Diego Luna Podróż meksykańskiego aktora po „Gwiezdne Wojny” była pełna momentów zatoczenia koła. Doceniony przez krytyków drugi sezon serialu Andor zakończył się 13 maja — dokładnie 10 lat od dnia jego castingu Łotr 1: Historia Gwiezdnych Wojen został ogłoszony po raz pierwszy. Ale czas Luny w odległej galaktyce zaczął się cztery miesiące wcześniej, kiedy był na planie Jean-Pierre'a Jeuneta 'S Cassanova . Nie mogłem powiedzieć, że moje życie wkrótce ulegnie dramatycznej zmianie – wyjawia na Zoomie. Luna właśnie wylądowała w Hiszpanii po burzliwym tygodniu spotkań prasowych Andor 'S finale. (Later, he admits that he did risk sharing the news with his late father, Alejandro Luna , któremu udało się utrzymać to w tajemnicy.)
Tak jak Andor , Łotr Jeden miał długi okres przedprodukcyjny, co Luna uważa za powód swojego sukcesu, do którego się odwołuje Guillermo Del Toro często cytowane komentarze na temat niemożności zrobienia filmu. Kiedy wpadasz w kłopoty, podejmujesz bardziej ryzykowne i ekscytujące decyzje, zauważa Luna. Myślę, że Łotr Jeden podejmował duże ryzyko. Chwali także Lucasfilm i Kathleen Kennedy za podjęcie ryzyka nie tylko w przypadku filmu, ale także serii prequeli. W tym czasie Luna dzieli się, on i Alana Tudyka żartował, że wróci i opowie historię spotkania Cassiana i K-2SO, ale nie było to niczym więcej jak tylko marzeniami na planie. Myślę, że te żarty zaczęły się zdarzać, ponieważ próbujesz powiedzieć ludziom, z którymi pracujesz, że podobała ci się ta podróż.
Dwa lata później ten żart stał się rzeczywistością, gdy Luna otrzymała telefon w sprawie pracy nad nowym serialem o Kasjanie. Szczegóły były jednak niejasne, a proces był utrudniony przez zmiany showrunnerów i różne opóźnienia. Do tego czasu byłem bardzo zdystansowany i zajmowałem się wieloma innymi rzeczami Tony [Gilroy] wszedł.
Gilroy okazał się szokiem życiowym, jakiego serial potrzebował, ale Luna upiera się, by przyznać uznanie tam, gdzie się to należy Andor 'S success: We were always encouraged to keep going from Kathy I from Disney. Andor Pierwotnie miał być serialem składającym się z pięciu sezonów, ale Gilroy i Luna szybko zdali sobie sprawę, jaki poziom zaangażowania oznaczał dla nich i wszystkich zaangażowanych twórczych stron. Kiedy plan zmieniono na dwa sezony, przy czym ostatni sezon obejmował pięcioletnie okno pomiędzy sezonem 1 a Łotr Jeden , nie było wahania. Nigdy nie musieliśmy się martwić: „Czy będzie kolejny sezon?”. Martwiliśmy się: „ Jak czy upewnimy się, że to tylko jeden sezon?” – dodaje Luna. Zawsze towarzyszyło nam uczucie: „Tak, dotrzecie do końca tego, co sobie wyobrażaliście i obiecaliście”. Wszyscy musimy tam dotrzeć, ponieważ ten serial zakończy się sukcesem tylko wtedy, gdy zakończy się o godz. Łotr Jeden .
Jak Growing Up in Theater Instilled Luna With a Strong Sense of Community
W drugim sezonie Andor Cassian spotyka uzdrowiciela Mocy, który nazywa go posłańcem i wyjaśnia, że jest kimś, kto zbiera doświadczenia i buduje ku temu coś . Serial dotyczy społeczności, mówi Luna, gdy omawiamy powiązania, jakie Cassian tworzy z ludźmi na Ferrix, Aldhani, Mina-Rau, Ghorman i bazą Rebeliantów na Yavinie. Choć zauważa, że Cassian jest w dużej mierze samotnikiem, podkreśla znaczenie relacji między bohaterami i utraty tych połączeń w trakcie serii.
Jeśli to przeanalizujesz – jeśli odłożysz na bok uniwersum Gwiezdnych Wojen, jeśli odłożysz na bok klimat polityczny i społeczny – i po prostu pomyślisz o podróży każdego z nich w kategoriach ich osobistych relacji. Wszystko zostało mu odebrane – dodaje, nawiązując do wydarzeń z finału 1. sezonu. Musi uciec z powodu decyzji, którą podejmuje, która naraża wszystkich na niebezpieczeństwo. Potem on przychodzi i to niebezpieczeństwo rzeczywiście się wydarza. Traci wszystko: traci mamę i dom. Jeśli chodzi o mnie, jeśli połączymy wszystkie te wydarzenia z pięciu lat mojego życia, mogę powiedzieć: „Cholera”. O mój Boże, jak możesz przez to przechodzić?; Oczywiście może przez to przejść, ponieważ zaraz zrobi to, co zrobi [w Łotr Jeden ] Jasne, że jest inny. Najwyraźniej ma coś, czego ja nie mam. Jednak ta potrzeba wspólnoty jest jednym z wspólnych wątków Luny i jego postaci.
Kariera aktorska Luny rozpoczęła się, gdy miał zaledwie 7 lat – był za młody – ale jak wyjaśnia, aktorstwo było dla niego sposobem na przebywanie w pobliżu taty. Nie miało to nic wspólnego z rzeczywistym doświadczeniem aktorskim. Szczerze mówiąc, chodziło bardziej o strach, że nie będę częścią wszechświata i życia mojego taty. Jego matka, projektantka kostiumów Fiona Aleksandra , zmarła, gdy miał 2 lata, a teatr przypomniał mu, kim ona była. Wszyscy w teatrze pracowali z nią w Meksyku, więc otrzymałam wiele miłości ze strony społeczności teatralnej. W jakiś sposób był to sposób na bycie blisko mamy i upewnienie się, że nikt nie zabiera mi taty.
To był sposób, żeby być blisko mojej mamy.
Luna wspomina swoje pierwsze przedstawienie sceniczne w National Theatre Company, do którego został obsadzony, ponieważ był jednym z nielicznych dzieci, które mogły wychodzić każdego wieczoru po 23:00. Mój ojciec, nie wiem, czy był na tyle fajny, czy na tyle nieodpowiedzialny, że mi pozwolił. Ale robiłem to z aktorami, którzy nawet dzisiaj są dla mnie punktem odniesienia. To był występ Heinricha von Kleista 'S Zepsuty dzbanek które wywarły największy wpływ – z więcej niż jednego powodu. Zrobiliśmy to w hołdzie mojej mamie. Miałem 16 lat, kiedy zaczęliśmy to produkować. Mój ojciec był scenografem, a przedstawienie wyreżyserował wspaniały niemiecki reżyser, bardzo bliski przyjaciel mojej mamy, Harold Fleming z Monachium.
Produkcja zagrała Daniela Gimeneza Cacho , który zagrał w Alfonso Cuarona 'S directorial debut, Miłość w czasach histerii . To był dość wymagający występ, bardzo dojrzały i bardzo interesujący. Opowiada o skorumpowanym sędzią i bardzo ciekawie było zagrać to w Meksyku. Dla mnie to też było bardzo ważne, bo uhonorowali pracę mojej mamy. Wszyscy w obsadzie znali moją mamę.
Produkcja nauczyła Lunę, jak zwracać uwagę na tych, którzy na to zasługują
Diego Luna photographed by Steven Simko on May 30 in Los Angeles for Bargelheuser.
Zdjęcia: Steven Simko dla BargelheuserPo występie w filmie Cuaróna I twoja mama też naprzeciwko swojego długoletniego przyjaciela Gaela Garcii Bernala Luna wierzyła, że wróci do Meksyku i będzie kontynuować karierę teatralną. Zamiast tego zagrał i był producentem Wszystkie dzieła Williama Szekspira . Jak wyjaśnia Luna, montaż produkcji nauczył go wiele tego, kim jestem dzisiaj i czym się zajmuję.
Nie chcesz być aktorem czekającym na telefon. Nie chcesz być aktorem pukającym do drzwi – mądrze radzi Luna, zauważając, że po prawie 40 latach w branży nauczył się być aktorem, który tworzy własne projekty. Teatr daje tę wolność. Nie potrzebujesz narzędzi potrzebnych do filmu. Aktorzy z łatwością mogą być producentami, bo w ostatecznym rozrachunku wystarczy być przy kimś, kto jest świadkiem. Więc ta sztuka była dla mnie ważna, ponieważ od tego czasu produkuję prawie wszystko, co robię jako aktor w teatrze. Zanim zacząłem produkować kino, zajmowałem się produkcją teatralną.
Luna i Bernal założyli następnie dwie firmy produkcyjne: Canana Films, które opuścili w 2018 roku i La Corriente del Golfo. Obaj byli przedłużeniem ich wspólnej miłości do kręcenia filmów i głębokiego zrozumienia Dlaczego opowiadanie historii ma znaczenie.
Dla mnie ważne jest także zwrócenie uwagi na tych, którzy na to zasługują – wyjaśnia Luna. Jako aktor poświęcasz dużo uwagi – czasem na to nie zasługujesz – a czasem nie wiesz, co z tym zrobić. Produkcja daje poczucie, kto faktycznie zasługuje na tę uwagę. Spotykasz reżyserów lub scenarzystów albo spotykasz się z historiami, które mówisz: „To musi zostać ujawnione”. Jeśli uda mi się coś z tym zrobić, wtedy wszystkie te bzdury, które czasami dzieją się wokół aktorstwa, staną się przydatne.
Zależy nam na perspektywach.
Duet założył także Ambulante, objazdowy festiwal filmów dokumentalnych Elena Mocny I Pabla Cruza , mając na uwadze tę samą ambicję: promowanie filmów w konkretnym celu. To ten rodzaj filmów, które lubię oglądać, kiedy czujesz, że jest w nich zaangażowanie w jakiś punkt widzenia. Kiedy zaangażowanie polega na próbie zadowolenia wszystkich, mogą wydarzyć się straszne rzeczy. Dlatego posiadanie firmy i upewnianie się, że angażujemy się w perspektywę oraz pomaganie tym ludziom w opowiadaniu ich historii, jest również dla nas bardzo ważne. Luna chętnie się zgadza, gdy łączę ten etos z jego teatralnymi korzeniami, gdzie poczucie wspólnoty i znaczenie opowiadania historii są kluczowe dla każdej produkcji.
Posunąłbym się jeszcze dalej, ponieważ tak, daje to poczucie i zrozumienie siły społeczności – znaczenia nie tylko jej budowania, ale upewniania się, że wszyscy są w niej z tego samego powodu. Ale to nie tylko to. Teatr przypomina, o co tu chodzi. Luna jest zachwycona wspólnym przeżyciem, które ma miejsce każdego wieczoru z żywą publicznością, a tego brakuje filmowi i telewizji. W jego głosie słychać podekscytowanie, gdy omawia piękno teatru i fakt, że wszystko dzieje się ze wszystkimi na sali w tym samym momencie.
Myślę, że to zmienia perspektywę aktora, reżysera, a nawet producenta czy projektanta. Podczas gdy kino oddala cię od sposobu, w jaki ludzie faktycznie odbierają historię, teatr przypomina ci o tym w kluczowym momencie. Dzięki temu zrozumiesz, że Twoja podróż ma znaczenie, jeśli o nią chodzi. Czasami widać ludzi, którzy gubią się we własnej podróży i myślę, że to ma swoje źródło w teatrze. Daje mi to do myślenia w jeden sposób. Ja też zawsze myślę o sobie jako o części publiczności.
