiotuje każdy dorosły. Uwielbiał to. To wydobyło z niego dużego dzieciaka.
Musisz coś zrobić Pułapka rodzicielska coś, czego nie robi wielu aktorów, czyli gra bliźniaków. Jakie to było doświadczenie jako aktora? Czy były związane z tym szczególne wyzwania, zwłaszcza robienie tego w tamtym czasie?
MILLS: Tak, było to wyzwanie, ale była też świetną zabawą. Wielka pochwała należy się reżyserowi, Davidowi Swiftowi, ponieważ zapewnił dobrą zabawę i nie pozwolił mi zobaczyć potu i stresu, gdy się przejechaliśmy lub coś w tym rodzaju. Miałem fotograficzną sobowtórkę, Susan Henning, była bardzo miłą, słodką dziewczyną. Bawiliśmy się razem. Była także aktorką. W początkach działał na podzielonym ekranie. Niewiele było filmów, które powstały w ten sposób. To było dość proste, ale było bardzo skuteczne. Grałam po jednej stronie ekranu, jak mówi Susan, a potem poszłam się przebrać i odegrałam tę scenę z moją sobowtórką jako Sharon. Czasami było to naprawdę bardzo mylące. Kiedy Sharon udawała Susan, a Susan udawała Sharon, nie bardzo mogłem sobie przypomnieć, czyj głos powinienem mieć i jaki akcent miałem mieć, więc akcent się trochę zachwiał. Myślę, że to naprawdę zadziałało na moją korzyść, ponieważ ludzie mogli powiedzieć: „No cóż, ona nie ma zbyt dobrego amerykańskiego akcentu, ale to dlatego, że jest Susan grającą Sharon”. To był długi strzał. To były cztery miesiące ze wspaniałymi aktorami, takimi jak Brian Keith i Maureen O’Hara – ludźmi, którzy nakręcili fantastyczne filmy. Pracując z tymi ludźmi, po prostu czujesz, że jedziesz na całość, ponieważ oni naprawdę wiedzą, co robią. To zdejmuje poczucie odpowiedzialności. Oczywiście miałem obowiązek wykonać dobrą robotę i zrobić wszystko, co w mojej mocy, ale nigdy nie czułem, że prowadzę film czy coś w tym rodzaju, ponieważ tak nie było.
Pułapka rodzicielska dał ci także możliwość zostania artystą nagrywającym z hitową płytą.
MILLS: Tak, to prawda. Zgadza się. Kto by pomyślał, że piosenka „Let’s Get Together” odniesie taki sukces. Napisali ją bracia Sherman i pamiętam, jak mi ją zagrali po raz pierwszy. Śpiewali to razem i robili te wszystkie okropne miny i wszyscy uważaliśmy, że to strasznie zabawne. To był naprawdę trik. To była piosenka sztuczna. To tylko pokazuje, jakie dobre poczucie humoru ma publiczność, ponieważ mu się podobało. Właściwie poszło nieźle. Znalazło się w pierwszej dziesiątce.
Zrobiłeś także program telewizyjny Dzień dobry, panno Bliss . Czy po odwołaniu tego programu byłeś zaskoczony, gdy dowiedziałeś się, że otrzyma on nowe życie w dystrybucji jako odcinki retrospekcji Ocalony przez Bell ?
Zdjęcie za pośrednictwem Disneya MILLS: Nie. Pomyślałem: Cóż, tak to właśnie bywa.
Jak wspominasz pracę z tą grupą aktorów?
MILLS: Och, byli wspaniali. To były naprawdę wspaniałe dzieciaki. Kochałem ich wszystkich. To był inny rodzaj doświadczenia zawodowego. Nigdy nie robiłem takiego serialu komediowego ze scenariuszami na ostatnią chwilę. Kiedy pracujesz nad funkcją taką jak Pułapka rodzicielska , scenariusz napisany przez Davida Swifta został dopracowany do perfekcji, jeśli chodzi o komedię, wyczucie czasu i rozwój postaci, a ty miałeś czas na przestudiowanie i nauczenie się tego. Kiedy kręcisz serial komediowy, otrzymujesz nowe strony aż do ostatniej minuty, co może zaowocować dobrą, spontaniczną pracą, ale może też cię potknąć, ponieważ nie jesteś do końca pewien, dokąd zmierzasz.
Masz swoje wspomnienia, Wiecznie młody , ukaże się we wrześniu. Czy trudno było otworzyć się na wszystko, czy zrobienie czegoś takiego działa oczyszczająco? Czy zastanawianie się w ten sposób nad swoim życiem sprawia, że patrzysz na coś inaczej?
MILLS: Tak, zdecydowanie. Naprawdę tak jest. To wspaniała okazja, aby wrócić, przemyśleć to jeszcze raz i spróbować wejść do swojego umysłu, dowiedzieć się, jak się wtedy czułeś, co myślałeś i co czułeś w związku z pewnymi rzeczami. To była wspaniała okazja, żeby to zrobić. Namówił mnie do tego mój syn Crispian, który jest scenarzystą i muzykiem. Pomógł mi ogromnie. Odkryłem, że bardzo łatwo było zabłądzić i znaleźć się na bagnie, z którego próbowałem się wydostać. Dyscyplina pisania lubiła. Nie sądzę, że jestem osobą bardzo zdyscyplinowaną. Jestem, kiedy pracuję, kiedy kręcę, ale to było coś zupełnie innego, bycie samemu, dzień po dniu, dzień po dniu. Ale to było również pomocne, ponieważ byliśmy zamknięci. Książkę pisałem przez ostatnie 15 miesięcy. I tak nie mogliśmy nigdzie iść ani nic zrobić, więc było dobrze. To trzymało mnie z daleka od ulic.
Pułapka rodzicielska można oglądać strumieniowo na platformie Disney.
