28 lat później najgorszym przestępstwem w sequelu Jurassic Park nie jest fabuła – to ta jedna postać

Park Jurajski może i jest jednym z najpopularniejszych filmów przygodowych wszechczasów, ale zainspirował powstanie jednej z najbardziej bezsensownych i frustrujących serii w historii Hollywood. Pomimo przeciętnych recenzji, każda kolejna odsłona serii w dalszym ciągu przynosiła ogromne zyski ze sprzedaży biletów, co dla Universal Pictures oznaczało, że widzowie niczego się nie nauczyli. Wypisanie absurdalnych punktów fabuły sagi byłoby wielkim przedsięwzięciem; Park Jurajski III zawiera kilka najbardziej irytujących postaci w kinie, Świat Jurajski było cynicznym ponownym wykorzystaniem nostalgii, Świat Jurajski: Fallen Kingdom dodano klonowanie i handel do franczyzy, Świat Jurajski Dominion był prawie całkowicie skupiony na szarańczy, i Świat Jurajski Rebirth miał dziwną wiadomość o tym, że ludzie mają dość dinozaurów. Jednakże, Zaginiony Świat: Park Jurajski przekroczył granicę, nakazując białemu aktorowi użycie brązowej twarzy do zagrania postaci indyjskiego pochodzenia.

Postać Ajay Sidhu jest myśliwym pochodzenia indyjskiego, który jest najlepszym przyjacielem Rolanda Tembo ( Pete’a Postlethwaite’a ), który służy jako główny antagonista w sequelu. Sidhu jest opisany w oryginale Michaela Crichtona powieść jako postać indyjska i Stevena Spielberga pierwotnie odlany MR Gopakumar w roli co byłoby przełomowym wyczynem reprezentacyjnym w przypadku dużej produkcji. Jednak problem z uzyskaniem wizy pracowniczej na czas przed rozpoczęciem zdjęć zmusił film do zmiany roli. Chwila brano pod uwagę wielu aktorów , angielski aktor Harvey Jason grał Sidhu i używał makijażu, aby zamaskować swoje pochodzenie etniczne.

„The Lost World: Jurassic Park” zawiera obraźliwy portret

Chociaż film znalazł się w niefortunnej sytuacji, gdy Gopakumar nie mógł pojawić się w tej roli, było więcej niż wystarczająco czasu, aby obsadzić w roli Sidhu innego indyjskiego aktora , jako pierwszy Park Jurajski odniósł taki sukces, że przy kontynuacji nie było problemu ze znalezieniem wykonawców, którzy byliby zainteresowani dołączeniem do obsady. Gdyby rzeczywiście doszło do sytuacji, w której podczas kręcenia nie było indyjskich aktorów, Sidhu mógłby zostać albo zastąpiony inną postacią, albo zmieniony w celu zmiany jego dziedzictwa. Chociaż Sidhu odgrywa nieco większą rolę w powieści niż w filmie, nie jest to na tyle znaczące, aby zmiana jego charakterystyki znacząco zmieniła stawkę historii, zwłaszcza biorąc pod uwagę, jak radykalnie różni się oryginał Park Jurajski było w porównaniu z materiałem źródłowym. Jednak tak naprawdę nie ma żadnego usprawiedliwienia dla użycia brownface w 1997 roku, ponieważ jest to relikt innej epoki w historii Hollywood, który na szczęście pozostawiono w przeszłości.

„Nowa hybryda dinozaurów od Jurassic World Rebirth w końcu sprawia, że ​​seria Sci-Fri znów jest straszna – i nie mógłbym być szczęśliwszy”

Scarlett Johansson, Jonathan Bailey i Mahershala Ali rozpoczynają nową erę.

Obraźliwy portret Sidhu jest szczególnie rozczarowujący, biorąc pod uwagę potencjał, jaki drzemie w tej postaci , ponieważ wiele kluczowych scen dotyczących jego osobowości zostało usuniętych z ostatecznej wersji filmu. Jedna usunięta scena pokazała, że ​​Sidhu badał zachowanie welociraptorów, co pozwoliło mu uciec z ich uścisku na lotni; w kolejnej sekwencji badano, dlaczego Roland mu zaufał, i zapraszano go do dołączenia do swojego zespołu. Mimo że Sidhu jest myśliwym, nie jest jawnie okrutny wobec dinozaurów i ostatecznie ginie, ponieważ próbuje uratować pozostałych członków swojej grupy, którzy wpadają w panikę i ignorują jego rady. Byłaby to fantastyczna okazja, aby pokazać inteligentny, złożony etycznie indyjski charakter w wielkim hicie filmowym , ale Sidhu ma tak niewielki wpływ na historię, że jego śmierć nawet nie jest pokazana na ekranie. Zamiast tworzyć szarą moralnie postać, która pokazała, że ​​nie każda postać jest koniecznie bohaterem lub złoczyńcą, Zaginiony Świat: Park Jurajski odegrał stereotyp zabicia jednej z bardziej znanych kolorowych postaci dla szokującej wartości.

„Zaginiony świat: Park Jurajski” nie wykorzystał swojego potencjału

Franczyza nie ma wspaniałej historii, jeśli chodzi o reprezentację , bo to było dopiero Świat Jurajski że w zespole była znacząca postać indyjska; nawet wtedy, Irfana Khana jego rola jest raczej niewielka, biorąc pod uwagę, że w momencie premiery filmu w 2015 roku był on jednym z najsłynniejszych aktorów na świecie. To rozczarowujące, że franczyza ciesząca się tak globalną popularnością nie zdecydowała się na większą różnorodność, zwłaszcza biorąc pod uwagę istniejące możliwości rozszerzenia relacji Ajaya z Rolandem. Roland jest prawdopodobnie najlepszą postacią w filmie i jednym z najlepszych ludzkich złoczyńców w całej serii, ale niestety pozostali łowcy nie otrzymali tyle czasu ekranowego, co Postlethwaite.

Chociaż jest to najlepsza kontynuacja sagi ze względu na domyślność, Zaginiony Świat: Park Jurajski sprawia wrażenie filmu, który powstał z obowiązku , ponieważ było jasne, że Spielbergowi nie towarzyszyła ta sama pasja, która uczyniła jego poprzednika tak wyjątkowym. To fascynujące Zaginiony Świat: Park Jurajski ukazał się w tym samym roku, w którym Spielberg wyreżyserował dramat historyczny Przyjaźń , kolejny film, który spotkał się z krytyką za niewłaściwe podejście do stosunków rasowych. Oryginał Park Jurajski był wyjątkowy, ponieważ zdawał się cenić aktorów i występy, pozwalając widzom zakochać się w bohaterach, gdy badali możliwości dinozaurów chodzących po Ziemi. W Zaginiony Świat: Park Jurajski wydaje się, że Sidhu potraktowano z pogardą, ponieważ film nie szanował tej postaci na tyle, aby obsadzić ją odpowiednio.