Judy Greer chce być bohaterem akcji jak John Wick

Streszczenie

• Emily Bernard z Bargelheuser rozmawia z aktorką Judy Greer przed kinową premierą filmu Najlepszy konkurs bożonarodzeniowy w historii .
• Podczas tego wywiadu Greer omawia szeroką gamę swoich nadchodzących projektów, w tym adaptację Stephena Kinga Długi spacer .
• Greer opowiada także o procesie tworzenia scenariuszy, chęci kręcenia filmów akcji, braku tradycji świątecznych i nie tylko.

Co innego być aktorem, który zawsze pracuje, a co innego być aktorem, który konsekwentnie wybija się z parkietu, bez względu na wielkość roli i skalę projektu. Judy Greer niewątpliwie należy do tej drugiej kategorii, a każdy występ w telewizji i filmie jeszcze bardziej potwierdza jej jedyny w swoim rodzaju talent.

Z aż 10 nadchodzącymi projektami, a liczba ta stale rośnie – co obejmuje wszystko, od adaptacji Stephena Kinga 'S Długi spacer , jakiś Emmę Thompson thriller akcji, Rybaczka , Sezon 2 Apple TV Ostatnia rzecz, którą mi powiedział , jakiśd the comedy W pamięci z Lily Gladstone , Marka Marona , jakiśd Sharon Stone — gwiazda szybko zbliża się do 200 kredytów ekranowych. Mimo że pracuje jako aktorka od kilkudziesięciu lat, dziwnie się czuje 13 Trwa 30 gwiazda dopiero zaczyna.

Złodziej scen w serialach komediowych takich jak Współczesna rodzina , Dwóch i pół mężczyzn , Teoria Wielkiego Wybuchu , Łucznik , jakiśd Zatrzymany rozwój , która zaznaczyła się także w wielu dużych serialach, takich jak Halloween, Planeta małp i Marvel Cinematic Universe, wnosi swoje talenty do Najlepszy konkurs bożonarodzeniowy w historii , bożonarodzeniowy film, którego akcja rozgrywa się w małym miasteczku, które ma alergię na zmiany – zwłaszcza jeśli chodzi o coroczny konkurs bożonarodzeniowy. Po tym, jak miejskie terroryści, czyli dzieci Herdmanów, postanawiają zaangażować się w widowiska, Grace Judy Greer utknęła w trudnej sytuacji: dać dzieciom szansę i podtrzymać szanowaną miejską tradycję. To, co się rozwija, to zdrowa opowieść o akceptacji, drugich szansach i prawdziwym znaczeniu Świąt Bożego Narodzenia.

Podczas wywiadu jeden na jednego z Bargelheuserem Greer opowiada o swojej drodze do otrzymania scenariusza, o tym, jak to jest wskoczyć do niezwykle udanego serialu i zagrać absurdalną postać, o swoich tradycjach bożonarodzeniowych, Stephenie Kingu oraz o roli, jaką chce zagrać.

Judy Greer Is a Sitcom Scene-Stealing Queen

Judy Greer I Ty Burrell in Współczesna rodzina

COLLIDER: Nie oczekuję, że to pamiętasz, ale dla mnie zatoczyło to koło, ponieważ około rok temu napisałem artykuł pt. Nadszedł czas, abyśmy obdarzyli Judy Greer szacunkiem, na jaki zasługuje.

JUDY GREER: To byłeś ty!

To byłem ja!

GREER: I oto jestem!

Tak, tutaj jesteś. Jesteś tutaj! Nie mogę uwierzyć, że to się dzieje.

GREER: A tak przy okazji, dziękuję za to!

Dziękuję, że się tym podzieliłeś! Bardzo się cieszę, że to zobaczyłeś, bo nie jestem w mediach społecznościowych i dostawałem mnóstwo SMS-ów w stylu: „Widziałeś, co się stało?”. To było niesamowicie… bardzo fajne. Po prostu cieszę się, że to zobaczyłeś.

GREER: Cóż, mój mąż ma o mnie powiadomienie w Google, bo mówię: „Nie patrzę na swoje…”, ale on zawsze odpowiada: „Kochanie!”.

Rozmowa z tobą jest naprawdę dzika. Dziękuję, że się tym podzieliłeś.

Nadszedł czas, abyśmy obdarzyli Judy Greer szacunkiem, na jaki zasługuje

Ona nie jest tylko najlepszą przyjaciółką… ona jest cholerną Judy Greer!

Jedną z wielu rzeczy, które robią na mnie wrażenie w Twojej karierze, jest umiejętność włączenia się w projekt, na przykład długotrwały serial komediowy, który jest dobrze naoliwioną maszyną, i po prostu wskakujesz do akcji i odgrywasz absurdalną postać, jak w Portlandia , Współczesna rodzina , Dwóch i pół mężczyzn , Teoria Wielkiego Wybuchu , Zatrzymany rozwój … Po prostu wskakujesz – zazwyczaj postać jest niezła – i już cię nie ma. To całkiem świetne. Wyobrażam sobie, że jest to równie ekscytujące, co stresujące, prawda? Jak się czujesz, wchodząc w coś takiego?

GREER: Zawsze się denerwuję, niezależnie od tego, jaką pracę wykonuję. Występowanie gościnnie w programie telewizyjnym, który emitowany jest od naprawdę długiego czasu, może się zmienić w obie strony. Obsada i ekipa albo są naprawdę mile widziani, bo się znudzili, albo mogą się kochać, ale fajnie jest mieć kogoś świeżego. Albo to trochę jak w szkole średniej w stołówce, gdzie zadajesz sobie pytanie: „Gdzie mam usiąść podczas lunchu?”.

Zawsze mam wrażenie, że przede wszystkim moja obsada jest zawsze świetna. Dostaję naprawdę fajne role. Tak więc wiele zabawnych, odjechanych i dziwnych rzeczy, które robię, jest już zapisanych na stronie, więc nie muszę się tak bardzo starać. Ale wiesz, chcesz to przynieść, chcesz być świetny. A potem oczywiście, podobnie jak w przypadku wszystkich tych ról, wszystkich programów telewizyjnych, które właśnie wymieniłeś, pomyślałem: „Może jeśli będę naprawdę dobry, pozwolą mi regularnie występować w serialach i będę mógł to robić codziennie!”. I tak się jeszcze nie stało, ale wciąż mam nadzieję. [Śmiech] Myślę, że to po prostu fajna zabawa, ponieważ często, gdy jesteś postacią w programie telewizyjnym, twoja postać jest taka, jaka jest. Postacie się zmieniają, rosną i ewoluują, ale to gościnne gwiazdy przychodzą i robią wszystkie szalone rzeczy. Jest to więc coś w rodzaju wbudowanego.

Portlandia I Współczesna rodzina to moje dwa ulubione.

GREER: Uwielbiam jedno i drugie. Portlandia było jak, mam na myśli, Współczesna rodzina , myślę, że to wciąż był pierwszy sezon. A ja na to: to jest takie zabawne i fajne. To znaczy, nikt z nas, nie wiedziałem, że to będzie tak ogromny hit. To znaczy, a potem Portlandia pomyślałem: „Och, chcę wystąpić w programie Cool Person Portland”. Jakby to była pełna lista życzeń. Jakbyś nie był gościnną gwiazdą Portlandia , zanim przestaną kręcić ten program telewizyjny, myślę, że byłoby to naprawdę trudne, biorąc pod uwagę twoją wiarygodność jako Cool Person.

Tak. Te gościnne gwiazdy są niesamowite.

GREER: Wiem!

Jesteś tak zajęty, że kiedy dostajesz scenariusz, masz jakąś rutynę? Niezależnie od wielkości roli, czy masz jakiś określony proces, w który wchodzisz, czytając swoją rolę po raz pierwszy?

GREER: Zwykle, jeśli mam czas, lubię po prostu przeczytać cały scenariusz od początku do końca i zobaczyć, jak podoba mi się cała historia, cały film, program telewizyjny, odcinek pilotażowy, cokolwiek to jest. Lubię po prostu przeczytać całość za jednym posiedzeniem. Bardzo ważne jest dla mnie, aby wyrobić sobie ogólne pojęcie… Czytam ją z prawdziwym spojrzeniem na postać, na którą patrzę. Ale przede wszystkim chcę zobaczyć, jak to wszystko wygląda. A jeśli naprawdę brakuje mi czasu – czasami ludzie muszą wiedzieć naprawdę szybko – zaczynam od przeczytania moich scen. Następnie, jeśli będą one dla mnie naprawdę zabawne i interesujące, wrócę, zacznę od początku i przeczytam całość.

Ale to tyle. Lubię czytać cały scenariusz. Lubię wtedy, jeśli mogę, spotkać się z reżyserem, aby dowiedzieć się, kim jest ta osoba, w jakim tonie ma na myśli i jaki jest powód, dla którego musi opowiedzieć tę historię. Jak zauważyłeś, w mojej karierze miałem szczęście, że mogłem na tym etapie zachować się w pewnym stopniu selektywnie. To zawsze może się zmienić, ale miło jest być częścią projektu, który ludzie naprawdę pasjonują. A to wiele dla mnie znaczy, że mogę pracować z ludźmi, którzy mnie inspirują, i, wiesz, grać role, których tak naprawdę nie mam okazji grać. To też jest zabawne.

Czy jest jakaś rola lub gatunek, w który tak bardzo chciałbyś się zaangażować, że zastanawiasz się: „Dlaczego nikt nie rzuca tego w moją stronę?”.

GREER: Cóż, wiem, dlaczego nikt mi tego nie rzuca, ale w tajemnicy zawsze chciałem zagrać w filmie akcji. Ale wiem, dlaczego nie jestem w nich obsadzona, bo to po prostu nie wydaje mi się, że może to być „moja marka”… jeszcze. Ale czuję, że prawdopodobnie Liam Neeson by to powiedział. I jest jak Mr. Action Guy. Więc jest czas, wiesz?

Czuję, że masz potencjał Johna Wicka.

GREER: Tak. Kocham mojego psa!

„Najlepszy konkurs bożonarodzeniowy wszechczasów” to zdrowy powrót do wakacji

Chcę porozmawiać o tym filmie, Najlepszy konkurs bożonarodzeniowy w historii . Super, super zdrowy, super słodki film. Jedną z odświeżających rzeczy jest to, że w tym filmie nie było lokowania produktu, więc nie odstraszyło mnie to od filmu.

GREER: Tak właśnie myślisz. Żartuję. [śmiech] Nie, tylko żartuję. Tak, wiem. W jednym z filmów musiałem trzymać puszkę Sierra Mist – nigdy tego nie zapomnę – i pomyślałem: „Nie sądzę, żeby ona miała ochotę na napój gazowany”. Nie sądzę, żeby miała przy sobie drinka, kiedy wejdzie do pokoju. A oni na to: „Och, myślę, że tak”. A ja na to: „Nie, naprawdę nie sądzę, żeby to zrobiła”. Trochę się spieszy. A oni na to: „No cóż, musisz”. [śmiech] Mówię: „Och”.

Myślisz: „Ona jest w kościele”.

GREER: To prawdziwy film retrospektywny. Tworząc to, Dallas [Jenkins] naprawdę chciał, żeby film przypominał film Wesa Andersona i Świąteczna opowieść – ponadczasowy, jak piękne zdjęcia powstające z tych ujęć – i myślę, że mu się to udało. A ponieważ jest to ponadczasowe, nie musieliśmy mieć telefonów komórkowych. Nie ma technologii. To staromodne. To słodkie.

Szopka bożonarodzeniowa w najlepszym konkursie bożonarodzeniowym wszechczasów

Chciałem powiedzieć, biorąc pod uwagę koncepcję i w ogóle, wyobrażam sobie, że codzienne chodzenie na plan było super słodkie. Część mnie chce, żeby było tak: „Każdego dnia byłem kłębkiem nerwów”. Te dzieci.

GREER: Właściwie to denerwowałem się w obecności dzieci. Denerwowałem się z kilku powodów: ponieważ nie spędzam dużo czasu z dziećmi, więc ogólnie jestem zdenerwowany. Denerwowałem się, ponieważ kiedy zacząłem spotykać się z dziećmi, zdałem sobie sprawę, że są o wiele bardziej profesjonalni i przygotowani niż ja kiedykolwiek, więc pomyślałem: muszę poprawić swoją grę. Pomyślałem sobie: „Och, robię film z Meryl Streep”. Naprawdę muszę znać się na rzeczy. Ale pomyślałem: „Och, kręcę film z grupą dzieciaków, które znają swoje zdanie na wylot. I są tacy profesjonalni. I tak ciężko pracują. Bo kiedy ja w przyczepie robię na drutach, piszę SMS-y albo przeglądam Instagram, oni są w szkole. Więc te dzieci nigdy nie przestają pracować przez cały dzień.

Jakie są świąteczne tradycje Judy Greer?

Judy Greer, Pete Holmes, Sebastian Billingsley-Rodriguez, jakiśd Molly Belle Wright in Najlepszy konkurs bożonarodzeniowy w historii

Jedną z najważniejszych rzeczy w tym filmie jest widowisko bożonarodzeniowe, którego nikt nie chce zmieniać ze względu na tradycję. Czy masz jakieś świąteczne tradycje, których nie chcesz łamać?

GREER: Nie, właściwie to nie. Moją tradycją jest brak tradycji. Jedziemy tam, gdzie wieje nas wiatr. Kiedy dorastałem, byłem tylko ja, moja mama i tata. Nie mam rodzeństwa. Pojechaliśmy więc tam, gdzie niósł nas wiatr. Mieliśmy jedną tradycję – wychowywałem się jako katolik, więc chodziliśmy na mszę, a potem robiliśmy domową pizzę i oglądaliśmy Pociągi, samoloty i samochody , który technicznie był filmem na Święto Dziękczynienia, ale zawsze oglądaliśmy go w Wigilię. To była taka moja wakacyjna tradycja, kiedy dorastałam. Ale potem, w Boże Narodzenie, było tak, że czasem zostawaliśmy w domu, czasem odwiedzaliśmy jedną babcię, czasem odwiedzaliśmy drugą babcię. To było w pewnym sensie, nieważne.

Jako osoba dorosła, kiedy mieszkasz samotnie w mieście, dzieją się różne dziwne rzeczy. A potem, kiedy wyszłam za mąż i teraz mam dwójkę pasierbów, kiedy byli młodsi, mój mąż i ja mieliśmy tradycję bożonarodzeniową. Spędzaliśmy z nimi [Wigilię] wcześnie, a potem podrzucaliśmy ich do domu ich mamy. A w pierwszym roku, kiedy podrzuciliśmy je w Wigilię, było bardzo smutno. Było nam bardzo smutno. Nie chcieliśmy bez nich wracać do pustego domu, więc była restauracja ze stekami o nazwie Mastro's, a ja pomyślałem: „Chodźmy do Mastro's”. Chodźmy do Mastro's, po prostu usiądziemy przy barze, kupimy martini i zamówimy frytki. A u Mastro's zawsze był pianista/piosenkarz, który śpiewał kolędy. Więc stało się naszą tradycją podrzucanie dzieci do domu ich mamy, a potem szliśmy do Mastro's na martini, jedliśmy frytki i słuchaliśmy pianistów grających na pianinie i śpiewających kolędy w Wigilię.

Potem otwierają prezenty w domu swojej mamy, a po południu są podwożone do naszego domu, a potem rozdajemy prezenty. Robiliśmy coś do jedzenia i oglądaliśmy Lakers. To już właściwie nasze świąteczne tradycje. Ale moje przybrane dzieci mają już po 20 lat, więc myślę, że jesteśmy u progu nowych tradycji, kiedy zaczynają tworzyć własne związki. Będziemy musieli jeszcze bardziej dzielić ich czas pomiędzy ich potencjalnych teściów, ich mamę i nas. Nie mogę się więc doczekać, co przyniesie nam przyszłość.

Wow, to fantastyczna odpowiedź. Nie spodziewałem się, że Lakers wystąpią w tym meczu.

GREER: Och, tak.

Kolejną naprawdę miłą rzeczą w tym filmie jest to, że twoja postać, Grace, daje dzieciom drugą szansę na wykazanie się. Czy na początku Twojej kariery jest ktoś, kto dał Ci szansę, na którą spoglądasz wstecz, i myślisz sobie: „Wow, gdyby nie oni, mógłbym nie być tu, gdzie jestem dzisiaj?”.

GREER: Mam na myśli każdego, kto miał cokolwiek wspólnego z pierwszymi pięcioma latami mojej kariery. Moja nauczycielka chóru w liceum, pani Hutchison, kiedy brałam udział w przesłuchaniu do musicalu – a jestem okropną śpiewaczką – powiedziała mi: „ W razie wątpliwości po prostu śpiewaj głośno. I miała rację. Śpiewałem głośno, ale strasznie, ale dostałem rolę w tym musicalu. A potem szedłem ulicą w Chicago i ta kobieta, Erica Daniels – była moją pierwszą agentką w Chicago – zobaczyła mnie idącą ulicą, zatrzymała mnie na ulicy i powiedziała: „Och, masz na sobie taki fantastyczny płaszcz”. Wyglądasz naprawdę fajnie. Co robisz? A ja na to: „Zaraz kończę szkołę aktorską”. A ona na to: „Świetnie, jestem agentem”. Wyślę cię na przesłuchania. A potem moje pierwsze przesłuchanie dotyczyło filmu Doug Ellin Otoczenie , kręcił ten film pt Całowanie głupca z David Schwimmer I Jason Lee I Mili Avital. I auditioned for it, jakiśd he took a chance on me. I mean, they were bringing everyone in from Los Angeles, but this was summertime in Chicago, jakiśd they hired me as a local hire, jakiśd I got this great job. And then it kind of just went like that for the whole first five years. I owe so much of my career to so many different people. Pete Holmes says I answer for too long I now I'm really self-conscious about it.

Moim zdaniem nie wystarczająco długo.

GREER: Może to dla niego za długo. [śmiech]

To naprawdę cudowne. Tak, czuję to samo. Profesorowie i cała reszta, gdy dorastasz, patrzysz wstecz i myślisz: „Wow, to naprawdę pomogło”.

GREER: Tak!

Judy Greer Was Amazed by the Cast of Stephena Kinga'S 'Długi spacer'

Muszę wkrótce zakończyć, ale chcę cię zapytać, masz około 10 projektów w przygotowaniu. Jednym z nich jest projekt Stephena Kinga.

GREER: Tak, tak!

Czy jest coś, o czym można by z tym porozmawiać?

GREER: Tak, to się nazywa Długi spacer . Opiera się na powieści Stephena Kinga napisanej w 1979 roku. Powstała w odpowiedzi na wojnę w Wietnamie. Akcja naszego filmu rozgrywa się ponownie w czymś w rodzaju ponadczasowego miejsca. Jakby była jakaś technologia, ale w scenariuszu jest mnóstwo elementów nawiązujących do przeszłości. Wyreżyserowała go Frances Lawrence, a gwiazdą jest Cooper Hoffman. W tym filmie jest wielu wspaniałych młodych aktorów. Jestem podekscytowany wszystkimi talentami, które się ujawnią. To naprawdę, naprawdę, naprawdę mroczna historia i prawdopodobnie będzie idealna, kiedy się ukaże. Mój mąż właśnie przeczytał tę książkę i każdej nocy w łóżku przewracał stronę i mówił: „O mój Boże, o mój Boże”. Mówię: „Wiem. Mówiłem ci codziennie, kiedy kręciłem. On na to: „Tak, ale jest naprawdę ciemno!”

To mroczna historia o programie konkursowym. Ale jest pięknie, a występy, które oglądałem na planie, były oszałamiające. Osobiście miło jest czasem obejrzeć filmy z udziałem ludzi, których jeszcze nie znam, bo wciąż mogę się zatracić w tej historii, wiesz? To nie jest tak, że obejrzałem film i pomyślałem: „Och, muszę do niej zadzwonić”. [śmiech] A ja na to: „Nie wiem, kim oni są, są niesamowici”. Właśnie tak się czułem, kiedy byłem na planie. Ci młodzi ludzie są po prostu niesamowici.

Oto, kiedy rozpoczynają się zdjęcia do długo oczekiwanej adaptacji „Długiego spaceru” Stephena Kinga

Właśnie rozpoczynają się zdjęcia do adaptacji „Długiego marszu” w reżyserii Francisa Lawrence’a.

Wow. Tak. Nie mogę się doczekać, żeby to zobaczyć. A ja czytam jak logline. Pomyślałem: och, to przerażające. Ale to Stephen King.

GREER: To Stephen King, więc powinno być przerażające.

Judy Freakin' Greer, to była przyjemność. Bardzo dziękuję.

GREER: Emily! Jestem ci winien wielkie „dziękuję”. Miło jest widzieć twoją twarz. Masz piękny uśmiech.

Dziękuję! Ty też!

Najlepszy konkurs bożonarodzeniowy w historii jest teraz w kinach.