10 zabójczych filmów, takich jak „American Psycho”

Amerykański psychol Od czasu premiery w 2000 roku jego popularność i uznanie stale rośnie, stając się tym samym jednym z najbardziej znaczących kultowych filmów stulecia. To horror psychologiczny, kryminał i czarna komedia w jednym, opowiadający o życiu mężczyzny o imieniu Patrick Bateman ( Christiana Bale’a ), który w latach 80. pracował jako bankier inwestycyjny w Nowym Jorku. Ma też niesamowicie mroczne myśli i nocą morduje – lub wyobraża sobie, że morduje – dziesiątki ludzi.

To film konfrontacyjny, dziwny, ale niezaprzeczalnie zapadający w pamięć i chociaż nawiązuje do większości treści powieści, na której został oparty, nadal sprawia wrażenie prowokacyjnego i odważnego. Ostatecznie może się to wydawać charakterystyczne, ale to nie znaczy, że nie ma innych filmów – należących do gatunku kryminału, czarnej komedii lub horroru – które drapią to samo Amerykański psychol robi. Dobrze to ilustrują poniższe tytuły; wszyscy mają dobrą ofertę do zaoferowania dla tych, którzy byli zadowoleni Amerykański psychol .

10 „Wilk z Wall Street” (2013)

Wilk z Wall Street może nie zawierać elementów horroru ani postaci, która dosłownie zabija ludzi, ale jest osadzona w tym samym świecie co Amerykański psychol i zawiera porównywalne motywy i elementy satyryczne. To następuje Jordana Belforta i ukazuje swój rozpustny styl życia ze względu na bogactwo, które zgromadził w drodze oszukiwania ludzi na Wall Street w latach 80. i 90.

POWIĄZANE: Filmy takie jak „Goodfellas” zapewniają większą doskonałość kina kryminalnego

O różnych współpracach reżysera i aktora pomiędzy Martina Scorsese I Leonarda DiCaprio , Wilk z Wall Street jest prawdopodobnie ich najlepszym. Pomimo braku morderstwa film nadal ukazuje rozległe szkody spowodowane chciwością i korupcją w świecie biznesu, niosąc przy tym poważne i dające do myślenia przesłanie, a jednocześnie posiadające mnóstwo walorów komediowych i rozrywkowych.

9 „Urodzeni mordercy” (1994)

W tym samym roku, w którym legendarny kryminał/thriller Pulp Fikcja wyszedł, podobnie jak inny film Quentina Tarantino był związany z: Urodzeni mordercy . To prawda, że ​​napisał tylko wstępny scenariusz do tego filmu i Olivera Stone’a skierował to: sam skrypt został zmieniony do tego stopnia, że ​​produkt końcowy był zupełnie inny od zamierzeń Tarantino.

Zamiast jednego seryjnego mordercy, jak w Amerykański psychol , Urodzeni mordercy następuje dwa: Mickey ( Woody’ego Harrelsona ) i Mallory ( Juliette Lewis ), którzy są w sobie zakochani i przez cały film wdają się w szał brutalnych przestępstw. Tak jak Amerykański psychol , ten film może szokować, a jednocześnie sprawiać wrażenie mrocznej komedii i satyry, ponieważ kluczową częścią jego narracji jest sposób, w jaki środki masowego przekazu gloryfikują (i czerpią z tego) brutalne zbrodnie popełniane przez Mickeya i Mallory'ego.

8 „Mężczyzna pogryzł psa” (1992)

Bezkompromisowy francuski film, który mimo upływu 30 lat nadal wydaje się odważny i makabryczny, Mężczyzna pogryzł psa to kolejny film kryminalny z dużą dozą czarnego humoru. Chodzi o ekipę dokumentalną, która śledzi brutalnego seryjnego mordercę ( Benoît Poelvoorde ) w miarę jego życia, a członkowie ekipy filmowej powoli coraz bardziej angażują się w jego brutalne działania.

Jego mocdokumentalne podejście sprawia, że ​​wydaje się wyjątkowo wiarygodny i wywołuje żołądek, a ponadto istnieje duże prawdopodobieństwo, że komedia będzie dla niektórych widzów zbyt mroczna. Ale ci, którzy lubią Amerykański psychol może docenić co Mężczyzna pogryzł psa próbuje to zrobić, a jego tematyka pozostają aktualna w dobie reality show i szukających uwagi użytkowników mediów społecznościowych.

7 „Po godzinach” (1985)

Dla tych, którzy chcą nieco luźniejszego i szeroko komediowego thrillera psychologicznego niż coś podobnego Amerykański psychol , Po godzinach łatwo polecić. Opowiada o niezwykle pechowym człowieku ( Griffina Dunne’a ), gdy przeżywa najgorszą noc w swoim życiu i nie może bezpiecznie wrócić do domu po nocnej randce w Nowym Jorku.

POWIĄZANY: Każdy film Martina Scorsese, ranking od najgorszego do najlepszego

Biorąc pod uwagę, że powstał w latach 80. XX wieku, a jego akcja rozgrywa się w Nowym Jorku, wykazuje już pewne podobieństwa do Amerykański psychol . Idzie dalej, bo choć tak naprawdę nie jest to horror ani kryminał Po godzinach ma surrealistyczny, oniryczny (a czasem koszmarny) klimat i łączy w sobie komedię z elementami thrillera psychologicznego porównywalnie do innego filmu o szaleństwie, niebezpieczeństwie i (możliwych) koszmarach w Nowym Jorku.

6 „Henry: Portret seryjnego mordercy” (1986)

Kadr z filmu „Henry: Portret seryjnego mordercy”: Henry (Michael Rooker) patrzy w lustro.

Niewielu bohaterów filmowych jest tak przerażających jak Patrick Bateman, ale tytułowy Henry ( Michaela Rookera ) z Henry: Portret seryjnego mordercy jest prawdopodobnie jeszcze gorszy. Choć niektórzy mogą pocieszyć się faktem, że morderstwa Batemana (a przynajmniej niektóre z nich) prawdopodobnie nie wydarzyły się naprawdę we wszechświecie, nie ma wątpliwości, że to, co robi Henry, dzieje się naprawdę.

A film rzeczywiście pokazuje go robiącego naprawdę przerażające rzeczy, z różnymi morderstwami pokazanymi z makabryczną szczegółowością, co sprawia, że ​​nie jest to film dla osób o słabych nerwach. Jeszcze bardziej niepokojące jest to, jak Henry potrafi ukryć swoją mroczną stronę przed niektórymi ludźmi, co Bateman robi (lub przynajmniej próbuje to robić) przez cały czas. Amerykański psychol .

5 „Mechaniczna pomarańcza” (1971)

a-mechaniczna pomarańcza

Kontrowersyjny dystopijny film kryminalny z przerażającym głównym bohaterem i bardzo odważnymi wyborami muzycznymi, Mechaniczna Pomarańcza zasłużenie uznawany jest za jeden z najbardziej niepokojących filmów wszechczasów. Skupia się na Alexie DeLarge ( Malcolma McDowella ) i jego gangu przestępczego oraz jak państwo ucieka się do procedury eksperymentalnej, aby uwolnić go od brutalnych myśli.

Przygląda się odwiecznej walce pomiędzy przestępczością a sprawiedliwością i wykorzystuje scenerię science fiction do odkrywania granic tego, co można zrobić pod pretekstem „reformowania” ludzi. Nadaje mu to satyryczny charakter, a jego prowokujące do myślenia motywy i konfrontująca się tematyka zapewniają mu podobny poziom rozgłosu i kontrowersji jak coś takiego Amerykański psychol .

4 „Dom, który zbudował Jack” (2018)

Matt Dillon w „Dom, który zbudował Jack” Larsa Von Triera

Larsa von Triera nie boi się, że jego filmy trafią do mrocznych i pokręconych miejsc, m.in Dom, który zbudował Jack z łatwością jest jednym z jego najbardziej wstrząsających. Następuje tytułowy Jack ( Matta Dillona ), gdy zabija wiele osób podczas rozmowy z osobistymi demonami/walki z nimi i próbując skonstruować dzieło sztuki, które podsumowuje i przedstawia różne przestępstwa, które popełnił.

POWIĄZANY: Every Larsa von Triera Movie, Ranked From Worst to Best

Można odnieść wrażenie, że próbuje zaszokować i sprowokować, i śmiało można powiedzieć, że udaje mu się to. To także przejmujący, inteligentnie nakręcony film, a przy tym niezwykle odważny, pod wieloma względami wykraczający poza wiele wcześniejszych filmów Larsa von Triera. Patrzy na straszliwą przemoc w bezkompromisowy i skłaniający do myślenia sposób, nadając jej podobne cechy Amerykański psychol .

3 „Taksówkarz” (1976)

Travis Bickle siedzi w teatrze

Martina Scorsese I Roberta De Niro nakręcili razem kilka fantastycznych filmów, lata 76 Taksówkarz dołączony. To psychologiczny film kryminalno-dramat opowiadający o weteranie wojny w Wietnamie, który mieszka w Nowym Jorku cierpi na bezsenność i postanawia późno w nocy podjąć się pracy jako kierowca taksówki, aby zabić czas.

Dostaje się do przestrzeni głowy zaburzonej jednostki. Pokazuje, jak jego myśli stają się coraz bardziej niebezpieczne i gwałtowne, gdy żyje w izolacji i spędza czas w najbardziej ponurych obszarach miasta i wokół nich. Dzięki scenerii, niesamowitym, onirycznym wizualizacjom i temu, że jest to studium charakteru niebezpiecznej jednostki, Taksówkarz ma pewną wspólną płaszczyznę z Amerykański psychol , choć trzeba przyznać, że nie ma w nim komedii (właściwie nawet czarnego humoru).

2 „Upadek” (1993)

Michael Douglas strzela z pistoletu w Falling Down

Wypadnięcie ma bardzo proste założenie, które dość szybko wciąga widza, pozostając wciągającym, nawet jeśli ostatecznie nie jest to szczególnie głęboki film. Fabuła skupia się na mężczyźnie w średnim wieku, który na pozór wydaje się całkiem zwyczajny. Jednak seria wydarzeń pewnego dnia powoduje, że załamuje się i zaczyna atakować społeczeństwo i wszystkie różne irytacje, które pojawiają się w życiu codziennym.

To wciągający film, który może sprawić, że niektórzy poczują się nieswojo, w zależności od tego, jak zinterpretują narrację i co twórcy chcą, aby widzowie odczuwali w stosunku do głównego bohatera. Mimo to, ze względu na czarną komedię i zaangażowaną centralną kreację Michaela Douglasa , warto obejrzeć, szczególnie dla fanów współczesnych, satyrycznych thrillerów psychologicznych (ma świetny plakat, też ).

1 „Śmieszne gry” (1997)

Nie ma o tym zbyt wiele Śmieszne gry to naprawdę zabawne, ale jest brutalnie satyryczne, a satyra nie zawsze musi być zabawna, aby była skuteczna. Jest to krytyka thrillerów o inwazji na dom i ma na celu rzucić wyzwanie tym, którzy czerpią z nich przyjemność, gdyż film przedstawia dwóch młodych mężczyzn, którzy napadają na rodzinny dom wakacyjny i dręczą ich.

Przy okazji dręczą także publiczność, a jeden z młodych mężczyzn burzy czwartą ścianę i rozmawia z widzem, skutecznie pytając go, dlaczego nadal ogląda. To wyjątkowy i niewygodny zegarek, a jako dzieło satyry i krytyki prawdopodobnie jeszcze bardziej uderzający niż Amerykański psychol I its other comparable movies.

CZYTAJ KONIECZNIE: Każdy film Michaela Haneke'a, ranking od najgorszego do najlepszego