Adama Sandlera jest jednym z aktorów, pisarzy i komików, którzy tworzą dziś największe podziały w Hollywood. Od wczesnych początków w stand-upie, po piosenki komediowe Sobotnia noc na żywo , po chaotyczną karierę w filmach fabularnych, Sandler przez ponad 25 lat swojej pracy zyskał rzeszę fanów. Z pewnością w jego licznych rolach można znaleźć wzloty i upadki, ale nakręcił też tak wiele komedii, że prawdopodobnie każdy znajdzie w jego filmografii co najmniej jeden film dla siebie.
Mając to na uwadze, zwróciliśmy się do serwisu Netflix, aby dowiedzieć się, które filmy Sandlera można oglądać strumieniowo. Chociaż jest to dość niewielki wybór, biorąc pod uwagę liczbę filmów, które ma w swoim życiorysie, jest ich wystarczająco dużo, aby zadowolić (i rozwścieczyć) wszelkiego rodzaju fanów.
Oto ranking wszystkich filmów Adama Sandlera w serwisie Netflix, od najgorszego do pierwszego, łącznie z najnowszą premierą: Hubiego na Halloween ; koniecznie przeczytaj nasze Allie Gemmil recenzja tutaj. Oto streszczenie tego filmu, będącego kontynuacją fantastycznego występu Sandlera, który powinien był zostać nominowany do Oscara Nieoszlifowane klejnoty :
Hubie Dubois (Adam Sandler) niewdzięcznie spędza każde Halloween, upewniając się, że mieszkańcy jego rodzinnego miasta Salem świętują bezpiecznie i przestrzegają zasad. Ale w tym roku zbiegły przestępca i tajemniczy nowy sąsiad stawiają Hubiego w stanie najwyższej gotowości. Kiedy ludzie zaczynają znikać, Hubie musi przekonać policję (Kevin James, Kenan Thompson) i mieszkańców miasta, że potwory istnieją naprawdę i tylko on może je powstrzymać. Hubie Halloween to przezabawny film rodzinny o nietypowym bohaterze z gwiazdorską obsadą, w tym Julie Bowen, Ray Liotta, Noah Schnapp, Steve Buscemi i Maya Rudolph, wyprodukowany przez Happy Madison.
Śmieszne 6
Dyrektor: Franka Coraciego
Pisarze: Tima Herlihy’ego i Adama Sandlera
Netflix nie udostępnia wszystkich filmów Sandlera, ale udało mu się zaprezentować zarówno najlepsze, jak i prawdopodobnie najgorsze filmy Sandlera w jego karierze. Ponieważ zaczynamy od dna beczki, nie można zrobić nic gorszego niż jego najnowsza funkcja, Śmieszne 6 . Nie tylko jest to obraza wielkich westernów, z których próbuje czerpać, ale udaje mu się także urazić wszystkie grupy mniejszościowe, w które nie uderzyły jeszcze poprzednie stereotypy Sandlera, a mianowicie rdzennych Amerykanów i Meksykanów. Coraci zatrudnia Człowieka 1000 Ras Roba Schneidera zagrać Ramona, wieśniaka kochającego osły i kilku białych komediantów (w tym jego żonę) jako indiańskie kobiety o takich imionach, które daltonizują kolory, jak Never Wears Bra i Beaver Breath.
Słuchaj, jeśli jesteś fanem podłego, skatologicznego humoru Sandlera, jest tu mnóstwo do pokazania. Ale w przeciwieństwie do filmów, w których Sandler spotyka się ze swoimi najlepszymi kumplami, jednocześnie zarabiając miliony na planie filmowym, w tej najnowszej zabawie nawet nie wydaje się, żeby dobrze się bawił… a swoją drogą jest to komedia. Nawet Vanilla Ice w roli Marka Twaina nie jest w stanie powstrzymać śmiechu. Ale nie martw się: jeśli szukasz osła z wybuchową biegunką, to jesteś w dobrej formie.
Osiem szalonych nocy
Ten tytuł jest obecnie wystawiony jako Tylko DVD.
Dyrektor: Setha Kearsleya
Pisarze: Brooksa Arthura, Allena Coverta, Brada Isaacsa i Adama Sandlera
To, że film jest animowany, nie oznacza, że jest koniecznie dla dzieci. Z drugiej strony film animowany opowiadający o święcie Chanuki może sprawić, że pomyślisz, że może to być film przyjazny rodzinie lub przynajmniej rozrywkowy. Jeśli chodzi o Sandlera Osiem szalonych nocy , to żadne z powyższych. Podobnie jak większość bohaterów Sandlera – jeśli nie jest on indiańskim bohaterem sztuk walki wychowanym w Ameryce – Davey Stone to prawdziwy palant, który jest także alkoholikiem z tragiczną przeszłością. Kontynuując trend filmów Sandlera, Davey przechodzi przez proces odkupienia, który ostatecznie pod koniec filmu czyni go bardziej wartościowym człowiekiem.
Problem z dojazdem Osiem szalonych nocy jest to, że nie jest ani trochę zabawny, przyjemny ani podnoszący na duchu i prawie w ogóle nie dotyka tematów świątecznych. Zamiast tego tak naprawdę koncentruje się na dziwnym, drobnym, włochatym starym gremlinie, mężczyźnie o niedopasowanych stopach, którego wielkie serce jest niedoceniane w mieście pełnym palantów. Szkoda tylko, że Davey jest największym palantem ze wszystkich, więc nawet gdy przyczyna jego bólu zostaje ujawniona, nie można powstrzymać się od odczuwania dla niego czegoś więcej niż tylko przelotnej litości. Jeśli potrafisz znieść nosowy, jęczący głos Sandlera jako nękającą ataki osobliwość, jaką jest Whitey przez cały film, wycierpiałeś już więcej niż sam Davey.
Koniec
kawałek-przeróbki-adama-sandlera
Dyrektor: Stevena Brilla
Pisarze: Kevina Barnetta i Chrisa Pappasa
Może teraz jest dobry moment, aby powiedzieć, że nie rozumiem już atrakcyjności oglądania filmu Sandlera. Mam tendencję do „wyłączania mózgu” i oglądania głupich wybryków, śmiechu z dowcipów o kupach i dobrej zabawy. Jednak ostatnio wysiłki Sandlera wymagają od widzów skierowania mózgu do stanu, w którym nie ma szans na reanimację; wtedy i tylko wtedy słaby materiał komediowy będzie miał szansę wywołać śmiech. Koniec , film Sandlera z 2016 roku dla Netflix, partnera streamingowego Happy Madison, jest prawdopodobnie jego najgłupszym i najmniej zabawnym filmem w historii.
Jedynym powodem tej trwającej godzinę i czterdzieści osiem minut wędrówki przez Sandlera i… Davida Spade'a wymówka dla wycieczki do Puerto Rico, aby poimprezować z młodymi kobietami i dostać darmowe gówno od Bud Light, Ferrari i Dunkin Donuts, nie jest niżej w rankingu, ponieważ nie jest tak ogólnie obraźliwa jak Osiem szalonych nocy I Śmieszne 6 . Nie dajcie się zwieść, jest to obraźliwe dla każdego, kto ma normalnie funkcjonującą korę mózgową, ale wystarczy stosunkowo kilka tanich strzałów w stronę homoseksualistów, osób starszych i upośledzonych umysłowo. To Sandler wykazujący powściągliwość. Jeśli i kiedy dotrzecie do końca tego nonsensownego, nieśmiesznego i absolutnie niepotrzebnego filmu, wyzywam was, abyście tu przyszli i bronili jego idiotyzmu, zachowując powagę. (Może jestem zbyt surowy dla Sandlera. To nie tak, że twierdzi, że wyleczył raka czy coś...)
Tydzień
Dyrektor: Roberta Smigla
Pisarze: Adama Sandlera, Roberta Smigla
Tydzień , Sandler Chrisa Rocka może by wypędzić jakieś osobiste demony. Nie ma też powodu, abyś oglądał ten film, chyba że jesteś zagorzałym fanem Sandlera, który nigdy nie opuszcza żadnego z jego filmów (lub mu za to płacą).
Założeniem Tydzień jest prosta i faktycznie niosła ze sobą obietnicę dramatycznego konfliktu i humoru, jaki mógł z niego wyniknąć: postać Sandlera, optymistyczny ojciec przyszłej panny młodej, który wyciąga każdy grosz, aby zapewnić swojej córce ślub jej marzeń (a być może jego marzeń), radzi sobie z niezręcznymi relacjami rodzinnymi, zarówno z własnym ekscentrycznym i rozległym potomstwem, jak i z rodziną Rocka. Czynnikiem komplikującym jest fakt, że Rock gra jako odnoszący ogromne sukcesy chirurg z Los Angeles, dla którego gonienie za ogonem przedkłada nad spędzanie czasu z rodziną. Pod koniec tygodnia (i dwóch wyczerpujących godzin) obaj mężczyźni nieuchronnie godzą się z różnicami i osobistymi niedociągnięciami, ale rozwiązanie to jest tak słabo osiągnięte, że brzmi pusto.
Niestety, nawet ci z Was, którzy uwielbiają specyficzny rodzaj humoru Sandlera, nie mają tu nic do zaoferowania. Sandler wrzeszczy swoim afektowanym głosem aż do zachrypnięcia, postać Rocka z rogową sylwetką bierze kikuty nóg wujka Seymoura za szczególnie jędrną parę piersi podczas niezręcznej sceny snu (film próbuje wydobyć dużo fizycznego humoru z Jima Barone’a , większość z nich jest godna pożałowania) i nie brakuje łagodnych dźgnięć zabarwionych rasizmem, perwersją seksualną i piętnem choroby psychicznej. Wiesz, to co zwykle. Tydzień jest dość łagodny na skali ofensywności, zapierający dech w piersiach, jeśli chodzi o śmiech i całkowicie pozbawiony emocji. Pomiń to i zaoszczędź dwie godziny.
Zarządzanie gniewem
Ten tytuł jest obecnie wystawiony jako Tylko DVD.
Dyrektor: Piotr Segal
Pisarz: Davida Dorfmana
Możesz tak pomyśleć Jacka Nicholsona występ w tym filmie może nieco podnieść poziom jego współpracowników, ale w rzeczywistości jego wrodzone zdolności są osłabiane przez dziwaczny rodzaj humoru Happy Madison. Jest typowy niski humor, ukłony w stronę Nowego Jorku – burmistrz Rudy Giuliani, Yankees Derek Jeter i Roger Clemens w okropnych rolach – i zaskakująca liczba dźgnięć z 11 września w filmie, który ukazał się w 2003 roku. Jedyna rzecz bardziej zaskakująca niż randka Sandlera z Dave’em Buznikiem Marisa Tomei Giuliani krzyczy, żeby dał jej pięciosekundowego francuza przed zapełnionym stadionem Yankee.
Jedyną rzeczą, która ma tę komedię w porównaniu z wcześniejszymi pozycjami na liście, jest to, że przynajmniej wywołała śmiech: Kevina Nealona I a fat cat named Meatball were funnier przez far than the rest of the cast. Perhaps the fault lies in the premise, in which Dave’s propensity to bottle up his emotions eventually leads to a court-mIated anger management course. This brings him into the scope of Nicholson’s guru Dr. Buddy Rydell, as well as characters played przez SIler’s usual cast of friends I family. The final punchline could cause you to slam your computer screen down in frustration, so viewer beware.
Po prostu idź z tym
Fragment filmu „Po prostu idź z tym”.
Dyrektor: Dennisa Dugana
Pisarze: Allan Loeb (scenariusz), Timothy Dowling (scenariusz), I.A.L. Diamond (scenariusz „Kwiat kaktusa”), Abe Burrows (sztuka sceniczna), Pierre Barillet (sztuka francuska), Jean-Pierre Grédy (sztuka francuska)
Po prostu idź z tym wydaje się, że zostało to wymyślone w miarę współpracy obsady i ekipy. To chyba w połowie prawda. Usunięta adaptacja rozpoczęła swoje życie jako sztuka francuska Kwiat kaktusa przez Pierre'a Barilleta I Jean-Pierre’a Gredy’ego . Zdobywca nagrody Tony Abe’a Burrowsa następnie zaadaptował sztukę na scenę na Broadwayu I.A.L. Diament napisał scenariusz farsy na duży ekran jako Kwiat Kaktusa w 1969; ta tura zarobiona Goldie Hawn Oscara i Złoty Glob dla najlepszej aktorki drugoplanowej. Historia ta spotkała się z tak dobrym przyjęciem przez cały czas jej trwania, że w 2005 roku doczekała się nawet adaptacji na bollywoodzki film. Po prostu idź z tym to prawdopodobnie oznacza koniec szeregu adaptacji sztuki w dającej się przewidzieć przyszłości.
Jedna nowoczesna zmiana, którą Sandler Deckera z Brooklynu , którego scena na plaży w zwolnionym tempie to prawdopodobnie wszystko, co każdy zapamięta z tego filmu) naprawdę go interesuje, ale musi jej udowodnić, że jest nieszczęśliwym żonatym mężczyzną zmierzającym do rozwodu. Oczywiście rekrutuje swojego najlepszego przyjaciela / kierownika biura ( Jennifer Aniston ) i jej dzieci, aby pełniły role rodzinne, co jest całkowicie normalną rzeczą.
Ostatecznie cała oryginalność materiału źródłowego zostaje wypaczona przez tę adaptację, nawet po zmianach. Po prostu idź z tym zmienia historię z farsy w czysty nonsens. Obsada i jej role są przydatne, szczególnie te z krótkimi epizodami tu i ówdzie, ale ten film to po prostu kolejna runda Sandlera i jego kumpli na płatnych wakacjach. Jest w porządku jak puch i nic więcej.
Sandy Wexler
Dyrektor: Stevena Brilla
Pisarze: Dan Bulla, Tim Herlihy, Paul Sado, Adam Sandler
Największy grzech Sandy Wexler nie jest jawnym rasizmem, seksizmem ani żadnym innym zjawiskiem, jakie przychodzi na myśl. Po prostu nie ma powodu, dla którego ten film miałby istnieć poza wypełnieniem zobowiązań wynikających z umowy z Netfliksem. Sandler wciela się w tytułowego bohatera, nieudolnego i irytującego, ale mającego dobre intencje menedżera talentów, który odkrywa jedyny w swoim rodzaju talent w Courtney, granej przez zdobywczyni Oscara Jennifer Hudson . Prawdopodobnie możesz zgadnąć, dokąd zmierza podstawowa fabuła, i są duże szanse, że nie jesteś daleko. Można się pośmiać, ale istnienie filmu jest po prostu niepotrzebne.
Postać Sandlera jest mieszanką pomiędzy Gilberta Gottfreida I The Lonely IslI's Creep. Or, for SIler fans, a character with a voice caught somewhere between Little Nicky I Whitey from Osiem szalonych nocy . Jeśli sam głos nie wystarczy, aby drażnić Cię przez 131 minut, śmiech Sandy z pewnością to zrobi. Dzieje się tak zgodnie z zamierzeniem, ponieważ prawdziwi przyjaciele Sandlera (zbyt wiele scen, aby je tutaj wymienić) zwracają uwagę na osobliwy charakter Wexlera za pomocą urządzenia do kadrowania dziennika wideo. Zdecydowanie wolę tę taktykę, niż wpychanie wszystkich jego kumpli w samą historię.
Po części list miłosny do lat 90., Los Angeles i Hollywood w szczególności, Sandy Wexler bierze stronę z Forresta Gumpa I incorporates archival footage into the on-screen narrative, sparingly though. Of course there are the requisite 90s jokes, like jabs at the 'Dream Team' of O.J. Simpsonowie , Phila Spectora , I Roberta Blake’a , wraz z długą listą nazw i komercyjnych lokowań produktów z lat 90. (Najbardziej skandalicznym jest Boston Market, który dostarcza żywność na scenę z pełnym obiadem). Ma to być opowieść od szmat do bogactwa o ciężko pracującym menadżerze talentów z lat 90., ale mu się to nie udaje, by osiągnąć coś ważnego.
Zaskakująco mało obrzydliwych gagów (choć szopowi zdarza się brutalny koniec), jest tu dość czarny humor, gdy sprawy Sandy nieuchronnie układają się źle. Sandler uwielbia grać dziwaczne postacie o złotym sercu, które w jakiś sposób zostają skrzywdzone przez społeczeństwo, by w końcu pozyskać ludzi. Sandy Wexler jest wytłoczona z tej samej matrycy.
Sandy Wexler kończy się w podobny sposób, w jaki kończą się inne filmy Sandlera, z nierealistyczną i idealną muszką pasującą do jego postaci o złotym sercu. Jednak fani lat 90. mogą chcieć, przynajmniej na chwilę, obejrzeć napisy końcowe, aby nawiązać do dni, w których Sandler występował jako stand-up i występów ulubionych postaci fanów.
Najdłuższy podwórko (2005)
Dyrektor: Piotr Segal
Pisarze: Albert S. Ruddy, Tracy Keenan Wynn, Sheldon Turner
Najdłuższy dziedziniec to kolejny z tych filmów Sandlera średniej półki, który w najgorszym przypadku jest tylko lekko obraźliwy, a w najlepszym razie letnią komedią. Naprawdę nie było powodu, aby wznowić nominowaną do Oscara komedię/dramat z 1974 roku, w której główną rolę zagrał Burta Reynoldsa w roli głównej, ale tutaj i tak jest. Reynolds wciela się w rolę drugoplanową u boku niektórych członków obsady, na przykład Sandlera Chrisa Rocka I Roba Schneidera , ale główną atrakcją jest tutaj mnóstwo zawodowych sportowców, zarówno z zawodów piłkarskich, jak i zapaśniczych.
Jednak to, co nie jest remisem, to sposób Najdłuższy dziedziniec to głównie remake po ujęciu, z wyjątkiem wycięcia z oryginału mrocznej komedii i czasami brutalnej przemocy, aby przedstawić łazienkowy humor Sandlera. To tak niezapomniany film, że szczerze mówiąc, zupełnie straciłem o nim pamięć; nie było go nawet w mojej ofercie, dopóki nie pojawił się w powiązanym wyszukiwaniu w serwisie Netflix. Jeśli chcesz komedię/dramat sportowy, możesz zrobić lepiej; ten jest przeznaczony tylko dla oddanych finalistów.
Tajemnica morderstwa
Dyrektor: Kyle'a Newachecka
Pisarz: Jamesa Vanderbilta
Tajemnica morderstwa to oryginalna oferta Sandlera na Netflix na rok 2019 i jego ostatnia możliwość zarobienia na bezpłatnych wakacjach w Europie. Nie żebym go winił. Chociaż zwykły Sandler Jennifer Aniston ( Po prostu idź z tym ) za beztroską komedię, która zawiera dokładnie to, co obiecuje jej tytuł: Kiedy sierżant nowojorskiej policji Nick Spitz (Sandler) zaskakuje swoją żonę fryzjerkę Audrey (Aniston) wakacjami w Europie, na które ich nie stać, seria nieoczekiwanych wydarzeń umieszcza ich w samym środku wyższych sfer… i jako głównych podejrzanych w sprawie morderstwa światowej sławy miliardera. Podzielmy to na Dobre, Złe i Brzydkie, dobrze?
Z drugiej strony, obsada jest świetna i świetnie się bawią. Sandler i Aniston mają ze sobą łatwą chemię, która została zwieńczona jedynie parą Sandlera i Drewa Barrymore’a ; Byłoby mi miło, gdyby w przyszłości którykolwiek z tych duetów znów się spotkał. Łukasza Evansa dostaje rolę tajemniczego i charyzmatycznego wicehrabiego (który z jakiegoś powodu lata komercyjną linią lotniczą) naprzeciwko Stempel Terence'a jako jego bezwzględny wujek-miliarder, Gemmę Arterton jako lekkomyślna gwiazda srebrnego ekranu i Oczy Johna jako jednooki, jednoręki pułkownik wątpliwego pochodzenia. Wyróżnienia obejmują Dany’ego Boona tropey inspektora Interpolu (z niesamowitymi pierścieniami dymnymi, które, mam nadzieję, nie są tworami cyfrowymi) i Ólafur Darri Ólafsson warczący niedźwiedź będący ochroniarzem. Wszyscy świetnie się bawią we Włoszech i to widać. Poza tym miło jest widzieć Sandlera w roli zwykłego człowieka wrzuconego do świata elitarnych osobistości, czego nie robił od czasów swojej świetności.
Obraz za pośrednictwem Netflix Jeśli chodzi o wady, podczas gdy fabuła kryminału ma zabawne i zabawne momenty w środku, dialog jest skąpy i pełen ekscytacji na końcach. Nie ma tu zbyt wiele do przeżucia, a tajemniczy hak do kryminału jest trochę namysłem. Szkoda, bo obsada jest w pełni zgodna z założeniami, ale Agata Christie to nie jest. Marnuje to nawet okazję, aby pozwolić Sandlerowi błąkać się trochę w stylu Clouseau, zamiast tego decydując się na wielokrotne naśmiewanie się z niezdolności jego bohatera do prostego strzelania lub zdania egzaminu detektywistycznego.
I to prowadzi nas do sekcji Brzydkie. Nie powinno to dziwić fanów Sandlera, ale Tajemnica morderstwa naprawdę przeżuwa niektóre dowcipy na śmierć jak pies o wyjątkowo suchej kości. Na szczęście w tej historii nie ma jawnych żartów na mniejszości jakiejkolwiek kategorii. Niestety, cała ta próba kończy się dwugodzinnym przygotowaniem do puenty, która kończy się fiaskiem. Hej, przynajmniej całe europejskie wakacje zostały kupione i opłacone przez rzekomego sponsora filmu, Claritin, o którym wspomina się kilkanaście razy. (Nie martw się, to też wkomponowano w fabułę i jest to równie okropne, jak decyzja Sandlera o tym, by tym razem zapuścić wąsy.) Na koniec: Tajemnica morderstwa jest filmem bardzo przeciętnym; możesz zrobić lepiej i możesz zrobić znacznie, znacznie gorzej.
Adama Sandlera: 100% Fresh
Technicznie rzecz biorąc, w ogóle nie jest to film, Adama Sandlera: 100% Fresh to rzeczywiście oryginał Netflix. Serwis streamingowy i doświadczony komik mają długą historię udanej współpracy i prawdopodobnie mają przed sobą lukratywną przyszłość. Osobiście nie widzę już atrakcyjności w komedii Sandlera, która zestarzała się, staje się coraz bardziej dziwna i niepowiązana, a w dodatku po prostu nieśmieszna. Ale jestem tutaj w mniejszości, ponieważ Sandler wciąż ma miliony fanów na całym świecie.
Do najzabawniejszych momentów zaliczają się reklamy i wpadki stanowiące część przyjemności oglądania występów na żywo, a także niektóre anegdoty Sandlera na temat jego dzieciństwa, niezależnie od tego, czy są prawdziwe, czy nie. (Występują też dziwne dziwactwa, na przykład fakt, że Sandler najwyraźniej nie lubi, gdy publiczność klaska w takt jego piosenek). I niezależnie od tego, co sądzę o jego obecnym wybryku komediowym, Sandler nadal jest jednym z najwybitniejszych komików muzycznych w historii. Robi wszystko, co w jego mocy, aby dostarczać oryginalne utwory w różnych stylach muzycznych, coś w rodzaju „The Lonely Island”. Niestety, jego materiał nie ewoluował ani nie dojrzał poza 12-letnią docelową publiczność, aby zapewnić coś świeżego i oryginalnego. Może sobie pozwolić na takie leniwe podejście, ponieważ wyprzedane areny i publiczność w klubach nadal to pochłaniają.
Gdyby te same dowcipy i piosenki wykonał jakikolwiek inny komik na świecie w jakimkolwiek innym miejscu, prawdopodobnie usłyszałbyś spadającą szpilkę. Co dziwne, odcinek specjalny potwierdza ten pomysł, gdy Sandler i towarzyszący mu pianista umawiają się na sesję w metrze, a większość ludzi spieszy się obok. Częścią Kultu Sandlera jest także to, że jego kumple-komicy pojawiają się i przyłączają do zabawy, więc w miarę trwania odcinka specjalnego możesz spodziewać się jednego lub dwóch epizodów.
Chociaż Sandler z pewnością zasłużył na śmiech podczas tej komediowej trasy koncertowej, jak podczas każdego innego specjalnego wydarzenia tego rodzaju, udoskonalona ścieżka śmiechu i opcje montażu z pewnością sprawiają, że wydaje się to zabawniejsze niż w rzeczywistości. Z pewnością zdarzają się autentyczne śmiechy, ale w tej chaotycznej, sporadycznej, a czasem dziwacznej komedii jest ich niewiele. Ale hej, przynajmniej nie jest tak obraźliwy jak niektóre inne wpisy na tej liście.
