Od swojego debiutanckiego filmu pt. Roberta Eggersa konsekwentnie tworzy uderzająco mroczne, klimatyczne filmy, które wyróżniły go jako jednego z najwybitniejszych współczesnych reżyserów. Każdy z filmów Eggera ma przyciągający wizualnie, koszmarny charakter, który sprawia, że od razu można je rozpoznać jako jedno z jego wyjątkowych dzieł: oszałamiające zdjęcia w połączeniu ze wspaniałymi kadrami, ekspresjonistycznym oświetleniem i głęboko napisanymi historiami, które łączą horror z folklorem w zapadającej w pamięć harmonii, aby urzeczywistnić jego wizje. Oczywiście wisienką na torcie tych niesamowitych filmów są zdumiewające kreacje aktorów.
Eggers ma na koncie zaledwie cztery imponujące filmy i może pochwalić się karierą niezmiennie urzekających filmów z nienaganną grą aktorską. Aleksandra Skarsgårda warczącą kreację, w której makabryczny i mściwy książę Wikingów, Amleth, zobaczył aktora w jego najbardziej pierwotnej postaci w roli, która była mocno urzekająca, i Lily-Rose Depp 'S ostatnia rola Ellen Hutter w Nosferatu był porywającym tour-de-force, który pozostawił publiczność w zimnym zachwycie. Poniższa lista przedstawia najlepsze role w filmach Roberta Eggersa na podstawie ich zapamiętywania, intensywności i tego, jak dobrze pasują do narracji.
10 Harvey Crimshaw w roli Caleba
„Czarownica” (2015)
Harvey Crimshaw w roli Caleba in Czarownica leans down in a field as and looks thoughtfully towards the camera.
Obraz w formacie A24
Debiutancki film Eggera, Czarownica , to ludowy horror, którego akcja rozgrywa się w latach trzydziestych XVII wieku, opowiadający historię rodziny purytańskiej dręczonej przez siły zła w pobliskim lesie, co ostatecznie doprowadza ich do zwrócenia się przeciwko sobie. Czarownica zaprezentowano niezwykłe występy m.in Anya Taylor-Joy , Ralpha Inesona , I Harvey’a Scrimshawa .
Występ Scrimshawa w roli Caleba jeden z najstraszniejszych horrorów studyjnych był imponującym wyczynem dla młodego aktora, który sprawia wrażenie całkowicie zanurzonego w swojej postaci. To niezwykle ekspresyjne wykonanie osiąga swój apogeum wraz ze sceną opętania , na którym Scrimshaw gwałtownie się kołysze i kołysze w przód i w tył, wyjąc z bólu tuż przed wyznaniem swojej miłości do Chrystusa i nagłym odejściem. To zapadające w pamięć przedstawienie jest naprawdę niepokojące i byłby imponujący, gdyby stworzył go jakikolwiek aktor z taką samą pasją i autentycznością. Jednak twórczość Scrimshawa dopiero w tak młodym wieku wzmacnia intensywność sceny , co czyni go jeszcze bardziej wciągającym.
Dramat Fantastyczny 11 9.2 /10- Data wydania
- 19 lutego 2016 r
