Zanim został Supermanem, David Corenswet wystąpił w miniserialu HBO o brutalnych zbrodniach twórcy „The Wire”

Brutalność policji i nadmierna kontrola mniejszości to jeden z ciągłych problemów amerykańskiego społeczeństwa, szczególnie w środowiskach miejskich o dużej populacji Czarnych. Często można odnieść wrażenie, że mamy do czynienia z nową sprawą, w której funkcjonariusze nie są pociągani do odpowiedzialności i posługują się wymówką, że zrobili to, co było konieczne. Krótkie filmy dokumentalne i filmy takie jak Prosto z Compton rutynowo poruszaliśmy tę kwestię z perspektywy ofiar w dotkniętych społecznościach, ale miniserial HBO, Jesteśmy właścicielami tego miasta , przedstawia A fascynująco złożona niezliczona ilość kwestii, które przyczyniają się do pandemii kiepskiej policji, która rujnuje życie i zbyt często powoduje śmierć ludzi.

Jesteśmy właścicielami tego miasta ma płynna struktura, która przesuwa się między przeszłością a teraźniejszością, skupiająca się na grupie zadaniowej ds. śledzenia broni pod dowództwem funkcjonariusza Wayne’a Jenkinsa ( Jona Bernthala ) i wewnętrzną korupcję tę jednostkę. Choć przyzwoici funkcjonariusze policji starają się wykonywać swoją pracę, zdecydowana większość z nich postrzega swoje naloty i aresztowania jako sposób na napełnienie własnych kieszeni, a zespoły przedstawicieli Departamentu Sprawiedliwości wydają się być zirytowane, próbując zorientować się w skali problemu.

Łączenie wizerunku Davida Corensweta postać realistycznego policjanta, a nie idealistycznego bohatera z Supermana, z cyklem przemocy, który tworzy niekończący się strumień nielegalnych stróżów prawa, Jesteśmy właścicielami tego miasta jest uderzającym potępieniem wydziałów policji w takich obszarach jak Baltimore, gdzie rozgrywa się akcja serialu.

„We Own This City” niesie ze sobą ideę jednej reguły dla nich i jednej reguły dla nas

Być może najbardziej frustrującą częścią każdego przypadku przemocy i korupcji w policji jest hańba dla wartości, które takie instytucje mają podtrzymywać. Od funkcjonariusza upoważnionego do aresztowania danej osoby oczekuje się, że będzie korzystał z niego ostrożnie i przestrzegał prawa, którego przestrzega. Jednakże, jak napisy początkowe Jesteśmy właścicielami tego miasta jasno stwierdzić, że wielu z tych oficerów jest po prostu w stylu lat trzydziestych XX wieku gangsterzy .' Na przykład w pierwszym odcinku, gdy David McDougal z „Corenswet” tropi handlarza narkotyków i próbuje wykonać nakaz przeszukania, jego Zespół przybywa i odkrywa, że ​​miejsce zostało już okradzione przez coś, co na pierwszy rzut oka wyglądało na konkurencyjną drużynę.

Zamiast tego dowiadujemy się, że jest to grupa zadaniowa Gun Tracer, która zabrała broń, narkotyki i pieniądze na swój użytek, gdy widzimy ich imprezujących w klubie, by następnym razem założyć kamizelki policyjne. Staje się to dla nich szczególnym problemem, gdy ich sierżant Thomas Allers ( Bobby'ego J. Browna ), kradnie 10 000 dolarów handlarzowi Davonowi ( Edwarda Dixona ) i nie udostępnia tego. Kradzież dowodów nie tylko prowadzi do zamordowania Davona przez swojego dostawcę, któremu był winien pieniądze, ale także więź zaufania między skorumpowanymi funkcjonariuszami słabnie i prowadzi do aresztowania Allersa wraz z resztą. Tutaj widzimy, że stare powiedzenie „Nie ma honoru wśród złodziei” odnosi się nawet do tych, którzy uważają się za dobrych złodziei i okradają złych.

40 najlepszych seriali kryminalnych XXI wieku (jak dotąd), rankingowe

„Powiedz moje imię”.

Na początku serii Jenkins Bernthala wygłasza przemówienie na temat brutalności policji z punktu widzenia funkcjonariuszy. Uważają, że nie powinni być brutalni w stosunku do ludzi, którzy nie sprawiają kłopotów, ale gdy dochodzi do bójki, „muszą wygrać”, aby utrzymać „ulice” pod kontrolą. To coś, co można usłyszeć od Tony’ego Soprano ( Jamesa Gandolfiniego ) w środku wojny tłumu, a nie podczas zleconego przez departament wykładu na temat tego, jak policja może przestać być pozywana lub składana skarga.

„We Own This City” skutecznie pokazuje cykl przemocy, który deprawuje dobrych funkcjonariuszy

Chociaż czasami przeskakiwanie w czasie może być dla widzów mylące, nawet w przypadku przydatnych ujęć raportów sporządzonych z podaną datą i sposobem Jesteśmy właścicielami tego miasta przedstawia upadek Jenkinsa w brudnego gliniarza w odcinku 2, dobrze zrobiony, aby wyjaśnić, w jaki sposób ktoś mógł przejść od chęci uczynienia miasta lepszym miejscem tylko po to, by zwiększyć wskaźnik przestępczości.

Kiedy Jenkins wchodzi na swoją pierwszą odprawę jako debiutant w 2003 roku, pierwszą rzeczą jest powiedziano mu, żeby zapomniał o całym swoim szkoleniu dotyczącym wrażliwości kulturowej i co uważa się za posunięcie się za daleko. Widzimy, że dołączenie rekruta zajmuje tylko kilka lat, a Jenkins mówi to samo nowicjuszowi.

Istnieje jednak argument wysunięty przez Jesteśmy właścicielami tego miasta co racjonalizuje ten upadek poza prymitywną pogonią za władzą: wiara w godziwą rekompensatę. Kiedy nowy oficer grupy zadaniowej ma wątpliwości, czy wziąć pieniądze, które Jenkins ukradł podczas nalotu, Jenkins zwraca uwagę, że oboje mogli zginąć i że medal, który mogą otrzymać, oraz ich pensja nie są wystarczająco dobrymi formami nagrody. W istocie

Jenkins przyznaje, że zrezygnował z miasta i po prostu chce dostać to, co mu się należy, aby jego dzieci mogły mieć godne życie. To w żaden sposób nie usprawiedliwia jego działań, ale tak poszerza eksplorację skorumpowanej policji poza rasizm, ponieważ zachęta finansowa to coś, z czym każdy może się utożsamić i widzimy, że wielu czarnoskórych funkcjonariuszy również angażuje się w takie zachowanie.

Davida Corensweta Is Fascinating to Watch in 'Jesteśmy właścicielami tego miasta' After Seeing Him in 'Nadczłowiek'

Davida Corensweta as David McDougall looking back at a person offscreen in Jesteśmy właścicielami tego miasta

Bardzo łatwo jest typować aktorów, gdy zobaczą, jak wspaniale przedstawiają dany typ postaci, tak jak zrobił to Corenswet Jamesa Gunna 'S Nadczłowiek , Ale Jesteśmy właścicielami tego miasta pokazuje nową stronę zdolności aktorskich Corensweta. Zamiast szczęśliwego bohatera McDougal jest zabawny, ale niesie ze sobą ciężar, gdy angażuje się w wyczerpującą pracę detektywa, słuchając godzinami G-Money ( McKinley Belcher III ) porozmawiaj z przestępcą, któremu pomaga, zwanym Shropshire ( Curta Morlaye’a ). Biorąc pod uwagę 12-minutową scenę w Nadczłowiek zbadał, dlaczego postać grana przez Corensweta nie przemyślała wszystkiego, McDougal skrupulatnie upewnia się, że nakazy są prawidłowo wypełnione i zawsze są o krok do przodu.

Kilka elementów, jak np rzeczywisty związek z incydentem Freddiego Graya , gdzie 25-letni czarnoskóry mężczyzna zmarł w areszcie policyjnym w wyniku nadmiernego znęcania się przez funkcjonariuszy, i stanowi ukłon w stronę wyborów w 2016 r. Donalda Trumpa dostanie się do środka byłoby okropne w kontekście walki z przestępczością w niebieskich stanach Jesteśmy właścicielami tego miasta niezwykle realistyczne spojrzenie na to, jak środowisko miejskie w Ameryce wymknęło się spod kontroli.

Świetne występy Bernthala i innych osób oraz ukazanie, jak bezradnie może się czuć bycie dobrym funkcjonariuszem policji i jak satysfakcjonujące może być bycie skorumpowanym, daje pełen niuansów obraz głębi stojącego przed nim problemu. Jesteśmy właścicielami tego miasta może nie powie nam, jak możemy rozwiązać takie problemy, ale przyznanie się do problemu jest pierwszym krokiem do jego rozwiązania i może dzięki temu miniserialowi więcej ludzi zrozumie kryzys, z którym boryka się obecnie wielu Amerykanów.

Jesteśmy właścicielami tego miasta transmituje w HBO.