Po ponad 60 latach żaden serial nie przebił najbardziej kontrowersyjnego zwrotu akcji w tym odcinku „Strefy mroku”

Po tylu dziesięcioleciach, Strefa Mroku jest nadal znany ze swoich niesamowitych zwrotów akcji. Jednak spośród wielu odcinków pierwotnego, pięciosezonowego serialu, jeśli jest jeden śmiały zwrot akcji, o którym ludzie wciąż mówią, to jest nim sezon 1, odcinek 16, „Autostopowicz”. To nawiedzająca godzina ukochanej osoby Roda Serlinga serial, który rzuca wyzwanie naszemu postrzeganiu rzeczywistości i spycha główną bohaterkę na absolutną krawędź. To szalony odcinek i jeśli nigdy nie miałeś przyjemności, to musisz od razu dodać go do swojej listy do obejrzenia. Nigdy nie było tak śmiałego zwrotu akcji jak ten w oryginalnej serii serialu i pozostaje to mistrzowska klasa napięcia, horrorów opartych na postaciach i narracji, która trzyma w napięciu do samego końca.

„Autostopowicz” to mrożący krew w żyłach odcinek „Strefy mroku”

Leonard Strong jako autostopowicz w odcinku „The Twilight Zone” „The Autostopowicz”.

Chwila Strefa Mroku często jest przerażający „Autostopowicz” to jedna z najbardziej przerażających historii. Ten odcinek zaczyna się od Nan Adams ( Ingera Stevensa ), 27-latka z Nowego Jorku udająca się w podróż do Los Angeles na wakacjach. Ledwo przeżywa wypadek samochodowy jadący z prędkością 60 mil na godzinę, ale po naprawie samochodu nie zatrzymuje się, jak się domyślacie, dla autostopowicza. Ale sytuacja zaczyna się robić przerażająca, gdy ten autostopowicz (w tej roli Leonarda Stronga ) pojawia się na kilku przystankach podczas podróży Nan, i wkrótce nabiera przekonania, że ​​mężczyzna próbuje ją zabić lub okraść . Zatrzymując się w Nowym Meksyku, prosi o pomoc młodego marynarza ( Adama Williamsa ), aby pojechać z nią, ale wkrótce opuszcza statek, gdy zaczyna wierzyć, że postradała zmysły. Jej obsesja na punkcie widmowego autostopowicza – którego nikt inny nie widzi – zaczyna być niebezpieczna, gdy bierze górę nad nią lekkomyślna jazda.

Podczas swojej podróży Nan doświadcza wielu niebezpieczeństw, ale zatrzymuje się dopiero w Arizonie. Załamana i samotna Nan dzwoni do matki w Nowym Jorku. Ale to właśnie podczas tej rozmowy otrzymuje szokującą wiadomość, że jej matka jest nieprzytomna po tym, jak jej córka Nan kilka dni wcześniej uczestniczyła w wypadku samochodowym. Wbrew temu, jak wcześniej się wydawało, Nan uświadamia sobie straszliwą prawdę, że nie przeżyła wypadku samochodowego, a jej oblicze całkowicie się zmienia. Wszelka nadzieja, jaką miała na dotarcie do Los Angeles (żywa lub nie), znika, a ona natychmiast akceptuje swój los. Po powrocie do samochodu, autostopowicz przybywa, aby ją odebrać, ponieważ okazuje się, że jest uosobieniem śmierci . 'Wierzę, że pójdziesz... Mój sposób?' – mówi do niej autostopowicz, kończąc w ten sposób przedsięwzięcie Strefa Mroku . Mów o świetnym zwrocie fabuły.

Biorąc pod uwagę upiorne zakończenie (i niepokojący sposób, w jaki Nan po prostu akceptuje prawdę o własnej śmierci), Wśród nich stale pojawia się „Autostopowicz”. Strefa Mroku najlepsze odcinki. Chociaż w „Autostopie” nie ma gremlinów w samolotach ani szaleństw związanych z podróżami w czasie, jest to monumentalna historia o duchach, która zasługuje na tak wysokie uznanie. Stevens jest fantastyczna w roli szalonej i zdeterminowanej Nan Adams, która nie ma pojęcia, że ​​już nie żyje. Sposób, w jaki odcinek to zapowiada – czy to komentarz mechanika, że ​​Nan prawie potrzebowała karawanu, czy też jej własne oświadczenie, że naprawa jest tańsza niż pogrzeb – nie pozostawia widzów mądrzejszymi. W tym przypadku całkowicie rozsądne jest, aby o śmierci mówiono w sposób jowialny, ponieważ wydaje się po prostu, że Nan unikała jej wąskich szponów. Prawdą jest jednak coś przeciwnego, ponieważ widmo podąża za nią przez cały kraj, aż nadejdzie właściwy czas, aby zabrać ją do miejsca docelowego. Żarty na ten temat wytrącają publiczność z równowagi, przez co ostateczne ujawnienie jest całkowicie szokujące.

20 najstraszniejszych odcinków „Strefy mroku”, ranking

Niektóre odcinki „Strefy mroku” były znacznie bardziej przerażające niż inne.

Roda Serlinga Changed The Original Radio Play, Arguably Making It Better

Takim zakończeniem „Autostopowicz” zasługuje na uznanie, jakie zdobył przez lata, choć trzeba przyznać, że jest to niezwykle proste założenie, które w dzisiejszym świecie można by dostrzec z daleka, gdyby nie tylko koniec Szósty zmysł . Jednakże, szczególnie jak na tamte czasy, radzi sobie z tą koncepcją tak dobrze, że nie możemy nie podkreślić, jak szokujące byłoby, gdyby miał premierę w latach 60. Szczerze mówiąc, pierwszy sezon Strefa Mroku był dość przełomowy i zawierał kilka najlepszych odcinków serialu, nic więc dziwnego, że ta zaskakująca historia przypada na pierwszą serię odcinków. Chociaż wielu uważa, że ​​Rod Serling (który napisał tę godzinę) sam wymyślił „Autostopowicza”, Marca Scotta Zicree notatki w Strefa Mroku Companion To w rzeczywistości była to adaptacja słuchowiska radiowego Lucille Fletcher pod tym samym tytułem . Chociaż Serling pozwolił sobie na pewną swobodę twórczą, pozostał wierny oryginalnemu zakończeniu Fletchera.

Co ciekawe, Fletcher skrytykował główną zmianę Serling w jej oryginalnym słuchowisku radiowym, która polegała na przekształceniu Ronalda Adamsa w Nan Adams. „Nie poproszono mnie o adaptację sztuki na potrzeby telewizji ani nie zapytano mnie o zmianę płci głównego bohatera” – wyjaśniła. Nie sądzę, żeby grająca w tej roli kobieta wniosła coś do spektaklu. Właściwie myślę, że dramatyczny efekt został zminimalizowany. Ale dla wielu Strefa Mroku dla widzów, którzy nigdy nie słyszeli oryginalnej sztuki Fletchera, płeć głównego bohatera nie miała znaczenia . Co dziwne, pomimo napisania głównej bohaterki jako mężczyzny, oryginalna historia Fletcher została zainspirowana jej własnymi przeżyciami za kierownicą, kiedy zobaczyła dziwnego mężczyznę na Moście Brooklińskim. Później napisała o tym jako o historii o duchach i ostatecznie stała się znana światu jako „Autostopowicz”, jeszcze zanim Serling wyemitował ją w telewizji.

Pomijając te kontrowersje dotyczące adaptacji, „Autostopem” to triumf, który osiąga dokładnie to, co Strefa Mroku zawsze mieć coś do zrobienia . Powtórzę raz jeszcze: takie opowiadanie byłoby być może bardziej oczywiste w dzisiejszym środowisku telewizyjnym, gdzie na przestrzeni lat śmierć objawiała się pod wieloma postaciami, a widzowie nauczyli się spodziewać nieoczekiwanego. Jednak w styczniu 1960 roku uosobienie śmierci w taki sposób było przełomowym osiągnięciem. Nikt nie mógł pojąć, co Serling chciał tutaj osiągnąć, zadając jedno pytanie przy każdej interakcji i uderzeniu postaci, a mimo to było to niesamowicie skuteczne. „Autostopowicz” do dziś szokuje Strefa Mroku nowicjusze, co jest tego dowodem Roda Serlinga was a true master at work .