Jeden z najbardziej wpływowych krytyków filmowych wszechczasów, Rogera Eberta nigdy nie traktował priorytetowo drobiazgów, jeśli chodzi o pisanie słabych recenzji wyników. Jego opinia miała wpływ na widza w każdym znaku interpunkcyjnym, wpływając na niego, aby obejrzał lub nie obejrzał filmu, łącznie z wyborem listy filmów, które uważał za najlepsze w historii . Jeśli chodzi o ocenę najgorszych filmów, jakie miał nieprzyjemność oglądać, Ebert nie trzymał się kupy przyznawanie recenzji z oceną 0 gwiazdek do najgorszych komedii wszechczasów. Komedia jest subiektywna, ale jego opinie na temat tych cech na dnie beczki (i tych, które uznał za poniżej) są zjadliwe i bezlitosne.
Często prowadząc ładunek krytycznych opinii, zdarzały się momenty, w których Ebert w swoich recenzjach szedł pod prąd ; jednak nie dotyczy to tych filmów. Jego słowa były kąśliwe i szczere, nie pozostawiły żadnej sceny nietkniętej, począwszy od występów legend Hollywood po szkice inspirowane komedią, które nigdy nie powinny były opuścić swojego oryginalnego medium. Ebert had no problem labeling a class of low-rated comedies, the worst ever made .
20 „Mistrz przebrania” (2002)
Wyreżyserowane przez Perry'ego Andelina Blake'a
Dana Carvey i Jennifer Esposito w filmie „Mistrz przebrania”.
Zdjęcie za pośrednictwem Sony Pictures Releasing
Zdobycie co najmniej jednej gwiazdki od znanego kinofila, Mistrz przebrania był absolutnym niewypałem. W tej familijnej komedii pt. Danę Carvey wciela się w Pistachio Disguisey, włoski kelner, który poznaje tajny, prowadzony przez swoją rodzinę zawód mistrza przebierania się, aby uratować porwanego ojca, Fabbrizio Disguisey ( Jamesa Brolina ). Film zaspokaja krótki czas uwagi docelowej publiczności, trwając nieco ponad godzinę bez długiego zestawu napisów końcowych.
Ebert zwraca uwagę, że oprócz umiejętności pokazania bogactwa wrażeń Carveya marnuje się oczywisty talent komediowy Carveya. Mistrz przebrania próbuje nakręcić pełną przygód komedię szpiegowską, Ebert nazywa to „desperackim błędem w obliczeniach”. Chociaż ten krótki film nie spełnia założeń i wykorzystania głównej gwiazdy, krytyk uznaje scenografię za jedyny zwycięski element.
