Na świecie są dwa rodzaje ludzi: ci, dla których gotowanie jest przykrym obowiązkiem, i ci, którzy tego nie robią. Obydwa punkty widzenia są oczywiście słuszne. Julie Powell, który niestety niedawno zmarł, z pewnością należał do tych ostatnich. Pisarka kulinarna, której sławę zapewnił jej projekt Julie/Julia z 2002 roku, blog opisujący wyzwanie, jakie sobie postawiła, aby ugotować wszystkie 524 przepisy, z których korzystała Julia Dziecko 'S Opanowanie sztuki gotowania francuskiego.
Chociaż sama Child miała ambiwalentne podejście do tego przedsięwzięcia, Powell była pionierką w początkach mediów społecznościowych, prawdopodobnie inspirując innych, którzy nie są zawodowymi szefami kuchni, do otwarcia swojej podróży kulinarnej przed publicznością internetową. Projekt Julie/Julia zyskał tak dużą popularność, że blog szybko stał się książką, a ta książka stała się filmem.
Zdjęcie za pośrednictwem Vanity Fair Julia była ostatnią cechą Nora Ephron napisał, wyprodukował i wyreżyserował. Wydany w 2009 roku, opowiada o przeplatających się historiach Julie, która stara się pogodzić wyzwanie z pracą i małżeństwem, oraz Julii, która opanowuje sztukę kuchni francuskiej w Paryżu. Żadna z tych kobiet nie wiedziała, że gotowanie stanie się ich karierą, choć uwielbiały zarówno gotować, jak i jeść, odpowiednio do późnych lat 20. i późnych 40., a jednocześnie śledzimy początki ich historii sukcesu. Edukacja dziecka jako jedynej kobiety w Cordon Bleu, ona i jej współpracownicy wspólnie piszą i przepisują książkę kucharską oraz walczą z wydawcami, a także 365 dni francuskiej kuchni Julie, podczas której popełnia błędy, uczy się na nich i nie poddaje się przez to wszystko.
POWIĄZANE: Jak „Julie
Dla wielu największą atrakcją tego filmu jest Meryl Streep 'S performance as Julia Dziecko, once again showing what an incredibly capable actress she is, as Child is only one of several real people Streep has played. It'S a sweet little period piece; she and Stanleya Tucciego jak jej mąż Paul Child mają wspaniałą chemię. Daje uznanie tam, gdzie się to należy, pod warunkiem, że Child nie tworzy samodzielnie swojego opus magnum. Z drugiej strony, historia Julie jest zwykle pomijana przez ludzi jako komedia romantyczna średniej półki, a niektórzy ludzie reagują wyjątkowo negatywnie na jej postać. Grany przez Amy Adams, Julie Powell to pracownica kabinowa, która zmagając się z ADHD, znajduje coś, czemu może poświęcić się na cały rok, aby uciec od rutyny codziennego życia, jednocześnie ucząc się czegoś nowego. Napisała to sama Powell o tym, jak szokujące było zobaczenie fikcyjnej wersji samej siebie na ekranie, ale choć Streep błyszczy w swojej roli, ludzie powinni być dla Julie dużo milsi, zwłaszcza że kultura wpływowców kulinarnych zaszła już tak daleko, na dobre i na złe.
Małe ucieczki od dobrego jedzenia
Jeśli lubisz jeść, musisz nauczyć się gotować. To fakt tak prosty, że czasami może go to przytłoczyć, zwłaszcza gdy ładniejsze dania wyglądają na tak trudne do przygotowania. Nie musisz kończyć szkoły kulinarnej ani być kucharzem liniowym, aby przygotować dobre jedzenie, a proces przygotowywania dobrego jedzenia może być niezwykle terapeutycznym procesem. To jest sedno historii Julie i można z nią utożsamić się – życie czasami jest do bani. Możesz znaleźć się w rutynie i nie mieć środków, aby dokonać jakiejś wielkiej ucieczki od tego życia, więc znajdziesz w nim małe ucieczki. Julia udowadnia, że gotowanie jest idealną odskocznią. W świecie pełnym chaosu możesz mieć nad czymś niemal całkowitą kontrolę. Twoje działania są jedyną rzeczą, która zmienia wynik posiłku i jest w tym coś niemal pocieszającego, gdy spędziłeś dzień na krzykach przez telefon na stanowisku administratora niskiego szczebla. I chociaż gotowanie jako praca lub kariera może być niezwykle stresującym środowiskiem pracy, zazwyczaj jedyną stawką, jaką stawia sobie kucharz domowy, jest obiad i ewentualnie kuchnia.
Nawet jeśli tego dnia nic nie zrobiłeś, możesz poczuć to poczucie spełnienia, gdy masz przed sobą gotowe danie, tym bardziej, jeśli rzeczywiście smakuje wspaniale. Biorąc pod uwagę źródło, z którego Julie korzysta w filmie, a kuchnia francuska jest notorycznie dość trudna dla początkujących, wczuwa się w poczucie spełnienia.
Sprawa tak zwanej „słabszej połowy”
Chociaż w filmie Julie jest mężatką, a częścią jej fabuły jest kontrowersyjny związek, jaki łączy ją z mężem ( Chrisa Messina ) nad jednomyślną realizacją swojego projektu, zwłaszcza gdy zyskuje on na popularności, nie nadaje się na romantyczną historię. To nie jest historia Julie i Erica, to jest historia Julie. Julie jest tą, która szukała wyzwania, które ją spełni; wyszła i szukała własnej ucieczki od rzeczywistości, zamiast czekać, aż ona do niej przyjdzie. Podjęła decyzję o rzuceniu sobie wyzwania i udało jej się to zrobić przez cały rok, zazdroszczę Powellowi tego, co udało jej się osiągnąć. Utrzymywanie długoterminowych projektów to dla wielu ciężka walka, a jej blog na początku nie był prowadzony dla sławy ani kontraktu na książkę, ale po to, by śledzić siebie. Jej cele były szlachetne, dzieliła się swoimi doświadczeniami autentycznie, bez udawania profesjonalnej szefowej kuchni, a jej przywiązanie do Julii Child jest czymś, z czym wszyscy możemy się utożsamić.
Każdy z nas ma swoich bohaterów, kogoś w swoim życiu, z kim łączy nas głęboka i znacząca więź. Choć krytycy nazywali fikcyjną Julie łowczynią przewagi, unoszącą się na poły płaszcza Childa, ludzie często zapominają, że w 2002 r. pogoń za przewagą nie była czymś normalnym. Nikt wtedy nie spodziewał się, że stanie się sławny w Internecie, ludzie po prostu rozmawiali w pustce, a czasem inni słuchali. Historia Julii odzwierciedla historię Julie w tym sensie, że była pracownikiem rządowym, który przeprowadził się z mężem do Paryża i nauczyła się gotować, aby rzucić sobie wyzwanie, znaleźć coś, co ją motywuje, a przede wszystkim uwielbiała jedzenie. Nie zaczęła od chęci napisania książki kucharskiej, tak jak Julie nie rozpoczęła tego wyzwania, chcąc być sławną, chociaż każdy twórca ma to gdzieś z tyłu głowy, jeśli jesteśmy ze sobą naprawdę szczerzy. Chcieli wyzwania i chcieli zrobić dobre jedzenie.
Ten film wygląda wspaniale, jeśli chodzi o zdjęcia kuchni francuskiej – jeśli nie jest na podłodze ani w zlewie – i pokazuje, jak jedzenie może łączyć ludzi, nawet kilkadziesiąt lat i kraje od siebie oddalone. Powell rozpoczęła coś naprawdę pięknego dzięki sukcesowi swojego bloga. Pomogło jej to odnaleźć swój literacki głos, a postawienie go przed publicznością dało jej motywację i zachętę, by wytrwać w całym wyzwaniu pomimo wszelkich załamań i niepowodzeń. Przypomina mi to, dlaczego zacząłem tu pracować. Gotować może każdy, jak w filmie Pixar Ratatuj kiedyś nas nauczył, że dobry posiłek może wyleczyć niemal każdy zawód serca, i Julia uczy nas wszystkich angażowania się w pasję i rzucania sobie wyzwań, aby być lepszymi.
