Film gangsterski, który najlepiej podsumowuje karierę Martina Scorsese, może być też jego najbardziej niedoceniany

Spośród wszystkich twórców filmowych, którzy odcisnęli piętno na kinie w ciągu ostatnich 50 lat, niewielu zrobiło to tak samo Martina Scorsese . Nazywanie go legendarnym reżyserem jest w tym momencie zaniżaniem ceny, ponieważ nakręcił wiele filmów, które mogłyby nim być zaliczany do najlepszych w historii , nawet poza filmami gangsterskimi, z których jest potencjalnie najbardziej znany. W końcu jest reżyserowany Taksówkarz , Wściekły byk , Ostatnie kuszenie Chrystusa , I Cisza , żeby wymienić tylko kilka, które nie należą do gatunku gangsterskiego. Ale oczywiście są filmy, które w taki czy inny sposób traktują o przestępczości zorganizowanej: Średnie ulice , Chłopaki , Kasyno , I Zmarły , a ostatnim z nich był film, który ostatecznie zdobył Oscara dla najlepszego reżysera (i najlepszego filmu) Scorsese. Ale ty też masz Irlandczyk , który z kilku powodów nie zawsze cieszy się tak dużym uznaniem, jak inne jego filmy gangsterskie.

Cóż, w pewnym sensie. Irlandczyk nadal był krytycznie chwalony i choć nie zdobył żadnego Oscara, otrzymał 10 nominacji, co robi wrażenie (a rok 2019 był ważnym rokiem dla filmów, więc miał mocną konkurencję). Niemniej jednak ma swoich przeciwników, z których niektórzy mogą wskazywać na długość, efekt odmładzający i ponury ton jako przyczyny Irlandczyk nie uderza w taki sam sposób, jak bardziej klasyczne filmy gangsterskie Scorsese. Jednak w większości są to raczej funkcje niż błędy. Irlandczyk ma być przygnębiający, nieco wolniejszy i skupiać się na patrzeniu w przeszłość na więcej niż jeden sposób, przy czym ostatnia z tych cech prawdopodobnie wymaga użycia efektów odmładzających. Nazywanie tego całkowicie niedocenianym wydaje się trochę dziwne, biorąc pod uwagę krytyczne pochwały, ale po części Irlandczyk nadal czują się niedoceniani, a może niezrozumiani. Szczerze mówiąc, jest tak samo dobry jak każdy inny film Scorsese o przestępczości zorganizowanej, a może nawet lepszy od większości. …inne niż te Chłopaki kim są Dobry . Dobry old Chłopaki , nic tego nie przebije .

O czym jest „Irlandczyk”?

Dla tak dużego jak Irlandczyk jeśli chodzi o czas trwania i dziesięciolecia rozciągnięte na froncie narracyjnym, jest zaskakująco intymny w sposobie, w jaki koncentruje się tylko na jedna osoba: Franka Sheerana ( Roberta De Niro ) . Film rozpoczyna się ujęciem, które powoli zmierza w stronę starszego Sheerana siedzącego samotnie w domu opieki. Kiedy kamera zbliża się do niego i się uspokaja, on po prostu zaczyna szczekać i co ciekawe, dzieje się to od razu. W wielu filmach Scorsese narracja jest lektorem Chłopaki (który prawdopodobnie wykorzystuje go najlepiej), Henryka Hilla ( Raya Liotty ) na samym końcu filmu burzy czwartą ścianę . Ale potem w Irlandczyk , Sheeran wydaje się niemal od razu rozpoznać widza, zwłaszcza że w tej scenie otwierającej tak naprawdę nie rozmawia bezpośrednio z nikim innym.

Omawia swoją przeszłość, ale też nie w ścisłym porządku chronologicznym, co na początku wywołuje nieco dezorientację. Ale kiedy już wszystko się uspokoi, Irlandczyk ukazuje się jako opowieść o płatnym zabójcy (Sheeranie) wplątanym w życie tłumu ze względu na łatwość, z jaką może zabijać ludzi, oraz o tym, jak ostatecznie odegrał kluczową rolę w zniknięciu Jimmy'ego Hoffę ( Ala Pacino ) . Jeśli chodzi o narrację, to dobra historia. To nie jest kwestia wzlotów i upadków, w ten sam sposób Chłopaki w pewnym sensie jest i nie jest też tak bezlitośnie obgryzające paznokcie jak Zmarły . Opowieść jest jeszcze bardziej mroczna pod względem moralnym niż te filmy, co ustępuje miejsca całej interesującej treści tematycznej poruszanej w filmie , co okazuje się bardziej wciągające niż sama narracja główna.

Jak „Irlandczyk” bada starzenie się, śmierć i dziedzictwo

Franka Sheerana (Roberta De Niro), Jimmy'ego Hoffę (Ala Pacino), Bill Buffalino (Ray Romano), I Chuckie O'Brien (Jessego Plemonsa) reacting to news of the JFK assassination in 'Irlandczyk'

Jak wspomniano wcześniej, Irlandczyk Akcja zaczyna się w domu opieki i jest to już pierwsza wskazówka, że ​​koncepcja starzenia się będzie głównym tematem samego filmu. Frank Sheeran jest przedstawiany jako starzec, który żył zaskakująco długo, biorąc pod uwagę wszystkie niebezpieczeństwa związane z byciem powiązanym z tłumem. Mnóstwo ludzi umiera inne filmy Martina Scorsese , z Chłopaki I Zmarły być szczególnie brutalnym, że niektórym ludziom przydarzyło się to nie wiadomo skąd. Ale Irlandczyk w jakiś sposób idzie o krok dalej, nie tylko mówiąc, że każdy tutaj może umrzeć, ale także podkreślając, że wszyscy tutaj umarli. Kiedy pojawia się każda nowa postać drugoplanowa, towarzyszy jej tekst, który od razu informuje widza, kiedy i jak zginęła (zwykle gwałtownie). Stanowi wyjątek w przypadku niektórych głównych postaci, których widzowie następnie widzą umierających lub, za pośrednictwem narracji Sheerana, powiedziano im, że rzeczywiście umarli.

Może to zabrzmieć chorobliwie, ale śmierć pojawia się w umyśle, gdy ktoś się starzeje lub myśli o starzeniu się, co jest całkiem naturalne. Prawdopodobnie zbliżająca się śmierć Sheerana motywuje go do wyznania publiczności swoich różnych występków. Nie czuje, że ma już cokolwiek do stracenia, chce szukać odkupienia za to, co zrobił, lub wątpi we wszystko, czego dokonał, podczas gdy jego czas na zrobienie czegokolwiek innego dobiega końca. Być może jest to sytuacja obejmująca wszystkie powyższe. Ostatecznie wszyscy wokół Sheerana umarli lub go opuścili, a do niektórych z tych śmierci sam się przyczynił. Irlandczyk zostawia go samego w ostatnim ujęciu, tak jak kamera znalazła go samego na początku. Wisi w otchłani i pozostaje tam, gdy pojawiają się napisy końcowe, co wydaje się prawie losem gorszym niż śmierć. Jeśli chcesz dowiedzieć się, co właściwie przydarzyło się Sheeranowi, film nie da ci żadnych wskazówek; musiałbyś to później sprawdzić . Aż do Irlandczyk jest zaniepokojony, Frank Sheeran równie dobrze może być Śmiercią.

„Irlandczyk” pozwala wielu aktorom powrócić do swojej przeszłości i zastanowić się nad nią

Angelo Bruno (Harvey Keitel) i Russell Buffalino (Joe Pesci) siedzą razem przy stole w „Irlandczyku”

Z Irlandczyk , Martin Scorsese mógł spojrzeć wstecz na solidne, ale stylowe dramaty kryminalne, które nakręcił wcześniej, ale film umożliwił także wielu aktorom zrobienie czegoś podobnego. Obsada drugoplanowa była ogromna, a występy stosunkowo młodszych aktorów (np Stephena Grahama , Jessego Plemonsa , Ray Romano , Bobby’ego Cannavale’a , I Anna Paquin ) nie należy przeoczyć… ale to włączenie kilku weteranów naprawdę pozostawiło największy ślad. Robert De Niro i Martin Scorsese połączyli siły po raz pierwszy od 1995 roku Kasyno , tak jak to zrobił Joe Pesci (gra Russella Bufalino ), I Harveya Keitela odegrał także rolę drugoplanową (a jego pierwsza współpraca ze Scorsese sięga jeszcze dalej niż współpraca De Niro). Irlandczyk był także pierwszym filmem, w którym Martin Scorsese wyreżyserował Ala Pacino.

Jeśli jesteś fanem Nowego Hollywood i filmów kryminalnych z lat 70., 80. i 90., za tę obsadę naprawdę można umrzeć. Nazwijmy to oldschoolowym odpowiednikiem twardziela Avengersi , jeśli nie masz nic przeciwko ryzykowaniu gniewu Scorsese, biorąc pod uwagę jego podejście do filmów o superbohaterach . Wszyscy główni bohaterowie grają swoje postacie z pomarszczonym punktem widzenia, jaki Scorsese przedstawił w swojej reżyserii. Być może nie mają tej samej energii fizycznej, co kiedyś, ale ich postacie są na ogół starsze, a szczególnie Pesci i Pacino osiągają inny rodzaj intensywności, niż oczekiwano. Istnieje również odmładzanie. Tak, jest niedoskonały, ale nadal robi duże wrażenie i pozwala na większe poczucie, że aktorzy wkraczają w role, z których byli znani z przeszłości.

„Irlandczyk” nie mógł powstać wcześniej w karierze Scorsese

Wydaje się, że niektórzy filmowcy z wiekiem tracą zmysł dotyku, a niektórzy, jak Scorsese, wykorzystują swój wiek, aby dodać do swoich filmów poziom mądrości, który nie był wcześniej możliwy. Irlandczyk pokazuje to wyjątkowo dobrze. Ma pewne cechy charakterystyczne dla poprzednich filmów kryminalnych Scorsese, takie jak czarny humor, stylowa praca kamery i genialny montaż, który utrzymuje zaskakująco szybkie tempo jak na coś tak długiego, ale większy nacisk kładzie się na starzenie się i myślenie o przeszłości. Śmierć rzuca tu większy cień niż kiedykolwiek wcześniej. Sheeran spogląda wstecz na swoją pełną przemocy przeszłość i przez cały czas podobnie jak Scorsese i jego aktorzy spojrzeć wstecz na ich przeszłość.

Ich przeszłość obejmował badanie przemocy, śmierci i mroczniejszych stron ludzkiej natury za pośrednictwem filmu, w przeciwieństwie do faktycznej, pełnej przemocy przeszłości Sheerana, z pewnością . Ale nadal istnieje poczucie, że ci, którzy są z tyłu Irlandczyk myśleli także o dziedzictwie i ogólnie o swoim życiu, przez całe swoje schyłkowe lata. To dojrzałość, troskliwość i brutalna szczerość czynią Irlandczyk Tylko równie niezwykłe jak inne arcydzieła Scorsese . Być może z czasem będzie to silniejsze i bardziej emocjonalne dla niektórych współczesnych krytyków, gdy oni sami będą starsi, bliżsi śmierci i odkryją, że mają więcej doświadczenia życiowego w zakresie trudnych rzeczy, które film stara się zbadać.