Recenzja „Misericordia”: najnowsza eksploracja seksu i śmierci Alaina Guiraudiego to thriller, którego nie można przegapić

Podstawowy psychoanalityk Zygmunt Freud argumentował, że psychologią człowieka rządzą dwa instynkty . Instynkt życia, Eros, napędza seks, reprodukcję i zachowania prospołeczne, podczas gdy instynkt śmierci, Thanatos, wywołuje agresję, samookaleczenie i inne destrukcyjne tendencje. Chociaż ich podstawowy status jest nadal przedmiotem szerokiej debaty, pozostają ważnymi elementami życia psychicznego Alaina Guiraudiego praca. Nieznajomy nad jeziorem , na przykład, widzi Francka ( Pierre'a Deladonchampsa ) zakochana w Michelu ( Christophe Paou ) pomimo świadomości , że Michel jest bardzo niebezpiecznym człowiekiem . Guiraudie kontynuuje współzależność seksu i śmierci w Miłosierdzie , o mężczyźnie, którego powrót do rodzinnego miasta z młodości prowadzi do narastającego antagonizmu, który wymyka się spod kontroli. To pełna napięcia, często zabawna i zaskakująca wycieczka, której nie można przegapić.

O czym jest „Misericordia”?

Kiedy Jeremy ( Feliks Kysyl ) umiera stary mentor piekarza, młody człowiek wraca do miasteczka swojej młodości, aby oddać cześć zmarłemu. Zatrzymuje się na kilka dni u wdowy Martine ( – zapytała Katarzyna ), która nalega, aby pozostał w jej domu. To miły układ, ale jego obecność złości jej porywczego syna Vincenta ( Jeana-Baptiste’a Duranda ), który uważa, że ​​Jérémie ma erotyczne projekty na Martine. Po ciągłej eskalacji (głównie ze strony Vincenta), walka między dwoma mężczyznami kończy się, gdy Jérémie zabija Vincenta w ferworze chwili . W miarę zbliżania się lokalnego śledztwa ten pierwszy z nieoczekiwaną pomocą wiejskiego proboszcza próbuje zatuszować swoją zbrodnię ( Jacques’a Develay’a ), Kto zapewnia młodemu człowiekowi alibi i ciszę w zamian za jego uczucie.

Jérémie nie może wrócić do domu w porywającym „Misericordii”

Miłosierdzie może poszczycić się silną równowagą skomplikowanych tonów . To jest intrygujący thriller gdy Jérémie próbuje ominąć zaciskającą się pętlę prawa, nie mogąc zachować anonimowości, ponieważ znajduje się w centrum małego świata, który dobrze go zna. Napięcie jest dobrze napisane, wzmocnione mocnym, choć często niedocenianym występem Kysyla --próbuje uniknąć podejrzeń i ukryć się przed radarem, mimo że nie ma gdzie się ukryć. Z wyjątkiem sytuacji, gdy jest raczej liberalny w korzystaniu ze swoich mocy uwodzenia. Ma w sobie urok zwykłego człowieka i częściowo dlatego miejscowy ksiądz darzy nieodwzajemnioną sympatią młodego dżentelmena, który coraz bardziej pogrąża się w poczuciu winy. Pokrętne napięcie erotyczne jest dobrze wykorzystywane zarówno do zapewnienia lekkości, jak i do skomplikowania i dodania dramatyzmu sytuacji.

Film ma mały świat i dość małą obsadę, ale reszta obsady dobrze ucieleśnia swoje postacie. – zapytała Katarzyna is warm and layered as Martine. Jest pogrążoną w żałobie wdową, ale przeżywa skomplikowane uczucia, gdy w jej życie wkracza Jérémie. Przeważnie emanuje matczyną energią, ale czasami emanuje subtelnymi wibracjami, w których czai się coś innego, niewyrażonego. Jacques Develay to silny, życzliwy, ale bystry ksiądz, pozwalający riffować na tematy wypracowane w Nieznajomi nad jeziorem , tyle że tutaj to ksiądz zakochuje się w niebezpiecznym mężczyźnie, naszym bohaterze. Jean-Baptiste Durand jest wiarygodny w roli uproszczonego, agresywnego, porywczego szaleńca, Vincenta, którego charakterystyczna agresja odzwierciedla drugi biegun typologii śmierci seksualnej. To niewielka obsada, ale każdy członek wyróżnia się w swojej roli, niezależnie od swojej wielkości.

Ten francuski thriller to jeden z najbardziej emocjonujących filmów, jakie kiedykolwiek powstały

Niewiele filmów wywołuje tak niepokój jak to mistrzowskie ćwiczenie napięcia.

W całości, Miłosierdzie działa dobrze. To zwięzła narracja, która dobrze wykorzystuje swoje elementy i postacie, tworząc w dużej mierze wiarygodne napięcie. Jest dobrze nakręcony, świetnie nakręcony i wciągający. Pewne elementy faktycznie rozciągają zawieszenie niewiary. W miarę jak zmienia się jego historia, Jérémie unika podejrzeń znacznie dłużej, niż mogłoby się wydawać, i zachowuje się podejrzliwie. Być może umyślna niewiedza Martine to jedno, ale wszyscy wydaje się powoli wchłaniać. Poza tym czasami działania Jérémiego wydają się zabawne, ale i trochę dziwne, jak jego próba uwiedzenia Waltera ( David Ayala ), co brzmi nieco dziwnie w kontekście sytuacyjnym. Ogólnie rzecz biorąc, jest to nadal solidny dramat, który eksploruje terytorium thrillera erotycznego w subtelnie komediowy sposób, nie tracąc przy tym napięcia.

„Misericordia” to thriller, którego nie można przegapić

Thrillery, szczególnie w wersji erotycznej, są głęboko zakorzenione w najbardziej pierwotnych ludzkich emocjach i motywacjach : złość, nienawiść, zemsta, miłość, pożądanie. Dyskusyjne jest, czy instynkty Freuda są znacząco bardziej centralne niż inne ludzkie motywatory. Te potężne podstawowe motywatory rzeczywiście powodują silny dramat w ludzkim doświadczeniu, dostarczają jednak pasji i ekstremalnych działań, które napędzają dobre thrillery, a Guiraudie dobrze je wykorzystuje. Félix Kysyl zapewnia Jérémie’emu wielowarstwowe uziemienie Miłosierdzie , zapewniając postać, która robi coś okropnego, ale jest wystarczająco empatyczna i sympatyczna, aby podtrzymać patos widzów. Scenariusz jest przewiewny i równoważy złożone tony, wspierany przez angażujące postacie, tworząc elegancką opowieść o zbrodni i sumieniu. To mocny i warty obejrzenia thriller, którego nie można przegapić.

Miłosierdzie wejdzie do kin 21 marca.

„Misericordia” to trzymający w napięciu, wielowarstwowy thriller, który umiejętnie ucieleśnia eksplorację seksu i śmierci reżysera Alaina Guiraudiego.