Recenzja Maquii, gdy kwitnie obiecany kwiat: epicka opowieść o miłości i stracie

Chwila Maquia: Kiedy zakwitnie obiecany kwiat , znany również jako Sayonara no Asa ni Yakusoku no Hana o Kazaro , dosłownie „Udekorujmy obiecane kwiaty o poranku pożegnalnym”, ma pełen tytuł, prawie wszystko inne u uznanego scenarzysty Mari Okada pełnometrażowy debiut reżyserski jest doskonały. Jej historia doskonale pasuje do medium, jakim jest anime, a piękne scenerie, charyzmatyczne postacie i niebezpieczne sekwencje akcji zostały wyjątkowo dobrze ożywione przez studio animacji P.A. Fabryka. I ponieważ Makijaż wspaniała animacja i imponująca ścieżka muzyczna są nierozerwalnie związane z samą poruszającą historią. To jedno z najbardziej satysfakcjonujących przeżyć teatralnych, jakie możesz przeżyć w tym roku.

Makijaż ma wiele do zaoferowania. To opowieść o świecie, w którym legendy wciąż istnieją, ale zanikają, świecie opartym na systemie feudalnym zmierzającym w kierunku średniowiecznego przemysłu i broni wojennej, świecie, który podobnie jak nasz istnieje w wątłym stanie pokoju, który grozi wybuchem totalnego konfliktu. Cała ta fabuła zapewnia akcję Makijaż , ale wyjątkowa siła narracyjna tego utworu leży w samej tytułowej bohaterce, legendarnej istocie znanej jako Iorph. Ci długo żyjący, dziecinni ludzie żyją z dala od krain śmiertelników i mają za zadanie tkać gobeliny przedstawiające wydarzenia dnia, znane jako Hibiol. Iorfy wiodą długie i spokojne życie, dopóki ambitne siły zbrojne narodu Mezarte nie dokonają inwazji w ramach spisku mającego na celu zapewnienie Iorphom niemal nieśmiertelności. Podczas konfliktu Maquia zostaje wrzucona do świata śmiertelników, gdzie przypadkowe spotkanie odmieni jej życie na zawsze. Jej nieśmiertelność komplikuje jej istnienie wśród śmiertelników i to właśnie ten kontrast napędza dramat, emocje i wyjątkową siłę opowiadania historii Makijaż , co sprawia, że ​​jest to przeżycie, które trzeba obejrzeć.

Jeśli jesteś już zainteresowany obejrzeniem Makijaż w teatrze, udaj się do Strona Eleven Arts zawierająca informacje o biletach . Jeśli jednak potrzebujesz trochę więcej zachęty, obejrzyj zwiastun filmu i przeczytaj moją recenzję:

Historia Makijaż pochodzi ze wspomnień Mari Okady i jest inspirowana jej relacją z matką. Ten jest rdzeniem Makijaż ; reszta to tylko ramowa historia, dobrze opowiedziana dekoracja, w której można umieścić bogate, skomplikowane relacje pomiędzy niemal nieśmiertelnym Iorphem a ludźmi, których spotyka. Poza mitologią wampirów, która ma swój własny seksualny i nadprzyrodzony bagaż, nigdy nie widziałem czegoś podobnego Makijaż . Bada relacje matka-dziecko z wyjątkowej perspektywy, ze wszystkich stron i na rozległych obszarach czasu. Robi to zarówno w sposób rozdzierający serce, jak i wzmacniający emocjonalnie. Po obejrzeniu tego będziesz chciał zadzwonić do swojej mamy, albo jeszcze lepiej, pójść razem na ten film do kina w ten weekend.

Makijaż zaczyna się od przedstawienia samej tytułowej bohaterki, osieroconej Iorph, która pomimo otoczenia przyjaciół i mentorów odczuwa zimną izolację samotności. Maquia, młoda nawet jak na ludzkie standardy, uczy się o związkach – przyjaźniach, więziach rodzinnych, romansach – z dystansu, obserwując, jak inni doświadczają rzeczy, o których ona nie ma pojęcia. Wszystko się zmienia, gdy zostaje wyrzucona ze swojego idyllicznego domu przez najeżdżające siły Mezarte. Staje się naprawdę samotna i porzucona, gdy rozbija się na grzbiecie zbuntowanego, legendarnego smoka w lesie. To tam spotyka osierocone niemowlę, którego zmarła matka wciąż przyciska je do piersi sztywnymi palcami, które Maquia musi łamać jeden po drugim, aby uwolnić dziecko i zaopiekować się nim.

Makijaż Opowieść może być delikatna, niewinna i czasami kapryśna, ale równoważy to realistyczną przemocą, traumą i takimi momentami, które sprawiają, że czujesz śmiertelność utkaną przez cały film. Motywy tkactwa i gobelinów są w całym projekcie mocne, nie tylko dlatego, że historia każdego z nas jest w jakiś sposób powiązana z historią innych, ale także dlatego, że obecność Maquii jest przez lata stałym wątkiem w życiu innych. Choć się nie starzeje, wychowuje dziecko, któremu nadaje imię Arial, od niemowlęctwa, przez wiek chłopięcy, aż do wieku męskiego, i Makijaż szczerze radzi sobie ze wszystkimi komplikacjami wynikającymi z tej nieziemskiej relacji. Każdy możliwy piękny moment, frustracja i konflikt nieodłącznie związany ze spektrum relacji rodzic-dziecko są tu szczegółowo badane.

Chwila the Mauquia/Arial relationship jest rdzeniem Makijaż , badane są również inne pary. Jest tragiczny wątek Leilii, towarzyszki Iorpha, która została porwana przez żołnierzy Mezarte i uwięziona w ich zamku, aby przedłużyć długowieczność królewskiego rodu. W oddzieleniu od jej miłości do Iorpha, Krima/Cleara, ten wątek poboczny ma silny posmak tragicznych konsekwencji Heleny Trojańskiej, czyli Tristana i Izoldy. To nie jest główny temat Makijaż , ale ostateczne rozwiązanie ładnie łączy ideę, że z tego coraz bardziej śmiertelnego i przyziemnego świata odchodzą legendy, niezależnie od tego, czy są to Iorph, czy rzadkie smoki znane jako Renato.

Tempo Makijaż nigdy się nie dłuży, chociaż wymaga od widza uważności dzięki skokom w czasie. Maquia nigdy się nie starzeje, ale otaczający ją ludzie tak robią i to u nich będziesz musiał szukać wskazówek, jak daleko w przyszłość przesunęła się narracja. Świat wokół Iorpha zmienia się, nawet jeśli tak się nie dzieje, co zapewnia sprytną technikę komentowania, jak ludzie mają tendencję do przechodzenia do kolejnej wielkiej rzeczy bez uwzględnienia świata przyrody lub samej natury.

Makijaż ma wiele do powiedzenia, od ogólnych koncepcji wojny i tego, jak sieje niepotrzebne konflikty, po bardziej osobiste relacje między ludźmi, a najlepiej jest ją przeżyć, a nie o niej czytać. Zrób sobie przysługę i zarezerwuj bilet dla siebie, swojej mamy, a może nawet dla dzieci na ten weekend.

Ocena: A