„Jurassic World Rebirth” oddaje ducha oryginalnego filmu dzięki tej jednej genialnej scenie

Za każdym razem oglądam ponownie pierwszą część Park Jurajski Chciałbym, żeby tytułowy park rozrywki stał się rzeczywistością. Być może obecność w menu tyranozaura lub raptora jest przeszkodą w tej fantazji. Mimo to spektakularne poczucie zachwytu, jakie towarzyszy widokowi brachiozaura, zawsze sprawia, że ​​na kilka minut zapominam o bardziej śmiercionośnej stronie. Nostalgia i wyobraźnia filmu to szczególne połączenie, tak doskonale połączone jak DNA żaby i dinozaura. Reakcja emocjonalna, jaką z tego powodu odczuwam, jest bliska wymarcia Świat Jurajski filmy, w których królują głośne i fajne walki dinozaurów. Chociaż nigdy nie przepuszczę okazji obejrzenia nowej części, żadna nie wywarła na mnie takiego samego wrażenia, jak oryginalny letni hit. Odrodzenie zmienia to jedną genialną sceną w środku większych scen akcji, który oddaje ducha pierwszego filmu.

„Jurassic World Rebirth” nawiązuje do łagodnych gigantów z „Jurassic Park”

Brachiozaur góruje nad Samem Neillem i Laurą Dern w Parku Jurajskim.

Zdradzieckie spotkanie z Mosazaurem i stadem Spinozaurów nie powoduje rozpoczęcia misji Odrodzenie na dobry początek. Postacie giną, łódź zostaje wyrzucona na brzeg, a Zora ( Scarlett Johansson ) utknęła na wyspie wraz z resztą swojego zespołu. Poruszają się po tropikalnym terenie, a następnego ranka udają się na pole porośnięte wysoką trawą, gdzie spotykają łagodnych gigantów wyspy: stado tytanozaurów. Po pełnej akcji scenie na morzu, Tytanozaury to idealny moment na spokój oraz scena, która oddaje to, co według mnie musieli czuć widzowie w 1993 roku podczas pamiętnego wprowadzenia do tego, co żyje w Parku Jurajskim. Ucieczka przed starożytnymi drapieżnikami lub ukrywanie się przed nimi to doskonałe scenografie, ale sceny te zyskały tylko więcej czasu na ekranie dzięki nowoczesnym efektom cyfrowym.

10 najbardziej ekscytujących filmów o dinozaurach, ranking

Najbardziej rozdzierające serce prehistoryczne niebezpieczeństwo

Nie powinni zapominać o magii, gdy pojazdy zwalniają, a doktor Alan Grant ( Sama Neilla ) zdejmuje okulary przeciwsłoneczne, aby upewnić się, że to, co widzi, naprawdę istnieje. Potężny brachiozaur zjada liście z drzewa, tak jak Park Jurajski motyw Johna Williamsa wznosi się, a następnie opada, podnosząc elegancką melodię, aby osiągnąć wysokość 30-metrowej szyi dinozaura. Załzawione, oszołomione twarze Alana i doktor Ellie Sattler ( Laurę Dern ), ku subtelnemu podziwowi Johna Hammonda ( Richarda Attenborougha ) Czy występy, które współgrają z partyturą, abyśmy uwierzyli w efekty cyfrowe . Scena kończy się niezwykle szerokim ujęciem dinozaurów w oddali, w zbiorniku wodnym i wokół niego. Jest to jedno z moich ulubionych ujęć filmowych w historii. Fala emocji, która mnie wypełnia, nie była tak naprawdę równa – aż do momentu Odrodzenie .

Najlepsza scena w „Jurassic World Rebirth” odnajduje piękno w dinozaurach

Szerokie ujęcia i niskie ujęcia w ziemię z Zorą i jej zespołem podkreślają skalę tych kolosalnych stworzeń. Powolne tempo i pełen wdzięku ton sprawiają, że doceniasz widok. To miłe nawiązanie do szczerej reakcji Alana i Ellie po obserwacji Brachiozaura lub głaskaniu chorego Triceratopsa, kiedy słychać zdumiewający śmiech i szczęśliwe łzy Doktor Henry Loomis ( Jonathana Baileya ). Odrodzenie następnie łączy to wszystko razem z kompozytorem Aleksandra Desplata „Dino Lovers” przed wykonaniem utworu Park Jurajski temat. Ta ścieżka dźwiękowa wciąż sprawia, że ​​po tylu latach od pierwszego usłyszenia jej uwierzę, jak wspaniale i majestatycznie byłoby zobaczyć dinozaury z powrotem na Ziemi.

Nie muszę nawet oglądać ponownie jurajski odcinek pełen emocji. Przez kilka lat pracowałem na polu golfowym, gdzie znajdował się obszar z rzędami drzew i bujną zieloną trawą, który przypominał mi krainę, na której stał brachiozaur. Kiedy tam byłem, odtwarzałem partyturę w przemieszaniu popowych piosenek i za każdym razem czułem się zaskoczony, jak gdyby któryś z tych dinozaurów mógł pojawić się na torze. Ale na ekranie franczyza nie zawsze wykorzystywała ten motyw tak dobrze. Co Odrodzenie to wyraźna różnica w porównaniu z rokiem 2015 Świat Jurajski .

„Odrodzenie” naprawia jedną słabość poprzednich filmów „Jurassic World”.

Tytanozaur ze swoim partnerem w Jurassic World Rebirth.

Kiedy motyw jest odtwarzany, aby wprowadzić w pełni zrealizowany park Świat Jurajski , to scena, która powinna mnie zachwycić, ale pozostawia rozczarowanie. Nie ma impetu, który wywołałby tak istotne poczucie podziwu. Film przenosi się z jednego miejsca do drugiego, po czym rozległe ujęcie z drzwi hotelu szybuje nad parkiem. Szybsze tempo jest częścią bardziej nastawionego na akcję tonu gry Świat Jurajski trylogia. Są kłótnie Raptorów i walki dinozaurów z większymi efektami CGI niż pierwsza Park Jurajski mógłby zrobić. Wzruszające chwile nie minęły, ale często wynikają z widoku ginących dinozaurów, obrażeń lub erupcji wulkanu. Jeśli chcę być zdruzgotany, wrócę do ostatnich minut dziwnego, prehistorycznego serialu ABC. Odrodzenie wraca do podstaw: obserwacja dinozaurów w krajobrazie jest spektaklem samym w sobie.

Nie spodziewałem się, że para Tytanozaurów okaże uczucia ogonami i głowami w uroczym uścisku. Potem, gdy dołączają do reszty stada w celu migracji, ma się wrażenie, jakby czas naprawdę cofnął się do 65 milionów lat temu. To wzruszająca scena, w której giganci nie muszą nagle wpadać w panikę i zamieniać spokój w chaos. Pozwalając scenie oddychać, mogę podziwiać dinozaury w całej okazałości. W tej kontynuacji jest wiele scen akcji pełnych akcji, ale jest to scena z Tytanozaurem Świat Jurajski Odrodzenie o których nie mogę przestać myśleć.