Chociaż to wspaniałe, że gatunek horroru nieustannie wypróbowuje nowe pomysły i koncepcje, czasami wszystko, czego potrzebujesz, to funkcja klasycznego stworzenia. W końcu to właśnie takie filmy jako pierwsze umieściły ten gatunek na mapie. Nic nie przeraża tak konsekwentnie, jak zestawienie bohaterów przeciwko przerażającej bestii spragnionej ich krwi. To założenie, w którym odnajdują się widzowie Roba Savage’a 'S Boogeyman , adaptacja opowiadania autorstwa Stephena Kinga ze skryptem z Heretyk dyrektorzy Scotta Becka I Bryana Woodsa . Film z 2023 roku opowiada o rodzinie Harperów zmagającej się nie tylko ze śmiercią matki i żony, ale także... także mroczna bestia, która zaczęła śledzić każdy ich ruch .
Tytułowy potwór filmu jest przerażający, a drobne przebłyski ukazują konstrukcję tego pokręconego stworzenia, zanim osiągną punkt kulminacyjny w szokującym ujawnieniu. Jednak to stworzenie nie jest jedynym powodem Boogeyman jest warte twojego czasu. Tym, co wybija film Savage'a ponad wiele prostych historii o stworzeniach, jest emocjonalny ciężar historii Harfiarzy. Boogeyman jest tak samo skupiony na żałobie Harfiarzy, jak tytułowa bestia, co czyni ich czymś więcej niż tylko wrzeszczącymi ofiarami — I none of it would have been possible without Sophie Thatcher . Aktorka odgrywa rolę Sadie z rozdzierającą serce empatią, która dzięki wyjątkowej grze aktorskiej, z której stała się znana, sprawia, że widzowie są jeszcze bardziej przerażeni zbliżającą się rzezią, jakiej doświadczy rodzina Harperów.
„Boogeyman” nie jest typową historią Stephena Kinga
Boogeyman oparty jest na opowiadaniu legendy horroru Stephena Kinga, człowieka znanego z łączenia różnych elementów i tematów w celu stworzenia najbardziej niepokojących historii znanych współczesnej publiczności. Podąża za terapeutą Willem Harperem ( Chrisa Messina ) i jego córki, nastolatka Sadie i młody Sawyer ( Vivien Lyra Blair ), gdy zmagają się z niedawną śmiercią matki. Każdy członek rodziny radzi sobie inaczej; podczas gdy Sadie stara się uporać ze swoim smutkiem, pełniąc rolę zastępczej mamy dla swojej młodszej siostry, Will całkowicie poświęca się swojej pracy, odmawiając nawiązania kontaktu ze smutkiem swoich córek (lub własnym). I instead focusing on that of others.
„Przedstawienie mormonizmu przez heretyka jest radykalnie odmienne — dlatego to działa”.
To jest dalekie od „Księgi Mormona”.
Posty 2 Przez Gaby Shedwick 14 listopada 2024 rTo właśnie skupienie się na pracy ostatecznie doprowadza go do kontaktu z nawiedzonym Lesterem Billingsem ( Dawid Dastmalchian ), który po szaleństwie na temat ciemnej obecności zabijającej wszystkie jego dzieci, popełnia samobójstwo w domu rodziny, przekazując im tę obecność. To szokująca interpunkcja w fabule, która do tej pory była w dużej mierze studium traumy rodzinnej, wpychając widza w film pełen smutku, krwi i oszałamiającej kreacji Thatcher walczącej ze strachem, który wielu widzów zna aż za dobrze: groźbą utraty kogoś, kogo kochasz.
Sophie Thatcher wnosi wrażliwość i współczucie do „Boogeymana”
Chwila Boogeyman'S Tytułowy potwór jest źródłem większości grozy filmu, Thatcher — gwiazda kultowych projektów horrorów, takich jak Żółte kurtki I Najnowszy film Woodsa i Becka Heretyk — zwraca uwagę na zbyt realną obawę przed stratą. Zanim w ogóle wspomniano o tym stworzeniu, Sadie robi takie rzeczy, jak zakładanie starej sukienki swojej mamy, aby spróbować poczuć się blisko niej, lub przebywanie w dawnym pokoju artystycznym tej kobiety, co dodaje filmowi powagi. Sposób, w jaki w każdej z tych scen w milczeniu wykrzywia twarz, doskonale oddaje rodzaj żalu, z którym wielu obserwatorów może się utożsamić. Thatcher buduje prawdziwe poczucie rodzinnej chemii z Messiną i Blair i to właśnie ta wiarygodna więź między nimi zwiększa stawkę w pełnym napięcia finale filmu.
Serce łamie się jeszcze bardziej, gdy widzowie widzą, że Sadie wymyka się konwencjom większości „ kapryśnych nastolatków” w gatunku horrorów i zamiast tego otwarcie mówi ojcu, co czuje – co jeszcze bardziej utrudnia oglądanie, gdy ten karci jej próby nawiązania kontaktu. Nie tylko odmawia jej pocieszenia, ale zmusza Sadie do pełnienia roli matki wobec jej młodszej siostry, obarczając ją nieznośnym poczuciem odpowiedzialności, gdy zmaga się z trudnościami. ze złamanym sercem po śmierci jedynej osoby, która naprawdę ją rozumiała. Thatcher doskonale ucieleśnia złożoność tych chwil, zachowując równowagę pomiędzy przerażoną nastolatką, która zaraz się przewróci, a odpowiedzialną starszą siostrą, która musi zachować powagę przed młodym Sawyerem.
Dzieje się tak dzięki fascynującej roli Thatcher Booegyamn staje się wymownym przedstawieniem tego, jak często smutek jest prawdziwym potworem. Nie robi tego poprzez brutalne przekształcenie Boogeymana w alegorię, ale zamiast tego doskonale równoważy zarówno zagrożenie ze strony tego stworzenia, jak i wewnętrzny smutek po stracie. To koncepcja wymaga najwięcej od obsady, gdyż splata te dwa niepokojące lęki i zwraca uwagę na potencjalną dewastację obu. To koncepcja, która wymaga najwięcej od swojej głównej gwiazdy i na szczęście dla wszystkich znalazła w Thatcher idealny głos dla swojego przesłania.
Boogeyman można kupić lub wypożyczyć na Amazon w USA
Wciąż nie mogąc sobie poradzić z tragiczną śmiercią matki, nastolatka i jej młodsza siostra nękają sadystyczną obecność w ich domu i starają się, aby pogrążony w żałobie ojciec zwrócił na siebie uwagę, zanim będzie za późno.
- Główny gatunek
- Przerażenie
