To jest to, o czym marzysz jako dziecko, mówi Jonas Armstrong z Robin Hooda, ćwicząc strzelanie z łuku i strzał, jeżdżąc konno i wykonując akrobacje. Zagraj w Robin Hooda i bandę bandytów!
Dziś – 5 października 2021 – mija 15 lat od premiery Robin Hooda. Serial, który był emitowany na antenie BBC One w latach 2006–2009, na nowo odkrył legendę Robin Hooda na zupełnie nową erę: przedstawił znacznie młodszą, bardziej dynamiczną wersję, niż widzowie widzieli wcześniej.
Główni aktorzy Jonas Armstrong (Robin Hood), Lucy Griffiths (Marian) i Keith Allen (szeryf z Nottingham), a także producenci wykonawczy i współtwórcy Foz Allan i Dominic Minghella wspominają serial – wyjaśniając, w jaki sposób znaleźli swoje własne, odmienne podejście do mitu, jak to było kręcić serial na Węgrzech i nie tylko.
Seria rozpoczęła się, gdy Doctor Who po raz pierwszy wszedł do produkcji. Powiedziałem Gregowi Brenmanowi, ówczesnemu dyrektorowi działu dramatu w [firmie produkcyjnej] Tiger Aspect, że jeśli Doctor Who zadziała, będą chcieli więcej takich dramatów rodzinnych, wspomina Foz Allan.
Foz współpracował z BBC i powiedział – w sobotni wieczór wokół Doktora Who było duże podekscytowanie – w harmonogramie powinno znaleźć się miejsce na kolejny taki program. Nie byli specjalnie zainteresowani! mówi Dominic Minghella.
Ale potem Peter Fincham dołączył jako kontroler BBC One. Miał wtedy małe dzieci, podobnie jak Foz i ja, i przyszedł zapytać, dlaczego w sobotnie wieczory nie ma Robin Hooda? To tam w sobotni wieczór skupiła się cała twórcza energia, kontynuuje Minghella. Powiedzieli mu: „och, właściwie o tym rozmawialiśmy” i szybko zadzwonili do Foza.
Byłem w trakcie „Doc Martina”, kiedy Foz zapytał, czy mógłbym zagrać „Robin Hooda”. Wydawało się to świetną okazją: nadeszła w takim momencie mojej kariery, kiedy uświadomiłem sobie, że chcę być zarówno producentem, jak i scenarzystą, mówi Minghella, wyjaśniając, co przyciągnęło go do serialu. Nie miałem wielkiej ambicji opowiadania historii o Robin Hoodzie, ale Foz był kimś, kto czuł się na tyle pewnie w swojej roli produkcyjnej, że chciał się nią podzielić.
Dom był bardzo doświadczonym scenarzystą, ja byłem bardzo doświadczonym producentem, to było idealne spotkanie, aby opowiedzieć dobrze znaną historię w ekscytujący sposób, mówi Allan.
Kiedy już wszystko poszło, poszło naprawdę szybko, mówi Minghella. Napisałem jeden scenariusz w stylu „oto, jak zrobiłbym Robin Hooda”. Wszystkim się to podobało, dostał zielone światło i nagle przy napiętym budżecie wyprodukowaliśmy 13 odcinków. To stresujące, ale takiego stresu, jakiego potrzebujesz.
Jonas Armstrong, Sam Troughton, Gordon Kennedy, Harry Lloyd i Joe Armstrong
W tym momencie rozpoczął się proces castingu – choć nie bez początkowych przetasowań. Często proponowaliśmy występy osobom, które przekroczyły 30. rok życia, a BBC wracało z informacją: „to serial dla młodych ludzi, występ dla chłopaków i ojców, chcemy świeżych, młodych twarzy”. Średnia widownia BBC One wynosiła około 75 osób. „Musimy zmniejszyć tę liczbę do 69 osób. Czy mógłbyś zaprosić do swojego programu kilku młodych ludzi?” – żartuje Minghella.
Po raz pierwszy poszłam na przesłuchanie z Dominiciem, Fozem i Michelle Guish. Podobały mi się te sceny, czułam, że będą mi odpowiadać – wspomina Lucy Griffiths, która grała Marian w pierwszych dwóch seriach Robin Hooda. To było pierwsze z czterech przesłuchań, które przeprowadziłem w ciągu dwóch, trzech miesięcy. To był najdłuższy proces przesłuchania, jaki kiedykolwiek odbyłem! Myślę, że były pewne obawy co do mojego wieku, bo miałem tylko 19 lat, ale ostatecznie mi zaufali.
It was a good opportunity to find great people who were new, though. That cast was brilliant, says Minghella. Sam Troughton, my hero. Jonas, obviously, a proper cheeky chappy. Lovely Lucy, such poise for a 19-year-old. Will Beck, who's the star of Casualty now. Harry Lloyd, Gordon Kennedy, Joe Armstrong, who is a class act, we had a fantastic cast.
Myślę, że Richard Armitage skłamał, mówiąc, że ma mniej niż 30 lat, a może skłamaliśmy, bo desperacko go pragnąłem. Trochę się pokłóciliśmy [z BBC] i jestem naprawdę szczęśliwy, że wygrałem tę bitwę, mówi Minghella, zanim w pierwszym odcinku zrobił wrażenie Armitage’a. Opiekowałem się twoją ziemią, Locksley. Za kogo się uważasz, Władco Tańca?
Mój agent zadzwonił i powiedział, że zaproponowano ci rolę szeryfa – wspomina Keith Allen. Żadnych przesłuchań, żadnej rozmowy kwalifikacyjnej, nic: za cztery dni lecisz do Budapesztu. Oczywiście obsadzona osoba wycofała się w ostatniej chwili i nikt inny nie był dostępny…
Nie miałem czasu na żadne badania, nie było czasu na zamartwianie się porównaniami z przeszłości – dosłownie wysiadłem z samolotu, wsiadłem na konia, żeby było zabawnie.
Wszyscy słyszeli o Robin Hoodzie, mówi Jonas Armstrong. Bardzo chciałem umówić się na spotkanie, może z Willem Scarlet albo Alan-a-Dale'em. Miałem 25 lat! Kiedy mój agent zadzwonił i powiedział: „Jonas, masz przesłuchanie do Robin Hooda”, pomyślałem: OK, pęknę, dla kogo to jest? Mój agent powiedział „Robin Hood” – roześmiałem się i powiedziałem „nie, dla kogo to jest?”.
Ponieważ nie sądziłem, że pokładam w tym nadzieję, nie czułem się zdenerwowany. Nie byłem zastraszony. Po prostu się na to zdecydowałem i następnego dnia poleciałem do Indii na sześć tygodni, aby nakręcić [serial z 2006 roku] Losing Gemma dla ITV, dodał Armstrong. BBC chciała mnie zabrać samolotem na testy ekranowe, ale ITV, co zrozumiałe, nie pozwoliło mi ingerować w ich harmonogram. To było więc moje jedyne przesłuchanie – miałam szczęście, że wspierał mnie tak dobry agent, ale fakt, że to był tylko ten jeden, jest szalony, kiedy się nad tym zastanowić.
[Kiedy po raz pierwszy przesłuchałam], pracowałam w hotelu jako kelnerka, mówi Griffiths. Po pierwszej serii zostałem zaproszony z powrotem do tego hotelu, aby wziąć udział w wieczorze poświęconym bieżącym programom BBC, podczas gdy różne firmy przyjeżdżały i próbowały sprzedać swoje nowe programy na przyszły rok.
Rozpoznałam konwencję – kontynuuje – i okazało się, że pracowałam w hotelu rok wcześniej, kiedy Dominic i Foz promowali dla BBC program z Tiger Aspect. To była ta sama konwencja! To był miły moment pełnego koła.
Keith Allen i Lucy Griffiths jako szeryf Nottingham i Lady Marian
Oczywiście tradycja Robin Hooda sięga XIV wieku – mit był definiowany i definiowany na nowo przez setki lat, od wczesnych ballad po Errola Flynna. W jaki sposób zespół wyróżnił swoją wersję?
Zawsze chciałem zagrać Robin Hooda – mówi Foz Allan. Wspaniałą rzeczą w legendach jest to, że można je całkowicie dostosować do swoich czasów. Dlatego pozostają legendami: przyprowadzasz ich tam i z powrotem, ponieważ mówią coś dla ciebie.
Allan sugeruje, że Robin Hood Errola Flynna reprezentuje triumf jednostki nad hordą nazistów. Starzejący się Sean Connery i Audrey Hepburn, zmęczeni i utknęli w lesie, pytając, co robią – to Ameryka wychodząca z Wietnamu. Lata 80. Jeden z moich młodych ludzi [Robin z Sherwood z ITV] był pobożny i oddany duchowi w środku Thatcheryzmu, który był jawnie głęboko materialistyczny. Dzisiaj moglibyście stworzyć coś w rodzaju Anglii zniszczonej przez brexit – albo możecie opowiedzieć historie o zarazie.
Nie sądzę jednak, że rozmawialiśmy dużo o którymkolwiek z pozostałych” – mówi Allan. Byliśmy bardzo świadomi, że nadchodzi świat młodości, to był właściwie koniec starego świata. Dotarliśmy do poczucia zespołu – kiedy jesteś młody, twoja grupa przyjaźni jest najważniejszą rzeczą w twoim życiu.
Naszą ambicją było odejście od panów w rajstopach, tych nieco głupich w kostiumach [Robin]. Nie żebyśmy traktowali siebie zbyt poważnie: chcieliśmy, żeby film był bardziej energiczny i dynamiczny, ale zawsze postrzegałem to jako komedię” – mówi Minghella. Nie jestem pewien, czy inni to koniecznie robili – ludzie chcieli, żeby było trochę poważniej, trochę poważniej niż ja kiedykolwiek – ale myślę, że kiedy Keith Allen jest szeryfem z Nottingham, to oczywiście jest to komedia!
Uważam, że powinien być okrutny, a czasami zabawny, zgadza się Allen. Myślę, że najbardziej cieszę się w przypadku Robin Hooda, że został zapamiętany jako zły, który potrafi cię rozśmieszyć.
Nigdy nie uważałem, że potrzebujemy naszej filozofii politycznej polegającej na odbieraniu bogatym i dawaniu biednym, kontynuuje Minghella. Myślę, że gdybyś zrobił to teraz, mógłbyś mieć zupełnie inne podejście do historii społecznej, która jest kwintesencją Robin Hooda. Ale ja chciałem się tylko dobrze bawić.
Jednak nawet gdy wytyczali własną ścieżkę, Armstrongowi początkowo trudno było sprostać legendzie. Miałem w głowie obraz Robin Hooda: sześć stóp i dwa metry, muskularny, wszystkie te obrazy przyszły mi do głowy, wyjaśnia Armstrong. Poczułem się trochę niepewnie, bo ludzie mają pojęcie o tym, jak powinien wyglądać Robin Hood, a przynajmniej ja miałem. Myślę, że byłem pod tym względem bardzo świadomy.
Przy czytanym stole w Wielkiej Sali Szeryfa – wraz ze wszystkimi dyrektorami BBC i BBC Worldwide było ponad 100 osób – przekonywałem siebie, że zostanę zastąpiony. Byłem bardzo zdenerwowany! Ale kiedy kamery zaczęły kręcić i byłem otoczony przez innych członków obsady, a zwłaszcza przez zespół kaskaderów, poczułem się bezpieczny.
Po pierwszym odcinku niektórzy krytycy byli dość okrutni, mówiąc, że fizycznie nie wyglądam tak, jak „powinien” wyglądać Robin Hood. Ale to ich zdanie, więc przepraszam za słownictwo, ale pierdolę ich, mówi Armstrong, wyjaśniając, jak w przerwie między seriami pracowałem z trenerem i przybrałem około półtora kamienia mięśni. Wróciłem wyglądając fizycznie inaczej i czułem się bardziej komfortowo ze sobą.
Chociaż Robin Hood słynie z mieszkania w lesie Sherwood, serial nie kręcił tam. Odbyłem tournée po Europie – Bukareszcie, Rumunii, Węgrzech, Czechach, Irlandii i Anglii – szukając odpowiedniej [lokalizacji], wyjaśnia Foz Allan. Wiedzieliśmy, że będzie to duże widowisko – konie, walki, CGI, zamki – więc szukasz przestrzeni studyjnej i ciekawych lasów. Zbudowaliśmy większość domów i wnętrza zamku. Szczerze mówiąc, taniej było to zrobić na Węgrzech.
Kiedy obsada przybyła na Węgry, produkcja rozpoczęła się od rygorystycznego procesu szkolenia, podczas którego nauczyli ich, jak być wyjętym spod prawa. To było bardzo intensywne, mówi Armstrong, ponieważ musieliśmy nauczyć się nowych umiejętności – mimo że w szkole teatralnej trenowałem walkę i szermierkę, to było coś innego. Była to walka wręcz, z użyciem łuku i strzał, różnych rodzajów mieczy, jazdy konnej, różnych akrobacji.
W przypadku zespołu kaskaderów mieliśmy większą elastyczność, niż, jak sądzę, można uzyskać w Anglii” – mówi Griffiths. Zasady i regulacje istnieją nie bez powodu, ale często są też nieco dławiące.
Zespół kaskaderów sprawdził nas – na Węgrzech nie ma co się oszukiwać, zgadza się Armstrong. Nie było żadnego „och, musimy chronić naszych aktorów”, po prostu powiedzieli: „Słuchaj, właśnie to musisz zrobić”. Zmusimy cię do tego. Byli genialni.
Nigdy nie pojechałem do obozu Hood Camp, mówi Allen, ponieważ prawie wszystkie moje sceny kręcono w zamku – lub czasami w plenerze, nadzorując plądrowanie wiosek.
Zabieranie ludzi na tak długi czas przy jednoczesnym utrzymaniu entuzjazmu to wielka sprawa, mówi Minghella. Trudno jest być z dala od domu, szczególnie młodym ludziom. Dowiecie się o kradzieży naszych sit, co przedłużyło nasz pobyt, który był bardzo stresujący.
W sierpniu 2006 r. zgłoszono, że ze studia na Węgrzech skradziono cztery taśmy materiału z serialu – wprowadzanie chaosu w harmonogramach, ryzykując niedotrzymanie terminów produkcji. (Krążyły pogłoski, choć nigdy tego nie potwierdzono, że za ich powrót wyznaczono okup). Ostatecznie Lokalna policja odzyskała taśmy na początku września.
Taśmy zostały skradzione. Taśmy zostały zwrócone. Myślę, że jeden facet poszedł za to do więzienia – mówi Foz Allan, wciąż ostrożnie opowiadając o tym, co się stało. Taśmy zakopano w czarnych plastikowych torebkach pokrytych cynamonem – źli najwyraźniej wierzyli, że psy nie wyczuwają taśmy, jeśli cynamon maskuje zapach.
Nie był to chwyt reklamowy, o którym często mówiono – kontynuuje Allan. To było bardzo wstrząsające emocjonalnie. Ponieważ byliśmy pierwszym programem w wysokiej rozdzielczości nakręconym dla brytyjskiej telewizji poza Wielką Brytanią, mieliśmy tylko jedną maszynę w wysokiej rozdzielczości – kiedy taśmy zniknęły, nie kopiowaliśmy i nie powielaliśmy tak, jak to zwykle się robi.
Chcieliśmy, aby wszyscy ponownie nakręcili znaczną część tego, co zrobili. Byłoby to trudne i nie bylibyśmy w stanie dostarczyć przedstawienia [na czas]. Film stał się hitem, zanim się ukazał, w tym sensie, że BBC Worldwide sprzedało go już na wielu terytoriach, więc niemożność dotrzymania tych terminów byłaby emocjonalnie przygnębiająca.
Niemniej Armstrong miło wspomina tę produkcję. Nie było żadnych konfliktów między obsadą, co jest rzadkością w ciągu trzech lat kręcenia tak intensywnego filmu. Zawiązane przyjaźnie – co nie zabrzmi banalnie – stały się jak rodzina. Ponieważ jesteś rodziną, kiedy jesteś poza domem przez siedem miesięcy.
Richard Armitage jako Sir Guy z Gisbourne
Pod koniec drugiej serii Guy of Gisbourne zabija Marian – czy to była decyzja Lucy Griffiths o opuszczeniu serialu? To był pomysł scenarzystów, o którym rozmawialiśmy razem – zawsze chcieli być dość odważni w dokonywanych wyborach, a zabicie swojej bohaterki było odważną rzeczą! mówi Griffiths o jej odejściu.
Zabicie Mariana przełamało to, że „chcą być razem, ale nie mogą być razem” – wyjaśnia Minghella, która napisała scenariusz do finału drugiego serialu. Dla mnie trójkąt Gisbourne’a, Mariana i Robina był tym, co najbardziej mi się w serialu podobało, ale stwierdziłem, że piszę jego logiczne zakończenie.
Jednym z powodów, dla których wiedziałem, że program odniósł duży sukces – myślę, że sprzedał się w 140 lub 150 krajach i radził sobie wyjątkowo dobrze na całym świecie – było to, że niespodziewanie dostawałem e-maile. „Drogi panie Allen, dlaczego zabił pan Marian? Miłość, obserwator z Chile” – co daje ogromną satysfakcję! mówi Foz Allen ze śmiechem.
Poczułem, że – szczególnie w drugiej serii – dałem z siebie wszystko i zrobiłem to, po co tam pojechałem, jeśli ma to sens” – mówi Griffiths. Poczułem się gotowy i szczęśliwy, że mogę wyjechać. To nie tak, że nie chciałam tam być! Po prostu byłem szczęśliwy i gotowy, aby zrobić coś innego.
Po zabiciu Mariana Dominic Minghella również zaczął rozważać wyjazd. Byłem naprawdę dumny z zakończenia drugiego sezonu, ale czułem, że zrobiłem w serialu wszystko, co mogłem.
Czytałam, że kiedyś doszło do poważnego konfliktu, ale tak naprawdę Foz i ja pozostajemy najlepszymi przyjaciółmi i zawsze staramy się współpracować” – mówi Minghella. Po prostu nie wiedziałem, jak wyjść z trzeciego sezonu z czymś nowym i ekscytującym. Jeśli nie możesz być genialny, po prostu pozwól komuś innemu spróbować być genialnym.
Czy istnieje niebezpieczeństwo, że serial taki jak Robin Hood może wydawać się powtarzalny? Jeśli na przykład spojrzeć na coś takiego jak CSI, historia każdego tygodnia jest inna, ale struktura jest taka sama, sugeruje Foz Allan. Nagrodą dla publiczności jest charakter – jeśli podobają ci się przekomarzania się Gisbourne’a i Robina, nie możesz się tego doczekać, a jeśli tego nie rozumiesz, czeka Cię lekkie rozczarowanie.
Trzeba znaleźć sposób, aby nagrodzić odpowiednią część oczekiwań publiczności, kontynuuje. Patrzysz na coś takiego jak Doc Martin, Silent Witness czy Doctor Who, ludzie lubią je ze względu na ich znajomość. Zawsze szukanie odcinka 39, który będzie świeży, jest błędem – powinniśmy szukać odcinka 39, który będzie przyjemny i bogaty emocjonalnie.
David Harewood jako Tuck
W trzeciej serii Robin Hood wprowadził szereg nowych postaci – nowych bandytów Tucka (David Harewood), Kate (Joanne Froggatt) i Archera (Clive Standen), a także nowego złoczyńcę Isabellę (Lara Pulver) – w ramach próby wymyślenia serialu na nowo po raz trzeci. Prowadzono nawet rozmowy na temat potencjalnej czwartej serii, co oznaczało, że jej gwiazdy musiały zdecydować, jak długo chce pozostać w tej roli.
To była połowa trzeciej serii, bo oczywiście scenarzyści musieli dojść do finału, wspomina Armstrong. Odbyłem długie rozmowy z moim agentem: po trzech latach, kiedy odszedł Will Scarlett, odszedł Djaq, odeszła Marian i wiedzieliśmy, że Keith i Richard odchodzą, dokąd to wszystko zmierza?
Jestem pewien, że scenarzystom udałoby się to kontynuować. Ale po prostu poczułem, że to właściwy moment, aby odejść.
Sally [Wainwright, autorka książek Happy Valley i Gentleman Jack] została zaproszona, aby przyjrzeć się planom nakręcenia czwartej serii, ujawnia Foz Allan. Jeśli zmienisz Robina, będziesz musiał znaleźć dość radykalne rozwiązanie i nad tym właśnie pracowała Sally. Kilka nowych postaci wprowadzonych w tym roku uznano za potencjalnych potencjalnych klientów w czwartej serii.
Ostatecznie BBC zdecydowało się nie przedłużać Robin Hooda na czwartą serię. Robin Hood grany przez Armstronga zginął w emocjonującym finale, po raz ostatni chroniąc mieszkańców Nottingham przed szeryfem Vaiseyem – oglądając ostatnią wizję Mariana, gdy ten wydawał ostatnie tchnienie.
Jak oni wszyscy się z tym teraz czują, patrząc wstecz?
Teraz jestem z tego niezmiernie dumna, mówi Minghella. Zaglądanie do Internetu i sprawdzanie, co ludzie mówią o tym, gdzie byłeś, nigdy nie jest dobrym pomysłem, ale natknąłem się na kilka grup, które śledzą Robin Hooda i dla dużej części ludzi ten temat wciąż żyje.
Jak Foz i ja zwykliśmy mawiać, to jest dla tego pokolenia, chcemy, żeby o tym pamiętali, pokochali i uznali za swoje, kontynuuje. Miłość, którą w to włożyliśmy, wydaje się być doceniana, co – poświęcenie czemuś lat swojego życia, nie spotykania się z rodziną i dziećmi, ponieważ naprawdę chciałeś stworzyć coś, co odbije się szerokim echem – jest po prostu naprawdę, naprawdę satysfakcjonujące.
Fakt, że prowadzimy tę rozmowę 15 lat później, jest bardzo satysfakcjonujący: telewizja jest i powinna być medium jednorazowego użytku, zgadza się Allan. Zdobycie czegoś, o czym pamięta się 15 lat później, jest całkiem niezłe. [Jestem też] dumny ze stworzenia modelu produkcyjnego na Węgrzech – obecnie wyjazdy za granicę i kręcenie dużych występów są dość regularne, ale wtedy to był bardzo wcześnie.
Kocham Budapeszt, jest piękny – mówi Griffiths. Ponieważ nie jestem podróżnikiem, prawdopodobnie nigdy nie opuściłbym Brighton – mam szczęście, że zostałem do tego zmuszony! Byłem zaszczycony, że mogłem mieć to doświadczenie i dowiedzieć się [tego, co zrobiłem] w sposób, o którym wiem, że nie wszyscy inni to mają.
[Cieszę się, że] wielu dorosłych ma miłe wspomnienia z serialu, mówi Keith Allen. To było wspaniałe rodzinne oglądanie. Dla wielu osób było to wspólne doświadczenie z rodziną, co może być bardzo pocieszające.
Jestem dumny, że nasze historie są częścią legendy Robin Hooda i że będziemy mogli nią żyć przez trzy lata” – mówi Armstrong. I rzeczywiście to przeżyliśmy! I to była piękna rzecz.
Robin Hooda można oglądać na BritBox. Szukasz czegoś innego do obejrzenia? Sprawdź nasz Przewodnik telewizyjny lub odwiedź nasze dedykowane centrum Dramatu, aby uzyskać najnowsze wiadomości.
