Jak król Staten Island obala małomiasteczkowe tropy

Wracając do klasycznych filmów, takich jak Absolwent I 400 ciosów Historie o dorastaniu są zakorzenione w podobnych tropach. Często w tym gatunku bohater czuje się stłumiony przez swoje rodzinne miasto, jest wyczerpany przez apodyktyczną rodzinę i odczuwa wewnętrzną desperację, by uciec do nowego życia w większym mieście. Król Staten Island , film z 2020 roku w reżyserii Judda Apatowa I co-written by Pete'a Davidsona , który także występuje w filmie, wydaje się układać historię dokładnie w tym kierunku.

Kiedy poznajemy Scotta (Davidsona), jego życie znajduje się w szczególnie ponurym zastoju, gdy włóczy się bez celu po Staten Island. W miarę rozwoju podróży Scotta każde wydarzenie, od wyobcowania go przez rodzinę i przyjaciół po trudności ze znalezieniem miejsca do spania na noc, wydaje się oznaką, że Scott opuści Staten Island podobnie jak jego młodsza siostra Claire ( Maude Apatow ) i odkryj nowe życie gdzieś daleko. Jednak Apatow i Davidson wywracają oczekiwania widzów do góry nogami, obalając klasyczne stereotypy dotyczące dorastania na każdym etapie historii Scotta. To emocjonalnie rezonujący tekst Davidsona, Apatowa i Dave Sirus tworzy to nieprzewidywalną historię, która się załamała Dane dotyczące wynajmu Amazon Prime , z przesłaniem o odnajdywaniu piękna w swoim rodzinnym mieście.

POWIĄZANE: Pete Davidson i Judd Apatow o tworzeniu „Króla Staten Island” osobistym

Jeden z tropów pojawiających się w wielu opowieściach o dorastaniu ma swoje korzenie w miasteczku, w którym żyje główny bohater. Pomimo dezaprobaty rodziny i mieszkańców, bohater często rozpaczliwie pragnie wyjechać. Rzeczywiście, w wielu z tych historii, główny bohater musieć wyjechać, żeby się odnaleźć. Ta pogarda i frustracja wobec miasta jest często pierwszą częścią podróży bohatera. Jednak Apatow i Davidson piszą historię Scotta w zupełnie wyjątkowy sposób. Zamiast zmuszać go do opuszczenia Staten Island, podróż Scotta powoli zaczyna skupiać się bardziej na akceptowaniu siebie, gdy znajdzie swoje miejsce w jego dzielnica.

W jednej z pierwszych scen rodzi się swoista niekonwencjonalna miłość do Staten Island. Scott i jego przyjaciele oglądają niezwykle brutalny, krwawy film, a jeden z przyjaciół Scotta, Igor ( Mojżesz Arias ) mówi grupie z delikatnym uśmiechem, uwielbiam ten film, nakręcili go na Staten Island. Poniższa brutalna klatka z filmu, który oglądają, cementuje dziwny, ale pełen miłości związek, jaki Scott i jego przyjaciele łączą ze Staten Island. To, co jest tak wyjątkowo interesujące w pisaniu postaci Scotta, to fakt, że pomimo braku celu, jaki ma w relacjach z przyjaciółmi i wszystkich trudności związanych z życiem w domu, nie chce on wyjeżdżać. W dużej mierze dzięki dopracowanemu i ostremu występowi Davidsona staje się oczywiste, że część Scotta uwielbia mieszkać w domu. Chociaż Scott i jego mama Margie ( Marisa Tomei ) mieć kochający związek, Margie jest głęboko o niego zaniepokojona. W jej głosie słychać naglącą desperację, mówi nawet Scottowi: Chcę, żebyś do lata kupił sobie własne mieszkanie. Gdyby Apatow i Davidson poszli bardziej tradycyjną drogą dramatu o dorastaniu, rodzina Scotta chciałaby, żeby pozostał na Staten Island i podążał dokładnie tą samą ścieżką, co oni. Jednak w tym przypadku rodzina Scotta tak się o niego martwi, że namawia go do wyjazdu. W jednej scenie Margie mówi nawet o Scottze: „On naprawdę zmierza donikąd”. Tego rodzaju sposób myślenia nawet obniża poczucie własnej wartości Scotta do jednego z najgorszych momentów oceny. Kiedy podsłuchuje komentarz mamy, postanawia wraz z przyjaciółmi okraść sklep spożywczy, co kończy się brutalną strzelaniną. Szokujący, nagły kryzys Scotta wydaje się być mroczną odskocznią od typowej podróży, w którą wyruszają dorastający bohaterowie.

Inny trop wyłaniający się z wielu historii o dorastaniu często dotyczy głównego bohatera i jego relacji z ukochaną osobą. Często, gdy bohater odnajduje miłość, planują wraz z nim opuścić miasto w poszukiwaniu nowego, lepszego wspólnego życia. Używanie Absolwent ponownie słodko-gorzka scena końcowa kończy się, gdy Benjamin i Elaine wskakują do autobusu bez wyraźnego celu podróży. Widzowie wiedzą tylko, że na dobre lub na złe rozpoczną nową podróż z dala od materializmu i plastiku rodzinnego miasta Benjamina i Elaine.

Jednak ten trop zostaje całkowicie podważony przez postać Kelsey, dziewczyny Scotta z przerwami, a także postać, która jest niesamowicie dobrze napisana. W jednej z najzabawniejszych i najgłębszych scen Kelsey widać wyraźnie jej ogromną miłość do Staten Island i jej mieszkańców. To typ sceny, która mogłaby pójść bardzo oczywistą drogą, przedstawiającą grupę przyjaciół z dzieciństwa siedzących w słoneczny dzień w opuszczonym parku w ich rodzinnym mieście. Jednak Apatow i Davidson po raz kolejny wywracają trop do góry nogami. Kilku członków grupy zaczyna porównywać Staten Island do modniejszych i bardziej tętniących życiem dzielnic Nowego Jorku, takich jak Williamsburg. Jednak Kelsey nie stoi w miejscu, jeśli chodzi o ich rodzinną dzielnicę, nieugięcie twierdząc, że może ją ulepszyć. Podekscytowana samą rozmową o okolicy, mówi im: Nie ma powodu, dla którego nie mielibyśmy być fajni jak Brooklyn, mamy niesamowite widoki, jest blisko miasta. Pomimo zdecydowanych poglądów Kelseya Scott nadal ma wątpliwości co do potencjału Staten Island. To miejsce nigdy się nie zmieni. Ona odpowiada stanowczo: „Kocham Staten Island”. To niesamowite. I ludzie wkrótce to zobaczą. Oznacza to ważną część relacji Scotta i Kelseya, która później ewoluuje, gdy Scott w końcu zaczyna dostrzegać piękno na Staten Island. Kelsey całkowicie wytycza własną ścieżkę, co z kolei inspiruje Scotta.

Wreszcie, tropem, który stał się jednym z najbardziej rozpowszechnionych filarów opowieści o dorastaniu, jest wątek złego ojczyma. A przynajmniej ojczym, który ostro kłóci się z bohaterem i staje się nikczemną przeszkodą, którą bohater musi pokonać. Widzimy to we wszystkim, począwszy od agresywnego ojczyma Kopciuszek po bardziej subtelnie toksycznego i aroganckiego Trenta w genialnym filmie o dojrzewaniu Droga, droga powrotna. Kiedy Ray Bishop ( Billa Burra ) pojawia się po raz pierwszy w filmie, pomiędzy nim a Scottem natychmiast pojawia się napięcie, które dodatkowo się wzmacnia, gdy Ray zaczyna spotykać się z Margie. Jednak w miarę rozwoju filmu ten trop złego ojczyma zostaje obalony, gdy tworzą bliską więź i zaczynają zdawać sobie sprawę, jak w rzeczywistości są podobni.

Rzeczywiście, kiedy Ray Bishop pojawia się w filmie po raz pierwszy, od razu pojawia się napięcie. Scott spotyka 10-letniego syna Raya, Harolda ( Łukasza Davida Blooma ) na plaży, gdy tatuuje swoim przyjaciołom, i wbrew swojemu rozsądkowi robi tatuaż Haroldowi. To podważa jeden aspekt tego tropu ojczyma. W wielu filmach o dorastaniu przemoc lub toksyczność są całkowicie nieuzasadnione, a bohaterowie nie robią nic, co uzasadniałoby pogardę ze strony nowego rodzica. W tym przypadku wyraźnie nieprzyzwoita decyzja Scotta powoduje jego napięcie z Rayem. W rezultacie początek ich związku jest trudny. Scott waha się w stosunku do Raya, a Ray nie może znieść Scotta. Napięcie staje się jeszcze większe, gdy Ray zaczyna spotykać się z Margie i są zmuszeni spędzać razem więcej czasu. W wersecie, który oddaje ich wyraźny konflikt, Ray wrzeszczy na Scotta: „Próbowałem dać ci wskazówki, jesteś zbyt zajęty paleniem swojej pieprzonej trawki!” Kiedy jednak Scott w końcu zostaje bez mieszkania, nie ma innego wyjścia, jak tylko zwrócić się do Raya. Ich konflikt przeradza się w bliską więź, a Ray mówi nawet Scottowi: Chcę, żebyś dobrze sobie radził. Wierzę w ciebie. Pod koniec staje się jasne, że Ray nie jest kimś, od kogo Scott powinien desperacko uciekać. Oboje po prostu chcieli kontaktu ze sobą i musieli zapomnieć o swojej niepewności i dumie, aby to dostrzec.

Pod koniec filmu może się wydawać, że motyw Scotta opuszczającego miasto ze swoją miłością zostanie utrwalony. Scott znajduje Kelsey jadącą na egzamin do służby cywilnej na Manhattanie i wskakuje z nią na prom. Jednak w stylu filmu trop ten zostaje po raz kolejny obalony. Zanim Kelsey uda się do budynku, zwraca się do Scotta i pyta: Czy poczekasz na mnie, aż to zrobię, a potem będziemy mogli razem wrócić na Staten Island? Scott zgadza się i pomimo tego, że w ostatnim kadrze Scott patrzy z zachwytem na tętniącą życiem dzielnicę Manhattanu, wiemy, że Scott wróci z Kelseyem na Staten Island. W wielu z tych historii o dorastaniu bohater rozwija się, odchodząc. Zamiast jednak uciekać w poszukiwaniu czegoś innego, Scott rozwija się jako postać przebywający . W rezultacie odnajduje piękno Staten Island, jak sugeruje tytuł, gmina staje się dla niego małym królestwem.