„Elio” w nieoczekiwany i znaczący sposób nawiązuje kontakt z określoną publicznością filmową

Ostatnie kilka lat było dla Pixara wyzwaniem. Wśród wydań cyfrowych powstałych w wyniku pandemii – a także braku znaczących działań marketingowych – znalazły się filmy takie jak Luca I Zmienia się na czerwony miały słabe wyniki kasowe. Historia się powtarza z Elio . Film, przy niewielkim zaangażowaniu marketingowym, ma problemy w kinach i obecnie został praktycznie pozostawiony na śmierć przez Disneya. Ponowne obejrzenie pierwszego zwiastuna który miał premierę w 2022 roku, jasne jest, że produkt końcowy znacznie odbiegał od tego, co pierwotnie planowano dla filmu. Niedawno pojawiły się wieści o problemach z produkcją, które wydają się wskazywać na głębokie różnice twórcze między wyższymi stanowiskami w Disneyu a reżyserem. Adriana Moliny – kończący się jego odejściem z projektu. Według znawców produkcji filmu, Elio was planned to be a queer-coded character, ale wskazówki ze studia zmieniły kierunek jego roli.

Nie jest to zaskakujące, biorąc pod uwagę, że w obecnym klimacie politycznym głosy konserwatywnych krytyków stają się coraz głośniejsze. Kiedy Disney został oskarżony o to, że był zbyt przebudzony, wycofując się z tej wizji Elio Nie jest to zaskakujące, ale wysyła zniechęcający sygnał do społeczności. Niezależnie od tego, poprzez główny temat, jakim jest poszukiwanie tożsamości i walidacja, Elio wciąż udaje mu się opowiedzieć historię, która głęboko rezonuje ze społecznością LGBTQIA .

Wspólne obawy młodzieży LGBTQIA dominującym tematem w „Elio”

Elio with his arms out wide next to Glordon in Elio

Klasyczny dylemat Disneya dotyczący utraty rodziców jest obecny w Elio . Z powodu śmierci rodziców Elio ( Yonas Kibreab ) mieszka obecnie u ciotki Olgi ( Zoe Saldana ) i chociaż Olga jest po prostu wspierająca i opiekuńcza, Elio jest prawie nastolatkiem, który nieuchronnie czuje się niezrozumiany. Jego poczucie izolacji wzrasta, gdy przebywa z innymi dziećmi w swoim wieku, ponieważ nie czuje, że może przy nich być prawdziwym sobą . Bycie młodym i queer niesie ze sobą to samo poczucie samotności i wyobcowania. Kiedy przez całe życie uczono Cię, że wszystko musi być heteroseksualne i binarne, identyfikacja jako część społeczności natychmiast wyrywa cię z pętli społecznej. Niedopasowanie się do innych w młodości jest tym, co skłania nas do szukania poza naszą ustaloną społecznością ludzi o tych samych zainteresowaniach i gustach.

Reżyserzy „Elio” wyjaśniają, w jaki sposób na potrzeby tej międzygalaktycznej przygody czerpali z klasycznych filmów science fiction, takich jak „Obcy” i „The Thing”

„Nawet w przypadku najstraszniejszych filmów nadal uważam, że jest w nich romans”.

W kosmosie Elio spotyka Glordona ( Remy’ego Edgerly’ego ), syn podżegacza wojennego Lorda Grigona ( Brada Garretta ). Dorastając w kulturze, która czci przemoc, Glordon unika przyznania się ojcu, że nie chce stać się machiną wojenną. To kolejna z największych obaw młodzieży LGBTQIA – niespełnienie oczekiwań rodziny . Zamiast tego Glordon akceptuje ryzykowną propozycję Elio, która zabiera go na Ziemię, narażając przy tym własne życie. W wielu przypadkach w ten sposób postępujemy z naszymi rodzinami. Ponieważ zakładamy, że nasz proces coming outu zostanie odebrany wrogo, postanawiamy całkowicie się zdystansować. To są ekstremalne kroki, które podejmujemy, aby uniknąć stawienia czoła tym, którzy mogą nas najsurowiej ocenić.

„Elio” niesie ważne przesłanie o znalezieniu szacunku i uznania w rodzinie i innych osobach

Choć wszyscy staramy się być wyjątkowi i wyróżniać się jako jednostki, zawsze będziemy chcieli znaleźć społeczność, z którą będziemy mogli dzielić się sobą i być sobą. Elio nie znalazł tego na Ziemi. Dlatego jego desperacja sprawia, że ​​​​próbuje komunikować się z innymi istotami. Komuniwersum kosmitów, z którym się styka, można postrzegać jako to, co społeczność LGBTQIA reprezentuje dla młodzieży queer na dwa istotne sposoby. Po pierwsze, Elio w kontakcie z nimi odczuwa ulgę i podekscytowanie, co jest tym samym komfortem, który odczuwamy, gdy znajdujemy osoby o takich samych gustach. Uświadomienie sobie, że nie jesteśmy sami w tej podróży, jest jednym z najważniejszych sposobów poczucia się docenionym.

Po drugie, może delikatniej, sposób, w jaki zawsze zaprzeczano istnieniu kosmitów, jest równy sposobowi, w jaki konserwatyści traktują społeczność queer. Inicjatywy takie jak ustawa „Nie mów gejom” mają na celu ochronę dzieci przed naszą egzystencją. Wysiłki te poruszają znacznie bardziej szkodliwy problem, zaprzeczając faktowi, że dzieciństwo LGBTQIA istnieje. To także utrwala błędne koło postrzegania seksualności jako wyboru, którego mogą dokonać tylko dorośli, demonizując w ten sposób inne tożsamości i orientacje wśród młodzieży. Elio integruje te dwa aspekty i dochodzi do wniosku, że spotykając się z Komunistem, Elio finally realizes that he has all the love I support he needs – both on Earth I in outer space .

W końcu zarówno Elio, jak i Glordon znajdują pocieszenie w tym, że ich rodziny nas wysłuchają i zrozumieją. Nawet po przełamaniu schematu nadal są kochani i szanowani za to, kim są . Na szczęście, Elio mocne i podnoszące na duchu przesłanie nie zostaje osłabione przez brak jednoznacznej informacji na temat orientacji Elio. W ten sam sposób Przepływ można interpretować jako alegorię pandemii Covid-19, Elio pozostawia ten queerowy, młodzieżowy podtekst do odczytania między wierszami filmu. Poprzez spryt i subtelność, Elio wysyła zachęcający sygnał do oglądających go dzieci (i dorosłych) LGBTQIA – czułe zapewnienie, że życie staje się lepsze.