Najlepsze filmy 2022 roku

Po kilku latach, gdy kino borykało się z problemami, w 2022 r. film powrócił w znaczący sposób. Dzięki Toma Cruise'a , mnóstwo filmów Marvela i powrót jurajski po raz kolejny na świecie sprzedaż biletów w 2022 r. była największa od lat, a dzięki niedawnym premierom Czarna Pantera: Wakanda na zawsze I Awatar: Droga Wody , wygląda na to, że teatralne doświadczenie szybko się nie skończy. Jak powiedział kiedyś wielki uczony, w takim miejscu dobrze jest złamać serce.

Ale poza sukcesem finansowym rok 2022 był znakomitym rokiem dla filmu. Od ogromnych hitów kinowych po dopracowane filmy niezależne – ten rok był wypełniony po brzegi świetnymi filmami do tego stopnia, że ​​trudno zawęzić najlepsze filmy tego niezwykłego roku do zaledwie 25 filmów (stąd zauważalny brak Morbiusa . Przepraszam Morbi-głowy). Dzięki przełomowym dokumentom, oszałamiającym filmom animowanym, poruszającym dramatom, przezabawnym komediom i imponującym premierom z całego świata w roku 2022 każdy znajdzie coś dla siebie.

Bez zbędnych ceregieli, oto nasze 25 najlepszych filmów 2022 roku.

POWIĄZANE: Najlepsze programy telewizyjne 2022 roku

25. Lubię

Zoe Kravitz spacerująca ulicą w „Kimi”.

Odkąd powrócił z reżyserowania po swego rodzaju przejściu na emeryturę, Stevena Soderbergha badał opowiadanie ekspansywnych historii przy użyciu minimalistycznego podejścia. Jednak Soderbergh rzadko odnosił takie sukcesy w tej kombinacji, jak w przypadku tej kombinacji Tak jak , historia Angeli (świetna Zoë Kravitz) pracownik techniczny cierpiący na agorafobię, który mógł znaleźć dowody brutalnego przestępstwa za pośrednictwem programu wirtualnych asystentów. Mimo że akcja rozgrywa się głównie w mieszkaniu Angeli, Soderbergh to robi Rozmowa -spotyka- Sam w domu historia wydaje się obszerna i, co zaskakujące, Soderbergh mógł dać światu najbardziej optymistyczny film ery COVID, w którym pokazuje, że rozwiązania na nasze najtrudniejsze czasy mogą przyjść z pomocą innym.

24. Księżycowy sen na jawie

Życie Davida Bowiego jest tak rozległy, tak niezwykły i tak ciągle się zmieniający, że jakakolwiek próba połączenia tego wszystkiego w jeden film byłaby pozornie daremna. Ale Bretta Morgena 'S Sen o Moonage'u jest tak bliski, jak można by sobie wyobrazić, ukazując ogrom geniuszu i wiele istnień ludzkich, które istniały w Bowie. Dokument Morgena to niemalże przeciążenie zmysłów, ale Morgen pozwala twórczości Bowiego mówić samo za siebie, pokazując, kim był Bowie poprzez materiały archiwalne, koncerty, wywiady i, co najważniejsze, samą muzykę. Sen o Moonage'u to urocza celebracja twórczości Bowiego we wszystkich jej formach, świadectwo życia i ambicji niesamowitego artysty.

23. Decyzja o odejściu

Park Hae-il i Tang Wei patrzą na siebie w „Decyzji o odejściu”.

Piękno Park Chan-wook 'S Decyzja o wyjeździe pojawia się sposób, w jaki reżyser może zastawić stół tak wieloma pomysłami, urozmaiceniami i elementami, a wszystko to tworzy wyjątkowo wykwintne przeżycie. Park Chan-wook nie tylko łączy tę kryminał z jedną z najlepszych historii romantycznych roku, ale... Decyzja o wyjeździe jest dziwnie zabawny, pełen czarnego humoru, który idealnie pasuje do wszystkiego, co prezentuje. Z Decyzja o wyjeździe Park Chan-wook kładzie wszystkie elementy na tym imponującym stole, po czym zasiada do obfitego posiłku, który po raz kolejny udowadnia, że ​​jest fascynującym reżyserem, który potrafi połączyć wszystkie te składniki w jedną całość i sprawić, że całość będzie wyglądać bez wysiłku.

22. Awatar: Droga wody

Sam Worthington i Sigourney Weaver w „Awatarze na drodze wody”.

Awatar: Droga Wody przypomina nam przez cały czas, że żaden reżyser nie jest taki sam Jamesa Camerona pod względem skali, spektaklu i ambicji. Kiedy Cameron jest w najlepszej formie, filmy Camerona dostarczają niesamowitych wrażeń, niepodobnych do żadnego innego. Cameron dokładnie wie, jak skonstruować świetną scenę akcji, nie tylko pod względem uczynienia sekwencji ekscytującą, pełną emocji i wciągającą, ale także zna podstawowe mechanizmy działania sceny, zawstydzając innych reżyserów akcji. Trzynaście lat po pierwszym zapoznaniu świata z Pandorą Cameron powraca z filmem, który poprawia słabe strony pierwszego filmu, znacząco poprawia scenariusz i postacie oraz stwarza jedno z najbardziej niezwykłych przeżyć, jakie można przeżyć w kinie.

21. Na froncie zachodnim cisza

Lata 30-te Na froncie zachodnim cisza to prawdopodobnie najwspanialszy film wojenny, jaki kiedykolwiek powstał, więc robi wrażenie Edwarda Bergera 'S own take on Erich Maria Uwaga 'S book largely manages to capture the same level of unrelenting terror I tragic inevitability that made that original adaptation so powerful. Berger'S version makes the audience feel the griminess of war, the never-ending nightmare that seeps into your skin like the blood splatter from your fellow soldier. Even in the rare moments of joy, Na froncie zachodnim cisza nigdy nie zapomina okropności, które otaczają tych żołnierzy na każdym kroku. Wojna to piekło, a Berger sprawia, że ​​czujemy każde liśnięcie płomieni.

20. Dzieje się

Anamaria Vartolomei w Happeningu Audrey Diwan

Niestety, Happening przychodzi w momencie, gdy wydaje się jeszcze ważniejsze i konieczne niż kiedykolwiek, ale nawet bez tego dodatkowego znaczenia Happening 'S back, Audrey Diwan nakręcił potrzebny film o aborcji i niebezpieczeństwach związanych z cofaniem się oraz o tym, co to może oznaczać dla zaangażowanych osób. Poprzez postać Anny ( Anamaria Bartolomei ), Happening pokazuje, że jest to wybór, przed którym nikt nie powinien stanąć sam, i że czyniąc go tym wyborem, staje się on jeszcze trudniejszy. Refleksyjny, cichy ton Diwan tylko podkreśla czysty strach związany z tą sytuacją i pokazuje, że ograniczenia i tabu dotyczące takich kwestii tylko czynią ten świat miejscem bardziej okrutnym i przerażającym. Z Happening Diwan stworzyła horror, który staje się nawiedzający i bardzo realny.

19. BRR

dwóch mężczyzn tańczących w RRR

W tym roku nie było żadnego filmu tyle film o asach RRR , SS Rajamouli 'S bonkers story of new friends, revolutionaries, insane action sequences, impressive musical numbers, wild animals, I basically anything else you could ask for. Rajamouli'S gem throws everything I the kitchen sink into this movie that simply must be seen to be believed. But among all the unbelievable things on screen, RRR jest tak skuteczny dzięki przyjaźni pomiędzy Komaramem Bheemem ( NT Rama Rao Jr. ) i Alluri Sitarama Raju ( Rama Charana ) w środku, wiązanie, które tworzy RRR coś więcej niż tylko spektakl i opiera go na jednej z najlepszych relacji w filmie wszechczasów.

18. Marcel Shell w butach

Marcel Shell w butach , podobnie jak jego tytułowy bohater, to znacznie więcej, niż mogłoby się wydawać. Na zewnątrz wygląda uroczo i zachwycająco – i rzeczywiście jest – ale w środku dzieje się mnóstwo, a trudności i tragedie życia są widziane oczami jednocalowej muszli. Dyrektor Dziekan Fleischera Obóz I co-producer/writer/star Przędzarka Łupek są w stanie rozwinąć historię Marcela w sposób, który nie rozciąga tej koncepcji, ale raczej poszerza możliwości wspaniałego świata Marcela i pokazuje nam nasz świat z zupełnie nowej perspektywy. Marcel Shell w butach to film o ogromnych ambicjach i jeszcze większym sercu.

17. Do

Chinonye Chukwu 'S staggering I infuriating retelling of the story of Emmett Do'S ( Sala Jałyńska ) przerażająca śmierć naprawdę ożywa dzięki występowi Danielle Deadwyler jako Mamie Till Deadwyler daje najlepszy występ w tym roku Do , rola, która musi być cicha, zróżnicowana, celowo obsługiwana i mocna, ale nie głośna. Historia Mamie Till jest rozdzierająco tragiczna, to historia, w której spełniają się najgorsze obawy matki. Co więcej, w tej koszmarnej sytuacji zdecydowała się dać z siebie wszystko, aby mieć pewność, że ten potworny incydent nigdy nie przydarzy się nikomu innemu. Trudno sobie wyobrazić taki scenariusz, a mimo to Deadwyler sprawia, że ​​proces myślowy Mamie jest zrozumiały i na swój sposób tragiczny. Bóg ożywia historię niezwykle trudną do zgłębienia, a wyjątkowa kreacja Deadwylera sprawia, że ​​widzowie czują głęboko w kościach niewyobrażalny smutek tej matki.

16. Babilon

Z Babilon , przesadzona historia starego Hollywood i przejścia od kina niemego do talkie, Damien Chazelle stworzył orgię – zarówno dosłowną, jak i metaforyczną – szaleństwa, która nie może powstrzymać się od przypomnienia dzikich przygód Wilk z Wall Street I Noce Boogie . Trwający trzy godziny epos Chazelle'a jest często śmieszny, maniakalny i stale podkręcany w sposób, który z pewnością nie jest wierny okresowi. Wystarczy dokonać takiego chaosu Babilon pracy, ale Chazelle wypełnił tę historię postaciami, które ukazują kruchość życia w centrum uwagi i łatwość, z jaką ludzie mogą pójść do przodu i zostawić pewne gwiazdy za sobą. Jednak absurdalne podejście Chazelle’a do tego integralnego okresu w historii kina w mniejszym stopniu skupia się na szczegółach, a bardziej na podążaniu tą przejażdżką, przekraczaniu skrajności, która prowadzi do jednego z najlepszych i najbardziej wyjątkowych doświadczeń filmowych całego roku.