Trzymaj się swojej kanapy! Ten horror o kosmicznym ciele to niezwykła podróż

Joe Begos 2019 Rozkosz łączy w sobie cały grungy urok A Breta Eastona Ellisa powieść od kampowego horroru cielesnego z lat 70. po wspaniałe wyżyny zmieniającego umysł kosmicznego horroru. Występujący w rolach głównych Dorę Madison jako Dezzy, artystka z Los Angeles, która teraz, gdy jest trzeźwa, stara się malować Rozkosz wciąga publiczność w szaleństwo jak żaden inny. Kiedy Dezzy ponownie wpada w narkotyki i imprezy, robi wielkie postępy w swoim malarstwie, kosztem budzenia się zakrwawionego i nie pamiętającego poprzedniej nocy. Przerywając trzeźwość nowym narkotykiem, rozkoszą, Dezzy doświadcza przerażających i surrealistycznych wizji. Pod wpływem jej przyjaciółka Courtney ( Tru Collinsa ), wsuwa jej coś zupełnie innego. Dezzy zaczyna odczuwać pragnienie krwi, co wpędza ją w krwawą spiralę. Gdy Dezzy przemierza imprezową scenę Los Angeles, wysoką i dziką, ściany rzeczywistości wokół niej zaczynają się zapadać. Horror może być wywołaną halucynacją lub może być prawdziwy. Dzięki starannie dobranemu, estetycznemu i eklektycznemu montażowi, Rozkosz narkotykuje widza wraz z Dezzym, aby symulować 90-minutową podróż, inną niż wszystkie.

Horror w „Bliss” to sentymentalny powrót do lat 70

Gdy Dezzy popada w psychozę wywołaną narkotykami, nadprzyrodzoną, Rozkosz rozpoczyna swój dziwaczny gatunek horroru. Brzydka krew zderza się z niezrozumiałym kosmicznym terrorem gdy Dezzy staje się coraz bardziej uzależniona od nadprzyrodzonych narkotyków, aby dokończyć malowanie. Pod koniec filmu jest kilka scen walki. W nich horror ciała jest instynktowny i dziwny. Gdy rozrywane są gardła i odgryzane palce, efekty dźwiękowe są zwiększane do 11. Projekt dźwiękowy chrzęszczących kości i mokrych zgniatań przyprawia widza o dreszcze. Odsłonięta rzeź wygląda paskudnie, przypomina grube mięso. Żadna z brutalnych scen nie wydaje się zbyt realistyczna; zamiast tego preferuje bardziej stylizowany wygląd. Oglądając te brutalne sekwencje, rozlew krwi wydaje się bardziej artystyczny niż szorstki. Gdy film dobiega końca, brutalność staje się surrealistyczna, a Dezzy oficjalnie wymknął się spod kontroli. Ciała topią się jak galaretka lub wyciśnięty wosk. Wydaje się to nierealne, podkreślając drobną możliwość, że nic takiego faktycznie się nie dzieje i że to wszystko była zła podróż. Utrzymując ten styl, Rozkosz Gore nie tyle sprawia, że ​​jest to film straszny, co wizualnie ekscytujący.

Rozkosz czerpie kilka wskazówek estetycznych z filmów o wykorzystywaniu seksualnym z lat 70 , co rzuca przemoc w kampowym świetle. Dezzy często budzi się nagi i pokryty krwią. Jedna z ostatnich scen filmu przedstawia ją, jak kręci się po mieszkaniu, rozbiera się i rozmazuje nagą skórę krwią i wnętrznościami. Jedną z pierwszych oznak, że narkotyk, błogość, wpływa na Dezzy'ego, jest halucynacyjna krew spływająca z jej szyi. Stoi w obskurnej klubowej łazience i uwodzicielsko przesuwa dłońmi po górnej części ciała, obserwując, jak krew rozlewa się i spływa po jej szyi i klatce piersiowej. Jej brak niepokoju uspokaja publiczność, wierząc, że to po prostu halucynacja. Gdy liczba ofiar zaczyna rosnąć, z ofiar tryska krew niczym gejzery. Nadmiar gore wydaje się teatralny i odkrywczy. Podczas gdy Dezzy nadmiernie oddaje się narkotykom i imprezom, film również skłania się ku nieprzyzwoitym dramatom. Jaskrawa czerwień krwi doskonale komponuje się z kolorystyką Rozkosz . Oświetlenie filmu jest elektryczne i jasne. Preferując efektowne czerwienie, fiolety i błękity, Rozkosz tworzy nieziemską atmosferę. W zależności od koloru, dla sceny ustalany jest inny ton. Kiedy Dezzy jest poza domem i imprezuje, światła migają i pulsują. Obserwowanie Dezzy’ego i Courtney miotających się na parkiecie przy włączaniu i wyłączaniu oślepiających świateł sprawia, że ​​widz ma wrażenie, że znajduje się tuż obok bohaterów. W jej mieszkaniu, gdy Dezzy pracuje nad obrazem, palą się piekielne czerwone świece, rzucając na scenę złowieszczy blask.

Montaż podkreśla kosmiczny, przerażający, potrójny charakter „Bliss”

Dorę Madison Burge as Dezzy praying to a red wall in Rozkosz

Rozkosz dokucza, czy wyżej wymienione sceny przemocy są prawdziwe, a Dezzy doświadcza czegoś, co uważa za utratę przytomności wywołaną narkotykami. Kiedy kwestionuje rzeczywistość, Rozkosz popycha ten kosmiczny motyw nierzeczywistości. Ludzkość, szczególnie ludzkość Dezzy'ego, staje się elastyczna, gdy konsumuje więcej błogości i krwi. Przebija zasłonę rzeczywistości, nieświadomie malując okno do piekła. Rozkosz zawiera odlotowy montaż i elektryczną, psychodeliczną ścieżkę dźwiękową, która podnosi ton i atmosferę kosmicznego horroru. Montaż rzuca surrealistyczną perspektywę Rozkosz , tworząc atmosferę, że nieziemska siła spada na Los Angeles, a konkretnie na Dezzy'ego. Kamera jest w ciągłym ruchu, obraca się wraz z Dezzy, gdy tańczy w stanie maniakalnym, lub odsuwa się od niej, gdy popada w mgłę wywołaną błogością. Kiedy zaczyna panikować, ujęcie wypacza się, gdy kamera przełącza się na obiektyw w kształcie akwarium, zniekształcając krawędzie ujęcia, a także tekstową rzeczywistość sceny. Podczas gdy Dezzy kwestionuje rzeczywistość, widz także to robi.

Podczas kilku sekwencji malarskich, pomiędzy jej pracą przeplatają się klipy przedstawiające Dezzy na mieście. Kiedy chodzi po mieszkaniu i wściekle maluje, szybko pojawiają się przebłyski jej widoku na parkiecie podczas trójkąta z Courtney i Ronnie ( Rhysa Wakefielda ) lub ugryźć kogoś. Dezorientujący charakter tych scen jest następnie spotęgowany przez to, że Dezzy nic nie pamięta następnego ranka. Nie pamięta pracy nad obrazem, nie wie też, co zrobiła po zażyciu narkotyku. Rozkosz stara się także informować widza o postępie prac nad obrazem. To, co początkowo wydawało się zachodem słońca, szybko staje się piekłem pełnym torturowanych ciał. Wydaje się, że opętała ją siła większa niż Dezzy , inspirując jej proces ze śmiertelnymi konsekwencjami.

10 najlepszych horrorów Neo Giallo, ranking

Stylowe, współczesne horrory nawiązujące do takich klasyków jak „Suspiria” i „Deep Red”.

Chwila Rozkosz ma na celu poddanie Dezzy'ego i publiczność najdziwniejszej podróży w ich życiu, a w tle odtwarzana jest najbardziej niesamowita ścieżka dźwiękowa. Elektryczny rock i alternatywny metal, ciężki od gitarowych riffów i pisków, podkreślają kosmiczną nierzeczywistość filmu. Na początku filmu Dezzy i Courtney rozmawiają o tym, jak widzieli kilka lokalnych zespołów grających na nurkowaniu. Żaden z występujących tu zespołów nie należy do głównego nurtu, co nadaje undergroundowej scenie imprezowej grungową wiarygodność. Piosenki pomagają jednak podnieść kosmiczny ton Rozkosz bawi się. Syntetyczne nuty i psychodeliczne takty podkreślają nierzeczywistość, której doświadcza Dezzy . W połączeniu z obracającą się kamerą, jasną grafiką i nierównym montażem, muzyka potęguje wrażenie unoszenia się na niesamowitej wysokości lub upadku z szalonych wysokości.

Rozkosz to film zajmujący się estetyką. Poprzez fachowe wykorzystanie efektownych efektów wizualnych, Begos łączy w sobie aspekty gore, kosmicznego horroru i arthouse’u. Rozkosz. Z połączenia tych gatunków powstał film elektryczny, trzymający widza w napięciu, nieustannie zastanawiającego się, co jest rzeczywistością, a co halucynacją. Jak Rozkosz tekstowo igra z materią rzeczywistości, podświadomie zadaje to samo pytanie poprzez montaż. Surrealistyczny montaż i odurzająca muzyka tylko podsycają tripową naturę Rozkosz. Jeśli ktoś chce doświadczyć kwasu bez faktycznego robienia kwasu, Rozkosz to film, który warto obejrzeć.